galaktyka (strona 2 z 2)

Ogromne czarne dziury często znajdują się w centrach galaktyk. W centrum naszej galaktyki, Drogi Mlecznej, również znajduje się czarna dziura, nazwana przez naukowców Sagittarius A* (Sgr A*). Ogromne czarne dziury, pochłaniając materię, emitują wysokoenergetyczne promieniowanie. Sgr A* jest jednak inna.

Ponad 25 lat temu wykonał je teleskop Hubble'a. Tajemniczy kształt do dziś budzi fascynację internautów. Widać na nim środek galaktyki Wir, zwanej też M51, oddalonej od Ziemi o 25,7 mln lat świetlnych. Galaktyka jest tak ustawiona względem Ziemi, że możemy swobodnie obserwować jej jądro. Przypominający X kształt na zdjęciu to najbliższe otoczenie znajdującej się z centrum Wiru masywnej czarnej dziury. Dwie chmury kosmicznego kurzu przysłoniły jasne jądro, tworząc iksa. W jego środku znajduje się czarna dziura. Każda z chmur pyłu kosmicznego ma wielkość około 100 mln lat świetlnych szerokości. Są one niemal prostopadłe do płaszczyzny galaktyki.

Czy obserwują nas obcy? Wbrew pozorom to pytanie zadają sobie również poważni naukowcy. Astrofizycy, biolodzy i inni badacze zebrali się na warsztatach METI International w Paryżu, gdzie dyskutowali o pozaziemskiej inteligencji. Do tej pory odkryto już ponad 4000 tysiące planet poza Układem Słonecznym. Szacuje się, że może być ich nawet 50 miliardów. Na którejś powinno przecież istnieć inteligentne życie. Dlaczego więc do tej pory nie odebraliśmy na Ziemi żadnej wiadomości od obcych? Pytanie to po raz pierwszy zadał sobie w w 1950 r. włoski fizyk Enrico Fermi. Jedną z możliwych odpowiedzi jest hipoteza "galaktycznego zoo". Zakłada ona, że obcy o nas wiedzą i obserwują nas ciągle, nie nawiązując z nami kontaktu. Naukowcy w Paryżu uważają, że być może obcy nałożyli na nas "galaktyczną kwarantannę", aby chronić nas przed szokiem, jaki zapewne wywołałaby świadomość ich istnienia. Jak zatem skłonić ich, żeby się ujawnili, jeśli istnieją? Naukowcy z paryskich warsztatów sugerują bezpośrednie podejście. Ich zdaniem powinniśmy wysyłać w kosmos sygnał radiowy, będący intencjonalnym komunikatem, np. ciąg liczb pierwszych. Taka wiadomość mogłaby sprowokować obcych, aby się ujawnili.

Podróże międzygwiezdne wydają się być tylko fantastyką naukową? Ta wizualizacja pozwala każdemu z nas zobaczyć centrum Drogi Mlecznej, która znajduje się w gwiazdozbiorze Strzelca. To wszystko dzięki superkomputerowi NASA Amesi naukowcom z obserwatorium rentgenowskiego Chandra. Ekspertom udało się pokazać dynamiczne centrum pełne gwiazd, gazu, pyłu i supermasywnej czarnej dziury.

230 mln lat świetlnych stąd, w gwiazdozbiorze Herkulesa, trwa zawzięta walka dwóch galaktyk. Dzięki nowemu zdjęciu z teleskopu Hubble'a wiemy, że są one o krok od stania się jednością. Galaktyki przyciąga do siebie grawitacja. Zjawisko zostało zauważone po raz pierwszy w 1784 r. Astronom, William Herschel pomyślał wtedy, że widzi po prostu jedną galaktykę o dziwnym kształcie. Dzisiaj wiemy, że NGC 6052 to dwa obiekty w późnym stadium scalenia. Zderzenie galaktyk brzmi jak ogromna kosmiczna katastrofa, ale faktyczne zderzenia mają miejsce rzadko. To dlatego, że galaktyki w większości są pustą przestrzenią. Znajdujące się w nich gwiazdy zostaną wypchnięte z oryginalnych orbit i trafią na nowe ścieżki. Obserwowane zjawisko jest tym na co skazana jest nasza własna Droga Mleczna, która zderzy się z sąsiednią galaktyką Andromedy. Naukowcy szacują jednak, że zderzenie nastąpi za co najmniej 4 miliardy lat.

