lodowiec (strona 2 z 3)

Włoskie służby nakazały ewakuację mieszkańców najbliższych okolic lodowca Planpincieux. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo zawalenia się części lodowca po włoskiej stronie masywu Mont Blanc. Zdaniem ekspertów sytuacja jest poważna. Na zabudowania może runąć aż 250 tys. metrów sześciennych lodu. Burmistrz pobliskiego miasteczka Courmayeur uspokaja jednak, że ośrodki turystyczne nie są zagrożone. Planpincieux to tak zwany wiszący lodowiec. Odnotowano, że przemieszcza się nawet 60 centymetrów dziennie.

NASA opublikowała zdjęcia, na których widać skutki ocieplenia klimatu. Wzrost temperatur spowodował stopnienie ogromnego lodowca na Islandii w ciągu 30 lat.

Naukowcy z NASA alarmują: lodowiec Thwaites na Antarktydzie topnieje w zastraszającym tempie. Rocznie cofa się aż o 800 m. Jeśli nie powstrzymamy tego procesu, za 150 lat Thwaites zniknie całkowicie.

Jest naprawdę ogromna. Ma powierzchnię 5800 km², a to dwa razy więcej niż powierzchnia Luksemburga. Największa góra lodowa świata, zwana przez naukowców A-68, oderwała się od Lodowca Szelfowego Larsena w 2017 r. Od tamtej pory przepłynęła po oceanie już 250 km i wykonała zwrot o 270 stopni. Geograf Adrian Luckman z Uniwersytetu Swansea przygotował ze zdjęć satelitarnych animację.

Orbita okołoziemska pełna jest szpiegowskich satelitów różnych państw. Jednym z takich systemów satelitarnych był amerykański Hexagon, który krążył po orbicie w czasach zimnej wojny. Zdjęcia satelitarne były zapisywane na kliszy fotograficznej. Docierały na Ziemię w kapsule i dopiero po wywołaniu filmu, amerykański wywiad mógł dowiedzieć się jak wyglądają strategiczne sowieckie obiekty. Zdjęcia z satelity Hexagon zostały odtajnione w 2002 roku i od tamtej pory służą naukowcom. Dzięki nim udało się na przykład sprawdzić, jak od lat 70. XX w. zmieniły się lodowce w Himalajach. Naukowcy z Uniwersytetu Columbia i Uniwersytetu Utah przeanalizowali odtajnione fotografie, obejmujące aż 650 górskich lodowców i porównali je z aktualnymi zdjęciami satelitarnymi. Okazało się, że w latach 1975 – 2000 lodowce kurczyły średnio o 25 cm rocznie. Od 2000 roku do teraz tempo znacznie wzrosło. Każdego roku ubywa pół metra lodowca. To pierwsze badanie, które objęło tak duży obszar Himalajów i dostarczyło pełnego obrazu topnienia lodowców.

Naukowcy odkryli starożytną formację skalną pod lodowcem szelfowym Rossa. Chodzi o skały lite pod największym lodowcem szelfowym Antarktydy, porównywalnym wielkością z Hiszpanią. Do badań wykorzystano system IcePod, który zebrał informacje o warstwie lodu i dokonał pomiarów pola magnetycznego i struktur położonych pod szelfem. Okazało się, że odkryte pod ogromną warstwą lodu skały mogły powstać w momencie tworzenia się tego kontynentu. Naukowcy znaleźli też granicę geologiczną między wschodnią a zachodnią częścią Antarktydy. Według badań, dno morskie jest głębsze po zachodniej stronie, co wpływa na prądy morskie i sposób krążenia lodu. O ile lodowiec szelfowy Rossa spowalnia przepływ ok. 1/5 lodu, to same prądy morskie mogą przyspieszać topnienie. Gdyby lodowiec się roztopił, a woda trafiła do oceanu, patrzylibyśmy na wzrost poziomu morza nawet o 11 m. Eksperci alarmują, że już teraz region przy lodowcu szelfowym Rossa topnieje 10 razy szybciej, niż zakładano. Lodowiec szelfowy Rossa jest badany w ramach trzyletniego projektu badawczego ROSETTA-Ice.

