nasa (strona 10 z 15)

Ziemianie to kłótliwe i bełkoczące istoty - tak, według naukowców z Bowling Green State University w Ohio, przedstawiciele obcych cywilizacji mogą zinterpretować wiadomości, które wysłaliśmy do nich na sondach wystrzelonych w ramach programu NASA Voyager. Złote płyty poleciały w kosmos w 1977 roku. Zawierają m.in. 117 zdjęć i rysunków Ziemi, muzykę i pozdrowienia w 55 językach. Według naukowców przekaz jest tak chaotyczny, że może doprowadzić do dużego nieporozumienia. O ile oczywiście jakikolwiek przedstawiciel pozaziemskiej cywilizacji trafi na sondę z płytą. Problemy naukowców pozostaną jednak na razie bez odpowiedzi – satelity znajdują się 12 mld km od nas. To oznacza, że zanim zbliżą się do najbliższego systemu gwiezdnego minie jakieś 40 tys. lat.

Rosja, Chiny i Korea Północna najprawdopodobniej kłamią o stanie swojej gospodarki. Luis Martinez z Uniwersytetu w Chicago przeanalizował zdjęcia satelitarne wykonane przez NASA. Dzięki nim porównał on zmiany w intensywności nocnego oświetlenia różnych państw i wzrost ich PKB na przestrzeni 25 lat. Z analizy wynika, że Rosja, Chiny i Korea Północna najprawdopodobniej kłamią na temat stanu swojej gospodarki. Zdaniem Martineza, zawyżają wartość produktu krajowego brutto nawet o 30 proc. Badania opierają się oczywiście na założeniu, że raz ze wzrostem ekonomicznym rośnie zapotrzebowanie na energię elektryczną.

Na Europie, księżycu Jowisza, jest woda. Mało tego, z jego powierzchni od czasu do czasu tryskają wielkie obłoki pary. Pierwszy raz zauważył je kosmiczny Teleskop Hubble’a. Były na zdjęciach Europy z 2012, 2014 i 2016 roku. Teraz naukowcom z NASA udało się potwierdzić, że na zdjęciach są na pewno obłoki pary, a nie np. błąd techniczny. Wiemy to dzięki danym zebranym przez sondę Galileo w 1997 r, ponad 20 lat temu. Wtedy sonda przeleciała przez taki obłok. Dlaczego to ważne odkrycie? Skorupa Europy to 20 km warstwa lodu. To, że na powierzchnię wydobywa się para oznacza, że będzie można ją zbadać. Tam gdzie jest woda, tam może też być życie. Być może kryje się ono właśnie w głębiach oceanu na Europie. Dokładne zbadanie księżyca będzie zadaniem sondy Clipper. NASA planuje wysłanie jej w kosmos w 2022 roku.

Po raz pierwszy ujawniono proces, który tworzy pierwszą linię obrony Ziemi przed groźnymi burzami słonecznymi. Statki kosmiczne NASA w przełomowym badaniu zaobserwowały proces zwany rekonsekcją magnetyczną. Zjawisko polega na szybkiej zmianie układu linii pola magnetycznego. Dzięki niej możemy podziwiać zorzę polarną. Odkrycie może radykalnie zmienić naszą wiedzę na temat ochrony naszej planety i astronautów.

Śmierć słońca od dawna jest tematem bardzo kontrowersyjnym. Naukowcy ostatnio ustalili, że za miliardy lat nasze Słońce umrze w wielkim wybuchu gazu i pyłu. Wyrzucony w kosmos gwiezdny materiał stworzy mgławicę w kształcie pierścienia, która będzie widoczna przez dziesiątki milionów lat świetlnych. Mgławice są jednymi z najpiękniejszych obiektów obserwowanych przez astronomów.

