bitwa pod grunwaldem

Bitwa pod Grunwaldem między siłami polsko-litewskimi a zakonem krzyżackim 15 lipca 1410 roku była jedną z większych zwycięstw w historii Polski. Z okazji 611. rocznicy tych wydarzeń, przybliżamy mało znane fakty dotyczące okoliczności starcia. Wynik bitwy miał istotny wpływ na ówczesne stosunki polityczne, ponieważ wyniósł dynastię jagiellońską do rangi najważniejszych w Europie. Pole bitwy nadal nie doczekało się dokładnego przebadania pod kątem archeologicznym. Istnieją dziewiętnastowieczne doniesienia o różnych przypadkowych odkryciach - kule armatnie, elementy zbroi. Badania przeprowadzone w XX wieku części terenu pomogły ujawnić kilka zbiorowych mogił w pobliżu ruin kaplicy wzniesionej przez Krzyżaków po bitwie. Szkielety nosiły ślady po ciosach zadanych mieczem, toporem lub po trafieniach bełtami z kuszy.

W 1410 roku, kiedy król Jagiełło wyruszał pod Grunwald, nie rozstał się ze swoją żoną, Anną Cylejską, w przyjaźni. Jednak po wygranej bitwie napisał do niej list, w którym tłumaczył jej wagę odniesionego zwycięstwa. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Pierwszy list Jagiełły spod Grunwaldu. Co napisał do żony po zwycięskiej bitwie?.

Archeolodzy w trakcie corocznych badań pola bitwy nad Grunwaldem znaleźli dwa topory bojowe. Wykopana broń jest w idealnym stanie. Różni się od siebie wyglądem i konstrukcją. Eksperci datują topory na XV w. Ich miejsce odkrycia także łączy je ze słynną bitwą z 1410 r. Dr Szymon Drej, dyrektorem Muzeum Bitwy pod Grunwaldem, podkreślił, że odkrycie jest prawdziwą sensacją. W ciągu 7 lat corocznych prac nie udało się znaleźć tak cennych i dobrze zachowanych przez 600 lat skarbów. Oprócz toporów na polu bitwy wykryto groty strzał, bełty kuszy i broń białą. Bitwa pod Grunwaldem z 15 lipca 1410 r. była jedną z największych bitew średniowiecznej Europy. Wojska Polski i Litwy pokonały wtedy zakon krzyżacki. Na polach pod Grunwaldem walczyło 50 tys. osób.

Ilustracja słynnej średniowiecznej bitwy z 15 lipca 1410 r. powstała na podstawie "Roczników" Jana Długosza. Obraz stał się symbolem zwycięstwa polsko-litewskich wojsk nad zakonem krzyżackim. Ogromny obraz (426 × 987 cm) powstawał przez 3 lata od 1875 r. Wszystko przez rozmiar i detale. Malarz zmienił niektóre losy bohaterów bitwy. Wojowników inspirowali pozujący mistrzowi mieszkańcy Krakowa. Broń nie pokrywała się też z tą średniowieczną. Matejko za wszelką cenę starał się zatuszować braki wiedzy dotyczące bitwy. Nie wszystkie szczegóły były mu bowiem znane. Sprzedane warszawskiemu finansiście dzieło wędrowało od Krakowa przez m.in. Wiedeń, Berlin, Lwów czy Paryż. W czasach I w II wojny światowej "Bitwa pod Grunwaldem" była wywożona i ze stolicy i z kraju. Ukryty obraz przywieziono z Lublina po wojnie w 1945 r. do Muzeum Narodowego w Warszawie.

Nie ulega wątpliwości, że Urlich von Jungingen zginął wraz z dostojnikami na polu bitwy w 1410 r. Historycy wciąż spierają się o to, kto i w jaki sposób zabił wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego. O jego śmierci w bitwie pod Grunwaldem milczeli nawet królewscy kronikarze. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Kto zabił wielkiego mistrza Ulricha von Jungingen? Tajemnica bitwy pod Grunwaldem.

"Bitwa pod Grunwaldem" to jedno z najsłynniejszych polskich dzieł, które można zobaczyć w warszawskim Muzeum Narodowym. Praca Jana Matejki przedstawia pogrom sił krzyżackich przez wojska polsko-litewskie w 1410 roku. Nie zawsze jednak spoczywała bezpiecznie w muzeum. W 1939 roku, gdy Niemcy najechali na Polskę, obraz znalazł się w tarapatach. Naziści postanowili jak najszybciej zniszczyć dowód germańskiej porażki. Dostali na tym punkcie prawdziwej obsesji.