życie

Badacze z Uniwersytetu Toho w Funabashi i Instytutu Technicznego w Georgii przeprowadzi badania, z których wynika, że na Ziemi może zabraknąć tlenu. Analiza przedstawiona w magazynie "Nature" przedstawia, że za ok. miliard lat nasza planeta nie będzie nadawała się do życia dla organizmów tlenowych. Poziom stężenia tlenu ma spaść do ok. 1 procenta tego, jakie ma współcześnie. Do przeprowadzenia tych badań naukowcy stworzyli specjalne modele systemów klimatycznych. Dzięki nim mogli lepiej sprawdzić jak zmienią się warunki atmosferyczne Ziemi. Badacze skupili się głównie na aspektach biologicznych i geologicznych. Na podstawie przeprowadzanej analizy ustalono, że w odległej przyszłości brak tlenu będzie spowodowany przez "starzenie się" Słońca. Ze względu na coraz większe jego nagrzanie, a co za tym idzie, dużo wyższy poziom uwalnianej energii, Ziemi zacznie brakować dwutlenku węgla, który jest pierwiastkiem pochłaniającym ciepło. Kiedy poziom CO2 będzie bardzo niski, to proces fotosyntezy będzie niemożliwy.Oznacza to, że rośliny i bakterie przestaną dostarczać nam tlenu. Na Ziemi będą mogły przetrwać jedynie beztlenowce i najprostsze bakterie. Aktualnie zawartość tlenu w atmosferze wynosi 20,95 procent.

Naukowcy od lat próbują uzyskać dowody istnienia życia na Marsie. Udokumentowano już przykłady pradawnych basenów jezior i dolin rzek. Często mówi się o podobieństwach między Ziemią a Marsem, ale jedna różnica między planetami wydaje się być kluczowa. To jej rozmiar. Średnica Marsa wynosi zaledwie 53 proc. średnicy Ziemi, a to uniemożliwiłoby Marsowi zatrzymanie lotnych substancji niezbędnych do życia (m.in. wody). Do takich wniosków właśnie doszli amerykańcy badacze. - Los Marsa był przesądzony od samego początku – podsumowuje najnowsze wyniki badań dr Kun Wang, adiunkt z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis. - Prawdopodobnie istnieje próg wymagań dotyczących wielkości planet skalistych, aby mogły zachować wystarczającą ilość wody dla życia i tektoniki płyt, o masie przekraczającej masę Marsa – dodaje. Jednym z niezbędnych czynników dla życia jest woda. Mars miał kiedyś wodę powierzchniową – jej dowody zachowały marsjańskie meteoryty, które dotarły na Ziemię. Dziś Mars jest zadymiony i suchy, a woda na jego powierzchni zamarznięta. Badacze postanowili zbadać stabilne izotopy potasu w meteorytach. Dzięki nim odkryli zależność między wielkością ciała a ilością danego izotopu potasu. Analizie poddano 20 marsjańskich meteorytów, których badania potwierdziły, że Mars utracił lotne substancje szybciej niż Ziemia i to w ciągu pierwszego miliarda lat od powstania. Zbyt mały Mars nie był w stanie utrzymać ciekłej wody. - Te meteoryty mają wiek wahający się od kilkuset milionów do 4 mld lat. Zapisały one historię ewolucji lotnej Marsa. Pomiary izotopów umiarkowanie lotnych pierwiastków (np. potasu), pozwoliły nam ustalić stopień wyczerpania substancji lotnych masywnych planet. Porównaliśmy to między różnymi ciałami Układu Słonecznego"– tłumaczy dr Kun Wang. Wyniki najnowszych badań mogą też pomóc w klasyfikacji egzoplanet, jako potencjalnie przyjaznych życiu. Podstawowym parametrem będzie ich rozmiar i masa. - Na podstawie rozmiaru i masy będziemy wiedzieli teraz, czy egzoplanet posiada warunki do życia. Pierwszorzędnym czynnikiem decydującym o retencji lotnej jest jej rozmiar – podsumowuje adiunkt z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis.

