nasa

Gościem Patrycjusza Wyżgi w programie "Didaskalia" jest Artur Chmielewski, szef misji kosmicznych w amerykańskiej agencji NASA. Ekspert opowiada o bezpardonowej rywalizacji USA i Chin w podboju przestrzeni kosmicznej. Zdradza również sensacyjne plany wysłania na Srebrny Glob humanoida oraz budowy księżycowej elektrowni, przy których kluczową rolę odgrywają inżynierowie z Polski.

W czwartek 24.02 przed godziną 4.00 Rosja zaatakowała Ukrainę. W odcinku programu "Newsroom" informujemy o najświeższych wiadomościach z Ukrainy. Ciekawe tematy, inspirujące rozmowy, komentarze do najważniejszych wydarzeń politycznych. Wraz z prowadzącymi: Patrycjuszem Wyżgą, Łukaszem Kijkiem, Pawłem Pawłowskim i Adamem Janczewskim zapraszamy do śledzenia strony głównej WP i naszych social mediów.

Najważniejsze wydarzenia z Polski i ze świata, ciekawe rozmowy i tematy, które budzą emocje. WP News - nowy program Wirtualnej Polski i Telewizji WP. Prowadzący: Agnieszka Kopacz i Patrycjusz Wyżga dwa razy dziennie przedstawią państwu porcję gorących newsów i ciekawostek oraz połączą się na żywo z reporterami będącymi zawsze tam, gdzie dzieją się najważniejsze rzeczy. Dynamiczny program WP News codziennie o 11:50 i 16:50 na stronie głównej WP i w Telewizji WP.

Dzięki pracy łazika NASA Curiosity na Marsie odkryto węgiel, który może mieć trzy źródła pochodzenia – podają amerykańscy naukowcy z Pennsylvania State. Badacze twierdzą, że jednym z nich mogą być chemiczne ślady po starożytnym życiu na Marsie w postaci mikroorganizmów. Pozostałe dwa źródła pochodzenia węgla mogą dotyczyć przemieszczającej się chmury pyłu galaktycznego lub rozpadu dwutlenku węgla. Wszystkie trzy scenariusze uznano za "niekonwencjonalne" oraz zupełnie "niepodobne do procesów powszechnych na Ziemi". Łazik NASA Curiosity bada krater Gale na Marsie od 6 sierpnia 2012 r. W pobranych przez niego próbkach osadu z marsjańskich skał odkryto węgiel, który posiada dwa izotopy: węgiel-12 i węgiel-13. Niektóre z tych próbek okazały się być ubogie w izotop węgla-13. Mogło to być związane z rozpadem metanu pochodzącego z bakterii żyjących pod ziemią, który na powierzchni zostawał rozłożony przez promieniowanie ultrafioletowe. - Próbki ekstremalnie ubogie w węgiel-13 przypominają trochę próbki z Australii pobrane z osadów sprzed 2,7 mld lat – skomentował kierujący badaniami prof. Christopher House z Penn State. - Tamte próbki były skutkiem aktywności biologicznej, gdy metan został skonsumowany przez starożytne maty mikrobiologiczne. Niekoniecznie musimy to powiedzieć o Marsie, ponieważ jest to planeta, która mogła uformować się z innych materiałów i procesów niż Ziemia – dodał naukowiec. Węgiel w marsjańskich skałach może być więc dowodem śladów życia mikrobiologicznego na Czerwonej Planecie. To jednak wciąż jedna z trzech hipotez. Szczegółowe wyniki najnowszych badań zostały opublikowane w czasopiśmie "Proceedings of the National Academy of Sciences".

To może być drugi w historii potwierdzony egzoksiężyc, czyli naturalny satelita, który obraca się wokół planety pozasłonecznej. Badacze z Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku dokonali właśnie niezwykłego odkrycia. Amerykanie ujawnili tajemnicze ciało, które jest prawie trzy razy większe od Ziemi i krąży wokół planety podobnej rozmiarami do Jowisza i znajduje się poza naszym Układem Słonecznym. Udało się to dzięki danym z należącego do NASA teleskopu kosmicznego Kepler. Nowy superksiężyc krąży wokół planety o nazwie Kepler 1708b. Znajduje się 5,5 tys. lat świetlnych od Ziemi. Jego średnica wynosi 33 tys. km. Dla porównania średnica Ziemi to 12,5 tys. km. To drugi w historii przypadek istnienia egzoksiężyca. Wcześniejsze odkrycie miało miejsce cztery lata temu. Jednak do tej pory odkryty egzoksiężyc nie został oficjalnie uznany. Egzoksiężyce od lat fascynują wielu naukowców. Rozważa się istnienie różnych jego form. Na przykład podobnych do Ziemi gazowych olbrzymów, na powierzchni których mogłoby istnieć życie.

