szkielet

Włoscy archeolodzy odkryli bardzo dobrze zakonserwowany szkielet człowieka, który pochodzi z 79 roku. Kości odnaleziono na terenie stanowiska archeologicznego miasta Herkulanum, które razem ze sławnymi Pompejami zostało zniszczone przez wybuch wulkanu Wezuwiusz w I wieku naszej ery. Wiadomo już, że szczątki należą do mężczyzny w wieku od 40 do 45 lat. Sylwetka była zwrócona ku morzu, więc sugeruje to, że próbował uciekać w stronę wybrzeża. Dodatkowo wskazywać może też na to fakt, że odnaleziono go blisko miejsca, gdzie w latach 80. i 90. ubiegłego wieku, odkryto szczątki ponad 300 ludzi, którzy czekali na plaży na ratunek ze strony floty Pliniusza Starszego. Niestety nie doczekali się go. Naukowcy odnaleźli również w czaszce mężczyzny tajemnicze ‘’szkło’’, które jak się okazało, są resztkami mózgu tragicznie zmarłego. Cały szkielet ma również charakterystyczny, czerwony kolor. Według dyrektora Parku Archeologicznego w Herkulanum, Francesco Sirano, wynika to z wpływu spalania krwi, gazu i popiołu przez lawę z wulkanu. Z pewnością wymaga to dalszych badań, gdyż jest to niezwykłe zjawisko. Pozwoli lepiej zrozumieć ostatnie chwile obydwu miast oraz ludzi, którzy tam zginęli.

Lubelski Konserwator Zabytków udostępnił fotografie z nowego odkrycia na budowie apartamentowca przy ulicy Spokojnej 10 w Lublinie. Przypadkiem natrafiono tam na dobrze zachowane szkielet młodej kobiety. Niestety nie można było określić jej tożsamości, gdyż w jamie grobowej nie znalazły się żadne przedmioty, które pomogłyby w identyfikacji. Prawdopodobnie żyła ona w XVII wieku. Specjaliści planują dalsze badania, aby dowiedzieć się więcej na temat kobiety, której szczątki odkryto. Blisko tego miejsca, bo zaledwie 10 metrów dalej odnaleziono inny szkielet dorosłej osoby. Przy szczątkach tym razem znajdowały się przedmioty takie jak skorodowany nóż lub brzytwa, szklany guzik oraz fragmenty ceramiki. Archeolodzy ocenili, że te szczątki również pochodzą z XVII wieku. To kolejne odkrycia na terenie budowy na Spokojnej 10. W ostatnim tygodniu kwietnia odkryto tam szczątki dwóch niemieckich żołnierzy, którzy zginęli podczas II wojny światowej. Ponieśli śmierć podczas walk z żołnierzami Armii Czerwonej.

Odkryty w 2018 roku szkielet konia z epoki lodowcowej ma nie więcej niż 340 lat. Znalezione szczątki w Lehi w stanie Utah odkryli architekci krajobrazu. Początkowe badania wykazały, że klacz była dzika, a takie zwierzęta żyły w Ameryce Północnej od około 50 milionów do 10 tys. lat temu. Ponowna analiza szczątek wykazał rozbieżności. Badacze odkryli złamanie kręgosłupa, które sugeruje, że ktoś wielokrotnie na nim jeździł. A jak podkreśla główny autor badania William Taylor, adiunkt antropologii na University of Colorado Boulder tego typu złamania, rzadko występują u dzikich zwierząt. Ponadto analiza szkliwa zębów konia ujawniła, że pił wodę i zjadał roślinność w regionie Wasatch Front w stanie Utah. Czemu zatem pierwsze datowanie okazało się błędne? Prawdopodobnie rdzenni mieszkańcy zakopali konia w jamie otoczonej osadami ze starożytnego jeziora, których badacze określili wiek na 14 tys. do 16 tys. lat temu. Ponowne badania i dokładna analiza anatomii oraz DNA odkrytych szczątek zwierzęcia jasno wskazują, że koń zdechł gdzieś po 1680 roku. szkielet, archeologia, usa

