egipt

Najważniejsze wydarzenia z Polski i ze świata, ciekawe rozmowy i tematy, które budzą emocje. WP News - nowy program Wirtualnej Polski i Telewizji WP. Prowadzący: Agnieszka Kopacz i Patrycjusz Wyżga dwa razy dziennie przedstawią państwu porcję gorących newsów i ciekawostek oraz połączą się na żywo z reporterami będącymi zawsze tam, gdzie dzieją się najważniejsze rzeczy. Dynamiczny program WP News codziennie o 11:50 i 16:50 na stronie głównej WP i w Telewizji WP.

Naukowcy kolejny raz przyjrzeli się ciężarnej mumii wystawionej w Muzeum Narodowym w Warszawie. Badacze z Warszawskiego Projektu Interdyscyplinarnych Badań Mumii (Warsaw Mummy Project) ustalili właśnie, dlaczego płód przetrwał w takiej formie ponad 2 tys. lat. Okazało się, że odpowiada za to nietypowy proces rozkładu. Kobiecie usunięto organy wewnętrzne, pozostawiono płód i obłożono natronem, czyli naturalną solą, która osusza ciało. Płód zaczął "kisić się" wewnątrz ciała matki, w kwaśnym środowisku. Antropolog i archeolożka Marzena Ożarek-Szilke w rozmowie z serwisem PAP "Nauka w Polsce" porównuje ten proces do "efektu beczki na ogórki". Kwas mrówkowy zmienił Ph w ciele kobiety. To spowodowało wypłukiwanie z kości płodu minerałów. Tkanki zaczęły wysychać i mineralizować się, a kości wypłukiwać. Badacze z reguły poszukują kości, a nie tkanek. To dlatego płód, mimo skanowania, pozostawał niezauważalny. Nowe ustalenia pozwolą lepiej przeanalizować mumie innych kobiet. Polscy badacze twierdzą, że to kwestia czasu, kiedy odkryte zostaną kolejne ciężarne mumie. Do Polski sarkofag z niezwykłą zawartością sprzed 2 tys. lat trafił w XIX w. Początkowo uważano, że pod bandażami znajduje się młoda dziewczyna. W okresie międzywojennym odczytano hieroglify wskazujące na mężczyznę - kapłana Hor-Dżehutiego. Dopiero kilka lat temu specjalistyczne skanowanie ujawniło, że to zabalsamowane ciało kobiety. Wiosną 2021 r. Polacy ogłosili, że to pierwsza mumia z zachowanym płodem, co okazało się światową sensacją. Pozostawienie płodu w brzuchu kobiety pozostaje zagadką. Płeć płodu jest nieznana. Wiadomo, że przyczyną śmierci kobiety nie był poród i ewentualne powikłania. Najnowsze wyniki badań naukowców z Uniwersytetu Warszawskiego opublikowano w czasopiśmie "Journal of Archaeological Science".

Po 3 tys. lat poznaliśmy tajemnicę mumii faraona Amenhotepa I. Dzięki najnowszej technologii skanowania cyfrowego egipscy naukowcy byli w stanie dowiedzieć się, co znajduje się pod zachowaną konstrukcją trumny z maską faraona. Skanowanie trójwymiarowe i tomografia komputerowa wykazały, że faraon Amenhotep I w chwili śmierci miał ok. 35 lat. Liczył 170 cm wzrostu, był obrzeżany i nie chorował. Mimo mumifikacji, władcę Egiptu pochowano z zachowanym mózgiem. Przyczyna śmierci faraona pozostaje nieznana. Naukowcy nie wykluczają nagłego ataku serca. - Okryliśmy wiele ważnych rzeczy dotyczących tej mumii. Wewnątrz znajdowało się ok. 30 amuletów i pas pokryty złotymi koralikami – podkreślał Zahi Hawass egipski archeolog i były minister ds. starożytności. - To odkrycie pokazuje, że przy pomocy technologii można dokonywać niezwykłych rzeczy, bez naruszania mumii – dodał. Mumię odkryto w 1881 r. Do tej pory zawartość kruchego płótna i wnętrza bogato zdobionej maski pozostawały nieznane. Szczegółowa analiza ujawniła nawet, że w środku znajduje się truchło osy, którą prawdopodobnie zwabił zapach kwiatów w trakcie ceremonii pochówku.

