kosmos (strona 22 z 28)

Takiego ogłoszenia NASA dawno nie było. Do tej pory nie odkryto bowiem aż tak dużej grupy planet podobnych do Ziemi, krążących wokół jednej gwiazdy. Trzy z nich potencjalnie nadają się do zamieszkania.

Oryginalny moduł pochodzący ze stacji kosmicznej MIR, międzynarodowa stacja kosmiczna ISS, modele rakiet, promy kosmiczne, łaziki, autentyczne kokpity i elementy maszyn kosmicznych, oryginalne skafandry kosmonautów, asteroidy czy kamienie księżycowe to tylko niektóre z eksponatów które można oglądać na właśnie otwartej wystawie "Gateway to space" pod patronatem NASA w Warszawie. Agnieszkę Kopacz po tej niesamowitej ekspozycji oprowadziła rzeczniczka Anna Wojdyła.

Co się stanie, gdy na Ziemi wylądują goście z kosmosu? Scenariuszy może być wiele. - Każdy trzeba przeanalizować, od obrony po kwarantannę - mówi David Brin, astronom. Pewnie jest to, że w przypadku zagrożenia, ludzie zaczną interesować się sztuką przetrwania. W jaki sposób udałoby się im dotrzeć na naszą planetę i przetrwać ekstremalnie długi lot? Jak mogliby wyglądać? - Czy obcy będą do nas podobni? Wątpię. Owady mają sześć nóg i świetnie się to sprawdza - mówi Seth Shostak z SETI. Pytań bez odpowiedzi jest wciąż bardzo wiele.

W 2013 roku Sojuz TMA-09M transportował załogę na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Po przybyciu na miejsce astronauci zabrali się do pracy. W pewnym momencie pojawił się problem. W jednym z kasków, przebywających w przestrzeni kosmicznej astronautów, pojawiła się woda. Było to bardzo niebezpieczne. Łatwo jest się bowiem wtedy zachłysnąć. Co więcej, wody przybywało. - Ruszyłem do śluzy, a woda wciąż ciurkała. Całkowicie pokryła mi oczy i nos. Prawie niczego nie widziałem i nie słyszałem. Miałem kłopoty z komunikacją, więc poruszałem się na pamięć, aż znalazłem właz i wszedłem do środka - mówi Luca Parmitano.

W sierpniu 2014 roku sonda Rosetta zbliżała się do końca swojej dziesięcioletniej podróży. Jej celem była kometa oznaczona jako 67P/Czuriumow-Gierasimienko. W tym czasie świat po raz pierwszy mógł przyjrzeć się komecie z bliska. Jej wygląd zdumiał naukowców. - Ma kształt fistaszka. Są na niej obszary nierówne, gładkie, kanciaste skały - mówi prof. Patricia Reiff. Naukowcy monitorujący działanie sondy, zauważyli, że jej anteny odbierają sygnał radiowy, który przypominał dźwięk o bardzo niskiej częstotliwości - zbyt niski, by człowiek mógł go usłyszeć. Aby stał się słyszalny, musiano zwiększyć jego częstotliwość 10 tysięcy razy. Okazał się bardzo dziwny.

14 listopada 2014 roku nocne niebo nad Rosją rozjaśniła dziwna łuna. Rozbłysk pomarańczowego światła zmienił noc w dzień, a eksplozja ogarnęła pół nieboskłonu. Zjawisko to udało się zarejestrować na Środkowym Uralu. Wszyscy byli przerażeni. Wielka kula światła po chwili zniknęła. W czasach Zimnej Wojny w tych okolicach znajdowały się liczne instalacje wojskowe, gdzie można było testować różne rodzaje broni. Władze Rosji odmówiły komentarza. Czym więc tak naprawdę było to tajemnicze zjawisko?

5 grudnia 2014 roku załoga ISS (Międzynarodowej Stacji Kosmicznej) przeprowadziła doświadczenie z zachowaniem ognia w warunkach mikrograwitacji. Uwagę świata przykuło jednak coś innego. Tysiące osób oglądających przekaz na żywo ujrzało coś niezwykłego. Coś, co wyglądało jak promień lasera. Obserwacje te zrodziły szereg pytań: gdzie trafiła wiązka, co było jej celem? Niektórzy twierdzili, że zauważyli kosmiczną broń w akcji. W czasach zimnej wojny takie teorie nikogo by nie zdziwiły. Rząd Ronalda Reagana uruchomił program o nazwie "Inicjatywa Obrony Strategicznej", powszechnie znanej jako "gwiezdne wojny". Rozważano pomysł, by umieścić na orbicie lasery, które zestrzeliwałyby pociski balistyczne. W przypadku światła zauważonego w 2014 roku, wyjaśnienie tajemnicy nie mogło mieć nic wspólnego z obroną rakietową.