Zmiany klimatu na Ziemi postępują coraz bardziej. Ocieplanie coraz bardziej zagraża Antarktydzie. W 1995 roku, najbardziej wysunięty na północ lodowiec Antarktydy - ''Larsen A'', zaczął się rozpadać w wyniku stopniowego topnienia. W 2002 roku zaobserwowano topnienie ''Larsena B”. Obecnie naukowcy odkryli, że zniszczenia nie uniknie także ''Larson C''. Specjaliści z Uniwersytetu w Maryland przeprowadzili badanie i objęli analizą 35 ostatnich lat.

Nowe zdjęcia satelitarne wskazują, że jeden z lodowców na Grenlandii pęka. Chodzi o położony na północy wyspy lodowiec Petermanna, najdłuższy pływający lodowiec na półkuli północnej. Pojawienie się nowych pęknięć oznacza, że wkrótce może oderwać się ogromna góra lodowa. Podobne zdarzenie nastąpiło w 2012 roku. Oderwana góra lodowa miała aż 130 km kwadratowych powierzchni. Naukowcy wykonali symulację tamtego wydarzenia i dokonali ważnego odkrycia. Każdy ubytek w lodowcu powoduje, że strumienie lodowe płyną szybciej. Od 2012 r. przyspieszyły o 10 proc. Powoduje to, że pęknięcia na lodowcu będą pojawiały się częściej i oderwie się od niego jeszcze więcej gór lodowych. Jest to niepokojące, bowiem do tej pory wydawało się, że niestabilne są tylko lodowce na południu Grenlandii. Od 2002 roku wyspa traci około 286 miliardów ton lodu. Przyczynia się to do wzrostu poziomu morza o 0,7 mm rocznie.

Potężną jamę odkryli eksperci z NASA na lodowcu Thwaites na Antarktydzie. Jest tak ogromna, że zmieściło by się w niej 2/3 powierzchni Manhattanu. To powód do niepokoju. Naukowcy alarmują, że lodowiec może się wkrótce rozpaść – wszystko przez gigantyczne wgłębienie, które odkryto u jego podstaw. Ogromną jamę wypełniało wcześniej 14 mld ton lodu, który stopił się i wpłynął do Oceanu Południowego. Dalsze topnienie lodowca w wyniku ocieplenia klimatu może podnieść poziom oceanów o 4 proc. Eksperci z NASA badając lodowiec, spodziewali się luk w skalnym podłożu, a nie takiej dziury. Jeśli Thwaites roztopiłby się całkowicie, to poziom morza wzrósłby o 65 centymetrów. Dodatkowo Thwaites podtrzymuje inne lodowce – jeśli i te by się roztopiły to poziom morza globalnie wzrósłby o 2,4 metra.

Pod lodowcem Pine Island na Antarktydzie naukowcy odkryli aktywne źródło ciepła wulkanicznego. Odkrycia dokonano przypadkiem. Naukowcy badali, jaką rolę w topnieniu lodowców odgrywa ocean. Analizowali dane, jakich dostarczają im próbki wody z tamtych rejonów i trafili na substancję, która oddała czynną aktywność wulkaniczną. Eksperci podkreślają jednak, że w związku z odkryciem nie można mówić, by lód na Antarktydzie topił się z powodu podziemnego wulkanu. Wciąż głównym winowajcą jest ocieplenie klimatu. Badania były prowadzone od stycznia do marca w 2014 roku na pokładzie RRS James Clark Ross. Teraz ogłoszono ich oficjalne wyniki. Szacuje się, że wcześniej taka aktywność miała miejsce 2200 lat temu.