Archeolodzy z Uniwersytetu w Barcelonie odkryli na stanowisku archeologicznym na obrzeżach Kairu w Egipcie dwie mumie sprzed 2500 lat. Szczątki należą do kobiety i mężczyzny. Umieszczone były w dwóch oddzielnych wapiennych sarkofagach, które ułożono obok siebie. Obie mumie posiadały ''złote języki''. Były to płytki wykonane ze złota, które umieszczano po śmierci na językach zmarłych. Według wierzeń starożytnego Egiptu takie ''złote języki'' miały pomóc zmarłym w nawiązaniu rozmowy z egipskim bogiem śmierci – Ozyrysem. Zmarły mógł dzięki temu wyprosić u niego łaskę dla siebie. Oprócz dobrze zachowanych ciał, w grobowcach archeolodzy znaleźli także bardzo wiele artefaktów. Zabezpieczono m.in. aż 402 figurki Ushabti wykonane z fajansu, glazurowane cyną naczynia z ceramiki glinianej, małe amulety i zielone paciorki. Naukowcy nie ustalili nadal, kim byli kobieta i mężczyzna. Sądząc jednak po ich ułożeniu, można wnioskować, że za życia byli parą.

Tutenchamon był, obok Kleopatry, najbardziej znanym faraonem w historii starożytnego Egiptu. Odkrycie jego grobowca do dzisiaj jest największą sensacją w dziejach egiptologii. Z popularnością tego faraona wiąże się również klątwa, która rzekomo dosięgnęła odkrywców jego grobowca. Jaka jest prawda na temat tej legendy? Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu Klątwa Tutenchamona. Czy odkrywcy sławnego grobowca naprawdę umarli w niemożliwy do wyjaśnienia sposób? .

Polscy archeologowie z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej (CAŚ) Uniwersytetu Warszawskiego, odkryli kilkaset artefaktów sprzed 3000-3500 lat. Znaleziska dokonali w grobowcu pod świątynią Hatszepsut, który służył w starożytnym Egipcjanom jako... śmietnik. Wśród zabezpieczonych przedmiotów są figurki przedstawiające zwierzęta, naczynia ze zdobieniami oraz posążki bóstw i kobiet. Grobowiec, który eksplorują polscy naukowcy, jest w całości wykuty w skale i swoim wyglądem przypomina 15-metrowy korytarz. Eksperci planują tam dalsze badania w grobowcu, lecz najpierw konieczne będzie wsparcie jego stropu. Będą wówczas możliwe także prace rekonstrukcyjne nad położoną wyżej kaplicą Hathor. Polska misja naukowa działa w świątyni Hatszepsut od 1961 roku. Powstała wtedy Polsko-Egipska Ekspedycja Archeologiczno-Konserwatorska, którą powołał prof. Kazimierz Michałowski. Od tamtej pory Polacy biorą udział w rekonstrukcji oraz ujawnianiu tajemnic świątyni, która pamięta okres Nowego Państwa w starożytnym Egipcie.

Najnowsze badania naukowców z American University w Kairze sugerują, że techniki balsamowania wykorzystywane przez starożytnych Egipcjan mogą być znacznie starsze, niż do tej pory zakładano. Analiza mumii Khuwy wskazuje, że mumifikacja ciał przy pomocy opatrunków mogła mieć już miejsce nawet 1000 lat wcześniej, niż dotychczas sądzili badacze. Sarkofag został odkryty w 2019 roku podczas wykopów na południu Kairu. Znajdująca się mumia w środku utrzymała się w znakomitym stanie. Jednak dopiero badania nekropolii rzuciły nowe spojrzenie na analizę prowadzoną przez ekspertów. Według naukowców Khuwy był wysoko postawionym urzędnikiem państwowym, a odczytane hieroglify w grobowcu wskazują, że mężczyzna mógł być spokrewniony z V dynastią władców Egiptu z 2500- 2300 r.p.n.e. Do tej pory uważano, że mumifikacje z tego okresu polegały na najprostszym zasuszeniu ciała. Oznaczać to może, że wysokiej jakości lniane opatrunki i żywica były używane znacznie wcześniej. Badania starożytnego grobowca wykazały, że do dekoracji pochówku zmarłego wykorzystano barwniki uznawane za królewskie. Może to sugerować, że Khuwy był krewnym faraona Dżedkare, co potwierdziłoby nową teorię. Naukowcy biorą pod uwagę jednak wszystkie inne możliwości, między innymi to, że mumia mogła zostać przeniesiona do innego grobowca. Planowane jest przeprowadzenie datowania węglem, które może rozwiać wszelkie wątpliwości i rzucić nowe światło na historie Starożytnego Egiptu.