Światło dalekich gwiazd potrzebuje tysiącleci, by do nas dotrzeć. Patrząc na nie spoglądamy więc w zamierzchłą przeszłość. 12 listopada 2009 roku, po 8 miesiącach przeszukiwania Drogi Mlecznej w poszukiwaniu egzoplanet, Kosmiczny Teleskop Keplera dostrzegł spadek jasności gwiazdy Kepler-452B. - Nikt jeszcze wtedy nie skakał z radości. Trzeba było setek godzin obserwacji weryfikacyjnych, zanim zyska się pewność, że ten drobny spadek jasności oznacza obecność planety - mówi Sara Seager, astronom. NASA ogłosiła w końcu odkrycie nowej planety. Obserwacje od początku sugerowały, że nie jest to zwyczajny świat. Pierwszym zwiastunem była jego lokalizacja. - Kepler-452B tkwi wewnątrz ekosfery, która nie jest ani za ciepła, ani za zimna, ani za jasna, ani za ciemna. Jest idealna dla życia - mówi Todd Hoeksema, astronom. Emocje wzrosły, gdy okazało się, że planeta może mieć atmosferę nadającą się do oddychania. Szybko okazało się, że to Kepler-452B jest podobna do Ziemi bardziej, niż cokolwiek innego odkrytego do tej pory. Planetę nazwano Ziemia 2.0. Wiadomo o niej, że jest dużo masywniejsza, a przez to grawitacja oddziałuje dużo silniej. Czulibyśmy się tam tak, jakbyśmy chodzili w betonowych butach. Przyszłość na Ziemi 2.0 jest niewesoła. Według naukowców, wiele stworzeń mieszkających na niej, najprawdopodobniej musiało zginąć, a te, które przetrwały musiały się dostosować. Dla nas ten świat może wyglądać jak Sahara. Trzeba więc mieć nadzieję, że jego ewentualni mieszkańcy znaleźli sposób na przetrwanie.

Czy takie widoki są tylko nad Tasmanią? Autorowi nagrania udało się wykonać timelapse Drogi Mlecznej. Setki tysięcy gwiazd rozświetliły niebo na australijskiej plaży.

Elon Musk przestawił projekt kolonizacji Marsa, a Karol Paciorek zastanawia się, czy ludzie nie są czasem jak zwierzęta, które niszczą swoje żerowisko, a potem przenoszą się w nowe miejsce.

Apollo 1 miała być pierwszą załogową misją programu o tej samej nazwie. Eksperci pod presją czasu dopracowywali ostatnie elementy konstrukcji modułu dowodzenia. Na przykład wymyślono, że czysty tlen pod ciśnieniem będzie pomagał astronautom zamknąć właz od środka. Nikt jednak nie pomyślał o konsekwencjach takiego wyboru. Podczas jednego z testów przedstartowych (27 stycznia 1967 roku) kontrola lotów wykryła usterkę w obwodzie elektrycznym kapsuły. Pojawiła się iskra. W tych warunkach wszystko zaczęło się palić. Załoga nie była w stanie samodzielnie otworzyć włazu. W ten sposób Virgil "Gus" Grissom, Edward H. White i Roger B. Chaffee ponieśli tragiczną śmierć. Niezwłocznie została powołana komisja do ustalenia przyczyn tragedii, to jednak nigdy, jednoznacznie nie ustalono źródła ognia. O czym jeszcze nie pomyślano przy tym locie?

Dziś Karol opowie o wynalazku dzięki, któremu nawet kosmonauci będą mogli trochę zaszaleć podczas swoich kosmicznych wypraw.

United Launch Alliance i Lockheed Martina z powodzeniem wystrzeliło w kosmos satelitę szpiegowskiego NROL-61. W przestrzeń wyniosła go rakieta Atlas V. Misja objęta jest wysoką klauzulą tajności, co wynika ze specyfiki zlecającego i nadzorującego ją Narodowego Biura Rozpoznania. Agencja funkcjonuje w ramach Departamentu Obrony USA, a jego szacowany na 7 mld dolarów budżet nie podlega kontroli Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Jednym ze smaczków, które zawdzięczamy sondzie Juno jest możliwość podsłuchania tego, jak brzmi Jowisz. Nagranie powstało w momencie, kiedy sonda przelatywała przez granice pola magnetycznego planety. NASA udostępniło skróconą wersję z ponad 2-godzinnego materiału. Ten tajemniczy, zdaniem wielu wręcz niepokojący, lekko metaliczny dźwięk to - jak informują badacze - tzw. 'łuk wstrząsowy', który powstał w momencie wkroczenia sondy w zasięg pola magnetycznego planety, które chroni je przed silnymi wiatrami słonecznymi. Jak cytuje fpiec, według dalszych wyjaśnień dźwięk powstaje wtedy, kiedy te wiatry potrafiące osiągać ponaddźwiękowe prędkości zmierzają w kierunku Jowisza, gdzie zostają gwałtownie spowolnione przez uderzenie w magnetosferę. Owy 'łuk wstrząsowy' badacze porównują do efektu tzw. 'sonic boom', który powstaje kiedy samolot przekracza barierę dźwięku, tworząc przy tym falę uderzeniową. Nas kosmiczna muzyka zaintrygowała ? dlatego czekamy na dalsze wyniki pracy sondy Juno.