Naukowcy z Leeds w Wielkiej Brytanii odkryli zasoby dużych cząsteczek organicznych wokół młodych gwiazd w Drodze Mlecznej. W czwartek (16 września) zespół opublikował pracę w dzienniku "The Astrophysical Journal Supplement Series", która może zmienić podejście do poszukiwania życia pozaziemskiego. Z badań wynika, że odkryte cząsteczki odpowiedzialne za powstanie RNA, które uznaje się za początek istnienia organizmów na naszej planecie. Badacze uważają, że to wielki krok dla astrobiologii. Dane zostały zebrane przez radioteleskop ALMA na pustyni Atacama w Chile. Na podstawie zebranych informacji naukowcy twierdzą, że ilość molekuł organicznych być nawet 100 razy większa, niż wcześniej sądzono. Mogą one krążyć nawet wokół 400 miliardów gwiazd w naszej galaktyce. Badania ujawniły, że cząsteczki te gromadzą się w obfitości przy dyskach protoplanetarnych, czyli strefy powstałej wokół nowej gwiazdy, składającej się gazu i pyłu. Szacuje się, że każda gwiazda w galaktyce ma co najmniej jedną planetę przyłączoną do swojej orbity. Sygnały radiowe emitowane zebrane przez radioteleskop ALMA, wskazują, że te kluczowe molekuły mogą być obecne nawet w 80 procentach dysków protoplanetarnych wirujących w całej galaktyce. Obecne teorie utrzymują, że Ziemia została "zasiana” przez komety, asteroidy i meteoryty zawierające te silne związki chemiczne, będące podstawą powstania do życia. To pierwsze badanie pokazujące, że dyski protoplanetarne poza naszym Układem Słonecznym mogą mieć podobny potencjał. -Możliwe, że cząsteczki potrzebne do rozpoczęcia życia są łatwo dostępne we wszystkich środowiskach, w których tworzą się planety – powiedziała dr Catherine Walsh z Leeds, współautorka badań, w oficjalnym komunikacie.

To odkrycie może okazać się prawdziwą kosmiczną sensacją. Enceladus to szósty co do wielkości lodowy księżyc Saturna. Sonda Cassini odkryła na nim w 2005 r. metan "nieznanego pochodzenia" i pióropusze wody. Teraz Brytyjscy i Francuscy naukowy twierdzą, że rozwiązali ich zagadkę. Za metan na księżycu Saturna i efektowne gejzery, które uchwyciła sonda Cassini, mogą odpowiadać nie procesy geofizyczne a pozaziemskie mikroorganizmy. Eksperci z Uniwersytetu Arizony i Paryskiego Uniwersytetu PSL (Sciences & Lettres) oszalowali to konstruując specjalne modele matematyczne, które obliczają prawdopodobieństwo różnych scenariuszy. Wyniki badań naukowców nie sugerują wprost, że na Enceladusie istnieje życie pozaziemskie, ale są zgodne z analizami podobnej aktywności mikrobów w otworach hydrotermalnych w oceanach na Ziemi. Za tworzenie się gazu w gejzerach księżyca Saturna mogłyby odpowiadać bakterie metanogenne. Bezpośrednie poszukiwanie mikrobów na Enceladusie jest niemożliwe, bo wymagałoby to wierceń w lodzie o grubości od 5 do nawet 35 km. Enceladus jest jedynym z 82 księżyców Saturna, który kryje w sobie wodę w stanie ciekłym pod grubą warstwą lodu. To także jedno z trzech takich miejsc w całym Układzie Słonecznym obok Ziemi i księżyca Jowisza – Europy. Gejzery wydobywającej się z Enceladusa wody sugerują istnienie ogromnego oceanu, który znajduje się między jądrem księżyca, a jego lodową powłoką. Wyniki najnowszych badań opublikowano w czasopiśmie "Nature Astronomy".

To pierwszy taki przypadek w historii i wielkie odkrycie z małego ziarnka pyłu. Na ziarnku z powierzchni asteroidy znaleziono składniki niezbędne do życia. Mowa o asteroidzie Itokawa, na której cząsteczce wykryto wodę i materię organiczną. Trafiła ona na Ziemię w 2010 r. dzięki sondzie Hayabusa Japońskiej Agencji Eksploracji Aerokosmicznej (JAXA). Badania cząsteczek prowadził teraz zespół naukowców z Royal Holloway University of London. Okazało się, że asteroida ewoluowała chemicznie przez miliardy lat, wchłaniając materię organiczną i wodę - podobnie jak Ziemia. Brytyjscy naukowcy podkreślają, że odkrycie to może na nowo stworzyć historię życia na naszej planecie. Badanie pokazało, że asteroidy typu S, jak Itokawa, z których pochodzi większość ziemskich meteorytów, zawierają podstawowe składniki życia.