Łazik Perseverance należący do misji badawczej NASA, odkrył w czwartek (16 grudnia) minerały w skałach znajdujących się w kraterze Jezero na Marsie. Podobne wyniki przyniosły analizy próbek pyłu z powierzchni krateru. To niezwykłe odkrycie, gdyż wskazuje ono na pochodzenie wulkaniczne skał. Do tej pory naukowcy sądzili, że skały w kraterze Jezero są pochodzenia osadowego. Na fakt uformowania ich przez strumień lawy wskazuje obecność kryształów oliwinów, otoczonych kryształami piroksenu. Są one typowe właśnie dla skał magmowych. - Dobry student geologii wie, że taka struktura wskazuje, że skała powstała, gdy kryształy rosły i osadzały się w powoli stygnącej magmie – stwierdził Ken Farley, naukowiec projektu Perseverance z California Institute of Technology. Na razie Perseverance zebrał kilka z 37. planowanych próbek. Zostaną one wysłane na Ziemię, w celu dokładniejszego zbadania. - Kiedy te próbki zostaną przekazane na Ziemię, będą źródłem naukowych analiz i odkryć przez wiele lat - powiedział Luther Beegle, badacz pracujący przy instrumencie SHERLOC, który zainstalowany jest na łaziku Perseverance. Głównym celem misji łazika NASA jest poszukiwanie dowodów na istnienie tam potencjalnego życia mikrobiologicznego. NASA wysłała Perseverance na Czerwoną Planetę 10 miesięcy temu.

Ekstremalne warunki panujące w najgłębszych częściach oceanów mogą stwarzać możliwości dla życia na naszej planecie i innych światach oceanicznych w kosmosie. Do takich wniosków doszli badacze z Arizona State University w USA i Central South University w Chinach. Eksperci badali głębinowe otwory wentylacyjne (czarne i białe kominy) i ekstremalne warunki panujące setki metrów pod powierzchnią oceanu. Okazuje się, że życie jest w stanie przetrwać nawet w najciemniejszych szczelinach pod wodą. Wulkaniczne otwory wentylacyjne składające się z krzemionki pozwalają mikroskopijnym formom życia rozwijać się. Dochodzi do tego, gdy ciepła woda z komina hydrotermalnego (szczeliny w powierzchni planety), miesza się z wodą morską. Otwory wentylacyjne są szczególnie przyjazne powstawaniu życia, ponieważ skały z których są zbudowane produkują duże ilości wodoru. Są bogate w cenne minerały. Do badań wykorzystano modelowanie termodynamiczne oraz dane od Methanocaldococcus jannaschii – jednokomórkowego organizmu, który został odkryty w głębinach oceanu przy wulkanicznym otworze wentylacyjnym. Wyniki badań amerykańskich i chińskich naukowców mogą odegrać ważną rolę dla analiz NASA i badań agencji kosmicznych nad innymi światami oceanicznymi w Układzie Słonecznym – np. księżycami Saturna: Enceladusem i Tytanem czy Europie – księżycu Jowisza. W 2020 r. brytyjscy naukowcy stwierdzili, że ocean księżyca Europa "zawiera wszystkie składniki potrzebne do życia".

NASA wystrzeliła statek kosmiczny DART (Double Asteroid Redirection Test) w środę rano czasu polskiego (24 listopada). Sonda ma wykonać misję rozbicia się o asteroidę. W ten sposób naukowcy chcą sprawdzić, czy możliwa jest zmiana kursu pędzącej skały, gdyby zagrażała Ziemi. Sonda DART wystartowała Bazy Sił Kosmicznych Vandenberg w Kalifornii, będąc na szczycie rakiety SpaceX Falcon 9. Celem jest asteroida Didymos oddalona o 11 mln km. Podróż do niej zajmie 10 miesięcy. Ważąca 633 kg sonda ma uderzyć w asteroidę we wrześniu 2022 r. z prędkością ponad 24 tys. km/h. - To nie zniszczy asteroidy. To tylko dla niej mały impuls - powiedziała Nancy Chabot z Johns Hopkins Applied Physics Laboratory, które zarządza projektem. NASA szacuje, że uderzenie sondy DART zmieni orbitę księżyca asteroidy o ułamek procenta. Test DART może okazać się przydatny do zmiany kursu asteroid na lata przed ich możliwym uderzeniem w Ziemię. Czasem takie "małe szturchnięcie" może doprowadzić do zmiany trasy. Wtedy dany obiekt nie znalazłby się na kursie kolizyjnym. Naukowcy nieustannie poszukują asteroid i określają ich kursy, sprawdzając, czy mogą one zagrażać naszej planecie.