Naukowcy nie kryli zdziwienia. Twierdzą, że to odkrycie o wielkim znaczeniu dla całego świata. Na Syberii znaleziono pierwsze zachowane zwłoki wymarłego gatunku niedźwiedzia jaskiniowego. Do tej pory badacze posiadali jedynie kości przedstawicieli tego gatunku. Na truchło natrafili pasterze reniferów z wyspy Bolszoj Lachowski. Natychmiast ogłosili swoje odkrycie. Okazało się, że wieczna zmarzlina znakomicie zakonserwowała ciało prehistorycznego roślinożercy. Zwierzę znaleziono z zachowanymi tkankami, organami wewnętrznymi oraz zębami. Nawet nos niedźwiedzia przetrwał nienaruszony. Oszacowano, że mógł żyć nawet 39 tys. lat temu. To sensacyjne odkrycie z Jakucji daje naukowcom nadzieję na pozyskanie DNA niedźwiedzia. Badaniami zajmą się eksperci z Północno-Wschodniego Uniwersytetu Federalnego Ammosowa w Jakucku. Niedźwiedzie jaskiniowe żyły w Europie w okresie plejstocenu, ok. 300 tys. lat temu. Te potężne roślinożerne bestie wymarły pod koniec epoki lodowcowej, ok. 28 tys. lat temu.

Archeolodzy nie byli zaskoczeni. Trzeciego dnia prac poszukiwawczych dokonali makabrycznego odkrycia. Na terenie dawnego więzienia "Toledo" w Warszawie odkryto ludzkie szczątki z fragmentami polskiego umundurowania. Ciała zostały bezwładnie wrzucone do dołu bez trumny i zakopane. To ofiary zbrodni komunistycznych dawnego Aresztu Karno-Śledczego Warszawa III. Katownia UB i NKWD działała tutaj w latach 1944 - 1956. Prowadzono tutaj brutalne przesłuchania. Zamordowano wielu więźniów AK i członków ruchu antykomunistycznego. Eksperci IPN szacują, że doszło tu co najmniej do 140 egzekucji. Ciała zamordowanych były ukrywane w dołach pod murami więzienia. Dzięki działaniom Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN, szkielety zostaną poddane badaniom genetycznym i pochowane z szacunkiem. To kolejne takie odkrycie. Wiosną w tym miejscu badacze natrafili na trzy kompletne szkielety ofiar stalinowskiego reżimu. Wznowione prace niedawno ruszyły, archeolodzy nie wykluczają kolejnych odkryć.

Na terenie budowy odcinka drogi S19 Podgórze-Kamień odkryto podczas prac archeologicznych 115 grobów szkieletowych. Groby znajdują się na terenie Gór Kościelnych, blisko miejscowości Jeżowe. W roku 1604 został tam erygowany pierwszy kościół parafialny z cmentarzem. Analiza wykazała, że ok. 70-80 proc. wszystkich pochówków stanowią pochówki dzieci. Prawdopodobnie była to część cmentarza, gdzie chowano najmłodszych mieszkańców Jeżowego. Znaleziono monety w ustach kilkorga pochowanych. Ma to związek z wierzeniami staropolskimi. Chodzi o obol zmarłych lub obol Charona, który miał być zapłatą za usługi dla duszy w zaświatach. Monety to tzw. boratynki oraz półtoraki. Były bite za Zygmunta III Wazy na początku XVII w.

Niemieccy archeolodzy odkryli 4500-letni szkielet kobiety podczas wykopalisk w Uckermark, około 97 km na północny wschód od Berlina. Szczątki kobiety złożone były w prostym grobowcu, jednak zwracało uwagę staranne jego wykonanie. Naukowców zadziwił również sposób ułożenia szkieletu, który prawdopodobnie nie był przypadkowy. Szczątki zostały ustawione w jednej z najstarszych udokumentowanych pozycji pochówku w Europie. Obrócone na prawą stronę i zwrócone na północ, ze zgiętymi nogami i ramionami. Ułożenie szkieletu kobiety z Uckermark przypomina ułożenie innych szczątków kobiety, odnalezione na szkockiej wyspie Tiree. Ten szkielet pochodzi sprzed 5000 lat.

Podczas wykopalisk chińscy naukowcy natrafili na pozbawiony głowy szkielet, który zakopano w pozycji klęczącej. Makabrycznego odkrycia dokonano w prowincji Henan w środkowych Chinach. Wszystko wskazuje na to, że szczątki to pozostałość rytuału sprzed 3600 lat. Jak informują chińscy archeolodzy, ofiara klęczy w kierunku północnym oraz ma skrzyżowane ręce na piersiach. Ofiary z ludzi nie były niczym nowym w starożytnych Chinach.

Szkielet wojownika sprzed 2,5 tys. lat odkryli polscy archeolodzy w tzw. "syberyjskiej Dolinie Królów". Taką nazwę nosi stanowisko archeologiczne Chinge-Tey położone w Rosji. Naukowcy do badań wybrali częściowo niewidoczny kurhan, licząc, że nie okradli go wcześniej rabusie.