Pod powierzchnią księżyca Saturna, Enceladusa, mogą istnieć warunki do rozwoju życia. Księżyc znajduje się w odległości 1,5 mld km od Ziemi. Przez 12 lat analizowała go sonda Cassini. Pobrała próbki z księżyca, a naukowcy ze zdumieniem odkryli, że zawierają węgiel. Węgiel wraz z tlenem i wodorem to jeden z podstawowych budulców ziemskiego życia.

Na początku roku światem nauki wstrząsnęła wiadomość o dowodach na istnienie systemu zbiorników wodnych głęboko pod powierzchnią Marsa. Według m.in. NASA, odkrycie może świadczyć o istnieniu tam życia. Dlatego, w 2020 r., kiedy Ziemia i Mars będą najbliżej siebie, Agencja pośle na Czerwoną Planetę łazik. Wygląda jednak na to, że według niektórych misję można sobie darować. Emerytowany profesor z Uniwersytetu Ohio twierdzi bowiem, że już ma dowody na istnienie życia na Marsie. Entomolog wyznał, że spędził lata studiując zdjęcia planety dostępne w internecie i znalazł liczne przykłady życia na Marsie - skamieliny, a nawet żywe okazy. Profesor dostrzegł w marsjańskich skałach formy przypominające gady i... kosmitów podobnych do pszczół. Wygląda na to, że amerykański uczony padł ofiarą zjawiska zwanego pareidolią, które polega na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych przedmiotach.

Życie na Ziemi istnieje od 3,5 miliarda lat – ogłosili naukowcy po 40 latach badań. Skamieliny ze śladami życia odkryto w 1980 r., na pustyni w regionie Pilbara w Australii. Dopiero jednak dzięki użyciu nowoczesnych technologii, m.in. spektroskopii, udało im się odkryć stromatolity. To formacje skalne, które powstają jako efekt uboczny życia morskich sinic. Wynikami badań zainteresowała się NASA. Eksperci sądzą, że odkrycie może być przełomowe w odnalezieniu podobnych formacji na Marsie. Dotychczas, za najstarsze ślady życia uważano bakterię żyjącą 3,2 miliarda lat temu. Badacze twierdzą, że to ekscytujące odkrycie pomoże nam zrozumieć początki życia na Ziemi.

Ziemia nie jest jedyną optymalną planetą do życia – do takich odważnych wniosków doszli naukowcy z USA. Okazuje się, że niektóre egzoplanety, czyli planety spoza układu słonecznego mają sprzyjające życiu warunki. Badaniem tego zajęli się eksperci, współpracujący z Uniwersytetem w Chicago.

Naukowcy opracowali badanie krwi, które pozwoli przewidzieć szansę śmierci w ciągu najbliższych 16 lat. W tym celu przeanalizowali biomarkery u ponad 40 tys. osób.

Niemieccy astronomowie odkryli dwie nowe egzoplanety, krążące wokół gwiazdy Teegardena. To czerwony karzeł, który leży 12,5 lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Barana. Obie planety leżą w ekosferze swojej gwiazdy, czyli w strefie nadającej się do zamieszkania i mają masę zbliżoną do naszej planety. Naukowcy są zdania, że jedna z nowo odkrytych planet może przypominać Ziemię bardziej, niż jakakolwiek znana dotychczas egzoplaneta. Chodzi o tę krążącą bliżej gwiazdy Teegardena. Istnieje 60% szans, że temperatura na jej powierzchni wynosi od 0° do 50°C. Najpewniej jest to 28°C. Planeta krążąca dalej od gwiazdy ma niższą temperaturę i może przypominać naszego Marsa. Zdaniem naukowców, jeśli planety posiadają atmosferę, mogłoby się na nich rozwinąć życie. Niestety, gwiazdy typu czerwony karzeł zwykle są bardzo aktywne. Ich rozbłyski obserwuje się częściej niż Słońca. Może to prowadzić do erozji atmosfery planet krążących wokół takiej gwiazdy.

Australijka Sarah Hunstead, która prowadzi firmę CPR Kids szkolącą z udzielania pomocy dzieciom opublikowała w sieci zdjęcia, które według niej, każdy powinien zobaczyć. W filecie z kurczaka schowała baterię. Na zdjęciach widać, co dzieje się z mięsem po 30 min i po 4 godz. To, co widzimy, to oparzenia. Dokładnie to samo, co z kurzym mięsem, stałoby się z nami. Połknięcie baterii może powodować poparzenia przełyku lub obrażenia układu trawiennego. Jeśli dziecko lub dorosły połknął bakterię, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Nie wolno podawać jedzenia i picia. Pod żadnym pozorem nie należy wywoływać wymiotów. Mogą tylko pogorszyć sytuację.