NASA zaobserwowała zaskakujące otwory na powierzchni lodu Arktyki. Zostały one zauważone podczas lotów pomiarowych w ramach operacji IceBridge. Zdjęcia w pobliżu Morza Beauforta wykonał John Sonntag. Naukowiec stwierdził, że coś podobnego zaobserwował po raz pierwszy. NASA nie potrafi jednoznacznie wyjaśnić skąd wzięły się tajemnicze otwory w lodzie. Eksperci mają kilka hipotez. Jedna z nich mówi, że lód po prostu się roztopił. Mogłoby się tak stać na skutek konwekcji, czyli wymianie ciepła spowodowaną ruchem materii w wodzie. Inna teoria uwzględnia działanie fok, które mogły przegryźć powierzchnię lodu, by wydostać się z wody.

NASA opublikowała przepiękne zdjęcia mgławicy Lagoon Nebula zrobione przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a. Wszystko to w 28. rocznicę wystrzelenia teleskopu. Fotografie zostały wykonane w świetle podczerwonym oraz widzialnym. Obejmują tylko ułamek wielkości całej mgławicy, której szerokość wynosi aż 55 lat świetlnych. Jest oddalona o 4 tys. lat świetlnych do Ziemi. W swojej historii teleskop Hubble’a zbadał ponad 43500 obiektów niebieskich.

Naukowcy zauważyli ją dopiero na kilka godzin przed tym jak znalazła się najbliżej naszej planety. 193 tys. km, czyli połowa odległości Księżyca od Ziemi. Tak blisko była w sobotę 14.04.2017 o 20:41. Asteroida o nazwie "2018 GE3" ma średnicę między 48 a 110 m. Co by się stało, gdyby uderzyła w Ziemię? Choć prawdopodobnie przy wejściu w atmosferę straciłaby połowę ze swojej wielkości, mogłaby narobić wiele szkód.

Wokół Ziemi krąży ok. 17 tys. nieodkrytych asteroid. Naukowcy muszą przyspieszyć ich poszukiwania. Do tej pory astronomowie odkryli tylko 8 tys. asteroid szerokich co najmniej na 140 metrów. To rozmiar wystarczający do ich zestrzelenia z powierzchni Ziemi. Sytuacja nie jest jednak taka prosta. Musimy wziąć pod uwagę, że to jedynie 1/3 wszystkich asteroid, które mogą poważnie zagrozić naszej planecie. W 2005 roku NASA zobowiązała się do odnalezienia co najmniej 90 proc. takich obiektów do końca 2020 roku. Dziś jest pewne, że agencja nie wypełni zobowiązania złożonego amerykańskiemu Kongresowi przed 13 laty. Zrealizowanie planu będzie wymagało uruchomienia misji kosmicznej specjalnie na ten cel. NASA rozpisała konkurs na teleskop kosmiczny, który ma być „poszukiwaczem asteroid”. Zwyciężyły dwa projekty – Lucy i Psyche. Mają wystartować odpowiednio w 2021 i 2023 roku

Niesamowita kolekcja 15 tys. nigdy niepublikowanych fotografii trafi niedługo na aukcję. Na zdjęciach uwieczniono przełomowe chwile słynnych programów kosmicznych, m.in. Apollo, Mercury Gemini. Najważniejsze to zdjęcia przedstawiające astronautów w przestrzeni kosmicznej, obrazy Ziemi i ciemnej strony Księżyca. W tamtym czasie udostępniano agencjom informacyjnym więcej zdjęć, niż było to wymagane. Dużą przeszkodą były ograniczenia technologiczne i koszty druku obrazów. Skutkowało to tym, że nadmiar odbitek był zazwyczaj niszczony.

Amerykanie pracują nad wdrożeniem naddźwiękowych lotów pasażerskich. W 2016 r. NASA podpisała kontrakt na projekt, a teraz na budowę supersonicznego samolotu. Eksperymentalny model nosi nazwę Low-Boom Flight Demonstrator (LBFD). Umowę podpisano z koncernem Lockheed Martin, wartość kontraktu to prawie ćwierć miliarda dolarów. Samolot powstanie do 2021 roku w Palmdale w Kalifornii.