Łazik Perseverance potwierdził istnienie jeziora oraz rzeki na Marsie. Amerykańska agencja kosmiczna NASA poinformowała, że dane zebrane przez samobieżny pojazd pozwoliły potwierdzić istnienie źródeł wody. - Czasami bywa tak, że po to, by coś stwierdzić, trzeba wybrać się na miejsce. Z orbity wydawało się, że dno krateru było jeziorem. Naukowcy wysłali na miejsce łazik, by to zbadać - mowił gość programu "Newsroom WP" dr Tomasz Rożek, dziennikarz naukowy. Rożek dodał, że zdjęcia, które przesłał łazik Perseverance, pokazują osad, który mógł powstać jedynie wskutek działania wody. Według eksperta załogowa misja na czerwoną planetę może być przeprowadzona już niedługo.

Naukowcy NASA odkrywają kolejne potwierdzenia dotyczące tego, jak miliardy lat temu woda wpływała na kształtowanie się krajobrazu Marsa. Właśnie udało im się ustalić, że wymarła rzeka zasilała w kraterze Jezero potężne jezioro, pozostawiając osady w kształcie wachlarza widocznego z kosmosu. Potwierdzenie tego procesu było możliwe dzięki materiałom zebranym przez łazik NASA Perseverance. Badacze przeanalizowali wysokiej rozdzielczości zdjęcia klifów, które kiedyś prawdopodobnie były brzegami delty rzeki. Amy Williams, astrobiolog NASA, wraz z zespołem z Florydy, znalazła podobieństwa między cechami klifów widzianych z dna krateru a ziemskimi odpowiednikami ujścia rzeki. Odkrycie może pomóc naukowcom ustalić, gdzie dokładnie łazik powinien szukać marsjańskich śladów życia. Drobnoziarniste osady z zewnętrznej warstwy skał mogą być ich potencjalnym źródłem. W ciągu kilku lat łazik NASA Perseverance zbierze jeszcze 30 próbek skał i gleby, które po 2030 r. trafią do analiz laboratoryjnych. W ubiegłym miesiącu Amerykanie ogłosili, że łazik zebrał dwie próbki skał w kraterze Jezero, które wykazały "oznaki długotrwałego kontaktu z wodą gruntową". Badacze mają nadzieję, że w próbkach odnajdą ślady starożytnego mikrobiologicznego życia.

Lądownik NASA Mars InSight wykrył trzy najsilniejsze dotychczas zarejestrowane wstrząsy na Marsie. To jedno trzęsienie o sile 4,1 i dwa o 4,2 w skali Richtera. Analiza wciąż trwa, ale naukowcy są podekscytowani możliwością poznania czegoś nowego we wnętrzu Czerwonej Planety. Poprzedni rekord padł w 2019 roku, kiedy udało się zarejestrować wstrząsy sile 3,7 stopnia. - Po ponad dwóch latach Mars dał nam coś nowego - powiedział geofizyk planetarny Bruce Banerdt z NASA Jet Propulsion Laboratory. Lądownik InSight, stoi nieruchomo na powierzchni Marsa od 2018 roku. Posiada oprzyrządowanie przygotowane do wykrywania dudnienia i burczenia wnętrza planety. Gdy doszło do wykrycia trzęsień ziemi w 2019 roku, była to rewolucja. Mars wcześniej był postrzegany za geologicznie martwy. Teraz badacze z NASA wiedzą na pewno, że we wnętrzu dzieje się wystarczająco dużo, aby dochodziło do drżeń. Dane dotyczące trzęsień pozwalają planetologom mapować wnętrze Marsa. Kiedy fale akustyczne odbijają się od wnętrza planety i rozchodzą się w materiałach o różnej gęstości, powstałe sygnały można odkodować, aby ustalić, czym i gdzie są te materiały. W ten sposób mapujemy również wnętrze Ziemi. Władnie tak naukowcy na początku tego roku ustalili, że Mars ma większe niż oczekiwano płynne jądro o niskiej gęstości. Badacze z NASA przyglądają się teraz poważnie potężnemu systemu kanionów Valles Marineris, który wykazywał oznaki aktywności wulkanicznej w przeszłości.