Filmowcowi Stephenowi Kutzowi wyjątkowo się poszczęściło, kiedy w trakcie podróży do Moab w Utah natknął się na niesamowity widok Drogi Mlecznej. Wyjątkowe światło sprawiło, że autor nagrania postanowił uwiecznić ten moment na timelapsie. Trzeba przyznać, że zapiera dech w piersiach.

Teleskop Hubble'a zarejestrował zorzę polarną na Jowiszu. Różni się ona od tych, które podziwiamy na Ziemi. Wywołują ją burze magnetyczne na Słońcu. Poza tym zorze na Jowiszu są tysiąc razy jaśniejsze od tych ziemskich.

Prezentujemy najlepsze premiery tego tygodnia. Na ekrany kina wchodzą "BFG: Bardzo Fajny Gigant", "Kosmos" oraz "Agent i pół".

Indyjska Organizacja Badań Kosmicznych wystrzeliła jednorazowo 20 satelitów, bijąc tym samym rekord w tej dziedzinie. Ważąca 320 ton wieloczłonowa rakieta nośna wyruszyła w kosmos z Centrum Kosmicznego Satish Dhawan. Rakieta jest w stanie rozmieścić satelity na różnych orbitach, co zostało poglądowo zademonstrowane dziennikarzom

San Francisco, Stany Zjednoczone. - Nie wiemy, czy dotychczasowy brak rezultatów jest wynikiem technologicznego zacofania, czy tego, że rzeczywiście jesteśmy wyjątkowi. Nie można tego wykluczyć - przyznaje wizjoner i futurolog, a niegdyś dyrektor technologiczny Microsoftu Nathan Myhrvold. Jego zdaniem być może jesteśmy we Wszechświecie sami, ale możliwe, że nie mamy narzędzi odpowiednich do tego, by usłyszeć obcych. - Możemy być jak to prymitywne plemię nasłuchujące tam-tamów. Podczas gdy inni używają LTE, telefonów komórkowych czy innych zdobyczy technologii - wyjaśnia.

Amerykanin, Eugene Cernan, miał zaszczyt dokonać drugiego w historii NASA spaceru kosmicznego. Misja Gemini 9A w czerwcu 1966 roku była odpowiedzią USA na wyczyn ZSRR, a dokładnie Aleksieja Leonowa, który był pierwszym człowiekiem, który wyszedł w otwartą przestrzeń kosmiczną. Amerykanie chcieli, by spacer Cernana był dłuższy. Jednak po dotarciu na Księżyc szybko pojawiły się kłopoty. Astronaucie przeszkadzała lina asekuracyjna i napompowany skafander. Kombinezon stał się tak sztywny, że nawet zaciśnięcie ręki wymagało wielkiego wysiłku. Dodatkowo Cernan poinformował, że "palą go plecy". Okazało się, że 7-warstwowy materiał skafandra zaczął się rozchodzić. I nie był to koniec kłopotów 32-letniego wówczas mężczyzny.

Misja STS-27 z grudnia 1988 roku była objęta tajemnicą, do dzisiaj pracownicy NASA nie mogą mówić o jej celu. Przypuszcza się jednak, że chodziło o dostarczenie na orbitę wojskowego satelity szpiegowskiego. W czasie lotu zaszły jednak nieprzewidziane okoliczności, w wyniku których zagrożone było życie astronautów. ZOBACZ TAKŻE: 6 największych teleskopów przyszłości

To był bardzo niebezpieczny manewr - Sojuz 1 miał się połączyć na orbicie z Sojuzem 2, a dwóch radzieckich kosmonautów przejść w przestrzeni kosmicznej z jednego statku do drugiego. Jednak zanim do tego doszło wystąpiły poważne problemy techniczne. Astronauta Władimir Komarow zginął w 1967 roku podczas próby powrotu na Ziemię.

NASA opublikowała nagranie z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a. Przełomowe wideo ukazuje serce Drogi Mlecznej. Dzięki użyciu kamery termowizyjnej naukowcy mieli możliwość zajrzenia w głąb galaktyki. Dzięki temu możemy spojrzeć na ponad pół miliona gwiazd.

Wielu astronautów, którzy przebywali na orbicie zwracało uwagę na nietypowe zachowanie piorunów na Ziemi. Ich zdaniem, tworzyły one ściśle określony wzór. To niezwykłe zjawisko zostało nazwane sprzężonymi piorunami. Trudno je wytłumaczyć, bo burze są od siebie oddalone często o tysiące kilometrów. - Ciekawe, czy to wymiana informacji. Mam wrażenie, że tak - mówi Skeet Vaughan, były pracownik NASA.

Raper Igorilla, czyli Igor Seider oraz autor klipu Adam Andrzejewski zabrali widzów w nietypową podróż. W widowiskowym teledysku przypominającym kinowy hit "Grawitacja" pokazują lot na orbicie okołoziemskiej w Polskiej Stacji Kosmicznej L.E.M. Zobaczcie, jak powstał klip do kawałka "Wysokie Napięcie".