paleontologia

Paleontolodzy dokonali niezwykłego odkrycia na terenie parku paleontologicznego w Brazylii. W mieście Presidente Prudente natrafiono na gniazdo skamieniałych jaj dinozaurów, które liczą od 60 mln do 80 mln lat. Pięć dobrze zachowanych skamieniałych skorup początkowo uważano za jaja drapieżnych krokodylomorfów. Po głębszej analizie okazało się, że jaja są większe, mają grubszą skorupę o falistej strukturze i inny kształt. Mierzą ok. 13 cm, a jaja krokodylomorfów są niemal o połowę mniejsze. Badacze potwierdzili, że odkopane jaja należą do terpodów – grupy największych drapieżnych dinozaurów. Embriony nie miały szansy rozwinąć się i później wykluć, bo skorupy przykryła warstwa luźnych osadów. Z czasem przekształcająca się w piaskowiec. To dzięki tej "ochronnej warstwie" skamielina zachowała się w tak dobrym stanie. Badacze liczą teraz na odkrycie skamieniałego embrionu, podobnego do ujawnionego niedawno w Chinach owiraptorozaura, którego nazwano "Baby Yingliang". Odkrycia w południowo-wschodniej Brazylii dokonano w 2020 roku. Dopiero teraz Brazylijczycy pochwalili się pierwszymi wynikami badań. Szczegółowe analizy jeszcze przed nimi.

W 1858 roku James Harris odkrył fragmenty skamielin kości na klifach Black Ven w Dorset. Paleontolodzy z Muzeum Historii Naturalnej w Londynie przeszukali dokładniej miejsce cennego odkrycia. Badacze znaleźli prawie komplety szkielet dinozaura, który ponad 200 milionów lat temu żył na terenach hrabstwa Dorset. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że szkielet Scelidosaurusa po kilku latach fascynacji badaczy przeleżał do 2017 roku zapomniany w muzeum. Zespół badaczy pod nadzorem dr Davida Normana w ciągu trzech lat badań zrekonstruował wygląd dinozaura oraz poszerzył wiedzę dotychczas znaną na temat pokrewieństwa wczesnych dinozaurów.

Paleontolog pasjonat z Nowej Zelandii odnalazł skamielinę kraba. Znalezisko było w kiepskim stanie, ale pasjonat skamieniałości nie zamierzał się poddawać. Zarejestrował na filmie długotrwały i pracochłonny proces odłupywania skały. Dzięki temu może się pochwalić pazurem kraba z gatunku Metacarcinus novaezelandiae sprzed ośmiu milionów lat.

Naukowcy po raz pierwszy w historii dokładnie przeanalizowali DNA jednorożca syberyjskiego. Okazało się, że to tajemnicze zwierzę sprzed tysięcy lat kryło więcej niespodzianek, niż sądzono. Naukowcy zebrali 23 fragmenty kości prehistorycznego zwierzęcia i poddali je datowaniu radiowęglowemu. Stwierdzono m.in., że bestia nie wyginęła 200 tys. lat temu (przed ostatnią epoką lodowcową) a dopiero 36 tys. lat temu. Znaczy to, że jednorożec żył obok ówczesnych ludzi. Nie mieli oni jednak nic wspólnego z faktem wyginięcia syberyjskiego jednorożca. Przyczyną była niewielka zmiana klimatu. Na terenie, gdzie żyło zwierzę, zimy stały się znacznie chłodnieje, co wpłynęło na ilość trawy, którą żywił się jednorożec. Naukowcy stwierdzili też, że jednorożec ma mniej wspólnego z nosorożcem, niż mogłoby się wydawać, bo wszystko wskazuje na to, że ich drogi rozeszły się aż 40 mln. lat temu. Waga bestii dochodziła do 3,5 tony, czyli mniej więcej tyle, ile waży samica słonia afrykańskiego.

Prehistoryczne ślady odnaleziono w niemieckim kamieniołomie niedaleko Hanoweru. Odkryto tam tropy nieznanego gatunku dinozaura, należącego do zauropodów, czyli gigantycznych roślinożernych gadów o długich szyjach. Odciski mają ponad 130 milionów lat. Po ich wysokości i głębokości można przypuszczać, że dinozaur mógł ważyć ponad 30 ton. To jedno z najlepiej zachowanych stanowisk tego typu na świecie.

W chińskiej prowincji Liaoning dokonano niebywałego paleontologicznego odkrycia. Na dnie suchego jeziora natrafiono na doskonale zachowane, skamieniałe szczątki dinozaura należącego do nieznanego wcześniej gatunku. Uczeni już na tym etapie badań są pewni, że jest to największy znany nauce uskrzydlony dinozaur.

Kanadyjska paleontolog Wendy Sloboda odkryła nowy gatunek rogatego dinozaura, któremu użyczyła swojego imienia. Wendyceratops był kuzynem znanego już roślinożernego, czworonożnego Triceratopsa, mierzył sześć metrów i ważył około dwóch ton. Żył w później kredzie na terenach dzisiejszej Ameryki północnej blisko wybrzeża morza epikontynentalnego.