Egipscy archeolodzy z Najwyższej Rady Starożytności odkryli trzy masywne posągi głów baranów w pobliżu ruin starożytnej świątyni Amona w mieście Karnak. Były one prawdopodobnie częścią dużych posągów, które wyglądem przypominały słynnego sfinksa. Naukowcy nie określili jeszcze ich wieku, ale są przekonani, że jedna z głów powstała w czasach rządów króla Amenhotepa III. Sugerowałoby to, że mogą mieć nawet 3500 lat. Jedna z głów posiada również na jej szczycie siedzącą kobrę. Według specjalistów, posągi z głowami baranów były częścią tzw. alei sfinksów. Była to droga, przy której znajdowało się ok. 700 posągów. Część z tych posągów powstało ok. 1500 lat p. n. e., inne natomiast, np. zachowane sfinksy, ok. 380 r. p. n.e. Po zakonserwowaniu baranich głów zostaną one umieszczone podobnie jak inne dotąd odkryte posągi wzdłuż drogi.

Choć wakacje już dawno za nami, to wielu Polaków wciąż decyduje się na urlop w ciepłych krajach. Jakie kierunek jest najlepszy na urlop o tej porze roku? - Egipt! - nie ma wątpliwości Marzena German z portalu Wakacje.pl. - Ciepło, blisko, bezpiecznie. Można odpoczywać na plaży, popływać na surfingu, nurkować, wybrać się na wycieczkę. W programie WP "Newsroom" ekspertka opowiedziała m.in. o tym, że w Egipcie warto właśnie teraz odwiedzić Luksor. Dlaczego? Dowiecie się z materiału wideo.

To cyfrowa sensacja i narzędzie dla współczesnej kryminalistyki. Naukowcy zrekonstruowali twarze trzech mężczyzn, którzy żyli w starożytnym Egipcie ponad 2 tys. lat temu. Dzięki najnowszej technologii, na podstawie danych DNA pobranych z ich zmumifikowanych szczątków, udało się odtworzyć szczegółowy wygląd 25-latków. Mumie JK2911, JK2134 i JK2888 pochodzą z Abusir el-Melek, starożytnego egipskiego miasta, które dzisiaj jest także stanowiskiem archeologicznym. Zmumifikowane ciała młodych mężczyzn zostały pochowane między 1380 r. p.n.e. a 425 r. n.e. Niemieccy naukowcy z Max Planck Institute for the Science of Human History w Tybindze zsekwencjonowali ich DNA w 2017 r. To była pierwsza rekonstrukcja genomu u starożytnej mumii. Teraz Amerykanie z Parabon NanoLabs stworzyli modele 3D ich twarzy. Naukowcy wykorzystali do tego kryminalistyczne fenotypowanie DNA – metodę, dzięki której określili ich wygląd, rodowód i kolor skóry. Pierwszy raz udało się to wykonać na ludzkim DNA w takim wieku. Mapy cieplne pozwoliły dopracować szczegóły i podkreślić różnice w wyglądzie twarzy mężczyzn. Okazało się, że 25-latkowie mieli jasnobrązową skórę z ciemnymi włosami i oczami. Ich genetyczne cechy wyglądu były bliższe współczesnym mieszkańcom basenu Morza Śródziemnego, mniej samym Egipcjanom. Praca ze starożytnym ludzkim DNA jest niezwykle trudna. Wielowiekowy materiał jest często mocno zniszczony lub zmieszany z DNA bakterii. Niezwykła technologia przetestowana na starożytnych mumiach daje nadzieję. To świetne narzędzie przy odtworzeniu wyglądu lub identyfikacji współczesnych szczątków.

Prof. Hubert Chudzio od 25 lat dokumentuje z kamerą projekty i misje archeologiczne w Polsce, Egipcie, Gwatemali i na Cyprze. Uczestniczył w ekspedycjach Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego, Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Muzeum Archeologicznego w Krakowie. Był obserwatorem i dokumentalistą wielu fantastycznych odkryć polskich naukowców, co pokazuje w swoich filmach dokumentalnych. Jego wieloletnia praca została doceniona przez prestiżowy Klub Odkrywców (The Explorers Club). W rozmowie z Janem Drzewieckim z wideo.wp.pl przybliżył pracę dokumentalisty wykopalisk oraz zdradził, czym jest Klub Odkrywców i jak się znaleźć w tak zacnym gronie.