Planetoida Bennu najprawdopodobniej uderzy w Ziemię w 2135 roku. Tak policzyli eksperci z NASA. Obiekt namierzono w 1999 roku. Jednak teraz wiadomo kiedy można spodziewać się zderzenia. Szansa na to wynosi 1:2700. Dla porównania wygrana w totolotka wynosi 1:13983816. Eksperci z NASA pracują już nad tym jak uniknąć zagrożenia, bowiem zderzenie Ziemi z kolosem ważącym 77 mld ton skończyło by się wykończeniem życia na naszej planecie. Dwoma głównymi pomysłami są: rozbicie Bennu w drobny mak za pomocą bomby nuklearnej lub uderzenie w kolosa z taką siłą, by zmienić trajektorię jego lotu. Decyzje na temat statku Hammer, który najprawdopodobniej będzie miał za zadanie wykonać jedną z tych misji, zapadną na majowej konferencji w Japonii. Znawcy zwracają jednak uwagę, że uruchomienie Hammera może wcale nie gwarantować sukcesu. Istnieje wiele zmiennych, które mogą negatywnie wpłynąć na wykonanie zadania. Na przykład prędkość, z jaką Bennu będzie się do Ziemi zbliżał. Możliwe więc, że jeśli "wygramy" w tych zakładach, NASA może nie być w stanie nas uratować.

W Warszawie pojawiły się dziś billboardy, które dowodzą po raz kolejny bezsilności i nieudolności opozycji. Amerykański astronauta, który przez rok przebywał w kosmosie, zmienił się na tyle, że przestał przypominać swojego brata bliźniaka. Zapraszamy na „Obiegówkę” z Kubą Jankowskim.

Juno, sonda kosmiczna NASA, która orbituje wokół Jowisza, dostarczyła niezwykłych danych na temat gazowego giganta. Okazuje się m.in., że nad biegunami planety tworzą się potężne cyklony, które są trwałym elementem atmosfery Jowisza. Zjawisko nie przypomina niczego, co dotąd spotkaliśmy w Układzie Słonecznym. Naukowcy otrzymali też rozwiązanie zagadki, nad którą głowili się od dziesięcioleci. Wiadomo już jak określić jak głęboko sięgają korzenie słynnych stref i pasów Jowisza. Odpowiedź dały pomiary grawitacji. Jak tłumaczy Luciano Iess z Uniwersytetu "La Sapienza", w polu grawitacyjnym Jowisza widoczne są asymetrie. Im są większe, tym tym głębiej sięgają strefy i pasy. Scott Bolton z Southwest Research Institute ocenił wyniki badań jako "zdumiewające". - Wyjątkowa orbita Juno, precyzyjne technologie radiowe i promieniowania podczerwonego umożliwiły dokonanie odkryć, które zmieniają paradygmaty. Juno ma za sobą zaledwie 1/3 swojej misji, a już widzimy początki nowego Jowisza - ocenił Bolton. Sonda Juno została wystrzelona w sierpniu 2011 roku. Krąży wokół Jowisza na orbicie polarnej. Jej celem jest obserwacja planety. Naukowcy mają nadzieję, że dzięki zabranym danym uda się lepiej zrozumieć pochodzenie i ewolucję gazowego giganta, co ma zwiększyć wiedzę na temat fundamentalnych procesów formowania i wczesnej ewolucji Układu Słonecznego. Obserwacje mają potrwać do najmniej do lipca 2018 roku.

Obiekt oznaczony jako 2017 VR12 znajdzie się w odległości ok. 1,4 mln km od Ziemi. NASA nadal klasyfikuje ten obiekt jako "średniej wielkości kamień", mimo że asteroida jest większa niż Empire State Building w Nowym Jorku. 2017 VR12 przeleci nad Ziemią z imponującą prędkością ponad 14 tys. km/h. Ze względu na bliskość do Ziemi, NASA nazwała asteroidę "potencjalnie niebezpieczną" Agencja zapewnia jednak, że nie ma możliwości zderzenia się tej asteroidy z naszą planetą. 2017 VR12 została pierwszy raz odkryta przez teleskop Pan-STARRS 1 na Hawajach 10 listopada 2017 roku.