Na zdjęciach wykonanych przez marsjańskiego łazika Curiosity widać obiekty przypominające grzyby. W ciągu trzech dni udało się sfotografować 15 okazów "marsjańskich grzybów". Niektórzy naukowcy twierdzą, że są one dowodem na to, że na Czerwonej Planecie istnieje życie.

Sądzono, że pół miliarda lat temu, oceaniczne dna były martwą strefą - miejscem gdzie życie nie miało szans. Teraz okazuje się, że świat nauki będzie musiał na nowo przyjrzeć się temu zagadnieniu, bowiem Brian Pratt, geolog i paleontolog z Uniwersytetu Saskatchewan, odkrył prehistoryczne, morskie "autostrady". Naukowiec od 35 lat badał skały osadowe w Górach Mackenzie w Kanadzie. Pewnego dnia użył skanera i dostrzegł całą masę dobrze widocznych tuneli o różnych średnicach, które gęsto się krzyżują. Oznacza to, że oceaniczne dna w tamtym czasie nie tylko nie były pozbawione życia, a wręcz nim tętniły. Na to wskazywałby też czas pochodzenia osadu, czyli kambr i słynna w owym czasie "kambryjska eksplozja" życia. Oczywiście już wcześniej znajdywano skały, na których odkrywano "tunele", ale sądzono, że tak dobrze się zachowały, bo spadły na morskie dno, gdzie jest mało czynników przyspieszających rozkład (tlen i zwierzęta). Jeśli Pratt ma rację, założenia na temat starożytnych oceanów i kontynentów czeka weryfikacja.

Okazuje się, że życie na naszej planecie kwitnie nie tylko na jej powierzchni i w oceanach. Naukowcy szacują, że głęboko pod skorupą ziemską żyje wiele różnych mikroorganizmów o łącznej masie od 15 do 23 miliardów ton. To około 100 razy tyle, ile ważą wszyscy ludzie na ziemi. Badacze z grupy badawczej Deep Carbon Observatory, wykonali wiele ekstremalnie głębokich odwiertów. Niektóre dochodzą nawet do 5 km w głąb skorupy ziemskiej. Okazało się, że głęboko pod ziemią żyją różne, nieznane dotąd gatunki mikroorganizmów. Naukowcy uważają, że nawet 70 proc. wszystkich żyjących na ziemi mogą stanowić te żyjące w skorupie ziemskiej. Ekstremalne warunki, jakie tam panują, powodują, że nie przypominają one swoich kuzynek z powierzchni planety. Wiek pojedynczej komórki może wynosić tysiące lat, a tempo przemiany materii tych organizmów jest bardzo niewielkie. Naukowcy liczą na to, że dalsze badania tych mikroorganizmów pomogą poznać odpowiedź na najważniejsze pytanie: jak powstało życie na Ziemi?

Od lat naukowcy prowadzą badania nad libido. Tym razem wyniki badań opublikowali brytyjscy eksperci. Przeanalizowali życie seksualne 2066 dorosłych osób. Zobacz film.

"Człowiek przewartościowuje swoje życie, zmienia się myślenie i radzenie sobie z problemami i błachostkami" mówi Dorota Kupiec-Prządka, która usłyszała diagnozę nowotworu. "Codziennie staję przed lustrem i mówię, że życie jest cudowne i uważam, że każdy powinien to robić" dodała Daria Andryszczyk.

"Długie włosy do pasa są symbolem kobiecości. Ja tego nie miałam. Chciałam udowodnić innym, że nie mając włosów, też mogę czuć się wartościową kobietą" - mówi Daria Andryszczyk, która pokonała chorobę nowotworową.

Badacze z hiszpańskiego Narodowego Centrum Biotechnologii odkryli pod ziemią organizmy, których w ogóle nie powinno tam być. W 613-metrowym odwiercie, w miejscu Iberyjskiego Pasa Pirytowego bogatego w złoża siarki, trafili na cyjanobakterie. Do tej pory uważano, że organizmy te są co najmniej częściowo zależne od światła. Tymczasem cyjanobakterie występowały na kilku głębokościach, co wskazuje, że mogą one żyć w różnych środowiskach. Odkrycie fascynuje mikrobiologów także w kontekście życia pozaziemskiego. To wszystko dlatego, że badany teren geologicznie przypomina Marsa. Cyjanobakterie zapoczątkowały życie na Ziemi, zmieniając 2,5 mld lat temu skład atmosfery. Dzięki swojej zdolności fotosyntezy, wytwarzały one tlen, korzystając z energii słonecznej. Najnowsze odkrycie sugeruje, że cyjanobakterie generują energię także w inny sposób, niż ze światła.