Pojawiają się na malowidłach, rzeźbach i trumnach. Mowa o woskowych stożkach osadzonych na głowach egipskich mumii. Mumie z nietypowym "nakryciem" głowy odkryto na wykopalisku w Amarna już niemal dekadę temu. Od tamtego czasu głowili się, czym są te stożki, których wiek wynosi ponad 3 tys. lat. Początkowo sądzono, że "kapelusze" świadczą o wysokim statusie zmarłego. Najnowsze odkrycie sugeruje jednak, że naukowcy byli w błędzie. Znaleźli bowiem stożki w nieopisanych grobach, które z pewnością nie należały do osób z wysokich rodów. Upadła również teoria, że stożki wypełniano pachnącym tłuszczem. Miał on spływać na włosy i głowę zmarłego w trakcie rytuału oczyszczania. Szczegółowa analiza nie wykazała jednak śladów tłuszczu ani perfum w stożku i na włosach mumii. Eksperci twierdzą nawet, że "kapelusze" noszono także za życia. Mógł to być osobisty dodatek lub nakrycie głowy wykorzystywane przy rytuałach związanych z żywymi i zmarłymi.

Północna Anglia w VI w. była najbardziej "oświeconym" regionem we wczesnym średniowieczu. Do takich wniosków doszli naukowcy po analizie izotopowej 110 szkieletów odnalezionych w pobliżu zamku Bamburgh. Badanie wykazało bowiem, że jedynie 10 proc. szczątków należało do osób pochodzących z tamtych terenów.

Szczątki młodej, 20-letniej wojowniczki odkryto w Armenii, w trakcie wykopalisk w prowincji Lorri. W grobie kobiety znaleziono biżuterię i cenne kosztowności. Zawartość grobu wskazuje, że była osobą o wysokim statusie społecznym. Według ekspertów, kobieta była wysportowaną łuczniczką. Przed śmiercią wyleczyła poważną ranę po strzale.

Około 100 mln lat temu węże chodziły – wynika z najnowszych badań ekspertów z Kanady i Argentyny. Do takiego rewolucyjnego wniosku naukowcy doszli badając kompletną skamielinę węża gatunku Najash (nazwa pochodzi od imienia biblijnego węża, który skusił Adama i Ewę do zjedzenia owocu z drzewa poznania). Gad był wyposażony w dwie tylnie, niewielkie kończyny. Żył na lądzie, na pustyni. Szczątki węża znaleziono w skałach w La Buitrera, w środkowo-zachodniej Argentynie. Już samo to jest archeologiczną sensacją, bo badacze nigdy wcześniej nie trafili na tak kompletny szkielet. Chodzący gad pozwolił naukowcom zrozumieć ewolucję węży. Ich zdaniem ciało węża stopniowo się wydłużało, a kończyny znikały. Proces ten trwał około 70 mln lat. Ewolucja wpłynęła nie tylko na kończyny, ale również na czaszkę i kości szczęki. Pozwoliła wężom gadom połykać coraz większe posiłki. Najnowsze badania obalają więc teorię, według której, przodkowie węży byli mali i nie mogli szeroko otwierać szczęk.

W trakcie prac pod kaplicą św. Piotra w Okowach archeolodzy odkryli dwa kompletne szkielety sprzed 500 lat. Analiza wykazała, że szczątki należą do ok. 40-letniej kobiety. Obok niej pochowano ok. 7-letnie dziecko. Ciała były ułożone na plecach z nogami na wschód - typowo dla chrześcijańskiego pochówku w średniowieczu. Naukowcy twierdzą, że pochówku dokonano tu między 1350 a 1550 r. Odkrycie daje naukowcom nowy wgląd w sposób funkcjonowania Tower of London – słynnej fortecy, pałacu, a przede wszystkim więzienia. Zarówno u badanej kobiety, jak i dziecka nie stwierdzono oznak gwałtownej śmierci lub tortur. Oboje zmarli naturalnie. To sugeruje, że kaplica w wieży była używana także dla zwykłych obywateli, którzy żyli tu i pracowali. W Tower of London więziono ważne osobistości z królewskiego dworu. Pochowano tu m.in. trzy królowe Anglii.

Naukowcy w okolicach miasta Malatya, we wschodniej Turcji, odkryli starożytne szczątki dziecka. Odkrycia dokonano w ruinach domu z epoki miedzi. Dziecko znajdowało się w pozycji embrionalnej, ma wgniecenie w czaszce.

