mars (strona 4 z 6)

Na zdjęciach wykonanych przez marsjańskiego łazika Curiosity widać obiekty przypominające grzyby. W ciągu trzech dni udało się sfotografować 15 okazów "marsjańskich grzybów". Niektórzy naukowcy twierdzą, że są one dowodem na to, że na Czerwonej Planecie istnieje życie.

Europejska Agencja Kosmiczna pokazała zdjęcia "włochatych pająków", jakie wykonał orbiter ExoMars. Tajemniczy wzór znajduje się na jednym z marsjańskich grzbietów górskich. Naukowcy uważają, że przyczyną powstania wzoru mogły być tysiące niewielkich marsjańskich tornad. W rzeczywistości pająki nie są niebieskie, a ciemnoczerwone. Zdjęcie zostało pokolorowane.

Próbki księżycowe, przywiezione przez astronautów na misjach Apollo 15 i 17, wreszcie zostaną otwarte. NASA zdecydowała się na ten krok po pięciu dekadach. Analizować je będą dwie grupy naukowców, których propozycje badań zostały przyjęte. Przedmiotem badań jednej z nich będzie obecność związków organicznych na Księżycu. Druga grupa zajmie się historią geologiczną skał i tym jak długo próbki znajdowały się na powierzchni naszego satelity. Część prawie pięćdziesięcioletnich próbek nigdy nie została otwarta. Ich stan jest nienaruszony. Pozostałe próbki były przechowywane w zimnie po ich otwarciu. Badanie księżycowych skał to część przygotowań do ponownego wysłania człowieka na Księżyc w 2028 roku. Lądowanie na w ramach misji "Moon to Mars", jak sama nazwa wskazuje, będzie częścią przygotowań do eksploracji Czerwonej Planety i wysłania tam astronautów.

Naukowcy pokazali pierwsze geologiczne dowody istnienia systemu wód podziemnych na Marsie. Zbadali 24 potężne kratery na północnej półkuli Marsa. Obserwacji dokonał satelita Mars Express. Odkryto m.in. pozostałości jezior sprzed 3,5 mld lat, które zawierały minerały, stanowiące kluczową rolę w istnieniu życia. Na dnie 5 kraterów znaleziono węglany i krzemiany.

Zdjęcia z europejskiej satelity Mars Express ukazują rozgałęziony system wąwozów i dolin, którymi miliony lat temu płynęła woda. Sfotografowany obszar znajduje się w rejonie krateru Huygens. Zdaniem naukowców, to jeden z najstarszych obszarów powierzchni Marsa, liczący sobie od 3,5 do 4 mld lat. Doliny na zdjęciach mają około 200 m głębokości, a ich szerokość to 2 km. Podobnie rzeki kształtują powierzchnię na Ziemi. Takim przykładem jest płynąca przez Tybet rzeka Yarlung Tsangpo. Choć nie wiadomo, czy woda pochodziła z opadów czy z topniejących lodowców, ślady rzecznych dolin świadczą o tym, że klimat Czerwonej Planety musiał znacznie różnić się od dzisiejszego, a planeta mogła być zdatna do życia.

Misja marsjańskiego weterana, łazika "Opportunity" dobiegła końca, ogłosili naukowcy z NASA. Koniec nastąpił jednak dużo później niż ktokolwiek się spodziewał. Oppy, jak pieszczotliwie zwą łazik naukowcy, wystrzelono w kosmos w 2004 r. Misja miała trwać 90 dni, Oppy okazał się jednak dużo bardziej wytrzymały. W ciągu 15 lat pobytu na Marsie łazik przebył dystans ponad 45 km. Był zaprojektowany na zaledwie 1 km.

Astronomowie zauważyli gigantyczny nowo powstały krater na Czerwonej Planecie. Powstał między lipcem a wrześniem 2018 roku. Uderzenie było tak silne, że przebiło lód na południowej czapie lodowej planety. Stworzył się wyjątkowy wzór, który sfotografował Mars Reconnaissance Orbiter. Każdego roku w Marsa uderza ponad 200 asteroid.

Przypominającą piramidę formację skalną odkrył na zdjęciu z Marsa pewien "łowca kosmitów". Stwierdził on, że jest gigantyczna i że na pewno nie jest to efekt naturalnych procesów geologicznych na Marsie. Jak to zwykle bywa, temat podchwycili internauci i wokół "piramidy" zrodziło się wiele teorii na temat obcych cywilizacji. Żadna z nich nie jest prawdziwa. Po pierwsze, piramida wcale nie jest gigantyczna. Zdjęcie zostało wykonane kamerą HiRISE, umieszczoną na krążącej wokół Marsa sondzie MRO. Jeden piksel na zdjęciu z HiRISE odpowiada 26 cm. Piramida ma więc wymiary 40 na 30 m. To mniej niż najmniejsza piramida w Gizie, którą zbudowali ludzie. Po kosmitach można by spodziewać się więcej.