Droga Mleczna jest bardziej zwichrowana i skręcona, niż sądzili wcześniej naukowcy. Do takiego wniosku doszli eksperci z Narodowego Obserwatorium Astronomicznego Chińskiej Akademii Nauk. Wyniki swoich obserwacji opublikowali w magazynie naukowym "Nature Astronomy". Droga Mleczna jest dość typową galaktyką spiralną. Centralna jej część ma kształt dość grubego pręta, który otacza dysk atomów wodoru i gwiazd rozciągający się na odległość 50 tys. lat świetlnych. Do tej pory sądzono, że ten dysk jest cienki i płaski, ale nowe badania mówią coś dokładnie odwrotnego. Polegały one m.in. na śledzeniu przez zespół gwiazd na zewnętrznej części dysku i dokładnym określeniu własnej pozycji. Powstały dzięki tym obliczeniom obraz 3D wskazuje, że Droga Mleczna ma kształt litery "S". To znacznie ułatwi np. określanie odległości Słońca od poszczególnych części zewnętrznego dysku naszej galaktyki. Dodatkowo Chińczycy odkryli także, że Cefeidy (gwiazdy, które służą nam w określaniu odległości we Wszechświecie) i gazowy dysk naszej Galaktyki, podążają za sobą. To daje nam nowe dane na temat kształtu Drogi Mlecznej.

Badacze odebrali sygnał supermiękkiego promieniowania rentgenowskiego pochodzącego z galaktyki, która znajduje się około 200 tys. lat świetlnych od Ziemi. Może to wskazywać na najszybciej rosnącego białego karła, jakiego kiedykolwiek zarejestrowano. Tajemnicze sygnały pochodzą z układu podwójnego.

Jedna z najjaśniej świecących galaktyk-W2246-0526 pożera trzy mniejsze, sąsiednie galaktyki. Odkryli to naukowcy w obserwatorium astronomicznym ALMA w Chile, gdzie zauważono ciągnący się pył z galaktyk. Oddalona 12,4 mld lat świetlnych W2246-0526 świeci z jasnością 350 trylionów Słońc.

NASA opublikowała niezwykłe zdjęcie wykonane teleskopem Hubble’a, podczas obserwacji rodzących się gwiazd. Na fotografii widzimy galaktyki, które ułożyły się w kształt przypominający uśmiechniętą twarz. Sam "uśmiech" to rozmazany przez pole grawitacyjne innego obiegu promień świetlny emitowany przez galaktykę. To nie pierwszy uśmiech wysłany do nas z kosmosu - podobną zdjęcie NASA opublikowała w 2015 r.

Naukowcy z Europejskiego Obserwatorium Południowego przedstawili nowe dowody na to, że w centrum naszej galaktyki czai się czarna dziura o masie sięgającej milionów mas Słońca. Naukowcy badali masywny obiekt - Sagitarius A* - za pomocą należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu. Wykryli rozbłyski promieniowania podczerwonego pochodzące z kłębów gazu wirującego z szybkością 30 proc. prędkości światła, tuż przed horyzontem zdarzeń czarnej dziury. Horyzont zdarzeń to najbliższa odległość do czarnej dziury, gdzie obiekty nie zostają bezpowrotnie wessane do środka . To pierwsze i najdokładniejsze jak dotąd obserwacje materii orbitującej tak blisko czarnej dziury.

Hyperion jest największą strukturą kosmiczną, jaką kiedykolwiek znaleziono we wczesnym Wszechświecie. Swoją nazwę zawdzięcza jednemu z Tytanów z greckiej mitologii - to wszystko dzięki swoim rozmiarom. Masa Hyperionu wynosi więcej niż milion miliardów mas Słońca. To najmasywniejsza struktura odnaleziona w tak dużej odległości i tak odległym czasie. Hyperion powstał zaledwie 2,3 mld lat po Wielkim Wybuchu.

Badacze z USA zaobserwowali niesamowite zjawisko na obrzeżach spiralnej galaktyki NGC 4993, która znajduje się w odległości 920 milionów lat świetlnych od Ziemi. Wydarzenie zostało uwiecznione przez Obserwatorium Palomar, które przeprowadza nocne obserwacje nieba w poszukiwaniu supernowych. Eksplozja gigantycznej gwiazdy stworzyła słabą supernową. Gwiazda jednak podczas wybuchu wyrzuciła mniej masy, niż badacze się spodziewali. Zaczęto badać tajemnicę brakującej masy.

Naukowcy z RPA pokazali niesamowity obraz Drogi Mlecznej. Radioteleskop zarejestrował obszar wokół supermasywnej czarnej dziury w niespotykanych dotąd szczegółach. To wszystko znajduje się w odległości 25 tysięcy lat świetlnych od Ziemi. Teleskop MeerKAT został uruchomiony po raz pierwszy w zeszłym tygodniu po dekadzie projektowania i budowy. Szef naukowy projektu mówił, że pokazując nowe zdjęcie, chcieli zaprezentować możliwości naukowe tego nowego instrumentu. Jak mówił, wyniki absolutnie ich zachwyciły i oszołomiły.

To masywny rój nanodiamentów jest najpewniej źródłem tajemniczego blasku, który bije z Drogi Mlecznej. Do takich wniosków doszła właśnie grupa naukowców, której przewodzili astronomowie z Cardiff University. Blask już od 20 lat przeszkadza astronomom w obserwacjach.

