rtęć

Szkodliwa rtęć w tuńczyku z puszki. Z pewnością o tym nie wiedziałeś, że puszkowana ryba jest jednym z najbardziej znanych źródeł rtęci. Dzieje się tak, ponieważ ten szkodliwy pierwiastek z łatwością dostaje się do układu pokarmowego dużej ryby, jaką jest tuńczyk. Warto wspomnieć, że dwa główne poławiane gatunki to tuńczyk biały i bonito. Pierwszy z nich osiąga wagę do 60 kg, a drugi do 30 kg. Istotnym problemem jest właśnie rozmiar ryby. Im większa tym stężenie rtęci w jej organizmie będzie większe. Może być nawet do 10 tys. razy wyższe niż stężenie tego szkodliwego pierwiastka w naturalnym środowisku ryby. Nadmiar rtęci w organizmie człowieka jest szkodliwy. Zakłócona może zostać praca mózgu oraz układu nerwowego. Wyjątkowo narażone na rtęć są małe dzieci i kobiety w ciąży. Niepełnosprawność intelektualna, porażenie mózgowe to tylko niektóre skutki wpływu pierwiastka na organizm niemowlęcia czy płodu. Zgodnie z zaleceniami Agencji Żywności i Leków dotyczących stężenia rtęci w rybach nie należy zbyt często jeść tuńczyka z puszki. Kluczową sprawę przy spożywaniu puszkowanej ryby odgrywa waga osoby. Im więcej ważymy, tym częściej można dany gatunek tuńczyka jeść. Dla przykładu dziecko o wadze 18 kg powinno jeść nie więcej niż jedną puszkę tuńczyka białego w odstępach 5 tygodni, natomiast tuńczyka bonito co 11 dni. Przy wadze 50 kg puszkę tuńczyka białego możemy zjeść co 12 dni, a gatunek bonito co 4 dni. 68 kg masy ciała uprawnia nas do zjedzenia jednej puszki odmiany tuńczyka białego co 9 dni, a bonito co 3 dni. Warto wspomnieć, że zbyt wysoki poziom rtęci we krwi może spadać do bezpiecznego poziomu nawet do pół roku. Dlatego warto zachować zdrowy rozsądek w spożywaniu puszkowanej ryby.

Naukowcy z Chin i USA odkryli duże zanieczyszczenia rtęcią w Rowie Mariańskim na Pacyfiku, wywołane przez działalność człowieka. Za pomocą robotów podwodnych zbadali próbki ryb i skorupiaków żyjących na głębokości 10 km po powierzchnią oceanu. Okazało się, że w owocach morza znajdują się duże akumulacje toksycznych metali, w tym rtęci. Obecność toksyn na takiej głębokości oznacza, że bliżej powierzchni woda jest zanieczyszczona jeszcze bardziej. Naukowcy z Uniwersytetów w Michigan w USA i Tianjin w Chinach są zgodni, że winę za taki stan rzeczy ponosi wydobywanie paliw kopalnych przez człowieka. Prowadzi to do uwalniania się zanieczyszczeń do atmosfery, które powracają jako kwaśne deszcze na Ziemię do do wody. Taka sytuacja stanowi zagrożenie nie tylko dla środowiska, ale również nas samych.

Podczas zakupu łososia, często zapominamy, że różni się on w zależności od pochodzenia i miejsca połowu. Pochodzenie ryby i jej wielkość wpływa na gromadzenie zanieczyszczeń w mięsie łososia. Zarówno mięso łososia hodowlanego i dzikiego zawiera pierwiastki takie jak kadm, rtęć, czy arszenik organiczny. Choć łosoś jest zaliczany do ryb o małej zawartości rtęci to jej nadmiar jest szkodliwy dla naszego układu nerwowego, przewodu pokarmowego i nerek. Według ekspertów najzdrowszy dziki łosoś pochodzi z Pacyfiku, Oceanu Spokojnego i Morza Północnego. Stężenie rtęci w mięsie hodowlanego łososia w głównej mierze zależy od jakości karmy, która jest często zanieczyszczona samą rtęcią oraz dioksynami. Dopuszczalna ilość rtęci w łososiu atlantyckim to 0,5 mg na kg. Realna średnia zawartość rtęci dla łososia hodowlanego to 0,014 mg na kg, a dla dzikiego to 0,029 mg na kg. Pamiętajmy jednak, że zanieczyszczenia te występują w niskim stężeniu. Nie będą więc szkodliwe dla zdrowego dorosłego człowieka. Inaczej w przypadku dzieci i kobiet w ciąży. Dziki łosoś będzie miało dwa razy mniej tłuszczu oraz jest bogatszym źródłem wapnia, żelaza, potasu, sodu oraz cynku. Jak zatem rozpoznać, który łosoś jest dziki, a który hodowlany? Mięso hodowlanego łososia ma jaśniejszy kolor i jest tłustsze. Dziki łosoś ma chudsze mięso o ciemniejszej barwie.

Mimo działań podjętych przez rządy wielu państw, wciąż rośnie poziom rtęci u drapieżnych ryb morskich. Eksperci z Uniwersytetu Harvarda alarmują, że przyczyną tego jest gwałtowny wzrost temperatur. Wzrost temperatury zmusza ryby do większej aktywności.

Ryby to bardzo ważna część codziennej diety. Powinniśmy spożywać je regularnie. Trzeba jednak wiedzieć, że nie wszystkie ryby są tak samo zdrowe. Niektóre mogą wręcz bardzo zaszkodzić. Oto przykłady takich ryb.