Tak astronomowie z Europejskiej Agencji Kosmicznej określili to zdjęcie. Przedstawia ono marsjański krater Koroleva. Wykonała je sonda Mars Express, która obchodzi właśnie 15. rocznicę orbitowania wokół Czerwonej Planety. Obraz jest wynikiem 5 przelotów sondy nad kraterem. Krater Koroleva ma 82 km średnicy i znajduje się na północnych, pokrytych wydmami nizinach Olympia Undae. Nie jest wypełniony śniegiem, a lodem. Grubość pokrywy to 1,8 km. Utrzymuje się ona przez cały rok.

Lądownik InSight uchwycił dźwięk marsjańskiego wiru pyłowego. Zdaniem NASA, po raz pierwszy możemy usłyszeć dźwięk marsjańskiego wiatru. Badacze zwiększyli wysokość dźwięku o dwie oktawy, dzięki czemu jest słyszalny dla człowieka.

Lądownik NASA wreszcie usunął osłony z obiektywów ze swoich kamer. Dzięki temu możemy zobaczyć zdjęcia Marsa w doskonałej jakości. NASA opublikowała je w internecie. Widać na nich m.in. miejsce umieszczenia dwóch maleńkich czipów z nazwiskami ponad 2 milionów osób, które zgłosiły się do programu organizowanego przez NASA. Lądownik jest gotowy do pracy. Eksperci mają nadzieje, że misja InSight odkryje tajemnice geologiczne Czerwonej Planety. To pierwsza taka misja w historii agencji.

Naukowcy z NASA ogłosili, że łazik Curiosity dokonał niesamowitego odkrycia na Marsie. Mowa o błyszczącej skale o złotym kolorze. NASA przypuszcza, że może to być meteoryt. Jednak dopiero analiza chemiczna skały rozwiąże tę zagadkę.

Dawny Mars był pełen wielkich zbiorników wody. Miały tam miejsce powodzie. Woda wzbierała na 20 m. Dowodzą tego ostatnie badania. Wg nich skały na planecie ukształtowały właśnie duże zbiorniki wodne. Autorzy badania przeanalizowali marsjańskie skały i osady w kraterze Gale, który badał łazik Curiosity. Ich ukształtowanie wskazuje, że zostały uformowane przez powodzie, a nie przez rzeki jak dotychczas sądzono.

Naukowcy zauważyli na powierzchni Czerwonej Planety tajemniczą chmurę o długości prawie 1500 kilometrów. Zaczęła się formować w pobliżu wulkanu Arsia Mons, blisko równika planety.

Badacze z hiszpańskiego Narodowego Centrum Biotechnologii odkryli pod ziemią organizmy, których w ogóle nie powinno tam być. W 613-metrowym odwiercie, w miejscu Iberyjskiego Pasa Pirytowego bogatego w złoża siarki, trafili na cyjanobakterie. Do tej pory uważano, że organizmy te są co najmniej częściowo zależne od światła. Tymczasem cyjanobakterie występowały na kilku głębokościach, co wskazuje, że mogą one żyć w różnych środowiskach. Odkrycie fascynuje mikrobiologów także w kontekście życia pozaziemskiego. To wszystko dlatego, że badany teren geologicznie przypomina Marsa. Cyjanobakterie zapoczątkowały życie na Ziemi, zmieniając 2,5 mld lat temu skład atmosfery. Dzięki swojej zdolności fotosyntezy, wytwarzały one tlen, korzystając z energii słonecznej. Najnowsze odkrycie sugeruje, że cyjanobakterie generują energię także w inny sposób, niż ze światła.

Podróżowanie na duże odległości w kosmosie grozi uszkodzeniem narządów – alarmuje NASA. Wynika tak z testów, które właśnie przeprowadzono na myszach. Gryzonie poddano takiemu samemu promieniowaniu, jakie dotknęłoby ludzi odbywających długą podróż w kosmosie. Okazało się, że promieniowanie może uszkodzić tkankę żołądkowo-jelitową. Astronauci byliby więc narażeni na nowotwór żołądka i okrężnicy. Wyniki badań mogą więc poważnie wpłynąć na termin wyruszenia człowieka na podbój Marsa. Dotychczasowe testy sugerowały, że odległe misje kosmiczne mogą wyrządzić szkody w naszym mózgu i przyspieszyć procesy starzenia się. Naukowcy chcą teraz wyjaśnić, czy groźne promieniowanie jonizujące może mieć wpływ na inne narządy astronautów.

Inżynierowie z NASA i Aerojet Rocketdyne dokonali przełomu w technologii silników jonowych Urządzenie wykorzystuje pola elektryczne i magnetyczne do jonizacji gazów. Teraz Elektryczny Napęd Słoneczny pozytywnie przeszedł testy, polegające na zintegrowaniu go z innymi systemami. Został nazwany Advanced Electronic Propulsion System. Testy potwierdziły, że AEPS jest zdolny wytworzyć wydajną energię przy niskiej emisji ciepła. Technologia ta jest o wiele czystsza, bezpieczniejsza i wydajniejsza niż tradycyjne rakiety chemiczne. NASA podpisała z firmą Aerojet Rocketdyne 3-letni kontrakt wart 67 milionów dolarów. Silnik ten mógłby zabrać człowieka na Marsa.