Arktyczna wieczna zmarzlina nie jest już dłużej chroniona przed globalnym ociepleniem. Jak alarmują eksperci z NASA, wyższa temperatura stopniowo ją roztapia. Zmarzlina stopniowo się rozkłada wydzielając m.in. dwutlenek węgla i metan. W ciągu kolejnych dekad stanie się dodatkowym źródłem ocieplenia klimatu Ziemi. Z ostatnich obliczeń wynika, że roztapia się nawet ta zmarzlina, która jest wysunięta najdalej na północ. W ciągu 300 lat emisja CO2 pochodząca z tego regionu będzie 10x większa niż ta ze wszystkich paliw kopalnych spalanych przez ludzi w 2016 roku. Wieczna zmarzlina to zjawisko trwałego (minimum dwa lata z rzędu) utrzymywania się części skorupy ziemskiej w temperaturze poniżej punktu zamarzania wody niezależnie od pory roku.

Burza na Neptunie, którą zarejestrowano pierwszy raz w 2015 r. zanika - podają eksperci NASA. Ciemny wir porusza się w innym kierunku, niż przewidywali obserwujący zjawisko naukowcy. Eksperci spodziewali się, że wir zbliży się do równika, tymczasem zjawisko przesuwa się w przeciwnym kierunku. Jednym ze składników ciemnych plam tworzących wir jest siarkowodór, związek, który znany jest z tego, że zapachem przypomina zgniłe jaja. Hubble i Voyager - to jedyne teleskopy, które zaobserwowały wiry na Neptunie. Pierwsze burze na niebieskiej planecie odkryto pod koniec lat 80. Teleskop Hubble’a jest obecnie jedynym źródłem danych o systemie pogodowym na Neptunie. Naukowcy wciąż nie wiedzą w jaki sposób tworzą się wiry i jak szybko mogą zmieniać kierunki. Neptun jest oddalony od słońca o 4,501 miliarda kilometrów. To ósma, najdalej położona od Słońca planeta w Układzie Słonecznym.

Duńscy naukowcy zlokalizowali 95 nowych egzoplanet za pomocą Teleskopu Keplera. Na 275 możliwych kandydatów, potwierdzono istnienie prawie stu planet. Sonda Keplera została uruchomiona w 2009 roku. W całej historii misji odkryto ponad 2300 planet pozasłonecznych.

Asteroida Oumuamua przyciągająca uwagę swoim niezwykłym kształtem i pochodzeniem spoza naszego Układu Słonecznego. Naukowcy oświadczyli, że musiała zderzyć się z innym ciałem niebieskim. Kolizja miała miejsce miliardy lat temu i to właśnie ona być może skierowała asteroidę w stronę naszej galaktyki.

Nowe zdjęcie z sondy Mars Reconnaissance Orbiter NASA pokazuje ciemne smugi na powierzchni Marsa. NASA twierdzi, że to wynik lawin pyłu, które powodują, że lżejszy materiał gromadzi się w przybiera oryginalny kształt. W ciemniejszych miejscach jest mniej pyłu, prawdopodobnie w wyniku przeszkód, które uniemożliwiły jego nagromadzenie.

NASA opublikowała najnowsze zdjęcia zrobione przez sondę New Horizons. To fotografie wykonane najdalej od Ziemi w historii badań kosmosu. Przedstawiają ciała niebieskie znajdujące się 6,12 mld km od naszej planety. To około 41 razy większa odległość niż ta z Ziemi do Słońca. Sfotografowane gwiazdy znajdują się w Pasie Kuipera. Noszą nazwy KBO 2012 HZ84 i KBO 2012 HE85. New Horizons pobiła rekord sprzed ponad 27 lat należący do sondy Voyager 1. Uwieczniona Blada Błękitna Kropka była wówczas w odległości ok. 6,06 mld km od Ziemi. Kolejnym celem sondy jest dotarcie do planetoidy MU69. New Horizons ma osiągnąć go w styczniu 2019 roku.

