szczątki

Archeolodzy z Uniwersytetu w Kolorado w Stanach Zjednoczonych, odkryli grób małego dziecka, które żyło około o 10 tysięcy lat temu, w okresie mezolitu. Naukowcy odkryli grób jeszcze w 2017 roku, lecz dopiero po dokładnym zbadaniu szczątków i miejsca, zdecydowali się ujawnić to, czego się dowiedzieli. Pochówek znajduje się w jaskini Arma Veirana w dolinie rzeki Neva w Ligurii, w północno-zachodnich Włoszech. Analiza szczątków dziecka wykazała, że była to mała dziewczynka, która zmarła ok. 40-50 dni po narodzinach. Naukowcy nadali jej imię ''Neve''. Obok niej naukowcy odnaleźli koraliki, wisiorki z muszelek oraz szpon drapieżnego ptaka, prawdopodobnie orła lub sowy. Zdaniem badaczy wskazuje to na uroczysty pochówek. Dziecko musiało być ważnym członkiem społeczności i traktowane z podobnym szacunkiem jak dorośli. – Ewolucja zwyczajów, które towarzyszyły grzebaniu zmarłych u wczesnych ludzi, ma niezwykłe kulturowe znaczenie - powiedziała Jamie Hodgkins z Uniwersytetu w Kolorado. Pochówki dzieci z prehistorii są niezwykle rzadkie. Dlatego naukowcy podkreślają ważność odkrycia grobu ''Neve''. Mezolit nastał po ustąpieniu zlodowacenia i był to ostatni okres w Europie, kiedy łowiectwo i zbieractwo dominowało jako tryb życia. Odnalezienie pochówki ''Neve'' pozwoli lepiej zrozumieć historię rozwoju człowieka.

Archeolodzy z Uniwersytetu w Cambridge odkryli w miejscowości Fenstanton we wschodniej Anglii szkielet mężczyzny sprzed ok. 1900 lat, który został ukrzyżowany. - To w zasadzie pierwszy raz, kiedy znaleźliśmy fizyczne dowody na praktykę ukrzyżowania na terenie Wielkiej Brytanii - powiedział kierownik badań David Ingham. Naukowcy znaleźli szczątki jeszcze w 2017 roku, lecz dopiero teraz opublikowano raport z analiz, które dokonali. Szkielet należy do mężczyzny o wzroście ok. 170 cm, który w chwili śmierci miał od 25 do 35 lat. Żył między 130-337 r. n.e. Badacze znaleźli otwory w jego stopach. Miał wbite ok. pięciocentymetrowe gwoździe, które miały prawdopodobnie powstrzymać go od poruszania się na konstrukcji. Jego ręce nie były przybite gwoźdźmi, były przywiązane do sporej wielkości belki, która następnie została przymocowana do drewnianego słupa. Nie wiadomo nic na temat tożsamości młodego mężczyzny, gdyż w jego miejscu spoczynku nie było żadnych artefaktów, które mogłyby pomóc w identyfikacji. Wiadomo jednak, że ukrzyżowanie było najcięższym rodzajem kary w czasach rzymskich, obok np. spalenia żywcem oraz wysłaniem na pożarcie przez dzikie zwierzęta. Takie kary otrzymywali zwykle nieposłuszni niewolnicy oraz zwykli obywatele, którzy dopuścili się określonych przestępstw. Mogły być to np. morderstwa polityczne, bunt, zniszczenie grobów, gwałty, dezercja z wojska. Niewolnik, który zabił swojego pana, był zwykle krzyżowany. Mało tego, wszyscy pozostali niewolnicy tego pana również byli skazywani na śmierć w ten sam okrutny sposób.