Odcisk ciała piktyjskiej kobiety, która zmarła około 1400 lat temu, został odkryty w Szkocji. Archeolodzy prowadzili wykopaliska w pobliżu Muir of Ord, miasta znanego z dużego cmentarza Piktów. Steve Birch, nadzorca wykopalisk, podaje, że archeologom udało się zidentyfikować zarys kręgosłupa ramion i czaszki. Przypisanie płci szkieletowi może być trudne, jednak badacze uważają, że była to kobieta. Sam Birch był zdziwiony swoim odkryciem, gdy po odsłonięciu kilku czarnych śladów w ziemi, jego oczom ukazał się widmowy zarys szkieletu człowieka. Niestety, sam szkielet nie zachował się do naszych czasów – został zniszczony w kwaśnej glebie grobu. Naukowcy mają nadzieję, że dalsze wykopaliska pozwolą poznać zwyczaje chowania zmarłych Piktów.

Po 91 latach od odkrycia, naukowcy postanowili raz na zawsze rozwiać tajemnicę pewnego czeskiego szkieletu. Mowa o ludzkich szczątkach z X w., które odkryto pod Zamkiem na Hradczanach w 1928 r. Należały do mężczyzny, który został pochowany ok. 1000 lat temu na skraju cmentarza m.in. z mieczem i dwoma nożami. Szkielet został odkryty podczas poszukiwań najstarszych części zamku przez Narodowe Muzeum Czechosłowacji. Odkrycia dokonał Iwan Borkowski - Ukrainiec, który w 1920 roku, po walce dla Rosji i Austro-Węgier, uciekł do Czechosłowacji. Borkowski postanowił nie publikować opracowania na temat odkrycia, więc kiedy w 1939 r. wkroczyła armia niemiecka, został oskarżony o próbę utajnienia znaleziska. Zarzut był poważny, bowiem Niemcy uważali, że szczątki należały raczej do Niemca lub Wikinga, niż do Słowian. Takie myślenie miało oczywiście znaczenie propagandowe. Naziści wykorzystali szkielet i jego rzekome pochodzenie na dowód, że czeski zamek był germański, a nie słowiański. Kiedy więc Borkowski wydał książkę na temat odkrycia napisał, że szkielet ma skandynawskie pochodzenie. W 1946 archeolog postanowił sprostować tę informację. Napisał, że drugie badanie wykazało, że szczątki należą do ważnej osoby z dynastii Przemyślidów. Teraz postanowiono zweryfikować wszystko, co wiemy na temat tajemniczego szkieletu. Wiadomo bowiem, że mężczyzna został pochowany z przedmiotami, które mogą świadczyć o pochodzeniu słowiańskim, jak i skandynawskim. Naukowcy zwracają uwagę, że cała historia przypomina, jak skomplikowana bywa sprawa identyfikacji szczątków.

Położone w Himalajach jezioro skrywa przerażające tajemnice. W 1942 r. brytyjski strażnik odkrył tam szczątki ponad 200 osób. Początkowo podejrzewano, że to kości japońskich żołnierzy. Badania wykazały, że kości są o wiele starsze i może to być miejsce starożytnej katastrofy. Pojawiło się kilka teorii – m.in. o epidemii i rytualnym samobójstwie. Ostatecznie uznano, że prawdopodobną przyczyną śmierci tej dużej grupy ludzi było gigantyczne gradobicie.

W Rosji znaleziono szczątki starożytnego wojownika, który zmarł w wyniku "nieudanej operacji mózgu". Eksperci stwierdzili, że rana w głowie mężczyzny nie jest skutkiem walki, a próby operacji i trepanacji czaszki. Tajemniczości odkryciu nadaje fakt, że tuż obok znaleziono szczątki dziecka. Maluch został pochowany z drogocennymi klejnotami. Na biżuterii są widoczne sceny z mitologii greckiej. To świadczy o tym, że dziecko było członkiem jakiejś elity. Badaczom udało się określić, że dziecko miało ok. dwóch lat. Przyczyna jego śmierci jest wciąż nieznana. Teraz eksperci będą próbowali potwierdzić, czy istnieje powiązanie między wojownikiem a dwulatkiem. Odkrycia dokonano w obwodzie astrachańskim, blisko Morza Kaspijskiego.

"Rosemarkie Man" mógł być królem lub członkiem rodziny wodza - ogłosili naukowcy po dwóch latach badań. Szkielet Pikta odnaleziono w 2017 r. w jaskini Black Isle w Szkocji. Stwierdzono wtedy, że mężczyzna zmarł od 5 ciosów tępym narzędziem w głowę między 430 a 630 r. n.e.

