syberia (strona 3 z 4)

Na Syberii, w Kraju Krasnojarskim, wybuchł pożar w składzie amunicji. Ewakuowano ludzi mieszkających w promieniu 20 km od składu - ok. 11 tysięcy osób. Nie ma informacji o ofiarach śmiertelnych pożaru, wiadomo za to, że osiem osób zostało rannych. Większość poszkodowanych ma rany od odłamków, które wystrzeliły nawet na odległość 15 kilometrów. Pracownicy pobliskiej jednostki wojskowej ukryli się w bunkrze. W okolicach składu zamknięto przestrzeń lotniczą. Zdecydowano też o wprowadzeniu stanu wyjątkowego. Wstrzymano również prace w zakładach koncernu Rusal, które znajdują się na terenie objętym ewakuacją. Rusal jest największym, po Chinach, tlenku glinu. Pracuje tam ponad 3,6 tys. osób.

Niezwykle wysokie temperatury na Alasce, Syberii i Grenlandii spowodowały liczne pożary lasów. Jeden z nich, w okolicach Fairbanks, na Alasce, udało się nagrać z helikoptera. Z powodu pożaru skażenie powietrza w rejonie jest teraz jednym z największych na świecie. Na samej Alasce w 400 pożarach spłonęło około 33 tys. hektarów lasu. To nie jedyne miejsce na półkuli północnej, gdzie lasy płoną na potęgę. Pożary, które widoczne są z kosmosu mają miejsce również na Grenlandii i Syberii. Dym z płonących lasów w Rosji przykrył obszar 4,5 miliona kilometrów kwadratowych. Według danych Światowej Organizacji Meteorologicznej, liczba i skala pożarów jest niespotykana. Prócz dymu i zanieczyszczeń, pożary lasów przyczyniają się do zwiększenia ilości dwutlenku węgla w atmosferze. Zdaniem ekspertów, z powodu pożarów, za kołem podbiegunowym w lecie 2019 r., do atmosfery trafiło więcej CO2, niż na skutek wszystkich pożarów lasów w tym rejonie w latach 2010 – 2018.

Niezwykle wysokie temperatury na Alasce, Syberii i Grenlandii spowodowały pożary lasów. Fotografie satelitarne pożarów skatalogował i umieścił w internecie ekspert od obrazowania Pierre Markuse. Według danych Światowej Organizacji Meteorologicznej, liczba pożarów za kręgiem polarnym sięgnęła 100. - Choć pożary lasów są normalne w lecie na północy, te są szczególnie długie, intensywne i wysunięte na północ - napisała organizacja w swoim oświadczeniu. W lipcu temperatura na Alasce sięgnęła ponad 30 stopni. Prócz dymu i zanieczyszczeń, pożary lasów przyczyniają się do zwiększenia ilości dwutlenku węgla w atmosferze oraz do topnienia wiecznej zmarzliny w miejscach, gdzie płonie ogień.

To prawdziwy wyścig z czasem. Aby odkryć ślady pradawnej cywilizacji Hunów, która 2 tys. lat temu zamieszkiwała tereny południowej Syberii, archeolodzy muszą się bardzo spieszyć. Wykopaliska znajdują się bowiem na dnie sztucznego zbiornika wodnego. Każdego lata poziom wody obniża się, odsłaniając dno. Wtedy można zacząć poszukiwania. A jest czego szukać. Na dnie wyschniętego zbiornika i niewielkiej wyspie odkryto już 140 nietkniętych przez rabusiów grobów. Odnaleziono tu m.in. grób "śpiącej królewny" – młodej kobiety ubranej w jedwabne szaty i klejnoty. Zdaniem naukowców, kobieta była kaletniczką. Obok szczątków znaleziono jej narzędzia pracy – igły i nici. Szczątki pochowano w kamiennym sarkofagu, dzięki czemu zachowały się w świetnym stanie. Ich wiek to 2000 lat. Nieopodal znaleziono grób tkaczki, a w nim wrzeciono, liczne szklane paciorki i ozdobne klamry wykonane z kości. Zdobione klamry to tu częste znalezisko. Dla Hunów, którzy byli nomadami, pasek był najważniejszym elementem stroju. Skąd tak bogate wyposażenie grobów rzemieślniczek? Doktor Kulinowskaja, która pracuje przy wykopaliskach podkreśla, że Hunowie bardzo cenili kobiety. Rzemieślniczki były ważne i doceniane za swoje talenty.

