egipt (strona 3 z 9)

Starożytna egipska gra planszowa była używana 3500 lat temu w celu obcowania ze zmarłymi. Senet stała się hitem i była podobna do współczesnego Ludo. Rozgrywano ją we wszystkich warstwach społecznych. Powstała 5000 lat temu, ale swoją popularność straciła 2500 lat później. Dopiero 700 lat po pierwszej rozgrywce nadano jej duchowy charakter. Starożytne teksty sugerowały, że oferuje połączenie z zaświatami. Gra miała być odbiciem przejścia duszy przez Duat - egipską krainę umarłych. Jej celem było przesunięcie pięciu pionków wzdłuż siatki na pole końcowe. Walter Christ z Maastricht University twierdzi, że tablica senet z Rosicrucian Egyptian Museum w Kaliforni może pokazywać najwcześniejsze etapy tego przeprojektowania.

Archeolodzy odkryli 16 grobowców wypełnionych sarkofagami z czasów starożytnego Egiptu. Grobowce mają ponad 2500 lat. Znaleziono je w jaskini w prowincji Al-Minja, w środkowym Egipcie. W grobowcach znajdowało się 20 sarkofagów z wapienia z hieroglificznymi tekstami. Badacze znaleźli tam również wiele skarbów, m.in. 700 amuletów, mnóstwo naczyń garncarskich, 86 słoików z wnętrznościami oraz 10 tys. figurek uszebti, które uosabiały dusze zmarłych kapłanów.

Jest nazywana "najsłynniejszą mumią Irlandii". Jej ciało znajduje się w Muzeum Ulster w Belfaście. Takabuti była młodą, zamężną kobietą z Teb. Żyła ok. 2,6 tys. lat temu, pod koniec XXV dynastii Egiptu. Przyczyna jej śmierci przez dziesięciolecia była tajemnicą. Teraz, w 185. rocznicę otwarcia jej trumny, naukowcy postanowili ujawnić nowe szczegóły dotyczące mumii.

Archeolog-amator odkryła tajemnicze struktury na egipskiej pustyni za pomocą... Google Earth. Wizje lokalne i wstępne badania sugerują, że mogą to być nieznane wcześniej piramidy i grobowce. Historia odkrycia sięga jeszcze 2012 roku. Wtedy to Angela Micol, stwierdziła, że znalazła tajemnicze budowle pogrzebane pod piaskiem w północnym i środkowym Egipcie. Wierzyła, że są to starożytne piramidy. Jej rewelacje zostały wyśmiane przez środowiska naukowe, które stwierdziły, że owe budowle to po prostu wzgórza.

Często przedstawiana jako smukła, uwodzicielska piękność. Jednak wizerunek władczyni starożytnego Egiptu mógł być całkowicie inny od tego, jaki znamy dzisiaj. Portal WielkaHistoria.pl przyjrzał się przekłamaniom na temat wizerunku Kleopatry. Egipska królowa panowała od 51 do 30 r. p.n.e. I chociaż pojawia się na obrazach i rzeźbach wiele razy żaden z tych wizerunków nie został utrwalony za jej życia. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Kaplica templariuszy w polskich Chwarszczanach. Na całym świecie nie ma drugiego takiego budynku." target="_blank"Jak naprawdę wyglądała Kleopatra?.

Przez ponad 80 lat uważano ją za symbol egipskiej medycyny i nauki. Dziś wiadomo - to jedna, wielka pomyłka. Mowa o Merit Ptah - kobiecie, której historię opisała w 1938 r. kanadyjska pisarka - Kate Hurd-Mead. Ptah, która żyła ok. 2700 r. p.n.e., wg Hurd-Mead, miała być pierwszą znaną kobietą, która zajmowała się nauką. Miała być nawet pochowana w słynnej Dolinie Królów, w której spoczywają władcy Egiptu od XVIII do XX dynastii. Tymczasem, jak dowodzą najnowsze badania, kobieta nazywająca się Merit Ptah nie była żadną lekarką, a żoną bogatego wezyra, która żyła ok. tysiąc lat później i została pochowana w Dolinie Królów, ale w 1350 r. p.n.e. Prawdziwa legenda egipskiej medycyny i kobiet-naukowczyń, nosiła imię Peseshet i nie mogła być pochowana w Dolinie Królów, bo zaczęto to robić dopiero ok. 1540 r. przed naszą erą. O tym, że pisarka pomyliła osoby świadczy też fakt, że Ptah nie pojawia się na żadnej liście uzdrowicieli. Pomimo tych rewelacji, naukowcy apelują, żeby nie umniejszać zasług Merit Ptah. Według nich jest ona symbolem wysiłku kobiet i bohaterką walki feministycznej.