Archeolodzy z Uniwersytetu w Barcelonie odkryli na stanowisku archeologicznym na obrzeżach Kairu w Egipcie dwie mumie sprzed 2500 lat. Szczątki należą do kobiety i mężczyzny. Umieszczone były w dwóch oddzielnych wapiennych sarkofagach, które ułożono obok siebie. Obie mumie posiadały ''złote języki''. Były to płytki wykonane ze złota, które umieszczano po śmierci na językach zmarłych. Według wierzeń starożytnego Egiptu takie ''złote języki'' miały pomóc zmarłym w nawiązaniu rozmowy z egipskim bogiem śmierci – Ozyrysem. Zmarły mógł dzięki temu wyprosić u niego łaskę dla siebie. Oprócz dobrze zachowanych ciał, w grobowcach archeolodzy znaleźli także bardzo wiele artefaktów. Zabezpieczono m.in. aż 402 figurki Ushabti wykonane z fajansu, glazurowane cyną naczynia z ceramiki glinianej, małe amulety i zielone paciorki. Naukowcy nie ustalili nadal, kim byli kobieta i mężczyzna. Sądząc jednak po ich ułożeniu, można wnioskować, że za życia byli parą.

Specjaliści z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych „Pomost” przeprowadzili we wtorek (23 listopada) prace ekshumacyjne w Nieciszowie w woj. dolnośląskim. W lesie po południowo-wschodniej części miejscowości wydobyli szczątki niemieckiego żołnierza, który poległ podczas walk w 1945 r. Archeolodzy odnaleźli w płytkim grobie znak tożsamości żołnierza, który zachował się w dobrym stanie, dzięki temu możliwa jest jego identyfikacja. W jamie znajdowały się także inne artefakty. Zabezpieczono kilka monet oraz manierkę na wodę.

Peruwiańscy archeolodzy odkryli szczątki 29 osób na terenie stanowiska archeologicznego w Huaca Santa Rosa de Pucalá w północnej części Peru. Zostały one złożone w ofierze ponad 1000 lat temu przez preinkaską kulturę Wari, jako wotum pod budowę świątyni. W odkrytych grobowcach znajdowały się szczątki kobiet i dzieci, żyjących prawdopodobnie między 850 a 900 rokiem. Archeolog Edgar Bracamonte Levano z Muzeum Sipán stwierdził, że jest to przełomowe odkrycie, gdyż pierwszy raz uzyskano dowód na to, że kultura Wari składała ludzi w ofierze. Zdaniem naukowców, praktyki ofiarnicze potwierdzać miał także fakt odkrycia artefaktów takich jak np. dzbanek z ikonografią Mochica, butelkę w znanym stylu Early Sicán lub Proto-Lambayeque, garnek z dekoracją palety i nóż lub tumi z ostrzem w kształcie połowy księżyca. Dodatkowo, obok ludzi pochowano także zwierzęta, które również miały być złożone w ofierze razem z nimi. Kultura Wari była cywilizacją preinkaską, która kwitła w południowo-środkowych Andach i na wybrzeżu dzisiejszego Peru, od około 500 do 1000 roku.

Wiosną 1931 roku Wilno nawiedziła powódź, która wyrządziła spore zniszczenia. Choć woda szybko zaczęła zagrażać murom katedry, władze długo utrzymywały, że świątyni nic nie grozi. Mimo zapewnień woda wdarła się do podziemi wileńskiej katedry, gdzie stała przez kilka dni. W tej sytuacji latem 1931 roku powołano Komitet Ratowania Bazyliki Wileńskiej, który niezwłocznie rozpoczął prace porządkowe. Wtedy też dokonano niezwykłego, historycznego odkrycia. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Odkrycie grobów królewskich w Wilnie. To była archeologiczna sensacja stulecia .

Gruzińscy archeologowie odnaleźli w sobotę 11 września bardzo dobrze zachowane szczątki pradawnych przodków Homo sapiens, pochodzące sprzed 1,77-1,84 milionów lat. Odkrycie zostało poczynione na stanowisku archeologicznym we wsi Orozmani, ok. 100 km na południowy zachód od stolicy Gruzji – Tbilisi. Miejsce to jest w bliskim sąsiedztwie innego, bardzo ważnego miejsca – miasta Dmanisi, gdzie odkryto najwcześniejsze znane szczątki prehistorycznego człowieka poza Afryką. Szczątki tzw. ''człowieka z Dmanisi'' lub ''Homo georgicus'' odkryto na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku i ich wiek szacuje się na 1,8 miliona lat temu. Na drzewie ewolucji umieszczono go pomiędzy Homo habilis a Homo erectus. Przed tym odkryciem uważano, że pierwszy do Europy z Afryki przybył Homo erectus ok. miliona lat temu, lecz odkrycie w Gruzji zupełnie zmieniło tę teorię. Okazało się, że prehistoryczny człowiek przywędrował z Afryki do Europy prawie dwa razy wcześniej i już wtedy posługiwał się prymitywnymi narzędziami. W Orozmani oprócz skamieniałości pradawnego człowieka odkryto wcześniej także narzędzia z kamienia z okresu paleolitu, sprzed 2,6-1,7 mln lat, a także szczątki zwierząt, które wymarły już bardzo dawno temu, np. tygrysów szablo zębnych. Według naukowców czekają ich kolejne ważne dla historii ludzkości odkrycia w tym miejscu.