Naukowcy z Europejskiego Instytutu Archeologii Podwodnej odkryli wrak statku liczący 2200 lat. Znajduje się on w ruinach zatopionego, starożytnego miasta Heraklejon, które było starożytnym miastem portowym Egiptu u wybrzeża Morza Śródziemnego. Z analiz archeologów wynika, że statek został zatopiony w wyniku silnego trzęsienia ziemi, które miało miejsce w II w. p. n. e. Ogromne skalne bloki ze słynnej świątyni Amona uderzyły w niego i sprowadziły na dno. Naukowcy do wykrycia wraku musieli użyć nowoczesnego sonaru, gdyż był on przykryty kilkumetrową warstwą gliny i kamieni. Wstępne oględziny pokazały, że w zatopionym statku nie znajduje się żaden ładunek. Nie wiadomo też jakie towary przewoził w czasie swojej służby. Analiza konstrukcji sugeruje, że pływał on głównie wzdłuż rzeki Nil. Wskazywać ma na to posiadanie przez wrak płaskiej stępki na kadłubie. Statek ma ok. 25 metrów długości. Posiadał ogromny żagiel oraz poruszał się także dzięki grupie wioślarzy. Heraklejon zostało zatopione całkowicie ok. 1000 lat temu. Powodem były serie trzęsień ziemi, które zepchnęły miasto do morza. Zostało odkryte w 2000 roku przez francuskiego archeologa podmorskiego i jednocześnie prezesa Europejskiego Instytutu Archeologii Podwodnej - Francka Goddio. Zespół badawczy Goddio odkrył już wiele ciekawych tajemnic Heraklejonu. Udało im się odkryć na miejscu na przykład starożytne cmentarzysko, które było używane przez Egipcjan 2400 lat temu.

Tysiące mieszkańców i przyjezdnych przybyły w weekend na plażę w nadmorskiej Aleksandrii, by w upale schłodzić się i cieszyć z otwartych plaż. Urlopowicze zajęli wszystkie publiczne plaże w Aleksandrii. Ludzie masowo rzucali się na wolny skrawek brzegu i zanurzali nawet w ubraniach. Temperatura w północnej części Egiptu wynosiła nawet 38 st. C. Liczba osób udających się do wszystkich nadmorskich kurortów osiągnęła szczyt jeszcze przed weekendem, kiedy muzułmanie obchodzili swoje najważniejsze święto religijne - Id al-Adha. Mieszkańcy i przyjezdni pierwszy raz od roku mogli skorzystać z otwartych plaż. W ubiegłym roku wszystkie inne publiczne i ogólnodostępne miejsca były zamknięte z powodu pandemii koronawirusa. W ostatnich tygodniach Egipt odnotowuje spadek liczby nowych zakażeń, dlatego władze zdecydowały się na luzowanie obostrzeń. Od początku pandemii tamtejsze ministerstwo zdrowia potwierdziło blisko 284 tys. potwierdzonych przypadków zakażenia. Zmarło 16 481 osób. Eksperci podkreślają, że rzeczywista liczba chorych na COVID-19 w Egipcie jest znacznie wyższa przez ograniczoną w kraju liczbę badań.

Prof. Hubert Chudzio od 25 lat dokumentuje z kamerą projekty i misje archeologiczne w Polsce, Egipcie, Gwatemali i na Cyprze. Uczestniczył w ekspedycjach Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego, Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Muzeum Archeologicznego w Krakowie. Był obserwatorem i dokumentalistą wielu fantastycznych odkryć polskich naukowców, co pokazuje w swoich filmach dokumentalnych. W rozmowie z Janem Drzewieckim z wideo.wp.pl opowiedział o tym, czego polscy naukowcy szukali między zwojami mumii odnalezionej w Egipcie, co widzą po wejściu do grobowca, a także, jak jego praca pomogła hollywoodzkiej produkcji "Mumia" z 1999 roku.