Pojawiają się na malowidłach, rzeźbach i trumnach. Mowa o woskowych stożkach osadzonych na głowach egipskich mumii. Mumie z nietypowym "nakryciem" głowy odkryto na wykopalisku w Amarna już niemal dekadę temu. Od tamtego czasu głowili się, czym są te stożki, których wiek wynosi ponad 3 tys. lat. Początkowo sądzono, że "kapelusze" świadczą o wysokim statusie zmarłego. Najnowsze odkrycie sugeruje jednak, że naukowcy byli w błędzie. Znaleźli bowiem stożki w nieopisanych grobach, które z pewnością nie należały do osób z wysokich rodów. Upadła również teoria, że stożki wypełniano pachnącym tłuszczem. Miał on spływać na włosy i głowę zmarłego w trakcie rytuału oczyszczania. Szczegółowa analiza nie wykazała jednak śladów tłuszczu ani perfum w stożku i na włosach mumii. Eksperci twierdzą nawet, że "kapelusze" noszono także za życia. Mógł to być osobisty dodatek lub nakrycie głowy wykorzystywane przy rytuałach związanych z żywymi i zmarłymi.

Rzadkie okazy zmumifikowanych zwierząt odkryto w nekropolii Sakkara. Oprócz kotów odkryto kobry, krokodyle w całości i… pięć lwiątek. Te ostatnie przykuły największą uwagę ekspertów. To niezwykle rzadkie znalezisko spoczywało w skrzyni. Wśród odkrytych szczątków zwierząt znalazły się ich rzeźby z drewna i brązu oraz rzeźby z wizerunkami bogów. Eksperci oszacowali, że znalezisko pochodzi z czasów XXVI dynastii, czyli VII w. p.n.e. Kolekcja zwierzęcych mumii znajdowała się w pobliżu świątyni Bastet – bogini kotów, miłości i płodności. W starożytnym Egipcie koty były czczone jako zwierzęta święte. Za zabicie kota groziła kara śmierci.

Naukowcy ogłosili, że udało im się ustalić skąd pochodzi prawie 6 mln staroegipskich mumii ibisów. Miliony zmumifikowanych szczątków ptaków znaleziono w katakumbach miast Sakkara i Tuna al-Dżabal. Ptaki służyły jako ofiara dla boga Thota, który w Egipcie przedstawiany był jako mężczyzna z głową ibisa. I choć praktyka mumifikacji zwierząt nie była niczym niezwykłym w starożytnym Egipcie, to tak wielka liczba ptasich mumii zaszokowała wszystkich badaczy. Zastanawiali się - skąd Egipcjanie wzięli te ptaki? Pierwsza teoria sugerowała, że istniały specjalne hodowle ibisów. Pomysł ten upadł jednak w momencie, kiedy naukowcy z Uniwersytetu Griffitha zbadali DNA kilku mumii. Okazało się, że różnorodność genów była zbyt duża. Ptaki nie mogłyby więc hodowane masowo. Nowe rozwiązanie zagadki zaproponowała inicjatorka całego projektu, Sally Wasef. Wasef sugeruje, że zamiast hodować ibisy, Egipcjanie kusili je jedzeniem i trzymali w naturalnych warunkach. "Prawdopodobne jest, że obok każdej świątyni było jezioro, naturalne siedlisko dla ibisów" - mówi badaczka. Nową teorię zdają się potwierdzać kolejne odkrycia. Okazało się, że część mumii jest... fałszywa. Nie zawierały w sobie żadnych szczątków zwierzęcia, a np. kilka piór lub skorupki jaj. Wasef uważa, że gdyby ptaki były łatwo dostępne z wylęgarni, fałszywe mumie nie byłyby potrzebne. Thot był egipskim patronem mądrości i Księżyca. Jego kult był szczególnie silny w latach 450-250 p.n.e.