W Pjongczang wystartowały Igrzyska Olimpijskie. W pięknie położone tereny gór Taebaek przyjechali nie tylko sportowcy i kibice. Są tam też naukowcy z NASA i z 20 innych agencji z 11 krajów. Za pomocą radarów badają typ i jakość śniegu padającego na wszystkie trasy narciarskie, snowboardowe i skocznie. Specjaliści analizują dane satelitarne, z instrumentów naziemnych i modeli numerycznych. Wszystko po to, by jak najdokładniej przewidzieć nadchodzącą pogodę. To z kolei jest nie lada wyzwaniem. Teren Pjongczang jest bowiem bardzo zróżnicowany. Dodatkowo w górach jest zimno i wietrznie, a morskie wybrzeże jest blisko. To okoliczności, które sprzyjają burzom śnieżnym, a jak wiadomo nie są one pożądane podczas zimowych igrzysk. Sztab naukowców ma więc dwojakie zadanie. Po pierwsze jak najdokładniej przewidzieć pogodę podczas rozgrywek sportowych. Po drugie ulepszyć model prognozowania opadów śniegu.

Rok temu NASA ogłosiła odkrycie 7 planet typu ziemskiego. Układ nazwano TRAPPIST-1. Sercem systemu jest brązowy karzeł, który ma zaledwie 8 proc. masy Słońca. Trzy z siedmiu planet miały znajdować się w tzw. ekosferze, która oznacza warunki do występowania wody w stanie ciekłym. Teraz okazało się, że wszystkie planety w TRAPPIST-1 są skaliste, a niektóre mogą być o wiele bogatsze w wodę niż Ziemia. Dodatkowo na obiekcie oznaczonym literą "d" może znajdować się ocean w stanie ciekłym. Odkrycie rozpala umysły fanów nauki i samych naukowców. Niektórzy ogłosili już układ oddalony prawie o 400 bilionów kilometrów celem przyszłej podróży ludzkości.

NASA opublikowała najnowszą panoramiczną fotografię z Czerwonej Planety. Panorama przedstawia rozległy widok na kluczowe miejsca odwiedzone przez łazik od 2012 roku. Zdjęcie obejmuje większość 18-kilometrowej drogi pokonanej przez Curiosity od momentu lądowania w kraterze Gale sprzed 6 lat. Jedno ze wzgórz widocznych na zdjęciu jest oddalone od łazika aż o 85 kilometrów. Oznacza to, że znajduje się daleko poza kraterem, który eksploruje maszyna. Zdjęcia pochodzą z października 2017 roku, a zespół badaczy otrzymał je w ubiegłym tygodniu. W panoramie naukowcy poprawili balans bieli – dzięki temu widok skał i płaskiej powierzchni jest zbliżony do tego, jaki byłby na Ziemi w świetle dziennym. Od początku swojej misji na Marsie łazik wykonał ponad 220 tys. zdjęć. Ich najnowsza partia pokazuje, jak bardzo ukształtowanie terenu jest podobne do ziemskiego.

Astronom amator z Kanady powiadomił NASA, że otrzymał sygnał od IMAGE. To satelita, który została uznany za zaginiony kilkanaście lat temu. Misją IMAGE było badać reakcje magnetosfery Ziemi na zmiany wiatru słonecznego. Kiedy 18 grudnia 2005 roku urządzenie nie wysłało oczekiwanego sygnału, a próby połączenia się z nim spełzły na niczym, naukowcy uznali, że je stracili. 20 stycznia Scott Tilley, który spędza swój wolny czas podążając za sygnałami radiowymi z satelitów szpiegowskich i tego dnia poszukiwał śladów satelity Zuma, odebrał sygnał od "2000-017A". To właśnie jest oznaczenie IMAGE. NASA próbuje teraz odczytać zebrane przez IMAGE dane. Być może Agencja powróci do misji sprzed kilkunastu lat.