dżuma

Szczep bakterii odpowiedzialny za plagę dżumy w XIV wieku, został wykryty w liczącym 5000 lat ludzkim szkielecie. Szczątki należą do mężczyzny z Rinnukalns, terenów w granicach dzisiejszej Łotwy. Analiza genetyczna ujawniła, że ta starożytna odmiana choroby była prawdopodobnie mniej zaraźliwa i nie tak zabójcza, jak jej średniowieczna wersja. To najprawdopodobniej ona jednak zmutowała do wersji, która, według szacunków, zabiła nawet połowę populacji Europy. Ben Krause-Kyora, biochemik i archeolog z Uniwersytetu w Kilonii w Niemczech uważa, że odkrycie bakterii w szkielecie to przełom. Mężczyzna, w którego szczątkach wykryto bakterię, w chwili śmierci miał od 20 do 30 lat. Ustalono to na podstawie analizy korzenia jego zęba. 5000-letni szczep prawdopodobnie został przeniesiony bezpośrednio przez ugryzienie przez zarażonego gryzonia. Na przestrzeni wieków bakteria ewoluowała i stała się bardziej śmiertelna dla ludzi, czego efektem była słynna Czarna Śmierć w Europie i Afryce w latach 1346-1353. Dżuma jest chorobą zakaźną wywoływaną przez bakterię Yersinia pestis i przenoszona jest przez pchły. Jej oznakami są nudności i gorączka. W zaawansowanym stadium pojawiają się otwarte rany wypełnione ropą. Dziś ta choroba nie stanowi już takiego zagrożenia, jednak dalej występuje. 90 procent wszystkich przypadków ma miejsce w Afryce. WHO w latach 2010-2015 podało, że na całym świecie potwierdzono 3248 przypadków zarażenia, w tym 584 zgonów z powodu tej choroby.

Po analizie starożytnych zębów duńscy eksperci odkryli bakterię, która siała spustoszenie wśród ludzi około 5000 lat temu. To najstarsza plaga w historii naszego gatunku. Naukowcy z Uniwersytetu w Kopenhadze zbadali szczątki 20 -letniej kobiety, która zmarła na terenie Szwecji. W jej zębach znaleziono ślady bakterii Yersinia pestis, którą dzisiejszy świat zna jako dżumę. To najstarszy szczep tej choroby, jaki kiedykolwiek odkryto. Naukowcy są przekonani, że to właśnie wczesna postać tej choroby doprowadziła do załamania demografii epoki neolitu: około 5 tys. lat temu drastycznie spadła liczba ludności na świecie.

Chiński urząd zdrowia potwierdził, że w autonomicznej prowincji Mongolia Wewnętrzna wykryto przypadek dżumy. Pacjent obecnie przebywa w szpitalu i jego stan jest stabilny. Chińskie władze wezwały do zgłaszania przypadków martwych zwierząt czy niezidentyfikowanej gorączki. Według epidemiologów, to ten sam rodzaj dżumy, który wywołał śmierć milionów ludzi w XIV i XIX wieku. Na szczęście poziom dzisiejszej medycyny pozwala na leczenie tej choroby antybiotykami. Władze obawiają się jednak, że nowa epidemia dżumy połączona z wciąż trwającą pandemią koronawirusa, sprawi, że system opieki zdrowotnej będzie zbyt obciążony.

Ukryte skarby, miejsce pochówku mieszkańców Poznania oraz ofiar dżumy, to tylko kilka sekretów Fary. Bazylika kolegiacka w Poznaniu, często zwana Farą Poznańską, to barokowy kościół, znany z pięknych organów. Jednak to z jej podziemiami wiążą się niesamowite historie. Podziemia są równie stare, jak sama katedra - pochodzą z XVII wieku. Legenda głosi, że jeszcze na początku XX wieku pod bazyliką znajdowały się dwa tunele. Jeden miał prowadzić do poznańskiego ratusza, drugi do kościoła Bernardynów.

Naukowcy zrekonstruowali genom bakterii, które spowodowały epidemię dżumy w XIV-wiecznej Europie. Ich odkrycie sugeruje, że choroba pojawiła się w Europie w mieście Łaiszewo w Rosji. Badacze z Instytutu Nauki o Historii Ludzkiej pobrali próbki DNA z zębów 34 ofiar zarazy z całego kontynentu. Wszystko po to, aby w uzębieniu wychwycić DNA patogenów dżumy.

Międzynarodowy zespół naukowców odtworzył genom pałeczki dżumy, która siała spustoszenie, powodując pandemię w XIV-wiecznej Europie. Dzięki temu okazało się, że epidemia wybuchła w Łaiszewie, w republice Tartastanu. Do badań wykorzystano zęby od 34 osób, które zmarły w wyniku choroby i pochodziły z 10 różnych krajów. Powstało swoiste drzewo genealogiczne choroby, które doprowadziło naukowców do źródła zarazy. Eksperci podkreślają, że będą prowadzili dalsze badania potwierdzające ich tezę. Do tej pory ogólnie było wiadomo, że dżuma dotarła do Europy ze Wschodu. Naukowy twierdzili, że źródłem choroby były Chiny lub region Azji Środkowej. "Czarna śmierć" była gigantyczną pandemią w ówczesnej Europie. W kilku fazach zaraza zabiła ponad 50 proc. populacji Europy. Bakteria nigdy nie została pokonana, zabijając ludzi jeszcze przez 500 lat.

Epidemia dżumy pustoszyła Europę w XIV wieku. Naukowcy odkryli, że śmiercionośnie bakterie istniały na Ziemi od tysięcy lat. Pałeczka dżumy została znaleziona w szczątkach 20-letniej kobiety z epoki kamienia, która zmarła 4900 lat temu w Szwecji. Jest to najstarszy dowód istnienia tej baterii.

Czarna śmierć rozpoczęła się już w epoce brązu - ogłosili naukowcy z Instytutu Maxa Plancka. Eksperci przebadali DNA dwóch szkieletów liczących 3800 lat. Byli to pochowani na terenie Rosji kobieta i mężczyzna. Odkryto, że umarli z powodu zarażenia tym samym szczepem bakterii.

Dżuma, zwana też czarną śmiercią, w XIV w. zabiła między 75 a 200 milionów osób. Zaraza zredukowała populację świata o 1/3. Choć dziś w Europie nie ma już dżumy, jej epidemie od czasu do czasy wybuchają w cieplejszych regionach. Ostatnia miała miejsce w październiku 2017 na Madagaskarze. Zmarło wtedy ponad 90 osób.

Dżuma - prawdopodobnie największa epidemia w historii. Czy ta przerażająca choroba ze średniowiecza może powrócić? Obejrzyj nasz materiał!

Największymi katastrofami w historii Europy nie były wojny światowe, ale epidemie. Najgorsza z nich uśmierciła - proporcjonalnie do wielkości populacji - nawet dziesięciokrotnie więcej ludzi niż II wojna światowa. Ostatnia wielka epidemia wybuchła 98 lat temu. Z powodu grypy nazywanej "Hiszpanką" w ciągu roku zginęło ponad 50 mln ludzi - o 35 mln więcej niż w ciągu czterech lat na frontach I wojny światowej.