Badacze po raz pierwszy przeskanowali 2500-letnią mumię kota. Badacze byli zszokowani odkryciem tego, co jest w środku. Okazało się, że to nie jeden kot a kilka. Skany ujawniły, że znajdują się tam szczątki trzech ogonów i pięciu tylnych nóg. W miejscu głowy znaleziono kulę tekstylną. Mumia pochodzi z muzeum w Rennes we Francji. Starożytni Egipcjanie mumifikowali zwierzęta jako ofiary religijne. Koty były poświęcone bogini wojny Bastet.

Egipscy archeolodzy poinformowali o odkryciu co najmniej 20 drewnianych sarkofagów. Nietknięte przez setki lat grobowce są świetnie zachowane. Na drewnie idealnie widać kolorowe napisy i zdobienia. Eksperci okrzyknęli to największym i najważniejszym odkryciem ostatnich lat. Niezwykłe sarkofagi znaleziono w pobliżu starożytnego miasta Luksor, na terenie nekropolii El-Asasif w Tebach Zachodnich. Nekropolia zawiera grobowce m.in. z Okresu Późnego (664-332 p.n.e.). Ministerstwo Starożytności podało, że szczegóły dotyczące sarkofagów i ich zawartości mają być ujawnione wkrótce. To nie jedyne wyjątkowe odkrycie z Egiptu w ostatnim czasie. Kilka dni temu w Luksorze odkryto prawdziwą "dzielnicę przemysłową". Na miejscu wykopalisk znaleziono ozdoby, biżuterię ceramikę i meble.

Niezwykłego odkrycia dokonali egipscy archeolodzy w Zachodniej Dolinie położonej niedaleko Luksoru. Po dwóch latach prac udało im się odkryć starożytną strefę przemysłową, która składa się z 30 warsztatów. To pierwsze tego rodzaju odkrycie. Wg ekspertów, powstawały tam m.in. trumny, w których później grzebano ważne osobistości w Dolinie Królów. Strefa najprawdopodobniej prężnie działała ok. 3500 lat temu.

Niezwykłego odkrycia dokonali archeolodzy w jedynej trumnie, która przetrwała w nekropolii w Dayr al-Barsha. Zawierała inskrypcje z "Księgi Dwóch Dróg", w tym mapę egipskich zaświatów. Tekst z księgi zazwyczaj pojawia się na sarkofagach z końca XI dynastii, czyli odkrycie ma ok. 4000 lat. "Księga Dwóch Dróg" to zbiór wskazówek, które mają pomóc zmarłemu w jego podróży po zaświatach. Nekopolię w Dayr al-Barsha zaczęto badać w 2012 r. Większość grobowców została jednak zrabowana lub zniszczona przez grzyby, dlatego odkrycie inskrypcji jest tak cenne. Dodatkowo archeologowie znajdywali już wcześniej fragmenty "Księgi Dwóch Dróg", ale ta jest najstarsza. Badania sarkofagu przyniosły jeszcze jeden niespodziewany wniosek. Trumna nie należała, jak wcześniej sądzono, do faraona Djehutinakhta I, a do kobiety o imieniu Ankh, która pochodziła z arystokratycznej rodziny. Badacze mają nadzieję, że odkrycie pozwoli na lepsze zrozumienie zwyczajów starożytnych Egipcjan.

Robotnicy natrafili na zaginioną świątynię faraona Ptolemeusza IV sprzed 2200 lat. Ruiny odnaleziono w mieście Tama na zachodnim brzegu Nilu. Odkrycia dokonano przypadkowo podczas prac budowlanych.