Dwa supernowoczesne teleskopy - ALMA i APEX - spojrzały głęboko w kosmos i odkryły masywne skupiska formujących się galaktyk we wczesnym Wszechświecie. Do tej pory astronomowie sądzili, że gigantyczne kosmiczne karambole miały miejsce ok. 3 mld lat po Wielkim Wybuchu. Naukowcy byli więc zaskoczeni, gdy obserwacje pokazały, że działo się to, gdy Wszechświat miał zaledwie połowę tego wieku. Uważa się, że te systemy galaktyk w karambolu są w trakcie budowania najbardziej masywnych struktur znanych w kosmosie gromad galaktyk. Co niezwykłe, kosmiczny karambol jest bardzo zwartym obszarem, więc koncentracja tak żywiołowych procesów gwiazdotwórczych czyni go najbardziej aktywnym rejonem. Każdego roku rodzą się tam tysiące gwiazd, kiedy w naszej Drodze Mlecznej powstaje zaledwie jedna rocznie.

We wszechświecie może brakować fosforu - niezbędnego do życia pierwiastka. Do takich wniosków doszli naukowcy z Uniwersytetu w Cardiff. Według nich fosfor może nie być dostępny na potencjalnych do zamieszkania planetach. Pierwiastek ten jest niezbędny m.in. do magazynowania i przenoszenia energii w komórkach. Fosfor jest jednym z sześciu pierwiastków, które tworzą organizmy na Ziemi. Fosfor powstaje w supernowych, w trakcie kosmicznych eksplozji masywnych gwiazd. Według najnowszych badań, nie każda supernowa produkuje go tyle samo. To oznacza, że w miejscach bez fosforu życie pozaziemskie nie byłoby możliwe.

Odkryto pierwszą galaktykę we wszechświecie bez ciemnej materii. Odległa galaktyka nosi nazwę NGC 1052-DF2 i została odkryta przez Dragonfly. Telephoto Array Od kilku lat badają ją naukowcy korzystający z Teleskopu Hubble’a.Ciemna materia to hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego. Jej istnienie zdradzają jedynie wywierane przez nią efekty grawitacyjne. Według danych zebranych na podstawie obserwacji dużych struktur kosmicznych, ciemna materia to ok. 27 procent bilansu masy-energii Wszechświata.

Astronom-amator sfotografował supernową. 60-letni Argentyńczyk zbudował na dachu swojego domu obserwatorium astronomiczne. Podczas testów nowego aparatu fotograficznego udało mu się zrobić unikalne zdjęcia. Uchwycił sam początek rozbłysku supernowej. Szanse na zrobienie takiej fotografii to 1:10 milionów

Naziści planowali stworzyć satelitę, która niczym lustro wykorzystywałaby promienie słoneczne do przypalania. Projekt "słonecznego karabinu" budzi skojarzenia z Gwiazdą Śmierci ze Star Wars. Broń miała być w stanie "zagotować wodę w ocenie lub zamienić miasto wroga w popiół". Szokujące plany Niemców odkryli Amerykanie, a całą sprawę w 1945 r. po raz pierwszy opisał magazyn "Life". Stacja z bronią miała orbitować na wysokości ok. 8,2 tys. km i miała być wyposażona w zwierciadło o powierzchni 9 km kw. Jej efekt miał być podobny do działania lupy, ustawionej pod odpowiednim kątem. Niemcy zakładali, że budowa stacji i broni może zająć nawet 50 lat. W latach 40. nie istniała bowiem tak ciężka rakieta, która mogłaby przenosić części satelity do złożenia na orbicie. Niemieckie plany budowy superbroni o niesamowitej sile rażenia pogrążył koniec II wojny światowej.

Astronomowie badający pobliską galaktykę karłowatą wykryli w niej złożone cząsteczki organiczne. To wskazuje, że podstawowe budulce chemiczne życia powstają w miejscach o wiele bardziej prymitywnych niż nasza galaktyka. Odkrycie oznacza też, że chemiczna podstawa życia mogła powstać gdy wszechświat był jeszcze dość młody.

Kiedy zamarzają oczy? Czy pieniądze dają szczęście? Po co ptakom papierosy? Jak wygląda nowy typ galaktyki?

Jak zarobić milion w 3 miesiące? Ile lat ma najstarsza galaktyka? Pomidor lekiem na zawał? Czy bambus zabija pandy?

Czy ciepłe lato nad morzem oznacza chorobę? Czy możliwe jest wyhodowanie ludzkiej skóry w laboratorium? Gdzie leży autostrada w budynku? Czy homoseksualizm może być bronią? Gdzie znajduje się najstarsza galaktyka?

Który lek bez recepty jest najsilniejszy? Jak podróżuje nasze galaktyka? Dlaczego piana w piwie jest biała? Co ma ślimak do superkomputera? Gdzie geje tworzyli elitarną armię?