stonehenge

Ponad pięć tysięcy lat temu neolityczni mieszkańcy południowo-zachodniej Anglii rozpoczęli budowę Stonehenghe. Wciąż nie wiadomo, jaki mieli w tym cel i jak powstało. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Jak zbudowano Stonehenge? Sekrety budowy najsłynniejszej prehistorycznej konstrukcji.

Podczas budowy tunelu drogowego pod brytyjskim Stonehenge, natrafiono na groby oraz ceramikę sprzed 5 tys. lat. Na odkrycie natrafili eksperci z Wessex Archeology, podczas prowadzenia wstępnych prac archeologicznych. Znalezione groby pohodzą z okresu neolitu i najprawdopodobniej należą do ludu Beaker, który przybył na wyspy 5 tysięcy lat temu. Wokół grobów znaleziono również różne przedmioty: ceramikę, krzemienie, poroże jelenia oraz tajemniczy, cylindryczny kawałek łupku. Archeolodzy sądzą, że przedmiot w jakiś sposób wiązał się z pozycją społeczną jego właściciela. Na południe od stanowiska archeologicznego natrafiono jeszcze na szereg dziwnych rowów z dużą ilością spalonego krzemienia. Naukowcy nie są pewni, ale wydaje im się, że rowy miały znaczenie przemysłowe i były związane z obróbką skóry lub garncarstwem.

Sensacyjne odkrycie pod Krakowem. Małopolski konserwator zabytków, w swoim poście w mediach społecznościowych, poinformował, że archeolodzy odnaleźli ślady konstrukcji sprzed 7 tysięcy lat. Ochrzczono ją mianem polskiego Stonehenge, chociaż jest od niego starsza aż o 2 tysiące lat. Ich zdaniem to odkrycie sezonu. Fachowa nazwa budowli to megaksylon. Składał się on z drewnianych słupów, które wyłożono plecionką i nakryto dachem z darniny i ziemi. Budowle służyły do grzebania zmarłych. W otwartej części następowały rytuały i obrzędy religijne, a zmarłych następnie grzebano w głębi megaksylonu. Były one tak trwałe, że służyły nawet kolejnym generacjom miejscowych. Krakowska budowla była też bardzo duża, według archeologów miała nawet 40 metrów długości. Do czasów współczesnych zachowały się szkielety, resztki naczyń i artefaktów oraz drewniane belki i zarys konstrukcji.

Naukowcy z Uniwersytetu w Salford użyli drukarki 3D do stworzenia modelu Stonehenge sprzed 4 tys. lat. Następnie nadawali wewnątrz na różnych częstotliwościach dźwięk przypominający "ćwierkanie". Wyniki badania były zaskakujące. Akustyka modelu Stonehenge w skali 1:12 przypomina zamknięte pomieszczenie, takie jak kino. Jak podkreślają badacze, Stonehenge było już poddawane takiej analizie, lecz dopiero teraz badacze odtworzyli brakujące kamienne bloki. Dotychczasowe wyniki były także zakłamane przez hałas turystów i pobliską autostradę. Choć budowla nie ma dachu, a ułożenie kamieni nie jest przypadkowe, to wątpliwym jest by Brytyjczycy z czasów neolitu, którzy wybudowali kamienny krąg, znali się na akustyce pomieszczeń. Badacze są jednak pewni, że gdy tylko ludzie zorientowali się, że budowla posiada niezwykłą akustykę, wykorzystywali ją. Ich ceremonie i rytuały zyskały wtedy zupełnie nowy wymiar.

Darmowa telewizja na wakacje. Sprawdź szczegóły na se.pl. Archeolodzy odkryli w Portugalii okrągłe, drewniane konstrukcje sprzed ponad 4500 lat. Pomniki pochodzą z epoki brązu i były używane do odprawiania rytuałów religijnych. Odkrycia dokonano w dystrykcie Evora, podczas wykopalisk portugalskich badaczy. Kręgi rozciągają się na 4 km, a do ich zbudowania zużyto ponad 4000 drzew. Według ekspertów kręgi te służyły jako świątynie na świeżym powietrzu lub miejsca spotkań towarzyskich.

Sekret kamieni ze Stonehenge rozwiązany. Angielscy naukowcy opublikowali wyniki badań, które wykazują, że gigantyczne kamienie ze Stonehenge pochodziły z obszaru oddalonego o ponad 25 km od miejsca budowy tajemniczego pomnika. Badacze z Universytetu Brighton poddali analizie gigantyczne kamienie, zwane sarsenami. Zbadano je promieniami Rentgena, a potem zanalizowano probki rdzenia jednego z kamieni. Wszystkie te badania doprowadziły do jednego wniosku: sarseny pochodziły z jednego kamieniołomu i zostały przetransportowane do tego miejsca około 2,5 tys. lat temu.