NASA ogłosiła wstępne wyniki analiz próbek skał, które pobrał z krateru Jezero łazik Perservence 6 i 8 września. Według ustaleń naukowców, udało się zdobyć kolejne dowody na to, że na Marsie mogło istnieć życie. Dwie próbki skał, które nazwano "Montdenier" i "Montagnac", zawierają w sobie strukturę bazaltową, co według specjalistów świadczy o tym, że powstały w wyniku działania lawy. Oprócz tego odnaleziono w nich także sole, a zatem musiały znajdować się tam także minerały. W podsumowaniu swoich ustaleń naukowcy wskazali, że krater Jezero musiał być ogromnym jeziorem. Nie wiadomo jeszcze, jak długo to trwało, ale można mieć już pewność, że istniało tam środowisko nadające się do życia. Mitch Schulte z NASA powiedział w oświadczeniu: "Te próbki mają dużą wartość dla przyszłych analiz laboratoryjnych tutaj na Ziemi". Następnym miejsce, gdzie uda się sonda Perservence w celu zebrania kolejnych próbek, to "South Séítah", czyli oddalona zaledwie o ok. 200 metrów od krateru Jezero seria grzbietów skalnych, pokrytych wydmami i odłamkami. NASA i ESA już pracują nad wysłaniem dwóch kolejnych statków kosmicznych na Czerwoną Planetę w 2026 roku. Dotrą do Marsa w 2028 roku.

Naukowcy z NASA opublikowali najnowszy raport ze swoich badań, dotyczących tajemnicy obecności wody na Księżycu. Za umożliwienie jej istnienia na ''Srebrnym Globie'' odpowiadać miałaby chropowatość jego powierzchni. Liczne kratery i nierówności tworzą cienie, w których ukryta miałaby być woda w postaci lodu. W badaniach z 2009 roku ujawniono, że ilość wody na Księżycu zmienia się w zależności od pory dnia. Przed południem, w najgorętszej części dnia, wody jest mniej, ale po południu, gdy się ochłodzi, jej ilość ponownie wzrasta. Sugeruje to, że przynajmniej część wody wyparowuje, natomiast część może się swobodnie przemieszczać w ciągu dnia, aby później ponownie zamarzać. Aby to było możliwe, potrzebowałaby miejsc, w których jest chłodniej, czyli zaciemnionych. Twórcy najnowszego raportu - Björn Davidsson i Sona Hosseini twierdzą, ten nowy model powierzchni Księżyca uwzględniony w badaniach jest przełomowy i może dać niedługo pełną odpowiedź na temat zagadki istnienia wody na naturalnym satelicie Ziemi. Przez fakt braku istnienia atmosfery na Księżycu, temperatura w nocy spada tam do nawet -180 stopni C., natomiast w dzień, Słońce potrafi nagrzać jego powierzchnię do 110 stopni C.

Naukowcy z Uniwersytetu w Vigo w Hiszpanii dokonali niezwykłego odkrycia. Po dokonaniu analiz próbek gleby pobranych w 2016 roku przez należący do NASA łazik Curiosity okazało się, że odnaleźli w nich minerały ilaste, które występują również na Ziemi. W raporcie opublikowanym w czasopiśmie naukowym Nature Astronomy wskazują, że dowodzi to na istnienie życia na Marsie. Ich zdaniem warunki sprzyjające temu istniały tam ponad milion lat. Prawdopodobnie istniały tam stabilne warunki atmosferyczne oraz panowała temperatura od od -3.3 st. Celsjusza do 50,6 st. Łazik Curiosity dotarł do krateru Gale na Marsie w sierpniu 2012 roku. Poszukuje na miejscu śladów wody i związków organicznych. Krater ma średnicę aż 154 kilometrów i według ekspertów, ok. 3,5 miliarda lat temu był ogromnym jeziorem.

