mars (strona 3 z 6)

Nowa misja Mars 2020 startuje w lipcu tego roku, a jej celem będzie dokładne zbadanie Czerwonej Planety, co ma pomóc późniejszym misjom załogowym.

Ta fotografia mogła by być źródłem kolejnych teorii spiskowych dot. śladów życia pozaziemskiego. Tymczasem czarna plama na zdjęciu to miejsce uderzenia lądownika, który rozbił się na Marsie w 2016 r. Na najnowszej fotografii z kamery HiRISE widać miejsce powstałego krateru po lądowniku Schiaparelli. Czarna plama jest zdecydowanie lepiej widoczna, po tym jak kurz i popiół w tym miejscu osiadły. Przyczyną rozbicia się Schiaparellego była awaria jego komputera. W Czerwoną Planetę uderzył z prędkością 540 km/h tworząc nowy krater na jej powierzchni.

Nowe badania sugerują, że woda w jednym z kraterów Marsa miała niższe zasolenie niż ziemskie oceany. Do tego była bogata w różne minerały i neutralny poziom kwasowości. Takie wnioski naukowcy wysnuli z analizy próbek zebranych przez łazika Curiosity. Badał on jeden z marsjańskich kraterów, który kiedyś był starożytnym jeziorem.

Trzęsienia ziemi nie są zjawiskiem obecnym wyłącznie na naszej planecie. W maju i lipcu 2019 naukowcy z misji NASA InSight zarejestrowali dwa trzęsienia na Czerwonej Planecie. Ich przyczyna nie jest całkowicie jasna. Eksperci twierdzą, że do wstrząsów doszło przez narastające naprężenia wzdłuż uskoków geologicznych.

Na początku roku światem nauki wstrząsnęła wiadomość o dowodach na istnienie systemu zbiorników wodnych głęboko pod powierzchnią Marsa. Według m.in. NASA, odkrycie może świadczyć o istnieniu tam życia. Dlatego, w 2020 r., kiedy Ziemia i Mars będą najbliżej siebie, Agencja pośle na Czerwoną Planetę łazik. Wygląda jednak na to, że według niektórych misję można sobie darować. Emerytowany profesor z Uniwersytetu Ohio twierdzi bowiem, że już ma dowody na istnienie życia na Marsie. Entomolog wyznał, że spędził lata studiując zdjęcia planety dostępne w internecie i znalazł liczne przykłady życia na Marsie - skamieliny, a nawet żywe okazy. Profesor dostrzegł w marsjańskich skałach formy przypominające gady i... kosmitów podobnych do pszczół. Wygląda na to, że amerykański uczony padł ofiarą zjawiska zwanego pareidolią, które polega na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych przedmiotach.

Tajemniczy skok zawartości tlenu w atmosferze Marsa, a dokładnie w kraterze Gale, wykrył łazik Curiosity. Z danych wynika, że w miesiącach letnich ilość tlenu w kraterze wzrasta o ponad 30 procent. W miarę upływu czasu ilość tlenu maleje, by w zimie spaść nawet poniżej oczekiwanych wartości. NASA przyznaje, że nie wie, co powoduje dziwne skoki w ilości tlenu. Planetolog Melissa Trainer tłumaczy: "Staramy się to wyjaśnić. Fakt, że zachowanie tlenu nie powtarza się idealnie co sezon, powoduje, że myślimy, iż nie jest to problem dynamiki atmosfery.". Badacze twierdzą jednak, że to odkrycie może być powiązane z zachowaniem innego gazu - metanu. Ilość metanu w atmosferze Marsa również gwałtowanie wzrastała w miesiącach letnich, nawet o 60 prococent. Wstępna teoria wyjaśniająca te odkrycia mówi, iż tlen i metan są produkowane przez drobnoustroje. W poszukiwaniu rozwiązania tej zagadki NASA zamierza dokładnie przeanalizować górne warstwy gleby Marsa.

ESA opublikowała nowe zdjęcia starożytnego systemu rzecznego, który 4 mld lat temu płynął na Marsie. Rozciągające się na długości 700 km koryta rzek, znajdują się w dolinie o nazwie Nirgal Vallis. Dolina leży na południe od równika i została ukształtowana przez płynącą wodę oraz uderzenia meteorytów.

