góra lodowa

Naukowcy z Uniwersytetu w Leeds w Wielkiej Brytanii alarmują, że góra lodowa A68a, która oderwała się w lipcu 2017 roku od Antarktydy, uwolniła ogromne ilości słodkiej wody do oceanu. Badacze obserwowali dryfującą górę od samego początku. W chwili oderwania była to największa góra lodowa na świecie i szósta co do wielkości w historii. Specjaliści porównywali jej wielkość do ¼ powierzchni Walii. Jej powstanie stało się dużym problemem, gdy zaczęła przemieszczać się po oceanie i gdy zaczęła intensywnie topnieć. Naukowcy obliczyli, że do tej pory wypuściła do oceanu aż 152 miliardy ton słodkiej wody. Taka ilość wody pozwoliłaby na wypełnienie wodą np. 61 milionów basenów olimpijskich. Góra lodowa A68a pod koniec zeszłego roku minęła brytyjską wyspę Georgia Południowa, która znajduje się na południowym krańcu Oceanu Atlantyckiego. Jej intensywne topnienie sprawiło, że mnóstwo słodkiej wody dostało się do wód wokół wyspy. Zdaniem naukowców, może to spowodować poważne problemy dla organizmów żyjących wokół Georgii Południowej. - Jest to ogromna ilość wody i następną rzeczą, którą chcemy się dowiedzieć, jest to, czy będzie miała negatywny wpływ na ekosystem wokół Południowej Gruzji – powiedziała Anne Braakmann-Folgmann, główna autorka badania.

Turyści odwiedzający okolice lodowca Perito Moreno w południowo-zachodniej prowincji Santa Cruz w Argentynie, zarejestrowali jego cielenie się. Na nagraniach widać jak ogromne fragmenty lodu odrywają się od lodowca i spadają z impetem do wody. Poprzez proces cielenia się lodowca powstają góry lodowe, które dryfują po morzach i oceanach. Odrywanie się fragmentów lodu zależy od wielu czynników, m.in. od typu lodowca, jego grubości, spękania, czy jest pływający, czy też opiera się o dno akwenu, a także od warunków hydrometeorologicznych. Zwykle najwięcej tego typu zjawisk można zaobserwować w sezonie letnim.

Jeżeli poszukujesz ciekawego pomysłu na ciasto, a nie masz wiele czasu na jego przygotowanie, to wyglądająca bardzo apetycznie ''góra lodowa'' jest idealną opcją. Będzie prawdziwą ucztą dla miłośników słodkości i prostym rozwiązaniem dla tych, którzy nie mają dużego doświadczenia w wypiekach. Jeśli chcesz poznać więcej ciekawych przepisów na smaczne i proste ciasta, wejdź na kanał Smakowite Dania. Sekret smaku znajduje się w pysznej masie budyniowej oraz dodatku biszkoptów i kruchych herbatników. Ciasto podajmy na zimno, więc będzie świetnym rozwiązaniem na deser w upalny dzień.

Zdjęcia satelitarne potwierdzają odkrycie Brytyjczyków. A-76 to największa góra lodowa na świecie, której narodziny ogłosili naukowcy. Ogromny kawałek lodu jest większy od hiszpańskiej Majorki i pływa po Morzu Weddella – takie informacje zamieściła Europejska Agencja Kosmiczna na swojej stronie. W zachodniej części szelfu lodowego Ronne doszło do procesu cielenia się lodowca. Tym samym dotychczasowy lider nazywany przez naukowców A-23A, mający powierzchnię 3880 kilometrów kwadratowych, spadł na pozycję drugą na liście największych gór lodowych na świecie. A-76 o powierzchni około 4320 kilometrów kwadratowych została zauważona przez badaczy z British Antarctic Survey. Odkrycie Brytyjczyków, potwierdziła National Ice Center z USA. Do badań wykorzystano zdjęcia z programu Copernicus Europejskiej Agencji Kosmicznej. Jak podkreśla Laura Gerrish z British Antarctic Survey, jest to tylko cześć naturalny cykli występujących na lodowych szelfach. Ważne jednak jest, by cały czas monitorować sytuację cielenia się kolejnych lodowców. Ciekawostką jest fakt, że Antarktyda posiada tyle zamarzniętej wody, że po jej roztopieniu globalny poziom mórz może wzrosnąć o 60 metrów.