Trzy, dwa, jeden... start! Wystrzelenie rakiety w kosmos to dość hałaśliwa sprawa. Najnowsze badania pokazują, że podczas tego momentu dzieje się wiele więcej, niż jesteśmy w stanie usłyszeć. Okazuje się, że w momencie opuszczenia przez rakietę Ziemi generują się infradźwięki, czyli fale dźwiękowe o niskiej częstotliwości. Są one tak ciche, że wymagają specjalnych narzędzi do ich wykrywania. Naukowcy przeprowadzili serie testów, gdzie sprawdzano obecność infradźwięków podczas 1001 startów rakiet. Uwzględniono w nich najbardziej znane promy komiczne, między innymi: Falcon 9, Sojuz, Ariane 5, rosyjskich Proton i chińskie Long March. Nagrania te zostały wykonane przy użyciu Międzynarodowego Systemu Monitorowania (IMS), składającego się z 50 stacji monitorujących na całym świecie. Takie badania mogą pomóc w ocenie powodzenia poszczególnych startów statków komicznych, jak i zidentyfikować wszelkie problemy, które mogły wystąpić po drodze.

Astronomowie z Instytutu Nielsa Bohra na Uniwersytecie w Kopenhadze w Danii dokonali przełomowego odkrycia, które rzuca nowe światło na proces powstania wszechświata. Ustalili oni, co stało się w pierwszej milisekundzie Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce 14 miliardów lat temu. Główny autor badań prof. You Zhou ujawnił, że za powstanie kosmicznych obiektów odpowiada plazma kwarkowo-gluonowa. Materia ta w chwili wybuchu uległa rozpadowi na kwarki i gluony. Te pierwsze wówczas łącząc się ze sobą, zaczęły tworzyć hadrony. Hadrony z kolei, po połączeniu z trzema kolejnymi kwarkami utworzyły znane nam protony. To dało początek tworzeniu się obiektów we wszechświecie. Naukowcy dalej będą pracowali nad zbadaniem początków gwiazd i innych obiektów kosmicznych. Pomóc w tym może tworzony przez NASA specjalny teleskop SPHEREx.

Badacze dokonali niezwykłego odkrycia planet podobnych do tych, które mogliśmy oglądać w Gwiezdnych Wojnach. Naukowcy z Uniwersytetu New York Abu Dhabi w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, odkryli dzięki teleskopowi Keplera pięć układów zawierających planety, na których może istnieć życie. Układy noszą nazwy: Kepler-34, Kepler-35, Kepler-38, Kepler-64 oraz Kepler-413. Według specjalistów, Kepler-38, który znajduje się ok. 4 tys. lat świetlnych od Ziemi, prawdopodobnie może mieć najlepsze warunki do rozwoju na nim życia. Analiza danych z teleskopu Keplera NASA pokazała również, że w niektórych odkrytych układach, planety krążą wokół dwóch gwiazd. Mogą przypominać np. planetę Tatooine z serii filmów Gwiezdne Wojny. Warunki do zamieszkania na planecie z dwoma słońcami byłyby niezwykle trudne, ale wg naukowców możliwe. Na przykład, gdy planeta zbliży się do swojego słońca, oceany mogą się zagotować. Natomiast gdy planeta jest daleko, woda na jej powierzchni może zamarznąć. Badania zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym ''Frontiers in Astronomy and Space Sciences''.

Jest wielkości boiska piłkarskiego i zbliża się do Ziemi z prędkością ok. 9 km na sekundę. Mowa o asteroidzie 2021 AF8, która zmierza w kierunku naszej planety. Najbliżej Ziemi znajdzie się już 4 maja 2021 roku. NASA sklasyfikowała 2021 AF8 jako "potencjalnie niebezpieczną asteroidę" i uważnie obserwuje jej trajektorię. Asteroida zaniepokoiła naukowców ze względu na bliskość przelotu względem Ziemi i rozmiar - średnica od 0,254 do 0,568 km odpowiada wielkości boiska piłkarskiego. Jest większa od 90 proc. asteroid. Obiekt nie zagraża bezpośrednio naszej planecie, mimo że jest klasyfikowany jako "potencjalnie niebezpieczny". Eksperci NASA podkreślają, że Ziemię bezpiecznie mijały już znacznie większe asteroidy. Ponownie obiekt znajdzie się tak blisko Ziemi dokładnie 5 czerwca 2041 roku.