Wygłodzoną i wyczerpaną niedźwiedzicę polarną, chodzącą po mieście mogli obserwować mieszkańcy Norylska. Zwierzę, które pojawiło się w przemysłowym mieście 18 czerwca, było w kiepskiej kondycji. Przez parę godzin leżało na ziemi, od czasu do czasu unosząc głowę i węsząc za jedzeniem. To pierwszy raz od 40 lat, gdy w położonym na północy Syberii Norylsku pojawił się niedźwiedź polarny. Nie wiadomo, co dokładnie skłoniło do tego zwierzę. Do miasta mają przyjechać eksperci, by ocenić stan niedźwiedzicy. Policja nie dopuszcza, by ktoś się do niej zbliżył. Jak na razie nie wiadomo, jak potoczą się jej losy. Wygląda na to, że zwierzę jest zbyt słabe, by przetransportować je na północ, gdzie żyją niedźwiedzie. Być może trafi do zoo. Wzrastające temperatury i kryzys klimatyczny powodują, że niedźwiedziom polarnym jest coraz trudniej zdobyć pożywienie. Z każdym rokiem lodu w Arktyce ubywa, a od niego uzależnione jest ich przetrwanie. Niedźwiedzie polarne szukają więc pożywienia na lądzie, coraz bardziej zbliżając się do ludzkich siedzib.

W roztapiającej się wiecznej zmarzlinie, w Jakucji, znaleziono ogromną głowę wilka. Ma ponad 40 cm długości i jest prawie dwa razy większa od głów wilków żyjących dzisiaj. Głowę odnalazł w 2018 r. mieszkaniec pobliskich terenów, odkrycie ogłoszono jednak dopiero teraz. Naukowcy oszacowali jej wiek. To 40 000 tysięcy lat. Zachowała się w świetnym stanie.

Nieznaną wcześniej nikomu populację starożytnych ludzi odkryli naukowcy na stanowisku nad Janą (Jakucja). Odkrycia dokonano dzięki analizie DNA pobranego z zębów dzieci żyjących 31 tys. lat temu na płn-wsch. Syberii. Zęby były jedynymi, ludzkimi szczątkami, jakie znaleziono między przedmiotami z kamienia i kości słoniowej. Według genetyka, Martina Sikory z Uniwersytetu w Kopenhadze, przedstawiciele nowej populacji pochodzili z zachodniej Eurazji i przenieśli się na Syberię ok. 38 tys. lat temu.

Wideo z niebezpiecznego wypadku w Krasnojarsku na Syberii opublikowała tamtejsza policja. Na nagraniu widać dziecko biegnące przez pasy, a po chwili chłopiec zostaje potrącony przez auto. Nagranie pochodzi z kamery w aucie sprawczyni wypadku. Kobieta tłumaczyła, że nie zauważyła chłopca. Dziecko z niegroźnymi obrażeniami trafiło do szpitala. Policja nie ujawniła, jakie konsekwencje grożą prowadzącej samochód.

Wraz ze wzrostem średniej temperatury na Ziemi topnieją nie tylko lodowce. Odmarza też wieczna zmarzlina, a tempo tego odmarzania przeraża naukowców. Nie jest łatwo je zbadać. Naukowcy często tracą w błotnych lawinach sprzęt pomiarowy. Wieczna zmarzlina to warstwa gleby, która pozostaje zamarznięta przez cały rok. Pokrywa ona Alaskę, Syberię i Grenlandię i ma od 1 m do nawet 1000 m grubości. Zawiera bardzo dużo materii organicznej: roślin, zwierząt i mikroorganizmów. Przez to, gdy topnieje, wydziela bardzo dużo gazów cieplarnianych – CO2 i metanu. Topnienie wiecznej zmarzliny to jeden z niebezpiecznych elementów sprzężenia zwrotnego, jakiemu poddane jest globalne ocieplenie. W skrócie: im więcej CO2, tym bardziej się ociepla, a stężenie CO2 wzrasta coraz bardziej. Naukowcy szacują, że w ten sposób, do 2299 r., do atmosfery może trafić 200 miliardów ton gazów cieplarnianych, jeśli tempo topnienia się utrzyma. Podgrzeje to planetę jeszcze bardziej, co grozi wymieraniem na masową skalę.