A68, czyli wielka góra lodowa, która w 2017 roku oderwała się od Antarktydy, całkowicie roztopiła się w Oceanie Atlantyckim. A68 pękł z lodowca Larsen C i podczas początku swojej podróży jego powierzchnia była większa niż Malty. W 2020 roku góra stała się "sławna", kiedy okazało się, że dryfuje w kierunku wyspy Georgia Południowa i może w nią uderzyć, zagrażając lokalnej populacji pingwinów. Na szczęście długa podróż, ciepłe wody Atlantyku i mocne fale sukcesywnie rozbijały A68 na mniejsze fragmenty, które szybko znikały w oceanie. Obecnie, jak twierdzą specjaliści z British Antarctic Survey, niebezpieczeństwo zostało już zażegnane. Naukowcy teraz zbadają, jak słodka woda z lodowca wpłynie na ocean wokół Georgii Południowej.

15 kwietnia 1912 roku, podczas dziewiczego rejsu, RMS Titanic poszedł na dno. Titanic był prawdziwą perłą w brytyjskiej koronie statków pasażerskich. Olbrzym mógł pomieścić prawie 2500 pasażerów, których obsługiwało 890 członków załogi. Cieszył się sporą popularnością i bilety na dziewiczy rejs do Nowego Jorku rozeszły się błyskawicznie. Kiedy statek wypłynął na wody Oceanu Atlantyckiego, okazało się, że temperatury są tam dość niskie i na trasie mogą zdarzyć się nawet kry lodowe. Jednostka, która płynęła przed Titanicem, SS America przesłała nawet załodze depeszę ostrzegającą, że olbrzym płynie prosto na duże pole lodowe. Jednak z jakiegoś powodu wiadomość zignorowano i nigdy nie przekazano jej kapitanowi. Chwilę przed północą zauważono górę lodową. Oficerowie próbowali uratować statek szybkim manewrem, ale było już na to za późno. Statek uderzył w lód i zaczął szybko tonąć. Uratowało się jedynie 730 osób. Wrak został odkryty dopiero w 1985 r., a obecnie dostępny jest tylko dla wyspecjalizowanych załóg, które dysponują sprzętem umożliwiającym zejście na odpowiednią głębokość.

Na Antarktydzie spełnia się czarny scenariusz naukowców. Prawie dziesięć lat temu naukowcy z British Antarctic Survey (BAS) wykryli wzrost rozległych pęknięć w lodzie. Rankiem 26 lutego góra lodowa oderwała się od szelfu lodowego Brunt. Pierwsze wskazówki potwierdzające obawy naukowców, pojawiły się w listopadzie 2020 roku. Skutkiem tego była nowa przepaść - nazwana North Rift. Pęknięcia nabrały zaskakującego tempa w styczniu 2021 roku, kiedy to szczelina powiększała się do 1 km dziennie, przecinając pływający szelf lodowy o grubości 150 metrów. Warto dodać, że góra lodowa jest wielkości Londynu, a naukowcy ze stacji badawczej BAS Halley od lat monitorowali całą sytuację. Sama stacja badawcza 4 lata temu została przeniesiona w głąb lądu. Badacze obawiali się, że zostanie zniszczona przez pękający lód. Z perspektywy czasu dyrektor operacyjny stacji Simon Garrod mówi, iż była to słuszna decyzja. Obecnie BAS Halley mieści się 20 km od linii pęknięcia lodu.

Samolot brytyjskich sił powietrznych nagrał gigantyczną górę lodową, która zmierza w kierunku wyspy Georgia Południowa. Naukowcy twierdzą, że w przypadku zderzenia, ogromne masy lodu całkowicie zniszczą dziką przyrodę wyspy i zagrożą tysiącom pingwinów, fok i ptaków. Gigant ma ponad 148 kilometrów długości i może zderzyć się z wyspą za kilka dni lub tygodni: wszystko zależy od prądów morskich. A68a, bo tak nazwali górę naukowcy, oderwała się od Antarktydy w 2017 roku i przez ten czas podryfowała na północ. Naukowcy obawiają się, że tak ogromna masa lodu, w momencie uderzenia w wyspę, zmiażdżyłaby życie morskie na dnie oceanu oraz odetnie zwierzęta od ich szlaków żywieniowych. Lód może także stanowić przeszkodę dla statków rządowych i rybackich, pływających wokół Georgii Południowej.

W sieci pojawiły się pierwsze zdjęcia ogromnej góry lodowej, która jest na kursie kolizyjnym z lądem. Kolosalne masy lodu mają zderzyć się z Georgią Południową, brytyjskim terytorium na południu Atlantyku. Eksperci szacują, że góra jest wielkości Londynu i waży miliard ton. Oderwała się od Antarktydy i teraz zagraża wyspie, na której przebywają tysiące fok oraz pingwinów. Według naukowców jest to jedna z największych pokryw lodowych, jakie kiedykolwiek pływały po oceanach. W przeciągu następnych trzech tygodni okaże się, czy góra zderzy się z wyspą, czy w ostatniej chwili rozpadnie się na mniejsze kawałki.