Egipscy archeolodzy dokonali przypadkiem niezwykłego odkrycia w pobliżu miasta Sauhadż, po zachodniej stronie Nilu. Udało im się odnaleźć aż 250 starożytnych grobowców, z których najstarsze pochodzą sprzed 4 tysięcy lat. Zostały one wykute w skale na różnych poziomach. Mają różną wielkość i według specjalistów z Najwyższej Rady Starożytności Egiptu, w tych największych chowano wysokich urzędników i kapłanów starożytnego Egiptu. Świadczyć o tym też mogą odnalezione w komorach przedmioty oraz liczne malowidła naścienne. Naukowcy zabezpieczyli także szczątki ludzkie oraz zwierzęce. Okres użytkowania tego miejsca przypada na końcówkę istnienia Starego Państwa VI dynastii egipskiej, czyli około 2345 do 2181 roku p. n. e., aż do końca panowania dynastii Ptolemeuszy, prawdopodobnie do czasu śmierci Kleopatry w 30 r. p. n. e.. Archeolodzy odkryli już w tamtym rejonie łącznie ponad 300 grobowców i spodziewają się odnaleźć kolejne.

Naukowcy z Wydziału Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego i Wydziału Historii Uniwersytetu w Amsterdamie upublicznili efekty swojej kilkuletniej pracy nad renowacją syryjskich malowideł sprzed tysiąca lat. Freski odkryto ponad 20 lat temu w kościele Deir al-Surian, który położony jest w północnej części Egiptu. Znajdowały się pod grubą warstwą tynku i innych obrazów, którymi pokryto je w kolejnych latach. Dzięki pracy polskich i holenderskich archeologów można je teraz podziwiać w pełnej krasie. Malowidła wykonali chrześcijańscy mnisi z Mosulu, którzy przybyli do Egiptu w IX wieku. Lokalni duchowni przyjęli ich i dali im pod opiekę kościół Najświętszej Marii Panny w Deir al-Surian. Dr Dobrochna Zielińska, która jest szefową zespołu badawczego, w wywiadzie dla Nauki w Polsce podkreślała nietypowość obrazów. - Są to bardzo skomplikowane wyobrażenia teologicznie, pojawia się na nich na przykład rzadko ukazywany Bóg Ojciec w postaci starca z siwą brodą, czy też unikatowa scena Zaśnięcia Matki Boskiej okadzanej przez Siedem Dziewic znanych tylko z tekstów apokryficznych – mówi dr Zielińska. Nie tylko treść malowideł była zaskakująca dla naukowców. Eksperci zwrócili także uwagę na technikę, którą wykonano malunki. Mnisi zastosowali farby w spoiwie z wosku pszczelego. - To było dla nas zaskoczenie, bo technika ta była znana w Egipcie setki lat wcześniej. Stosowano ją na przykład do zdobienia trumien od I w. Tzw. portrety fajumskie w bardzo realistyczny sposób ukazywały zmarłych. Nie sądziliśmy, że technika ta była znana jeszcze mnichom chrześcijańskim – podkreśla Cristobal Calaforra-Rzepka szef zespołu konserwatorów projektu realizowanego dzięki Narodowemu Centrum Nauki i holenderskiej fundacji Dioraphte. Deir al-Surian znajduje się w Dolinie Natronu, która uważana jest za kolebkę chrześcijańskiego monastycyzmu. Są tam najstarsze klasztory w Egipcie i jedne z najstarszych na świecie działających nieprzerwanie od ok. 1,5 tys. lat.

110 starożytnych grobowców – takim odkryciem pochwalił się właśnie zespół egipskich archeologów. Badacze prowadzili prace wykopaliskowe na stanowisku archeologicznym Koum el-Khulgan, w prowincji Dakahlia, ok. 150 km na północny wschód od Kairu. To tu, w jamach, odkryto szczątki dorosłych i dzieci, a także zachowane w idealnym stanie ceramiczne naczynia i sprzęt pogrzebowy. Ich stan zaskoczył badaczy. Większość przedmiotów przetrwała w stanie nienaruszonym. O niezwykłym odkryciu poinformowało egipskie Ministerstwo Turystyki i Starożytności. 68 grobowców jest owalnych. Pochodzą one z okresu predynastycznego (6000-3150 p.n.e.). 37 prostokątnych jam datowane jest na tzw. Drugi Okres Przejściowy (1782-1570 p.n.e.). Pozostałe 5 grobowców to czasy kultury archeologicznej Nagada III (3200-3000 p.n.e.). To kolejne już wyjątkowe odkrycie w Egipcie, które władze chcą nagłośnić. To wszystko w nadziei na ożywienie tamtejszej turystyki, która mocno ucierpiała m.in. przez pandemię koronawirusa.