Zespół archeologów odkrył nowy prehistoryczny pomnik w niewielkiej odległości od słynnego Stonehenge. W pobliżu Durrington Walls – dużej, neolitycznej osady, a później kurnika, wykryto gigantyczny krąg. Szeroki wał składa się z ok. 20 szybów o średnicy ponad 10 m i głębokości 5 m. Tworzy on okrąg wokół całej osady. Badania wału wskazuje na jego cechy neologiczne. Został on wykopany ponad 4,5 tys. temu. Eksperci kilku brytyjskich uniwersytetów uważają, że krąg mógł pełnić funkcję granicy świętego obszaru. Szczegółowe badania znaleziska pozwolą naukowcom lepiej poznać krajobraz Stonehenge sprzed 4 tys. lat. Na ogłoszenie wielkiego odkrycia zdecydowano się tuż po corocznym świętowaniu przesilenia letniego. Ze względu na pandemię, fanom najbardziej znanego zabytku Anglii zorganizowano transmisję online.

Na dnie jeziora Bodeńskiego znajduje się kamienny pomnik sprzed 5500 lat. Badacze są poruszeni odkryciem. Do analizy wykorzystali podwodny georadar. Tak zwane Szwajcarskie Stonehenge znajduje się 4,5 metry pod wodą.

Zrobiony z 223 głazów kamienny krąg Carahunge w Armenii stanowi archeologiczną zagadkę. 80 głazów mawydrążone dziurki. Przelatujący przez nie wiatr wytwarza dźwięki, dlatego miejsce jest zwane "śpiewającemi kamieniami". Może przewyższać wiekiem brytyjski Stonehenge nawet o 2500 lat. Nie wiadomo do czego służył. Naukowcy badający Carahunge spierają się o to od długiego czasu.

Jak udało się przetransportować tworzące Stonehenge wielkie głazy? Ta zagadka trapi badaczy od lat. Każdy z głazów waży około 2 ton i mierzy 8 metrów. Archeolodzy z Uniwersytetu Newcastle zaproponowali dość niezwykłe wyjaśnienie. Ich zdaniem budowniczowie Stonehenge przewozili kamienie na płozach nasmarowanych smalcem.

Rezerwat “Kręgi Kamienne” we wsi Odry to największe w Polsce, a drugie najstarsze po brytyjskim Stonehenge tego typu miejsce w Europie. W położonym w gminie Czersk na Pomorzu rezerwacie znajduje się 10 kręgów kamiennych. Pochodzą one z okresu I - III w. n. e. Wybudowali je Goci, którzy przybyli na te tereny ze Skandynawii.

Brytyjscy naukowcy porównali DNA mieszkańców wyspy z czasów neolitu z DNA mieszkańców kontynentu z tamtego czasu. Okazuje się, że na wyspy przybywali głównie ludzie z Anatolii, czyli terenów dzisiejszej Turcji. Migracja ta miała miejsce w 4000 r. p.n.e. Nowi przybysze potrafili nie tylko uprawiać ziemię, umieli również wznosić budowle z ogromnych kamieni – megalitów, właśnie takie jak słynny Stonehenge. Ich droga z Anatolii do Wielkiej Brytanii przebiegała prawdopodobnie przez Hiszpanię i Francję i trwała 2000 lat. Przed ich przybyciem brytyjską wyspę zamieszkiwały plemiona łowiecko-zbierackie. Jak dowodzą badania, obie grupy nie mieszały się prawie w ogóle, aż w końcu farmerzy z Anatolii wyparli miejscowych.

Odnalezione w 1889 r. w dziecięcym grobie kamienne cylindry z czasów neolitu długo stanowiły zagadkę. Archeolodzy zastanawiali się, do czego mogły służyć te tajemnicze, mające 4000 lat zdobione przedmioty. Nowa hipoteza głosi, że to rodzaj neolitycznego "wzorca metra", który posłużył budowniczym Stonehenge. Dwóch archeologów zmierzyło obwód cylindrów. Odkryli, że jeśli wokół któregoś z nich owinie się sznurek jego długość zawsze będzie wielokrotnością 322 mm. Tyle ma używana wtedy jednostka miary: długa stopa. Siedmiokrotne owinięcie sznurka wokół największego cylindra daje 3.22 m, czyli dziesięć stóp. Budowniczowie Stonehenge mogli posłużyć się cylindrami do stworzenia kamiennych kręgów.

Do tej pory niewiele było wiadomo o pochodzeniu ludzi, którzy wybudowali kamienny krąg. Badacze z Uniwersytetu w Oxford ustalili, że 10 z 25 czaszek znalezionych w Stonehenge należy od osób z "zachodniej Brytanii", najprawdopodobniej z Walii.