Czy starożytnym Egipcjanom udało się dopłynąć do Morza Czarnego? Na to pytanie spróbuje odpowiedzieć grupa poszukiwaczy przygód. Zbudowali oni trzcinową łódź o nazwie Abora IV. Planują pokonać nią 1300 km: z Warny w Bułgarii na Kretę. Podróżnicy chcą w ten sposób sprawdzić, czy słynny historyk Herodot mówił prawdę, gdy pisał o wyprawach starożytnych Egipcjan na Morze Czarne po rzadkie surowce.

Międzynarodowy zespół podwodnych archeologów odkrył na terenie Herakleionu zatopioną, grecką świątynię. Za pomocą urządzenia skanującego archeolodzy zbadali obszar zatopionego miasta. Znaleźli pozostałości kilku budynków, w tym greckiej świątyni, oraz złote i brązowe monety i biżuterię. Naukowcy uważają, że artefakty pochodzą z czasów dynastii Ptolemeuszy (305 – 30 r. p.n.e.) i imperium bizantyjskiego. Herakleion to starożytne miasto, które znalazło się pod woda 1200 lat temu z powodu trzęsienia ziemi.

Naukowcy z uniwersytetu w Bazylei przeanalizowali najstarszy (spoza Biblii) list chrześcijanina. Wiadomość napisana na papirusie jest datowana na 230 rok i pochodzi z Egiptu rządzonego przez Rzymian. Korespondencję, która w archiwach Uniwersytetu w Bazylei spoczywała od 1900 r., odnaleziono przypadkiem. Poddano ją badaniom i dopiero teraz ujawniono jej treść. Napisany po starogrecku list wysłał do swojego brata Paulusa Arrianus. Pisał w nim o polityce, sporcie i sosie rybnym. Tekst kończy się pozdrowieniem: Modlę się, abyś dobrze się trzymał, w Panu. Treść listu, a dokładnie jego zakończenie, jest więc dowodem na to, że nie wszystkich chrześcijan w Imperium Rzymskim dotykały prześladowania. Niektórzy mogli swobodnie wymieniać korespondencję zdradzającą ich wyznanie.

Od 13 lipca, każdy kto odwiedzi Egipt, będzie mógł zobaczyć wnętrza Piramidy Łamanej. Budowla ta ma 101 m wysokości i została wzniesiona 4600 lat temu przez faraona Snofru. Zwiedzający będą mogli zejść wąskim tunelem 79 m w głąb piramidy. Znajdują się tam dwie komory. Będzie można również zobaczyć mniejszą, 18-metrową, sąsiednią piramidę żony Snofru - Hetepheres.

Rosyjscy badacze przeanalizowali trzy mumie egipskich szlachcianek sprzed 3 tysięcy lat. W ich włosach znaleźli specjalny balsam, dzięki któremu przetrwały tyle lat. Miały nawet loki.

Egipscy archeolodzy odkryli na półwyspie Synaj ruiny fortu mające 2600 lat. Został zbudowany na ruinach innej fortecy w latach 664-610 p.n.e. Fort miał 16 wież i powstał za czasów 26 dynastii. Nie został jednak nigdy ukończony. Jego zadaniem było bronić granicy imperium faraonów przed Persami, którzy podbili Egipt w 525 r. p.n.e. W ruinach znaleziono liczne groty strzał, kamienne sztylety i figurki. Zdaniem odkrywców, pod koniec istnienia twierdza doświadczyła serii ataków, które zniszczyły jej konstrukcję. To najstarsza tego typu forteca, jaką odkryto w Egipcie.

W Egipcie, niedaleko piramid w Gizie, odkryto starożytny cmentarz, na którym pochowano budowniczych piramid. Jest tam też grobowiec dwóch kapłanów sprzed 4400 lat. Znaleziono go przy badaniu grobowców z późniejszego okresu.