Egipscy archeolodzy ogłosili odkrycie 3500-letniego, zaginionego miasta, które zbudował dziadek Tutanchamona I. Odkrycia dokonano na terenach dzisiejszego Luksoru, miasta w środkowym Egipcie. Aten, bo tak brzmiała nazwa odkrytego miasta, zbudował faraon Amenhotep III i miała to być stolica jego królestwa oraz miejsce jego pochówku. Starożytnej miejscowości poszukiwano bezskutecznie przez lata, dopiero wyprawa archeologiczna wybitnego egiptologa, Zahiego Hawassa, pozwoliła na wydobycie z piasków pustyni tego odkrycia. Wykopaliska odsłoniły całe dzielnice miasta, wraz z takimi budynkami jak piekarnia czy warsztaty oraz miejsca pochówków i przedmioty należące do mieszkańców. Eksperci na całym świecie są tym odkryciem bardzo podekscytowani, niektórzy nazywają ją nawet największą sensacją archeologiczną od czasów otworzenia grobu Tutanchamona.

Po trwającym blisko tydzień blokowaniu Kanału Sueskiego przez kontenerowiec Ever Given, w końcu udało się go zepchnąć z mielizny w poniedziałek (27 marca), około godziny 4.30 czasu lokalnego. Okazuje się, że sukces w jego wyciągnięciu akurat tego dnia i o tej porze, może nie być przypadkowy. Wpływ na to mógł mieć... Księżyc. Karol Wójcicki, który jest popularyzatorem nauki, wyjaśnił nam, jak to jest możliwe. Chodzi konkretnie o pływy morskie, które powstają podczas pełni księżyca. Poziom wody w oceanach na przemian podnosi się i opada. Wiąże się to właśnie z oddziaływaniem grawitacyjnym Księżyca i Słońca na Ziemię. W niedzielę, czyli niedługo przed udanym zepchnięciem Ever Given z mielizny, poziom wody w kanale Sueskim według informacji podanych przez NASA, podniósł się o około 46 centymetrów. Ever Given pływający pod panamską banderą na trasie Azja-Europa, utknął w Kanale Sueskim we wtorek (23 marca), niedaleko miasta Suez, około sześciu kilometrów na północ od południowego wejścia do kanału.

Panował w Egipcie w latach 1353 p.n.e. do 1335 p.n.e., wprowadził monoteizm. Szczątki faraona Echnatona odkryto dopiero w 1904 r. Teraz możemy zobaczyć, jak wyglądał ojciec słynnego Tutanchamona. Naukowcy z Centrum Badawczego FAPAB na Sycylii zrekonstruowali cyfrowo twarz faraona Echnatona. Pomógł im w tym Cicero Moraes, znany artysta medycyny sądowej 3D z Brazylii. To najdokładniejsza rekonstrukcja ludzkiej twarzy sprzed tysięcy lat, jaka powstała do tej pory. Włosi wykorzystali dostępne dane z badań czaszki, pomiarów i zdjęć RTG. Prace nad odtworzeniem wyglądu twarzy trwały miesiące. Okazało się, że Echnaton miał długą szczękę i spiczasty nos, podobnie jak jego syn Tutanchamon. Jego szczątki znajdowały się grobowcu KV55 - jednym z najbardziej zagadkowych w egipskiej Dolinie Królów. Nowy model rekonstrukcji pomija włosy, biżuterię i ozdoby, by skupić się na ujawnionych cechach twarzy.

Jeden z największych kontenerowców na świecie, MV Ever Given, został uziemiony na sztucznej wyspie i zablokował cały ruch w egipskim Kanale Sueskim, grożąc paraliżem lokalnego systemu żeglugowego. MV Ever Given, kontenerowiec pływający pod banderą Panamy, utknął we wtorek, 23 marca, ale nie wiadomo co spowodowało ten incydent. Właściciele statku, w komunikacie przekazanym prasie, mówią o spadku mocy elektrycznej statku oraz silnym wiatrom, które obecnie wieją nad Morzem Czerwonym. Egipscy prognostycy twierdzą, że we wtorek ten obszar nawiedzały silne wiatry i burza piaskowa, a w porywach osiągały nawet 50 kilometrów na godzinę.