W 1991 r. w Pömmelte, 200 km w prostej linii od granicy z Polską, odkryto prehistoryczne kręgi. Miejsce składa się z kopców, rowów i drewnianych słupów. Powstało ok. 2300 r. p.n.e. i korzystano z niego przez ok. 300 lat. Dziś wiemy wreszcie, że pełniło funkcję sanktuarium. Naukowcy są pewni, że kręgi musiały być miejscem ważnych spotkań, rytuałów i przedstawień. W świetle takich wniosków dość straszny wydaje się fakt, że w rowach kręgów odnaleziono szczątki 10 kobiet i dzieci. U 4 z nich wykryto oznaki urazu czaszki i złamania żeber. Istnieje domniemanie, że osoby te zostały zabite i następnie złożone w ofierze w kręgu. Kręgi w Pömmelte można porównać do znanego brytyjskiego Stonehenge, bowiem także tutaj przy budowie kręgów uwzględniono przesilenie i równonoc.

Nowe badanie sugeruje, że wielkie kamienie, z których zbudowano Stonehenge przetransportowano z kamieniołomów wykorzystując "kamienną autostradę" obejmującą drogi i rzeki. Wcześniej sądzono, że były transportowane prawie wyłącznie drogą morską.

Autorzy nowej książki twierdzą, że Stonehenge zostało zbudowane przy pomocy twierdzenia Pitagorasa. Zastanawiające jest to, że grecki matematyk urodził się dwa tysiące lat po powstaniu megalitycznych budowli. Starożytne konstrukcje datowane bowiem są na 2750 r.p.n.e. Zdaniem ekspertów, znajduje się tam kamienny prostokąt, który po podzieleniu na pół tworzy trójkąt pitagorejski. Swoje badania zawarli w nowej książce pt. "Megalit".

Wreszcie pojawiła się wskazówka, dlaczego Stonehenge powstało na niewyróżniającym się płaskowyżu Salisbury Plain. Zdaniem Mike'a Pittsa, specjalisty od brytyjskiej prehistorii, dwa największe kamienie Stonehenge znajdowały się w tym miejscu miliony lat przed tym, jak na wybudowanie kręgu wpadli ludzie. Według niego, przypadkowe ułożenie kamieni zgodnie ze wschodem i zachodem słońca w najdłuższy i najkrótszy dzień roku, spowodowało, że starożytni stworzyli wokół nich krąg. W związku z nową hipotezą dotyczącą piaskowcowych głazów, zaczęto na nowo tworzyć wytłumaczenie, jak wyglądał transport kamieni na Salisbury Plain. Stonehenge to jedna z najsłynniejszych europejskich budowli megalitycznych. Pochodzi z epoko neolitu i brązu, czyli liczy sobie ponad 3 tys. lat. Najprawdopodobniej związana była z kultem Księżyca i Słońca.

Dla budowniczych wznoszenie monumentu mogło być równie ważne, jak rytuały odprawiane po ukończeniu. Według historyków, uczestnictwo w budowie było formą pielgrzymki, a na miejscu odbywały się obfite uczty. Hipoteza pomaga wyjaśnić zagadkę, dlaczego kamienie były transportowane z tak daleka, niektóre nawet ponad 200 km. Przemieszczanie kamieni miało wymiar obrzędowy, a uczty na miejscu były pokazem siły lokalnej społeczności.

Dzisiejsi Brytyjczycy nie są potomkami budowniczych Stonehenge. Wynika to z badań genetycznych 400 prehistorycznych szkieletów. To największe badanie genetyczne prehistorycznych ludzi przeprowadzone przez 144 naukowców w wielu państw. Liczący około 5 tys. lat monument był dla Brytyjczyków dowodem ich długiej historii. Okazało się, że dzisiejsi mieszkańcy Wielkiej Brytanii dzielą z budowniczymi Stonehenge tylko 10 procent swojego DNA.

Tajemnicze struktury stworzone z kręgów kamiennych na wzgórzach Golan, przez setki lat pozostawały niezauważone. W 1967 roku archeolodzy odkryli jedną z najstarszych i najbardziej zagadkowych budowli na Bliskim Wschodzie. Ocenia się, że struktura mogła zostać stworzona 5 tysięcy lat temu, czyli w tym okresie, kiedy powstawała angielska budowla megalityczna Stonehenge.

Dom sprzed sześciu tysięcy lat, z okresu mezolitu, odkryli brytyjscy archeolodzy. Znalezisko znajduje się tuż przy słynnym Stonehenge. Według specjalistów siedlisko było zamieszkiwane przez 90 lat od 4336 roku przed naszą erą. Mieszkańcy tego domu byli najprawdopodobniej myśliwymi i zbieraczami, do ogrzewania używali rozgrzanych kamieni. - To, co znaleźliśmy, jest ważnym elementem. To brakująca część historii Stonehenge - stwierdza David Jacques z Uniwersytetu w Buckinghamshire.