Na powierzchni Grenlandii istnieje tzw. ciemna strefa. To rozciągające się na ok. 400 km2 miejsce, gdzie w przeciwieństwie do reszty wyspy, na stałe nie zalega śnieg. Istnienie tego obszaru może mieć poważne skutki. "Ciemne strefy" pochłaniają dużo więcej światła słonecznego niż śnieg, powodując szybsze topnienie pokrywy lodowej. W latach 2000-2012 zacieniony obszar zwiększył się o 12 proc. Do tej pory naukowcy nie byli pewni, co jest tego przyczyną. Teraz eksperci z Norwegii, dzięki zdjęciom z drona, znaleźli odpowiedź na nurtujące ich pytanie. Badania wykazały, że zacienienia powstają w wyniku osadzania pyłu i węgla, którymi żywią się glony. Gruba średnio na 1,5 kilometra pokrywa lodowa zajmuje 80 proc. powierzchni Grenlandii. To 1,7 mln km2. Zawiera w sobie 8 proc. zasobów słodkiej wody na całym świecie. Gdyby się stopiły, globalny poziom wód wzrósłby o ok. 7 metrów.

Totten to jeden z największych lodowców na Antarktydzie. Jego powierzchnia jest niemal równa powierzchni Francji. Naukowcy z USA i Australii odkryli, że na oceanie unosi się znacznie większa część lodowca, niż początkowo podejrzewali. Może to oznaczać, że pod wpływem ocieplenia klimatu stopnieje szybciej niż zakładano. Skąd wziął się ten proces? Wszystko przez silne wiatry, które transportują cieplejszą wodę do lodowca i rozpuszczają go od dołu. Przez to więcej lodu odrywa się od podwodnej skały i zaczyna dryfować. Zdaniem badaczy, całkowite stopnienie Tottena może się to przyczynić do wzrostu globalnego poziomu wód aż o 3 metry. Według danych NASA, w ciągu ostatnich 14 lat na Antarktydzie topniało ok. 125 gigaton lodu rocznie. Poziom wód podnosił się przez to o ok. 0,35 milimetra każdego roku. Eksperci zamierzają obserwować zmiany na lodowcu przez najbliższy rok. Pomoże to w ustaleniu odpowiedniej strategii działania, która pozwoli opóźnić proces topnienia. – Te precyzyjne pomiary zatopionego lodowca są niezbędne do monitorowania zmian i zrozumienia ich. Badania stanowią ważny krok w ocenie potencjalnego wpływu na poziom morza w różnych przyszłych scenariuszach – opowiada Ben Galton-Fenzi, szef zespołu badaczy.

Ponad 2000 niezwykłych przedmiotów wyłoniło się z topniejącego lodu w Norwegii. Niezwykłego odkrycia dokonano w paśmie górskim Jotunheimen. Znajdowały się tam liczne przedmioty m.in. z drewna, tkanin i skór.

Półwysep Jukon na północy Kanady jest jednym z najbardziej nieprzyjaznych człowiekowi miejsc na Ziemi. W pokrywie lodowej znajdują się tam niezwykle głębokie szczeliny. Uważa się, że wpadnięcie w jedną z nich może oznaczać dla samotnego podróżnika śmierć. Bear Grylls z pomocą towarzyszącej mu ekipy dostał się do środka. Przekonajcie się, jak takie miejsce wygląda od wewnątrz.

Przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk spotkał się na grenlandzkim lodowcu z premierami Grenlandii i Danii. Miejsce spotkania było nieprzypadkowe - politycy rozmawiali bowiem o zmianach klimatycznych i globalnym ociepleniu. W czasie spotkania polityków od lodowca nagle oderwała się ściana lodu.

Choć 20 marca rozpocznie się astronomiczna wiosna, to zima jeszcze nie da o sobie zapomnieć. Synoptycy przewidują, że nadchodzące Święta Wielkanocne będą zatem bardziej zimowe niż wiosenne tzn. z opadami deszczu ze śniegiem i samego śniegu.

Jeden z trzech lodowców Patagonii, Perito Moreno, załamał się dając turystom spektakularny pokaz. Lodowy most pękł i zapadł się do rzeki Lago Argentino. Ostatnie takie załamanie miało miejsce w 2013 roku.

Jeden z lodowców Patagonii, Perito Moreno załamał się, dając turystom spektakularny pokaz. Lodowy most pękł i zapadł się do rzeki Lago Argentino. Ostatnie takie załamanie miało miejsce w 2013 roku. Lodowiec Perito Moreno zajmuje 250 km kw argentyńskiego Parku Narodowego Los Glacieres i jest trzecim największym rezerwuarem słodkiej wody na świecie.