Naukowcy z australijskiego Uniwersytetu Słonecznego Wybrzeża przeanalizowali tysiące zdjęć rentgenowskich głowy osób w wieku od 18 do 86 lat. Odkryli, że u młodych ludzi z tyłu czaszki coraz częściej pojawia się kostny guzek. Fachowa nazwa tej cechy anatomicznej to nadmierna guzowatość potyliczna zewnętrzna. Jest to normalna, nie utrudniająca życia przypadłość. Dawniej jednak dużo rzadsza niż dziś. Zdaniem Dr Davida Shahara, tak nasz szkielet adaptuje się do używania smartfonów i tabletów. Choć wydaje się to niezwykłe, należy pamiętać, że nasze kości to żywa tkanka, która przez całe życie dopasowuje się do warunków, na jakie jest wystawiona. Jeśli wykonujemy ciężką, fizyczną pracę, kości z czasem będą grubsze. Gdy sobie to uświadomimy, obecność kostnego guzka z tyłu głowy nie jest już taka dziwna. Średnia waga naszej głowy to około 4,5 kg - tyle co spory arbuz. Gdy pochylamy się nad smartfonem, oglądając na przykład śmieszne koty, miejsce, gdzie mięśnie szyi łączą się z czaszką, jest bardzo obciążone. By sobie z tym poradzić i wzmocnić czaszkę, organizm nadbudowuje tkankę kostną, a ciężar głowy rozkłada się szerzej. Co ciekawe, to nie jedyna taka zmiana anatomiczna w czasach współczesnych. Niemieccy naukowcy odkryli, że szkielety dzieci w ciągu ostatnich 10 lat stały się cieńsze. Badacze sądzą, że to z powodu mniejszej ilości ruchu.

Nieopodal Morza Kaspijskiego w Rosji znaleziono szczątki nastolatki sprzed około 3200-3800 lat Badacze nie są pewni czy to kobieta czy mężczyzna. Przy szczątkach znaleziono pozostałości gry Szagaj, w którą na terenach Azji gra się od ponad 3000 lat. Elementy gry wykonano z kości owcy lub kozy. Szagaj to gra zręcznościowa, która polega m.in. na rzucaniu kośćmi oraz ich łapaniu oraz zbieraniu.

Na rajskiej, greckiej wyspie Tasos, 2000 lat temu, mieszkał mężczyzna, który zmarł na atak serca chwilę po tym jak przebito jego klatkę piersiową włócznią. Jego szczątki odkryto na wyspie w 2002 r. razem z 56 innymi, ale dopiero teraz ogłoszono jak zmarł. W mostku mężczyzny znajduje się idealnie okrągła dziura – ślad po włóczni, którą go zabito. Włócznia została wbita w jego mostek z ogromną siłą. Mężczyzna musiał być wtedy unieruchomiony. Zdaniem naukowców, mężczyzna był muskularnej budowy ciała, miał około 170 cm wzrostu i jakieś 50 lat. Najprawdopodobniej był więźniem skazanym na śmierć. Został pochowany trumnie z wapienia. Naukowcy podejrzewają, że był w niewoli, bo ślady na jego zębach wskazują na pogorszenie diety przed śmiercią.

Jest starsza, niż sądzono, nie jadła ryb, mimo że mieszkała na wybrzeżu i cierpiała na osteoartretyzm. Mowa o kobiecie, której szczątki odsłonił w XIX w. klif na morzem w Bagiczu (woj. zachodniopomorskie). Szkielet kobiety został więc odkryty dawno, ale teraz naukowcy z Uniwersytetu Szczecińskiego i Warszawskiego mieli szansę wykorzystać nowoczesne metody do powtórnej analizy kości. Okazało się na przykład, że kobieta zmarła najpóźniej w 30 r. Jej szczątki mają więc aż 2000 lat. To o 100 lat więcej, niż sądzono. W momencie śmierci miała 20-35 lat. Zastanawiające jest więc, że miała wyraźne zmiany chorobowe w obrębie stawów. Zazwyczaj na osteoartretyzm cierpią osoby w podeszłym wieku. Możliwe więc, że wykonywała ciężką pracę, co znów kłóci się z tym, co odkryto w jej grobowcu, którego wyposażenie uznano za bogate, a wręcz sądzono, że mógł należeć do księżniczki. Wygląda więc na to, że nowe analizy przyniosły więcej pytań, niż odpowiedzi.

Egipscy archeolodzy ogłosili niesamowite odkrycie, które dokonali podczas prac wykopaliskowych nieopodal piramidy Meidum, znajdującej się 96 kilometrów od Kairu. Znaleźli tam szczątki 13-letniej dziewczynki złożonej w grobie w skulonej pozycji. Badacze nie wiedzą, jak zmarła. Szczątki pochodzą prawdopodobnie sprzed 4600 lat. Przy niej znaleziono także dwie czaszki zwierząt, prawdopodobnie byków i trzy ceramiczne naczynia.