Astronomowie z NASA odkryli, że planeta Uran emituje promieniowanie rentgenowskie. Informacja o promieniowaniu wydzielanym przez planety Układu Słonecznego nie jest niczym nowym, gdyż specjaliści wykryli je już na planetach: Wenus, Ziemia, Mars, Saturn, Pluton oraz Jowisz. Do tej pory tylko a Uranie i Neptunie nigdy nie zaobserwowano istnienia promieniowania. Zmieniło się to teraz. To przełomowe odkrycie możliwe było dzięki analizom danych pochodzących z teleskopu Chandra. Został on wyniesiony na orbitę 23 lipca 1999 roku przez prom kosmiczny Columbia. Jego zadaniem jest zbieranie danych i prowadzenie obserwacji w zakresie promieni rentgenowskich, które emitują różne obiekty w kosmosie. Specjaliści nie są jeszcze pewni, jakie jest źródło promieniowania na Uranie. Z pewnością jego część jest odbijaniem fal wydzielanych przez Słońce. Sam Uran natomiast może je emitować na dwa sposoby. Pierwsza opcja jest taka, że promieniowanie wywołują krążące wokół Urana naładowane elektrony i protony, gdy zderzają się z pierścieniami planety. Druga możliwość, to wytwarzanie promieniowania przez zorze polarne, które występują na Uranie. Konkretną odpowiedź mają dać dalsze analizy danych z obserwatorium Chandra.

Na konferencji prasowej w poniedziałek (22 lutego) NASA opublikowała nagranie przedstawiające lądowanie łazika Perseverance na Marsie. Urządzenie zaczęło już wysyłać pierwsze fotografie, a jakość tych zdjęć jest niesamowicie wysoka. Według Justina Makiego z NASA, wszystko dzięki zastosowaniu nowego systemu obrazownaia w kamerach masztowych, który wykorzystuje obiektyw zmiennoogniskowy. Kontrolerzy NASA podają, że lądowanie udało się w prawie 100 procentach: nie działał jedynie mikrofon, nie odebrano więc żadnych dźwięków. Łazik spędzi następne dwa lata na badaniu delty suchej rzeki Jezero oraz pobieraniu próbek, które NASA ma zamiar wysłać na Ziemię w misji, zaplanowanej na 2031 rok.

Łazik Perseverance bezpiecznie wylądował na czerwonej planecie. Tym samym zaczyna się najważniejsza część misji Mars 2020, czyli poszukiwanie śladów życia na Marsie. Lądowanie poprzedziło "7 minut grozy", był to najtrudniejszy moment misji, nad którym pozostający na Ziemi naukowcy nie mieli żadnej kontroli. Wszystko zależało od systemów pokładowych modułu lądującego.

Łazik Perseverance bezpiecznie wylądował na czerwonej planecie. Tym samym zaczyna się najważniejsza część misji Mars 2020, czyli poszukiwanie śladów życia na Marsie. Lądowanie poprzedziło "7 minut grozy", był to najtrudniejszy moment misji, nad którym pozostający na Ziemi naukowcy nie mieli żadnej kontroli. Wszystko zależało od systemów pokładowych modułu lądującego.

Łazik Perseverance już 18 lutego 2021 r. zetknie się z powierzchnią Czerwonej Planety. Głównym celem misji jest zbadanie krateru Jezero, wyróżniającego się niezwykle ciekawą historią geologiczną, czego przykład stanowi m.in. obecne tam w przeszłości jezioro. Badacze chcą przeanalizować Marsa pod kątem dostępności zasobów naturalnych, które pozwoliłyby na dalszą eksplorację planety, również przez wyprawy załogowe.

Łazik Perseverance już 18 lutego 2021 r. zetknie się z powierzchnią Czerwonej Planety. Głównym celem misji jest zbadanie krateru Jezero, wyróżniającego się niezwykle ciekawą historią geologiczną, czego przykład stanowi m.in. obecne tam w przeszłości jezioro. Badacze chcą przeanalizować Marsa pod kątem dostępności zasobów naturalnych, które pozwoliłyby na dalszą eksplorację planety, również przez wyprawy załogowe.

Łazik Perseverance już 18 lutego 2021 r. zetknie się z powierzchnią Czerwonej Planety. Głównym celem misji jest zbadanie krateru Jezero, wyróżniającego się niezwykle ciekawą historią geologiczną, czego przykład stanowi m.in. obecne tam w przeszłości jezioro. Badacze chcą przeanalizować Marsa pod kątem dostępności zasobów naturalnych, które pozwoliłyby na dalszą eksplorację planety, również przez wyprawy załogowe.