NASA już 43 lata temu mogła ogłosić, że na Marsie istniało życie – tak twierdzi były naukowiec Agencji. Według Gilberta Levina, już w 1976 roku znaleziono dowody na istnienie obcego życia, ale NASA je zignorowała. Wszystko zaczęło się od misji Viking na Czerwoną Planetę. Na Marsa wysłano dwa lądowniki wyposażone w aparaturę, dzięki której przeprowadzono m.in. serię eksperymentów. Jeden z nich nadzorował sam Levin. Badanie polegało na dodaniu do marsjańskiej gleby roztworu azotowego. Uwolnił się wtedy dwutlenek węgla, co miało świadczyć o tym, że w glebie znajdują się mikroorganizmy. Poza wynikami eksperymentu nie udało się zdobyć żadnego innego dowodu na istnienie życia na Marsie. NASA uznała więc, że jedyne, co odkrył Levin, to substancje zdolne naśladować życie. Od tamtego czasu NASA nie zdecydowała się przeprowadzić jeszcze raz podobnego badania. Teraz, po 43 latach, Levin wezwał naukowców do ponownego przeprowadzenia eksperymentu. Do przełomu w poszukiwaniu życia na Marsie doszło w 2018 roku, kiedy łazik Curiosity odkrył tam związki organiczne. Tłumaczyłoby to istnienie dużych ilości metanu w atmosferze planety, wytwarzanego przez żywe organizmy. Wyniki najnowszych badań sugerują, że do powstania składników życia na Marsie doprowadziły uderzenia planetoid.

Nigdy wcześniej nie widziane impulsy elektromagnetyczne na Marsie zdziwiły naukowców. Magnetometr przymocowany do łazika NASA InSight wykrył dziwny skok pulsacji na powierzchni planety. Od listopada 2018 roku InSight zbiera dane z Czerwonej Planety.

Nowe zdjęcia powierzchni Marsa pokazują, jak lodowe bieguny planety są niszczone przez gejzery gazów i piasku. To zjawisko tworzy czarne smugi na powierzchni wydm i jest uważane za początek marsjańskiej wiosny. Podczas, gdy na całej planecie wiosna oznacza spokojną zamianę lodu w stan gazowy, tak w rejonie pól wydmowych Marsa, ciśnienie CO2 uwięzionego między piaskiem, a lodem stopniowo narasta.

Podczas orbitowania nad Kraterem Kopernika na Marsie, łazik Curiosity sfotografował krajobraz pełen formacji, podobnych do kropli deszczu. Są to w rzeczywistości wydmy bogate w minerały zwane oliwinami. Takie wydmy istnieją również na Ziemi, ale są bardzo rzadkie, ponieważ minerał szybko wietrzeje i zamienia się w glinę.

Amerykański miliarder Elon Musk chce użyć na Marsie broni jądrowej. Chce wykorzystać ładunki termojądrowe do ocieplenia atmosfery Czerwonej Planety, na tyle, by stała się przyjazna życiu. Dr Weronika Śliwa z Centrum Nauki Kopernik, w rozmowie z PAP tłumaczy krótko: - pomysł współwłaściciela SpaceX jest nierealny.

Uderzenie asteroidy sprzed 3 milionów lat, mogło wywołać mega-tsunami na Marsie. Sugerują to nowe badania, podczas których przeanalizowano kilka dużych kraterów uderzeniowych na północnej równinie Czerwonej Planety. Całkiem możliwe, że w tym miejscu był kiedyś ocean.

Gdzieś, wśród wzgórz Czerwonej Planety, swoją misje wykonuje marsjański łazik Curiosity. Niedawno naukowcom z NASA udało się dostrzec łazika z krążącej wokół Marsa sondy MRO. Jest ona wyposażona w specjalny system do fotografowania powierzchni planety w bardzo wysokiej rozdzielczości.

Na marsjańskim biegunie północnym szleją burze piaskowe. Dowodem na to są zdjęcia z satelity ESA – Mars Express. Między 22 maja a 10 czerwca udało jej się uchwycić co najmniej 8 burz w podbiegunowych rejonach.

Dzięki danym z krążącej wokół Marsa sondy MRO, możemy podziwiać Meridiani Planum – jedną z równin Czerwonej Planety i krater, jaki się na niej znajduje. Skala ujęcia to około 1 km. Meridiani Planum badał w 2004 r. łazik Opportunity. Wykryta przez niego obecność hematytu wskazuje, że równina była kiedyś pokryta wodą.

Najnowsze badania międzynarodowej grupy naukowców wskazują, że na Czerwonej Planecie życie mogło istnieć nawet 4,48 mld lat temu, zaraz po tym, jak zakończyło się Wielkie Bombardowanie. Był to początkowy okres w historii Układu Słonecznego, gdy w młode planety często uderzały wielkie meteoryty, co skutecznie powstrzymywało rozwój jakiekolwiek życia. Naukowcom udało się dowieść, że Wielkie Bombardowanie skończyło się o wiele wcześniej niż sądzono dotychczas. Badacze zbadali skład i budowę meteorytów, o których wiadomo, że zawierają fragmenty najstarszych znanych nam skał pochodzących z południowych wyżyn Marsa.

Łazik Curiosity prowadzący badania na Marsie dokonał niezwykłego odkrycia, które może świadczyć o istnieniu życia na Czerwonej Planecie. Dowodem, że na planecie znajdują się żywe organizmy ma być bardzo duża ilość metanu wykryta w Marjańskim powietrzu.