Trudno dostępne tereny nad rzeką Wiluj na Syberii nazywane są Doliną Śmierci. Lokalni mieszkańcy od setek lat opowiadają historie o dziwnych "metalicznych domach" wystających z ziemi. Ich przodkowie mieli być świadkami przedziwnego wydarzenia. "Jednej nocy rozległ się wielki huk i ostre światło rozświetliło ciemność, a okolicę ogarnął dym. Ludziom ukazać się miała tajemnicza bryła, z której wydobywały się dziwne dźwięki. Później cała konstrukcja zapadła się pod ziemię" - brzmi jedna z relacji. Po tym wszystkim uznano to miejsce za przeklęte i zabroniono wstępu. Ewenkowie, którzy zamieszkali potem to miejsce rozchorowali się i zmarli, mając objawy podobne do osób, które zostały napromieniowane. Obecność dziwnych obiektów potwierdził Richard Maak w 1854 roku podczas wyprawy. Odkrył wówczas m.in. gigantyczny kocioł wystający z ziemi. Później natrafił na nie także rosyjski poszukiwacz złota Michaił Korecki. "Widziałem 7 tajemniczych obiektów (...). Wykonane były z dziwnego metalu. W jednym z 'kotłów' spędziliśmy noc. Nikt nie czuł się potem źle z wyjątkiem tego, że 3 miesiące później, jednemu z moich przyjaciół, wypadły wszystkie włosy." - pisał Korecki. Czym zatem są i skąd się wzięły tajemnicze obiekty? Oficjalna wersja mówi o meteorycie, który w XIII wieku spadł w te rejony, pozostawiając po sobie spustoszenie i owe metalowe obiekty.

Krater Batagaika na Syberii z powodu swojego nietypowego wyglądu i ulokowania w jednym z najbardziej niedostępnych rejonów świata od dawna wzbudza wielkie zainteresowanie. Jego pochodzenie stanowiło zagadkę, różnego rodzaju łowcy sensacji snuli domysły, jakoby ten obiekt miałby być pochodzenia pozaziemskiego, lokalna ludność łączyła go z obecnością sił nieczystych. Naukowcy oczywiście nigdy nie traktowali takich tez poważnie, ale do niedawna sami nie mieli pewności, jakie naprawdę jest pochodzenie krateru. Dowody zebrane w czasie niedawnej ekspedycji każą jednak przypuszczać, że odpowiedzialnością za jego powstanie należy obarczać postępujące zmiany klimatyczne.

Ciężarówki do połowy zanurzone w lodzie – taki widok można spotkać we wschodniej Syberii. Trzej kierowcy z kopalni srebra, z niewiadomych powodów, wybrali drogę przez zamarzniętą rzekę. Lód okazał się zbyt cienki i dwie ciężarówki zapadły się do połowy. Kierowcy już od miesiąca koczują przy swoich pojazdach z nadzieją, że uda im się uwolnić ciężarówki. Jeśli gwałtownie się ociepli, to ciężarówki wypełnione wodorotlenkiem wapnia wpadną do rzeki. Do wypadku doszło ok. 440 km na północ od stolicy regionu – Jakucka. O sprawie napisał "Siberian Times".

Niepokojący widok zastali rano za oknem mieszkańcy trzech miast w azjatyckiej części Rosji. Do sieci wrzucali zdjęcia śnieżnego i jednocześnie mrocznego krajobrazu. Zdjęciom towarzyszyło pytanie: czy tak wygląda śnieg w piekle? Okazuje się, że winne są kopalnie w trzech rosyjskich miastach na Syberii, gdzie działa Kuźnieckie Zagłębie Węglowe. Przyczyną była prawdopodobnie awaria urządzenia filtrującego pył węglowy. Sprawę bada prokuratura.

Ma 45 tysięcy lat i najprawdopodobniej jest wykonany z kłów mamuta. Został odkryty w jaskini na Syberii. Przedmiot mógł być częścią diademu zdobiącego głowę jednego z mieszkańców jaskini. Według archeologów z Nowosybirska, rozmiar diademu wskazuje, że należał do mężczyzny o dużej głowie. Diadem miał też funkcję praktyczną. Przytrzymywał włosy tak, by nie wpadały do oczu. Aby stworzyć wygięty kształt, kość mamuta była najpierw moczona w wodzie, a dopiero potem wyginana. Odkrywcy uważają, że może to być najstarszy tego typu artefakt, jaki kiedykolwiek odnaleziono. Naukowcy mają nadzieję, że wraz z postępem wykopalisk, uda się odszukać pozostałe fragmenty diademu. Prócz diademu, w Denisowej Jaskini znaleziono też prehistoryczne korale, pierścienie i strzały. Starannie wykonane przedmioty dowodzą, że zarówno neandertalczycy, jak i denisowianie (gatunek człowieka odkryty właśnie w tej jaskini), dysponowali wysoko rozwiniętymi umiejętnościami i kulturą.