Mierząca 150 km długości i 48 km szerokości góra lodowa o nazwie A-68A, płynie w kierunku wyspy Georgia Południowa (należącej do Wielkiej Brytanii). Jest to największa góra lodowa świata. Obecnie znajduje się około 500 km od wyspy, lecz cały czas dryfuje w jej kierunku. Naukowcy sądzą, że góra lodowa uderzy w wyspę. Georgia Południowa jest domem dla unikatowych gatunków zwierząt i roślin. Góra lodu A-68A oderwała się od Lodowca Szelfowego Larsena w 2017 roku. Powodem jej powstania jest stopniowe ocieplanie klimatu, które sprawia, że lodowce topnieją i się rozpadają.

Gigantyczna góra lodowa groźnie przesuwa się w kierunku otwartego Oceanu Południowego - podają eksperci. Góra lodowa A68 jest jedną z największych na świecie. Jest 4 razy większa od Wielkiego Londynu - regionu administracyjnego Anglii, w którym mieszka ponad 8 mln osób. Góra mierzy niemal 6 tys. km kw. i waży ponad bilion ton. Naukowcy przestrzegają, że obiekt może stanowić zagrożenie dla statków. Dryfująca góra może się rozpaść na wiele mniejszych części, gdy dotrze do bardziej wzburzonych wód oceanu. Obiekt tak duży jak A68, musi być stale śledzony - wszystko dla bezpieczeństwa pływających po oceanie statków. Gigantyczna góra lodowa oderwała się z Półwyspu Antarktycznego w 2017 r.

Zamarzająca woda z pękniętych rur zamienia ten rosyjski blok w prawdziwą gigantyczną lodową jaskinię. W tym zrujnowanym "pałacu lodowym", w mieście Irkuck na Syberii, wciąż mieszka kilka rodzin. Według burmistrza miasta, blok był własnością Ministerstwa Obrony. Mieszkały tu rodziny wojskowych. W 2009 r. pracowników przeniesiono, a budynek miał stać pusty. Jednak część rodzin pozostała w nim do dziś. Dopiero po nagłośnieniu sprawy, przedstawiciele miasta zaproponowali mieszkańcom bloku pomoc w znalezieniu zastępczego lokum.

Z szelfu Amery na Antarktydzie na początku października oderwała się największa od 50 lat góra lodowa. Satelita Europejskiej Agencji Kosmicznej - Sentinel 2A - dostarczył nowe zdjęcia ogromnego kawałka bryły lodowca. To D28. Jej powierzchnia jest trzykrotnie większa od Warszawy. Waży 315 mld ton. Eksperci na najnowszych fotografiach pokazują, jak D28 przemieściła się po oderwaniu od szelfu Amery. Naukowcy sądzą, że pływający kawałek lodowca ma tak duże rozmiary, że może zagrażać statkom. W tym momencie D28 zmierza w kierunku bezpośredniego zderzenia z inną częścią szelfu Amery. Góra lodowa jest pod stałą obserwacją.

Waży ponad 315 miliardów ton i ma 210 metrów grubości. Z szelfu Amery na Antarktydzie oderwała się największa od 50 lat góra lodowa. Gigantyczny kawałek ma 1636 km kw powierzchni. To tyle, co ponad trzy Warszawy. Nowa góra lodowa otrzymała nazwę D28. Naukowcy już 18 lat temu przewidzieli oderwanie się kawałka bryły od lodowca. To naturalny proces, który akurat w tym przypadku nie jest związany z globalnym ociepleniem. Eksperci zaznaczają, że pływający kawałek lodowca ma tak duże rozmiary, że może zagrażać statkom. Konieczne będzie jego monitorowanie. D28 w ciągu kilku lat ma stopnieć.

Jest naprawdę ogromna. Ma powierzchnię 5800 km², a to dwa razy więcej niż powierzchnia Luksemburga. Największa góra lodowa świata, zwana przez naukowców A-68, oderwała się od Lodowca Szelfowego Larsena w 2017 r. Od tamtej pory przepłynęła po oceanie już 250 km i wykonała zwrot o 270 stopni. Geograf Adrian Luckman z Uniwersytetu Swansea przygotował ze zdjęć satelitarnych animację.

