kosmos (strona 16 z 28)

Naukowcy z NASA ogłosili, że łazik Curiosity dokonał niesamowitego odkrycia na Marsie. Mowa o błyszczącej skale o złotym kolorze. NASA przypuszcza, że może to być meteoryt. Jednak dopiero analiza chemiczna skały rozwiąże tę zagadkę.

Według lokalnych mediów, 11 małych firm będzie konkurowało o miliony dolarów w ramach kontraktów z NASA. Chodzi o współpracę "na kolejne dekady i długoterminowe badania naukowe poświęcone ludzkiej eksploracji Księżyca". Amerykańskie firmy będą pracowały m.in. nad małymi robotami do transportu ładunków z Ziemi na Księżyc i odwrotnie.

Astronomowie z obserwatorium Kecka wykryli wodę w atmosferze planety HR 8799 c – odległej o 179 lat świetlnych. HR 8799 c odkryto 10 lat temu. Znajduje się ona w gwiazdozbiorze Pegaza. Jest jedną z czterech planet (a, b, c, d), które krążą wokół gwiazdy HR 8799.

Przyszłość misji kosmicznych może stanąć pod znakiem zapytania. Powodem mogą być bakterie, które wykryto na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). To enterobakterie, które występują również na Ziemi. W kosmosie mogą okazać się niebezpieczne, bo są odporne na wiele leków. Na razie naukowcy nie chcą wszczynać alarmu, ale podnoszą czujność. Jak poinformowano, prawdopodobieństwo, że wspomniana bakteria wywoła chorobę wynosiło aż 79 proc. Eksperci podkreślają, że kwestie ewentualnych chorób są ważną sprawą dla przyszłych misji kosmicznych. Określenie obecności konkretnych bakterii może zmniejszyć ryzyko złapania różnych infekcji podczas misji. Chodzi o dalekie pozaziemskie podróże, w trakcie których załoga nie będzie mogła skorzystać z pomocy lekarza.

Cztery sondy NASA w misji MMS od 2015 r. badają wokół Ziemi zjawisko rekoneksji magnetycznej. Chodzi o gwałtowne łączenie się przeciwległych linii pól magnetycznych czego efektem jest wyzwalanie energii. Uwalniane silne impulsy energii doprowadzają do wybuchów na Słońcu i wpływają na zjawisko zorzy polarnej.

Dwie gwiazdy w Drodze Mlecznej spowite kosmicznym pyłem wirują tak szybko, że stworzyły "kosmicznego węża", który może eksplodować w bardzo spektakularnym pokazie. Mowa o dwóch gwiazdach Wolfa-Rayeta, które znajdują się 8 tysięcy lat świetlnych od Ziemi.

Każdego roku w listopadzie możemy obserwować na nocnym niebie rój meteorów zwany Leonidami. Jego maksimum przypada na noc między 17 a 18 listopada. Wg przewidywań będzie można dostrzec około 25 spadających gwiazd w ciągu godziny.

Choć temperatura na jej powierzchni wynosi -150°C, naukowcy uważają, że może kryć się na niej życie. Planeta jest 3,2 razy większa od Ziemi, ma skalistą powierzchnię, a rok trwa tam 233 dni. Super-Ziemia Krąży wokół oddalonej o 6 lat świetlnych od Ziemi Gwiazdy Barnarda, w gwiazdozbiorze Wężownika. Gwiazda Barnarda to czerwony karzeł. Świeci dużo słabiej niż Słońce, głównie światłem podczerwonym.

Naukowcy odkryli dwie planety, które nie krążą wokół żadnej gwiazdy. Jedna znajduje się w centralnym zgrubieniu Drogi Mlecznej. To najgęstszy obszar naszej galaktyki. Ma masę Neptuna. Druga jest w obszarze dysku galaktyki i jest wielkości Ziemi. Wg naukowców planet bez swojej gwiazdy jest o wiele więcej w galaktyce niż samych gwiazd.

Lodowce azotowe formowały się i znikały we wczesnych etapach historii Plutona - ogłosili naukowcy. Do takich wniosków doszli po analizie zdjęć NASA z sondy New Horizons. Eksperci określili powierzchnię planety karłowatej jako teren przypominający tarkę z serią karbowanych grzbietów w odległości 1-2 km. Powierzchnia powstała z pozostałości lodowców, które w wyniku sublimacji zamieniały się z ciała stałego w gaz

Fizyk Sarah Stewart z University of California opracowała nową teorię narodzin naszego satelity. Przed misjami Apollo sądzono, że Księżyc składa się głównie z materiałów ciała niebieskiego, które uderzyło w młodą Ziemię miliardy lat temu. Jednak próbki zebrane podczas lądowania pokazały, że tak nie jest. Okazało się, że z punktu widzenia chemicznego to prawie bliźniak Ziemi.

Według ekspertów największa ze skał kosmicznych "2018 VS1" mierzy ok. 30 metrów. To tyle co płetwal błękitny - największe na Ziemi zwierzę. Eksperci spodziewają się, że wszystkie trzy asteroidy znajdą się najbliżej Ziemi w sobotę.