Na jednej z małych wysepek otaczających wyspę Wajgacz (na granicy Europy i Azji), stoi najstarszy znany bożek Nieńców - narodu zamieszkującego północną Syberię. Figura pochodzi z XVIII w. Przedstawia boga Vesako, patrona myśliwych, w towarzystwie jego sześciu sług-demonów. Wokół figury krąży wiele legend. Podobno gdy w czasach stalinowskich chciano ją rozjechać buldożerem, kierowca maszyny wkrótce potem zmarł. Oprócz Vesako na wyspie znajduje się również wiele drewnianych figurek, które wg relacji angielskiego żeglarza z 1556 roku, były zbryzgane krwią. Wielu prawosławnych misjonarzy niszczyło figurki, ale Nieńcy za każdym razem je odnawiają. U ich stóp do dziś składają ofiary. Niegdyś były to czaszki niedźwiedzi polarnych, renifery, ponoć nawet ludzie.

Te oszałamiające obrazy pokazują syberyjską jaskinię, w której ponad 50 tys. lat temu żyło nietypowe dziecko, znane jako Denny. Analiza DNA kości dziewczynki ujawniła, że była dzieckiem neandertalskiej matki oraz ojca z innej, wymarłej grupy ludzkiej, zwanej denisowianinami. Okrycie sugeruje, że denisowiańczycy byli bardziej zaawansowaną grupą niż homo sapiens. O ich talencie świadczy m.in. znaleziona w jaskini oszałamiająca bransoleta wykonana zielonego chlorynu.

Ok. 250 mln lat temu wymieranie permskie zniszczyło 90 proc. gatunków morskich i ok. 70 proc. lądowych. Ogromna erupcja wulkaniczna została określona "matką wielkich wymierań". Naukowcy od lat badali powiązania pomiędzy erupcją, a masowym wyginięciem gatunków. Według najnowszych badań, to substancje chemiczne z wulkanu przedostały się do atmosfery, powodując uszkodzenie warstwy ozonowej, która chroniła Ziemię przed szkodliwym promieniowaniem UV. To doprowadziło do zakwaszenia wód, zmian klimatycznych i wymarcia tak wielu gatunków.

Na Syberii, na terenie krateru Batagaj, zwanego "wrotami piekieł", naukowcy odnaleźli truchło źrebaka sprzed 40 tys. lat. Przez cały ten czas leżało zamarznięte w wiecznej zmarzlinie. Zwierzę należy do wymarłego gatunku Equus lenensis. Był to dziki koń, żyjący podczas epoki lodowcowej. W chwili śmierci źrebię miało około 2 miesięcy. Możliwe, że wpadło pod lód i utonęło, bo nie ma śladów innych obrażeń. Truchło zachowało się w doskonałym stanie, łącznie z brązowym futrem i organami wewnętrznymi. To jak na razie najlepiej zachowany na świecie prehistoryczny konik. Truchło znaleziono przypadkiem. Celem naukowców było odnalezienie szczątków mamutów.

Gleba w jednym z najzimniejszych regionów świata była miękka i wilgotna w czasie ostatniej zimy - ogłosili naukowcy. Coś takiego zaobserwowano po raz pierwszy w historii. Zazwyczaj zimą gleba zamarza tworząc warstwę ochronną dla wiecznej zmarzliny. Bez tej warstwy zwiększa się niebezpieczeństwo uwolnienia do atmosfery wielkiej ilości gazów cieplarnianych, które kryją się w wiecznej zmarzlinie. Badania, które prowadzą do takich wniosków, przeprowadził zespół po kierownictwem dr. Nikity Zimowa. Odwiertów dokonano w miasteczku Czerski w Jakucji. Roztapianie się wiecznej zmarzliny będzie katastrofą dla środowiska Ziemi. Pod powierzchnią znajduje się bowiem 1,5 mld ton dwutlenku węgla. To dwa razy więcej niż obecnie w atmosferze. Jeśli dwutlenek węgla i metan zostaną uwolnione, spirala efektu cieplarnianego będzie nie do zatrzymania. Zimow kieruje projektem Park Plejstoceński, którego celem jest odtworzenie ekosystemu lodowcowego.