Widok zielonych gór lodowych na Antarktydzie od dziesięcioleci intryguje polarników i naukowców. Wszystko wskazuje na to, że wytłumaczenie tego zjawiska wreszcie rozwiązuje zagadkę. Wyjaśnienie ma swoje początki w 1988 r., kiedy to glaciolog, Stephen Warren z Uniwersytetu w Waszyngtonie, wspiął się na jedną z takich gór. Okazało się, że różni się od innych nie tylko kolorem. Nie ma widocznych, uwięzionych zazwyczaj w lodzie, pęcherzyków powietrza. Uznano więc, że nie powstały z lodu lodowcowego. Zaczęto wtedy sądzić, że kolor spowodowany jest zanieczyszczeniem martwymi roślinami i zwierzętami. Hipoteza ta okazała się błędna, bo okazało się, że w próbkach zielonego i niebieskiego lodu jest tyle samo materiału organicznego. Gdy po latach okazało się, że rdzeń Lodowca Szelfowego Amery'ego zawiera 500 razy więcej żelaza niż lód powyżej postanowiono sprawdzić, czy to możliwe, że tlenki żelaza zmieniają niebieski kolor lodu na szmaragdowy. Badania jeszcze trwają, ale wiadomo już, skąd w niektórych górach lodowych jest aż tyle żelaza. Wyniki kolejnych eksperymentów mogą odegrać znaczącą rolę w utrzymaniu życia w oceanach. Żelazo jest bowiem kluczowym składnikiem odżywczym dla mikroskopijnych roślin, którymi z kolei żywi się wiele innych morskich organizmów.

NASA dostrzegła gigantyczną górę lodową na Antarktydzie. Jest trzykrotnie większa niż Manhattan. B-46 oderwała się od lodowca Pine Island pod koniec października.

Kilka dni temu media społecznościowe obiegło opublikowane przez NASA zdjęcie, na którym widać górę lodową. Internautów zelektryzował jej niemal idealnie prostokątny wygląd. Agencja postanowiła więc opublikować nieco więcej zdjęć wspomnianej góry, by wyeliminować ewentualne teorie spiskowe, które mógłby powstać w związku z nietypowym kształtem lodu. Widać na nich, że góra nie jest tak idealna, na jaką wyglądała, a z czterech kątów ma proste tylko dwa. Co więcej, w pobliżu znajduje się wiele podobnych gór lodowych. Ten typ nazywa się górami stołowymi. Charakteryzują się płaskim kształtem i prostymi ścianami. Prawie idealne ściany góry ze zdjęcia świadczą to tym, że oderwała się od lodowca niedawno. Zdjęcie wykonano podczas lotów badawczych nad Lodowcem Larsena na Antarktydzie. Prostokątna góra lodowa jest częścią ogromnego fragmentu lodowca, który oderwał się od reszty w 2017 r.

Naukowcy śledzą masywną górę lodową (A-68), która wyrwała się z lodowca Larsena C na Antarktydzie. Zdjęcia satelitarne pokazały, że ta wielka lodowa góra zaczęła wirować i zmierza ku ogromniej kolizji. Naukowcy twierdzą, że prądy oceaniczne popchną górę na północ i wschód w kierunku Oceanu Południowego. W tym miejscu prawdopodobnie rozpadnie się i stopnieje. Badacze nie wykluczają kolizji z szelfem lodowym. Olbrzymi kawał lodu według szacunków ma rozmiar amerykańskiego stanu Deleware. Animacja pokazuje ruch A-68 na Morzu Weddella w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Morze Weddella jest częścią Oceanu Południowego. Położone jest u wybrzeży Antarktydy.

Jedna z największych w historii świata gór lodowych o powierzchni ponad 6,5 tys. km i wadze biliona ton w lipcu oderwała się od Antarktydy. Bryła jest blisko 12 razy większa niż Warszawa. Jej wymiar można porównać również do amerykańskiego stanu Delaware i około połowy województwa opolskiego w Polsce. Obecnie dryfuje po Oceanie Południowym. Naukowcy są zaniepokojeni, że może się ona podzielić na mniejsze fragmenty i wypłynąć w miejscach, gdzie intensywnie prowadzona jest żegluga. Kawałki o mniejszej powierzchni, których nie da się namierzyć za pomocą systemów nawigacyjnych, mogą spowodować poważne uszkodzenia przepływających w ich pobliżu statków. Większość ekspertów jest zdania, że oderwanie się góry nie nastąpiło w wyniku globalnego ocieplenia, a jest zupełnie normalnym zjawiskiem.

Co kryje jedzenie w puszkach? Na czym polega roślinny kanibalizm? Gdzie kupić górę lodową, która zatopiła Titanica? Kiedy znów polecimy na księżyc?