Łazik NASA Curiosity sfotografował tajemnicze białe światło widoczne nad powierzchnią Marsa. To już drugie tego typu zdjęcie wykonane w ciągu ostatnich 5 lat. Pojawiły się głosy, że to jasny dowód na istnienie istot pozaziemskich.

Niezwykły, nowy krater dostrzegli na Marsie naukowcy. Twierdzą, że nie przypomina niczego, co dotąd widzieli. Niezwykłość odkrycia polega na tym, że Mars nie należy do planet, na których łatwo znaleźć ślady zderzeń. Jednak, gdy do tego już dojdzie, to widok jest absolutnie spektakularny. Krater ma ok. 15 m szerokości, co oznacza, że skała, która w niego uderzyła miała ok. 1,5 m średnicy. Wielkość krateru i to, że widać jak rozchodziła się fala uderzeniowa, odsłaniając skalistą powierzchnię planety (na co dzień ukrytą pod grubą warstwą pyłu), świadczy też o tym, że "intruz" nie rozpadł się. Skały wchodzące w atmosferę Marsa nie spalają się w niej tak, jak ma to miejsce w przypadku Ziemi, ale rozpadają się na kilka mniejszych tworząc później charakterystyczne łańcuchy kraterów. Zdaniem ekspertów to, że krater ma błękitny kolor oznacza, że pod warstwą pyłu był lód. Zdjęcie wykonano kamerą o wysokiej rozdzielczości (HiRISE) z pokładu sondy Mars Reconnaissance Orbiter.

Na południowej półkuli Marsa, w okolicy Hellas Plantitia, sonda NASA sfotografowała niezwykły symbol. To ogromna formacja skalna, która swoim kształtem przypomina... logo Gwiezdnej Floty ze Star Treka. W sieci od razu pojawiły się teorie spiskowe, że Gwiezdna Flota istnieje naprawdę i ma bazę na Czerwonej Planecie. Naukowcy studzą emocje. Znak nie jest niczym spektakularnym. W rzeczywistości to tzw. odlew wydmowy, których na Marsie jest wiele. Mówi się na nie różnie – wydmy barchanowe lub też wydmy-duchy. Są one pozostałością piasku, który wraz z zastygłą lawą tworzą półksiężyce.

Choć Mars i Ziemia mają sporo wspólnego, proces tworzenia rzeźby terenu jest na obu plantach inny. Naukowcom udało się poznać, jak szybko kształtuje się powierzchnia Marsa. Atmosfera Czerwonej Planety jest rzadka, a ciśnienie atmosferyczne wynosi zaledwie 0,6 proc. ziemskiego. Wiatry nie są więc zbyt silne i nie unoszą w górę zbyt wiele piasku. Naukowcy nie byli więc pewni, czy marsjańskie wydmy poruszają się, jak te na Ziemi. Zbadali więc 54 wydmowe obszary i sprawdzili jak szybko przesuwa się piasek. Okazało się, że prędkość wydm wynosi zaledwie pół metra na rok – około 50 razy mniej niż ich prędkość na Ziemi. Ze wszystkich badanych rejonów, trzy wyróżniły się większą prędkością wiatru. To ciemny obszar zwany Syrtis Major Planum, łańcuch górski Hellespontus Montes i ergi (pustynie) wokół bieguna płn. Ich cechy wspólne to silne przeskoki temperatury i topografii terenu. Prędkość wydm jest też większa w tych miejscach planety, które są pokryte jasnym pyłem, który odbija dużo światła słonecznego, co wywołuje lokalne prądy konwekcyjne, które poruszają piasek. Badania mogą być bardzo przydatne przy planowaniu załogowej wyprawy na Czerwoną Planetę.

Sonda NASA InSight wykryła i zmierzyła na Marsie coś, co według naukowców jest trzęsieniem ziemi. O tym, że wstrząs sejsmologiczny został odnotowany na innej planecie niż Ziemia, poinformowano we wtorek. Drżenie zostało zarejestrowane 6 kwietnia. Naukowcy będą jeszcze upewniać się, czy ich podejrzenia są słuszne, ale na razie wszystko wskazuje na to, że drżenie pochodziło z wnętrza Marsa. Za tym, że na Marsie udało się wykryć trzęsienie, przemawia fakt, że takie drżenia odnotowano w latach 1969-1977 na Księżycu. Udało się to dzięki sejsmometrom zainstalowanym na ziemskim satelicie przez misję Apollo. Podobne drżenia mają miejsce na Ziemi, w Południowej Kalifornii, prawie codziennie i nie są niczym niezwykłym. Na Marsie to jednak coś zupełnie innego. Powierzchnia czerwonej planety jest bowiem, w porównaniu z naszą, bardzo cicha.