Badania wykazały, że w rybach bogatych w wiele cennych składników znajdują się również m.in. rtęć, ołów i szkodliwe dioksyny. Wszystkie trzy substancje mogą zawierać dorsz, łosoś i śledź. Tuńczyk, okoń, płotka, dorsz i węgorz mogą mieć dioksyny. Z kolei najwięcej rtęci ma w sobie szczupak – ryba, która znajduje się na szczycie łańcucha pokarmowego. Pamiętajmy, że zawartość szkodliwych substancji w rybach hodowlanych nie przekracza dopuszczalnych norm. Należy wiedzieć, że dioksyny to bardzo toksyczne substancje występujące w żywności, szczególnie pochodzenia zwierzęcego. Spożywanie żywności zawierającej dioksyny negatywnie wpływa na zdrowie człowieka, powodując nowotwory, cukrzycę, choroby układu krążenia, trądzik oraz bezpłodność.

Niemiecki u-boot, który spoczywa na dnie Morza Norweskiego, zostanie pogrzebany w piasku. We wraku spoczywa bowiem ponad 1800 kanistrów z toksyczną rtęcią, która stopniowo wycieka do wody. Połowy i żeglarstwo na tym terenie zostało zakazane z powodu toksyczności wody. U-864 leży na głębokości ponad 150 m, 3 km od wyspy Fedje. Mieszka na niej ok. 600 osób. Prace polegające na zasypaniu wraku ważącego 2400 ton, będą kosztowały ok. 122 mln złotych. Rozpoczną się w 2019 roku i wg planu mają potrwać rok. U-864 został storpedowany przez brytyjski okręt podwodny na początku 1945 r.

Ryby powinny systematycznie gościć na naszych stołach. zawierają mnóstwo składników odżywczych, potrzebnych dla organizmu. Warto wiedzieć jednak, że nie wszystkie ryby jedzone w większych ilościach, będą dobrze wpływały na organizm. Część z gatunków, może być silnie zatruta rtęcią.

Polska elektrownia Bełchatów, która jest największą na świecie elektrownią zasilaną węglem, wyemitowała do atmosfery ogromne ilości rtęci. Choć szacowała, że będzie to 160 kg, to po dokładniejszych pomiarach wyszło o 1800% więcej. Prawie trzy tony toksycznej rtęci dostało się do powietrza i truje nie tylko Polskę, ale całą Europę. Mieszkańcy Rudy Śląskiej chcąc dostać się na koncert Sławomira i Zenona Martyniuka, musieli taranować płot. Wszystko przez wybór miejsca koncertu i organizatorów, którzy spodziewali się, że na koncert przyjdzie 8 tysięcy widzów. Zapraszamy na „Obiegówkę” z Kubą Jankowskim.

Tuńczyk jest rybą, zawierającą kwasy omega-3 i duże ilości witaminy D. Gromadzi jednak metale ciężkie i rtęć, które w nadmiarze negatywnie wpływają na układ nerwowy. Tuńczyk jest drapieżnikiem, znajduje się na samym szczycie łańcucha pokarmowego. Według ekspertów, to właśnie przez to jest narażony na pochłanianie wielu toksycznych substancji. Czy warto go więcej jeść? Tak, ale w umiarkowanych ilościach. Zobacz, kto jednak powinien unikać tej ryby.

Halibut jest dość drogą, choć niezaprzeczalnie zdrową rybą. Jego charakterystyczny smak zyskuje mu zwolenników na całym świecie. Należy do rodziny flądrowatych i słynie z małej liczby ości. Dlaczego warto jeść halibuta?Zobacz film.

Rtęci nie znajdziemy już w termometrach ale nadal możemy znaleźć ją w naszych zębach. Amalgamaty są jednym ze sposobów zabezpieczenia ubytków próchnicowych. Wypełnienia amalgamatowe mają ostatecznie zniknąć z gabinetów do 2030 roku. Z uwagi na ich szkodliwość warto rozważyć jak najszybsze usunięcie takich wypełnień. Należy jednak zrobić to bezpiecznie.

Indianie mieszkający nad rzeką Atrato w Kolumbii skarżą się, że w ciągu dwóch lat co najmniej 37 dzieci zmarło z powodu zatrucia wody rtęcią. Udokumentowane przypadki śmierci dzieci pochodzą z okresu 2013-2014. Na wniosek mieszkańców sprawą zajął się kolumbijski sąd konstytucyjny.

Choć są cennym źródłem kwasów omega-3, często zawierają groźne dla zdrowia rtęć, metale ciężkie i pestycyd. Jak kupować ryby i wybierać te najlepszej jakości? Na te pytania w studiu #dziejesienazywo odpowiedziała nam dietetyk, Magdalena Hermanowska.

Pacjent miesiącami walczył o życie po zatruciu rtęcią. Lekarze nie dawali mu niemal żadnych szans na wyzdrowienie. Nie oddychał samodzielnie, posłuszeństwa odmówił układ nerwowy. Stan chorego zaczął się jednak niespodziewanie poprawiać, odzyskał przytomność, a lekarze i rehabilitanci zapewniają, że będzie znów chodzić. - W zasadzie otarłem się o śmierć. Wszyscy uważają, że to jest cud - mówi powracający do zdrowia 32-letni Krzysztof Kaduszkiewicz. Pacjent przebywa w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu od świąt Bożego Narodzenia. Trafił tam z objawami zatrucia rtęcią. Prokuratura wciąż bada, w jakich okolicznościach doszło do zatrucia.