Naukowcom z obserwatorium na Mauna Kea, na Hawajach, udało się uchwycić na zdjęciu niezwykły moment. To dwie galaktyki przyciągające się wzajemnie siłą grawitacji, niedługo przed zderzeniem. W centrum każdej z nich znajduje się ogromna czarna dziura. Gdy połączą się ze sobą, uwolnią wielkie ilości energii. Połączone utworzą jeszcze większą czarną dziurę. Według naukowców większość supermasywnych czarnych dziur powstało właśnie na skutek zderzenia galaktyk. Nasz galaktyka, Droga Mleczna, również znajduje się na kolizyjnym kursie z galaktyką Andromedy. Zderzenie nastąpi za ok. 8 miliardów lat. Naukowcy twierdzą, że Układ Słoneczny ma szansę przetrwać takie wydarzenie. Jeśli na Ziemi będą wtedy jeszcze żyli ludzie, zobaczą oni zupełnie inne niebo od tego, jakie obserwujemy dzisiaj.

NASA opublikowała niezwykłe zdjęcie wykonane teleskopem Hubble’a, podczas obserwacji rodzących się gwiazd. Na fotografii widzimy galaktyki, które ułożyły się w kształt przypominający uśmiechniętą twarz. Sam "uśmiech" to rozmazany przez pole grawitacyjne innego obiegu promień świetlny emitowany przez galaktykę. To nie pierwszy uśmiech wysłany do nas z kosmosu - podobną zdjęcie NASA opublikowała w 2015 r.

Jeśli nie jesteśmy we wszechświecie sami, może warto byłoby dać znać obcym cywilizacjom, że na Ziemi ktoś mieszka. Takim tropem poszło dwóch naukowców z MIT. Zaproponowali oni coś na kształt kosmicznej latarni morskiej. Jej funkcję miałby pełnić laser o mocy od 1 do 2 MW, skoncentrowany za pomocą gigantycznego teleskopu o średnicy 30-40 m.

Dawny Mars był pełen wielkich zbiorników wody. Miały tam miejsce powodzie. Woda wzbierała na 20 m. Dowodzą tego ostatnie badania. Wg nich skały na planecie ukształtowały właśnie duże zbiorniki wodne. Autorzy badania przeanalizowali marsjańskie skały i osady w kraterze Gale, który badał łazik Curiosity. Ich ukształtowanie wskazuje, że zostały uformowane przez powodzie, a nie przez rzeki jak dotychczas sądzono.

Astronomowie z Harvard Smithsonian Center for Astrophysics przeanalizowali prędkość lotu słynnej asteroidy. W szczególności skupili się na niespodziewanym zwiększeniu jej prędkości i zmianie trajektorii. W opublikowanej pracy postawiono śmiałą hipotezę, że przyspieszenie Oumuamua to skutek wzrostu ciśnienia promieniowania słonecznego, wypełniającego cieniutki żagiel słoneczny napędzający obiekt. Sugerowałyby to, że Oumuamua nie jest naturalnym obiektem, a dziełem pozaziemskiej cywilizacji.

Naukowcy zauważyli na powierzchni Czerwonej Planety tajemniczą chmurę o długości prawie 1500 kilometrów. Zaczęła się formować w pobliżu wulkanu Arsia Mons, blisko równika planety.

Eksperci z Węgier odnaleźli dwa obłoki pyłu krążące wokół Ziemi. Pierwszy odkrył je Kazimierz Kordylewski w październiku 1961 roku. Do tej pory badacze pozostawali sceptyczni wobec dokonania Polaka - nikt inny nie widział obłoków. Teraz dzięki filtrom polaryzującym przymocowanym do soczewki kamery udało się potwierdzić ich lokalizację.

Kometa Halleya to prawdopodobnie najbardziej znany międzygwiezdny podróżnik, który co 75 lat zbliża się do naszej planety. Kometa krąży wokół Słońca po eliptycznej orbicie. Ostatni raz mogliśmy zobaczyć ją z bliska 32 lata temu. Kometa podczas swojej międzygwiezdnej podróży zrzuca kawałki gruzu, które potem można zobaczyć z Ziemi. Koniecznie spójrzmy w niebo w nocy z soboty na niedzielę (20-21.10). Nastąpi wtedy kulminacja przelotu. Najwięcej meteorów będziemy mogli zobaczyć około godziny 2 w nocy.

Ogromne eksplozje, które rozrzucają złoto, platynę i wiele innych cennych pierwiastków, mogą dziać się regularnie w całym wszechświecie. Kilonowa to świetlisty błysk radioaktywnego światła. Spowodowana jest przez zderzające się ze sobą gwiazdy neutronowe. Zjawisko zostało po raz pierwszy zaobserwowane 16 października 2017 roku.

Astronomowie wykryli anormalnie wielkie planety krążące wokół młodziutkiej gwiazdy CI Tau. Gwiazda położona jest ok. 500 lat świetlnych od Ziemi. Liczy 2 mln lat i zaskakuje naukowców od 2016 r. Teraz okazało się, że wokół CI Tau krążą aż 4 planety.

Eksperci z Waszyngtonu i Bordeaux zasugerowali, że Księżyc może mieć swój mniejszy księżyc, który krąży wokół niego. Taką hipotezę naukowcy wysnuli na podstawie obliczeń i obserwacji. Badacze stwierdzili, że księżyce księżyców mogą istnieć, ale tylko w tzw. idealnych warunkach. Zachowana musiałaby być właściwa odległość między księżycami a planetą. Mały księżyc musiałby być na tyle blisko swojego dużego księżyca, by wiązała go grawitacja, ale na tyle daleko od planety, by nie oddziaływały na niego rozrywające siły pływowe. W Układzie Słonecznym te idealne warunki spełniają obecnie 4 księżyce - Ziemi, Jowisza oraz dwa Saturna. Hipoteza o księżycach księżyców nie została w żaden sposób potwierdzona, ale internauci już dyskutują nad ich nazwą.