Brytyjscy naukowcy twierdzą, że życie na Ziemi powstało po tym, jak planeta Teja zderzyła się z Ziemią (4,45 mld lat temu). Wydarzenie to "oczyściło" naszą planetę i utworzyło Księżyc. Efektem ubocznym tej galaktycznej kolizji jest powstanie życia. Stało się to 100 mln lat wcześniej niż wcześniej sądzono. Badacze ponownie przeanalizowali historię ewolucyjną obecnych zwierząt, by znaleźć "ostatniego uniwersalnego wspólnego przodka". Stworzenie to jest przodkiem każdej żywej istoty na Ziemi. Ta hipotetyczna żywa komórka istniała Prawdopodobnie 3,9 mld lat temu. Zdaniem naukowców, ten żywy organizm przetrwał wielkie bombardowanie – początkową fazę Układu Słonecznego tuż po uformowaniu się planet (3,8-4,1 mld lat temu). W tym czasie powstała większość kraterów uderzeniowych na Księżycu.

Ma około 20 km średnicy, ponad metr głębokości i znajduje się ok. 1,5 km pod warstwą lodu. Mowa o podziemnym jeziorze, które właśnie odkryto na Marsie. To pierwsze takie odkrycie i jest ono szczególnie ważne z perspektywy poszukiwań życia na tej planecie. Jakiś czas temu mówiono o tym, że może się ono kryć w skalistych formach, które są pozostałościami po marsjańskich wydmach. Teraz naukowcy dostali coś o wiele lepszego - wodę. Bez niej życie nie istnieje. Jezioro znajduje się na południowym biegunie Marsa. Odkrycia dokonał georadar MARSIS, który skanuje i bada powierzchnię Czerwonej Planety. Od kilku lat za pomocą fal radiowych analizował strukturę gruntu do kilku kilometrów pod powierzchnią, Badania wykazały, że woda w jeziorze jest prawdopodobnie silnie zasolona i ma ujemną temperaturę. W stanie ciekłym mogą ją utrzymywać wysokie ciśnienie, magnez, wapń i sód. Kolejnym wyzwaniem dla naukowców będzie stworzenie robota, który przewierci warstwę 1,5 km lodu.

Naukowcy z Europejskiego Instytutu Badań Morskich odkryli najstarszy dowód istnienia życia na lądzie. W trakcie prac w Barberton Greenstone Belt na wschodzie RPA, wykryto skamieniałe pozostałości życia mikroorganizmów. Chodzi o maty mikrobiologiczne złożone z bakterii, sinic, pierwotniaków i grzybów, których wiek określono na ponad 3,2 mld lat. To o 500 milionów lat wcześniej, niż sądzono. Do tej pory uważano bowiem, że życie na lądzie zaczęło się ok. 2,7 mld lat. To w tym czasie kształtował się superkontynent Kenorland.

Ilona Felicjańska napisała już trzy książki, w których opisała niemal każdy moment swojego życia. Wygląda na to, że od czasu publikacji ostatniej, nazbierała już materiał na kolejną. Grozi, że tym razem skupi się na miłości i budowaniu związku. Ktokolwiek czeka na jej kolejną książkę?

4,4 mld lat temu Ziemia była wodnym światem. Nowe badanie ujawnia co się stała, gdy z oceanu wynurzył się pierwszy ląd. Mowa o superkontynencie zwanym Kenorland, który pojawił się ok. 2,4 mld lat temu. Zdaniem naukowców, Ziemia zmieniła się wtedy radykalnie. Jak tłumaczy Ilya Bindeman z University of Oregon, ląd zaczął odbijać światło w przestrzeń kosmiczną. Zjawisko zapoczątkowało zlodowacenie. Znacznie obniżyła się temp. planety. Proces przebiegał bardzo szybko. Najprawdopodobniej spadł wtedy na Ziemię pierwszy śnieg. Naukowcy doszli do takich wniosków po analizie chemicznych oznaczeń łupków ilastych. Wnioski badaczy są ważne z jeszcze jednego powodu: wyłonienie się lądu zbiega się w czasie z wyjściem życia na Ziemi z wody na ląd.

Naukowcy z Harvardu opublikowali wyniki swoich badań, które jasno pokazały, jakie nawyki spowodują, że będziemy żyli znacznie dłużej. Oto co należy wprowadzić w życie, a co usunąć.