NASA ogłosiła, że znalazła na Marsie kosmicznego sobowtóra znanej postaci z serialu "Muppety". Obraz został przechwycony przez kamerę o bardzo wysokiej rozdzielczości w tym tygodniu. Skała znajduje się na południowym biegunie Marsa. Beaker w serialu jest asystentem w laboratorium. Ma ciężkie życie, często jest bity i maltretowany.

Ma około 20 km średnicy, ponad metr głębokości i znajduje się ok. 1,5 km pod warstwą lodu. Mowa o podziemnym jeziorze, które właśnie odkryto na Marsie. To pierwsze takie odkrycie i jest ono szczególnie ważne z perspektywy poszukiwań życia na tej planecie. Jakiś czas temu mówiono o tym, że może się ono kryć w skalistych formach, które są pozostałościami po marsjańskich wydmach. Teraz naukowcy dostali coś o wiele lepszego - wodę. Bez niej życie nie istnieje. Jezioro znajduje się na południowym biegunie Marsa. Odkrycia dokonał georadar MARSIS, który skanuje i bada powierzchnię Czerwonej Planety. Od kilku lat za pomocą fal radiowych analizował strukturę gruntu do kilku kilometrów pod powierzchnią, Badania wykazały, że woda w jeziorze jest prawdopodobnie silnie zasolona i ma ujemną temperaturę. W stanie ciekłym mogą ją utrzymywać wysokie ciśnienie, magnez, wapń i sód. Kolejnym wyzwaniem dla naukowców będzie stworzenie robota, który przewierci warstwę 1,5 km lodu.

Najdłuższe całkowite zaćmienie Księżyca w XXI wieku już w piątek 27 lipca. Nasz satelita zrówna się wówczas z Ziemią i Słońcem. Będzie to spektakularny widok, bowiem przyjmie on formę czerwonego tzw. "księżyca krwi". Zjawisko to obserwowali już nasi przodkowie dla nich była to zapowiedź rychłej apokalipsy, a co za tym idzie, zagłady cywilizacji. Czerwonemu Księżycowi będzie towarzyszył Mars, lśniący najbardziej od 2003 roku. Obserwatorzy nieba na południowym zachodzie będą mogli zobaczyć także Jowisza. Koniecznie więc spójrzmy w niebo w nocy z 27 na 28 lipca!

Nazwa Lunares pochodzi od połączenia łacińskich wyrazów Luna - Księżyc i Ares - Mars. Osoby, które mieszkają w nim podczas dwutygodniowych "misji", nazywają siebie analogowymi astronautami. Próbują maksymalnie odwzorować warunki, w jakich będą musieli żyć i pracować przyszli kolonizatorzy Księżyca i Marsa.

Na starym lotnisku wojskowym w Pile stoi budynek jedyny w swoim rodzaju. To marsjańska baza na Ziemi. Tutaj "analogowi astronauci" odbywają misje na "innych planetach". To jedyne takie miejsce w Europie.

NASA wiąże wielkie nadzieje z "wydmami-duchami", które dostrzegli na Marsie. Naukowcy liczą, że zdobędą w tym miejscu liczne dowody na istnienie życia na tej planecie. Te dziwne formy to tak naprawdę skalne jamy, które powstały w miejscach, gdzie kiedyś wydmy istniały. Po prostu piaszczyste dawniej wzniesienia zaczęła pokrywać lawa lub osady tworzące skałę. Gdy pokrywa stwardniała, piasek zaczął być stopniowo wywiewany. Część jednak została w jamie i dzięki temu mamy szansę dowiedzieć się więcej o marsjańskim klimacie z czasów, kiedy na planecie była woda. Naukowcy uważają, że wydmy mogą mieć nawet 2 miliardy lat.

Naukowcy nie ustają w poszukiwaniu życia pozaziemskiego. Choć warunki na niektórych obiektach teoretycznie umożliwiają tam rozwój życia, mało który znany nam gatunek mógłby tam przetrwać. Naukowcy odkryli jeden z nich. Jest to bakteria odporna na duże zasolenie, jakie występuje na Marsie. Znaleziono ją w arktycznej zmarzlinie. Planococcus halocryophilus potrafi rozmnażać się w temperaturze -15 st. i zachowuje funkcje życiowe przy -25 st. Teoretycznie bakteria mógłby przetrwać na Marsie i w innych miejscach w kosmosie, gdzie znajduje się woda. Są to Europa, księżyc Jowisza, z którego wydobywają się chmury pary, oraz Enceladus, satelita Saturna.

Mars Reconnaissance Orbiter NASA ujawniał dziwny wzór na piasku. Zdjęcie zostało zrobione podczas marsjańskiej wiosny 21 maja. Sfotografowana wydma ma szerokość prawie 5 km. Naukowców z NASA zastanawia jej turkusowy kolor. Wiadomo, że jest wykonana z innego rodzaju materiału niż otaczający piasek.