Zmumifikowane szczątki starożytnych Egipcjan odkryto na zachodnim brzegu miasta Asuan. Jak podaje ministerstwo starożytności, grobowiec odkryto w skale. Był on ukryty za dodatkowym murem. Należał do osoby o imieniu Tjt. W środku, w wielu komnatach, znajdowało się ponad 30 mumii dzieci i dorosłych. Grobowiec pochodzi z późnego okresu grecko-rzymskiego. Wśród licznych ciał, odkryto tam różne artefakty, materiały do mumifikacji i pogrzebu, wazony, maski zdobione złotem. Znaleziono tu też "Ba" – figurę człowieka-ptaka, która przedstawia duszę zmarłego.Pochodzi ona z okresu 332-395 r. p.n.e. W grobowcu naukowcy natrafili też na kawałki pomalowanej drewnianej trumny z inwokacją do bogów. To kolejne ważne dla Egipcjan odkrycie na terenie Mauzoleum Aga Khan. Tylko w latach 2015–2018 znaleziono tu 25 grobowców.

Badacze od lat zastanawiali się, jak starożytni Egipcjanie tworzyli budowle takie, jak Wielka Piramida. W szczególności chodzi o to, jak transportowali kamień, z którego powstała piramida w Gizie. Do tej pory wiedzieli tylko, że budulec pochodzi m.in. z Luksoru, który leży ponad 500 km na południe od Gizy. Badacze nie mogli się zgodzić co do środka transportu. Teraz wygląda na to, że zagadka została rozwiązana. Podróżnik i wielbiciel historii, Richard Bangs, twierdzi, że dostawy były możliwe dzięki rzece Nil. To dzięki wodzie było możliwe transportowanie nawet najcięższych surowców z jednego końca państwa na drugi. Inni badacze jako dowód przedstawiają dziennik ze starożytnego portu Wadi-el-Garf, w którym mowa jest o kanałach wykopanych w pobliżu Nilu, którymi transportowane były kamienie.

W zboczu klifu, w egipskim Luksorze, znajduje się niezwykły grobowiec, pełen mumii noszących ślady okrutnej śmierci. Archeolodzy przeanalizowali ostatnio spoczywające tam rozczłonkowane szczątki 60 mężczyzn. Wiele fragmentów mumii ma pokruszone lub podziurawione czaszki, w niektórych znajdują się groty strzał. Mężczyźni musieli być wojownikami. Na jednym z ramion w grobowcu znajduje się część zbroi używanej przez łuczników. Masowe groby były w starożytnym Egipcie niezwykle rzadkie. Mumie pochodzą z końca Starego Państwa, z roku 2150 p.n.e., gdy kraj faraonów chylił się ku upadkowi. Wtedy, po śmierci faraona Pepiego II, zarządcy egipskich prowincji, zwani nomarchami, znacznie urośli w siłę. W krypcie jednego z nomarchów opisano walki pomiędzy różnymi politycznymi frakcjami i zamieszki. Na ścianach jego grobowca opisano też panujący w tym czasie głód: "cały kraj jest jak wygłodniała szarańcza". Sytuacja była tak straszna, że Egipcjanie na południu kraju stali się kanibalami i zjadali własne dzieci, głoszą hieroglify. Głód był spowodowany trwającą dekady suszą, związaną ze zmianami klimatu, jakie miały miejsce w tamtym czasie. Centralna władza faraona szybko straciła autorytet, a kraj pogrążył się w wojnie domowej. Egipcjanie znienawidzili Pepiego II do tego stopnia, że jego piramidę splądrowano tuż po śmierci. 60 wojowników z grobowca w Luksorze najprawdopodobniej straciło życie właśnie w okrutnej wojnie domowej. Wyniki badań nad grobowcem zostały przedstawione w filmie dokumentalnym amerykańskiej stacji PBS.

Został odkryty na terenie nekropolii w Sakkarze. Pochodzi z czasów V dynastii, czyli może mieć nawet 4500 lat. Zdobione komnaty prowadzą do komnaty grobowej zbudowanej z piaskowca. Grobowiec należał do dygnitarza o imieniu Khuwy. Choć został całkowicie splądrowany jeszcze w starożytności archeologom udało się odnaleźć zmumifikowane szczątki właściciela grobowca. Krypta leży w pobliżu piramidy faraona Dżedkare, w południowej części Sakkary.