Badacze odnaleźli, jak twierdzą, pierwsze ślady człowieka paleolitu 885 km pod kołem podbiegunowym. Po raz pierwszy pokazano zdjęcia nowego stanowiska archeologicznego na odległej syberyjskiej wyspie Stolbovoy. Znajdowały się tu prehistoryczne kamienne narzędzia. Zdaniem badaczy, mają setki tysięcy lat. Odkrycia dokonano na tajemniczym starożytnym pasie lądu o nazwie Beringa, łączącym Syberię i Amerykę. Nasi prehistoryczni przodkowie zapuszczali się tu w czasie, gdy przeprawa była jeszcze możliwa. W dzisiejszych czasach to połączenie kontynentalne zostało utracone. Naukowcy nazywają to "odkryciem na skalę światową", ponieważ to pierwsze dowody obecności człowieka na terytorium legendarnej Beringii. Eksperci wciąż są na miejscu i pobierają próbki do dalszych badań.

W Rosji odkopano tułów karłowatego mamuta. Zdaniem badaczy, może to być dowód na istnienie zupełnie nowego gatunku – "mini mamuta". Martwe zwierzę odkryto w rejonie wiecznej zmarzliny na wyspie Kotielnyj. Naukowcy okrzyknęli go „złotym mamutem” ze względu na ubarwienie futra. Dorosły okaz mierzył niewiele ponad 2 metry. To o połowę mniej niż normalny osobnik. Znaleziony mamut żył prawdopodobnie około 20-50 tys. lat temu. Wyspa Kotielnyj to znana nekropolia mamutów.

Kilka okręgów w Rosji doświadczyło niecodziennego zjawiska. Między 11:30 a 13:00 nagle zrobiło się ciemno. Wszystko z powodu gigantycznej chmury, która dosłownie zmieniła dzień w noc. Objęła obszar większy niż powierzchnia Wielkiej Brytanii. Mieszkańcy nie ukrywali swojego zdziwienia z powodu tego przedziwnego "zaćmienia". Od razu zaczęły mnożyć się spekulacje. Mówiono, że ciemność jest spowodowana przez pył z uderzenia meteorytu oraz że to testy tajnej broni Kremla. Inni twierdzili, że to dym z szalejących pożarów lub nawet „dzieło diabła” lub wizyta UFO. Na terenie Jakucji, która znajduje się na północy kraju, o tej porze roku panuje praktycznie 24-godzinny dzień. Świadkowie, którzy mieszkają w tym miejscu od lat mówią, że nigdy nie widzieli czegoś podobnego.

Pod rezerwuarem na Syberii znaleziono 2000-letnie szczątki tzw. "śpiącej królewny". Młoda kobieta została pochowana. W wystawnych ubraniach wraz Z licznymi przedmiotami, które miały jej zapewniać życie Pozagrobowe. Jej szczątki zostały Przypadkowo zmumifikowane. Okazało się, że nieprzepuszczający. Powietrza kamienny grobowiec Zachował jej ciało.

Oto Ojmiakon - najzimniejsze miejsce, gdzie mieszkają ludzie. Znajduje się w rosyjskiej Jakucji (wschodnia Syberia). Nazwa wsi w języku jakuckim oznacza "niezamarzającą wodę", co jest nawiązaniem do pobliskich gorących źródeł. Pozwoliły one na założenie osady, mimo wiecznej zmarzliny. W ostatnich dniach termometry wskazywały tam 62 stopnie Celsjusza poniżej 0. Hitem internetu stało się zdjęcie dziewczyny z Ojmiakonu z całkowicie oszronionymi rzęsami.

30 czerwca 1908 r. o godz. 7.17 syberyjską tajgą nad rzeką Podkamienną Tunguską wstrząsnęła eksplozja porównywalna do wybuchu 185 bomb zrzuconych na Hiroszimę. Do dziś nie ma do końca pewności czym było zjawisko, które przeszło do historii jako Katastrofa Tunguska.