Zespół naukowców z Norwegii i Francji dokonał niezwykłego odkrycia w oazie Baharija w Tal Ganoub Qasr al-Agouz, około 3 kilometry na południowy zachód od Kairu. Badacze ujawnili tam ruiny chrześcijańskiego klasztoru, który funkcjonował prawdopodobnie w okresie od IV do VII wieku. Jak dotąd badacze wyróżnili 3 kościoły oraz refektorium i dormitoriami dla mnichów. Kompleks budynków wykonano z cegieł błotnych z użyciem dodatkowo bazaltu. W środku znaleziono także kilka artefaktów, w tym ceramikę pokrytą napisami w języku greckim. Archeolodzy sądzą, że odkryte ruiny klasztoru mogą być najstarszym takim odkryciem na świecie.

Naukowcy z Uniwersytetu w Kopenhadze odkryli oryginalną, egipską instrukcję, wyjaśniającą tworzenie mumii. "Przewodnik" został spisany na papirusie i ma już ponad 3500 lat. Dzięki niemu dowiadujemy się, że Egipcjanie dzieli okres balsamowania na 70 dni. Przez pierwsze 35 ciało było suszone, a następnie owijane w bandaże. Papirus wspomina także o roślinnej mieszance służącej konserwacji twarzy zmarłego oraz tajemniczym roztworze, w którym trzymano usunięte narządy. Przewodnik dostarcza także informacji na temat chorób, jakie znano w starożytnym Egipcie, oraz ostrzega przed dolegliwościami, które mógłby zostać zesłane przez zawistnych bogów. Duński papirus jest najstarszym znanym ludzkości zapisem praktyki mumifikacji zwłok.

Naukowcy poznali prawdę po blisko 3,6 tys. lat. Sekenenre Tao, zwany Walecznym, to egipski faraon XVII dynastii tebańskiej, panujący w XVI w. p.n.e. Rządził krótko, został brutalnie zabity. Dzięki tomografii komputerowej właśnie ujawniono nieznane dotąd szczegóły jego śmierci. Pierwszy raz mumię badano w latach 60. XX w. Ujawniono wtedy tylko dużą liczbę ran głowy. Mumia jest w bardzo złym stanie, była pośpiesznie balsamowana. Teraz skanowaniem zajęli się eksperci z Ministerstwa Starożytności i badacze z Uniwersytetu w Kairze. Okazało się, że faraona, który rządził południowym Egiptem, schwytano w walce i brutalnie stracono. Władca Egiptu został wzięty do niewoli, związany i rytualnie zabity przez pięciu napastników. Każdy z nich trzymał inny rodzaj ostrej broni. Okazało się, że Faraon miał ok. 40 lat. Broń prawdopodobnie należała do Hyksosów - dynastii pochodzenia palestyńskiego, która okupowała wtedy górną część Egiptu.

Eksperci wrócili do tych badań po 20 latach. Dzięki nowszej technologii, odkryli coś zupełnie innego. Naukowcy z Macquarie University wykonali nowe datowanie radiowęglowe i badanie tomografem komputerowym mumii i trumny, które od XIX w. są własnością uniwersytecką w Australii. Mumię w tajemniczym kokonie kupił Sir Charles Nicholson i przekazał Uniwersytetowi w Sydney w 1860 r. Pierwszy raz przeskanowano ją w 1999 r. Teraz okazało się, że mumię przed zakupem przełożono do innej trumny. To nie ona jest na sarkofagu. Ustalono, że zmumifikowane ciało kobiety pochodzi z 1200 r. p.n.e., a jej trumnę zbudowano w 1000 r. p.n.e. Dodatkowo badania ujawniły też rzadki błotny pancerz z warstwy żywicznej skorupy, który ochraniał ciało po owinięciu. To nowa praktyka pogrzebowa - forma tańszego naśladowania praktyk zarezerwowanych dla elit. Płeć mumii była kwestionowana przez usunięte narządy. Badania DNA sprzed 20 lat sugerowały, że to mężczyzna. Zespół pod kierownictwem dr Karin Sowady, po analizie kości biodrowych i czaszki, stwierdził coś zupełnie innego. Okazało się, że ciało należy do 26-35-letniej kobiety, która mogła żyć w czasach XX dynastii władców starożytnego Egiptu. Niezwykłą mumię można podziwiać w Chau Chak Wing Museum przy Uniwersytecie w Sydney.