W ciągu kilku ostatnich lat w zatrważającym stopniu zmniejszyła się objętość lodowców w Andach. Naukowcy z Boliwii, podobnie jak ich koledzy w Peru, przestrzegają przed katastrofalnymi skutkami tego zjawiska. Wszyscy są zgodni, że powodem tych zmian jest globalne ocieplenie wywołane przez człowieka. - To, co się dzieje, nie może być zjawiskiem naturalnym. Zmiany klimatyczne wyraźnie są związane z erą industrialna i działalnością człowieka - ostrzega Fernando Velarde z obserwatorium fizyki atmosfery. Dyrektor boliwijskiego Instytutu Górskiego, Dirk Hofman, mówi wprost, że niedługo sami doprowadzimy do żywiołowej klęski. Najpierw będą nam grozić powodzie, a potem susza. - Sytuacja wydaje się paradoksalna, ale ludzie żyjący w okolicach lodowców już odczuwają skutki ocieplenia - zaznacza Hofman.

9 listopada Ryan Taylor przebywał akurat na wyjeździe narciarskim w Nowej Zelandii. Całe szczęście, że miał przy sobie kamerę, kiedy jego oczom ukazał się dramatyczny widok. Część lodowca zaczęła się kruszyć i pociągnęła za sobą lawinę. Dobrze, że autor nagrania nie zdecydował się chwilę wcześniej poszusować w dół.

Elbrus to najwyższy szczyt Rosji i jednocześnie jedna z najpopularniejszych gór dla alpinistów, narciarzy i snowboardzistów. Od kilku lat naukowcy jednak z niepokojem obserwują, jak lodowiec się kurczy. Z powodu globalnego ocieplenia topnieje on szybciej, niż kilka dekad temu. - Na Elbrusie mamy 21 głównych lodowców. W ciągu ostatnich 40, 50 lat ich masa zmniejszyła się o 40 procent - mówi kierownik zespołu badawczego Hazbara Kalov. Skutki topnienia lodowców to nie tylko ogromna strata dla krajobrazu, ale przede wszystkim zagrożenie dla ludności, dla której lodowce są jest jedynym źródłem pitnej wody. Poza tym rzeki wypływające z lodowców zasilają hydroelektrownie, a także nawadniają pola.

Nadciąga typowo jesienna pogoda. Front niżowy, który zmierza do nas z Europy Północnej przyniesie nam opady deszczu i chłodne powiewy wiatru. Pora wyciągnąć nie tylko parasole, ale i grubsze płaszcze. Zimne będą już nie tylko poranki, ale i w ciągu dnia temperatury mogą nie przekraczać 10 stopni.

- W 1988 roku, kiedy byłam tam po raz pierwszy, do lodowca miałam zaledwie trzy kroki. W roku 2000 trzeba było przejść 118 kroków. Dzisiaj - prawie 400 - o topnieniu lodowca u stóp najwyższej góry Europy opowiada dziennikarka Bloomberga Helene Fouquet. Po 27 latach wraca w miejsce, w którym w 1988 roku sfotografowała ją matka. - Jak widać, zaszła tu ogromna zmiana - mówi, pokazując zdjęcie. Zaznacza, że dziś większość przybywających tu turystów przyjeżdża oglądać nie lodowiec, ale skutki zmian klimatycznych.

Jednym z najważniejszych zadań Straży Ochrony Wybrzeża Stanów Zjednoczonych jest lokalizowanie dryfujących gór lodowych, które mogą stanowić zagrożenie dla płynących statków. Aby skutecznie wywiązywać się ze swoich zadań, używa najnowocześniejszego dostępnego sprzętu.

Wschodnie wybrzeże Nowej Fundlandii jest jednym z najlepszych miejsc do obserwacji gór lodowych. W okolicach miejscowości Triton oderwany kawałek lodu swobodnie dryfował w wodzie. Grupa śmiałków uwieczniła moment zatopienia lodowca. Fala wytworzona na skutek zanurzenia odepchnęła łódź.