merkury

W piątek (1 października) o godzinie 23:34 czasu zachodnioeuropejskiego sonda BepiColombo wykonała pierwszy z sześciu przelotów obok Merkurego. Statek kosmiczny wykorzystał grawitacje planety do spowolnienia swego lotu i wykonał niesamowite zdjęcia. BepiColombo dotarł na wysokość poniżej 200 kilometrów od powierzchni Merkurego. Europejska Agencja Kosmiczna stwierdziła, że wykonane zdjęcie przedstawia charakterystyczne, ospowate cechy półkuli północnej planety. Na nagraniu widać krater Lermontowa o szerokości 166 kilometrów. Misja europejsko-japońskiej sondy rozpoczęła się w 2018 roku. Jej celem jest lepsze zbadanie geologii i struktury planety. Potrzebnych jest jeszcze pięć przelotów, zanim BepiColombo zostanie wystarczająco spowolniony, aby uwolnić Mercury Planetary Orbiter ESA i Mercury Magnetopheric Orbiter JAXA. Te dwa obiekty mają zbadać procesy powierzchni najmniejszej planety w Układzie Słonecznym, a także jej sferę magnetyczną. Nazwa misji nosi imię włoskiego naukowca Giuseppe „Bepi” Colombo, któremu przypisuje się pomoc w opracowaniu manewru wspomagania grawitacyjnego, którego użył po raz pierwszy Mariner 10 NASA, gdy poleciał w stronę Merkurego w 1974 roku.

Saturn, Jowisz, Mars, Wenus i Merkury będą lepiej widoczne gołym okiem w lipcu na australijskim niebie. Planety można będzie dostrzec już od 12 lipca. Bowiem wtedy w kolejnych dniach ciała niebieskie znajdą się w opozycji. Widokiem Saturna i Jowisza fani astronomii będą mogli się zachwycać już po zachodzie słońca. Obie planety będą widoczne w kierunku wschodnim. Natomiast Marsa ujrzą dopiero po północy. Jako ostatnie pojawią się Wenus i Merkury. Wenus widoczna będzie o 4 rano czasu lokalnego, a chwilę później Merkury. By, nie przegapić niewiarygodnie rzadkiego zjawiska astronomicznego warto śledzić informacje podawane przez obserwatorium z Mount Burnett.

Która planeta jest najbliżej Ziemi? Większość z nas odpowie: Wenus. Okazuje się, że w tej, wydawałoby się oczywistej kwestii, większość z nas się myli, przynajmniej w pewnym stopniu. Według obliczeń trzech fizyków, które opublikowano w "Physics Today", planeta będąca naszym najbliższym sąsiadem to Merkury. Jak to możliwe, skoro jego orbita leży dalej od Ziemi, niż orbita Wenus i Marsa? Fizycy przeprowadzili symulację tego jak po swoich orbitach krążą Mars, Ziemia, Wenus i Merkury. Komputer mierzył dystans w linii prostej od Ziemi do poszczególnych planet, a okres symulacji obejmował 10 tys. lat. Okazało się, że średnio to właśnie Merkury jest najbliżej Ziemi. Średnia odległość Merkurego od naszej planety to 1,038 jednostki astronomicznej (odległość Ziemi od Słońca). Dla Wenus wartość ta wynosi 1,136 jednostki astronomicznej. Mało tego, z obliczeń fizyków wynika, że Merkury jest średnio najbliżej wszystkich planet Układu Słonecznego.

W każdym mieszkaniu znajdziemy miejsca, gdzie gromadzą się sterty kurzu. W kosmosie jest podobnie. Kosmiczny kurz nie gromadzi się jednak w rogach, a na orbitach planet. Kosmiczny kurz tworzą pokruszone resztki materii z czasów formowania się Układu Słonecznego, odłamki ze zderzeń asteroidów, czy okruszki komet. Orbita naszej planety także jest w ten sposób "zakurzona". Ostatnio odkryto nowy pierścień kosmicznego kurzu, który pokrywa się z orbitą Merkurego. Został on znaleziony przez przypadek. Naukowcy sądzili, że na orbicie Merkurego jest zbyt gorąco by mógł się tam gromadzić kosmiczny kurz. Kolejne odkrycie to źródło pierścienia kurzu na orbicie Wenus. Zdaniem naukowców z NASA jest nim grupa nigdy wcześniej nie zaobserwowanych asteroid krążących po orbicie razem z planetą. To przykład kosmicznego rezonansu.

Francuski astronom obliczył orbitę Merkurego i zaplanował jego obserwacje. 8 maja 1845 roku usiadł przed teleskopem i czekał. Jednak Merkury nie pojawił się w oczekiwanym czasie. Dlaczego? Do rozwiązania tej zagadki potrzebny był inny wielki uczony - Albert Einstein.