W trakcie budowy drogi ekspresowej S5 budowlańcy natrafili na ludzkie szczątki. We wsi Luszkowo pow. świecki (woj. kujawsko-pomorskie), na odcinku Dworzysko-Aleksandrowo odkryto grób żołnierzy z czasów II wojny światowej. Zbadaniem szczątków zajęli się eksperci z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych "Pomost". To oni poinformowali o odkryciu i ustaleniach. Okazało się, że to zbiorowa mogiła czterech czerwonoarmistów. Mężczyźni zginęli w 1945 r. i zostali tu wspólnie pochowani. Szczątki radzieckich żołnierzy zostały przeniesione i spoczęły na Cmentarzu Wojennym w Pruszczu. Prace archeologiczne zleciła tu Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych Dróg Krajowych i Autostrad - Oddział w Bydgoszczy. Budowa drogi ekspresowej S5 na odcinku Nowe Marzy – Bydgoszcz Północ rozpoczęła się w kwietniu 2020 r. potrwa do czerwca 2022 r. Prace zostały podzielone na siedem mniejszych odcinków. To część większej inwestycji związanej z samą S5. Jej nowy odcinek docelowo w 2032 r. połączy drogę ekspresową S7 (Ostróda) z autostradą A1 (Grudziądz).

Eksperci z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych "Pomost" odkryli kolejne szczątki żołnierzy sprzed 76 lat. 25 sierpnia kontynuowano rozpoczęte w lipcu prace ekshumacyjne w Siekierczynie w powiecie lubańskim na Dolnym Śląsku. Badacze z "Pomostu" odkryli na przykościelnym cmentarzu kolejne pochówki. Okazało się, że to niemieccy żołnierze, którzy polegli w walkach z aliantami o Lubań na przełomie lutego i marca 1945 r. Jak podali archeolodzy, przy szczątkach Niemców odkryto cztery znaki tożsamości. Badacze odkryli też dużo przedmiotów osobistych żołnierzy. Odkopali m.in. czaszkę w okularach. Eksperci z pracowni "Pomost" regularnie odkrywają i badają polskie i niemieckie mogiły z czasów II wojny światowej.

Polscy badacze odkryli kolejny grób sprzed co najmniej 76 lat. Eksperci z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych "Pomost" przeprowadzili prace ekshumacyjne w pobliżu wsi Kuropas (woj. opolskie). W narożniku jednego z pól archeolodzy zlokalizowali groby 14 osób. Okazało się, że to niemieccy cywile z czasów II wojny światowej. W grobach pochowano głównie kobiety i dzieci. Badacze dotarli do relacji świadków, którzy wskazali, że to uciekinierzy, którzy schronili się w miejscowości, ale tuż po zakończeniu II wojny światowej zmarli z powodu chorób zakaźnych, głodu i złych warunków bytowych. Badacze "Pomostu" regularnie prowadzą prace ekshumacyjne polskich i niemieckich grobów wojennych na terenie naszego kraju. Pierwszy raz w takcie prac użyto georadaru otrzymanego od niemieckiej, działającej analogicznie organizacji "Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge", która bada groby wojenne i działa na rzecz pokoju.

To średniowieczna sensacja. W Jarosławiu na Podkarpaciu budowlańcy dokonali zaskakującego odkrycia. Przy budynku na skrzyżowaniu ul. 3-Maja z ul. Przemyską prowadzono uziemienie instalacji elektrycznej. Natknięto się tam na ludzkie szczątki. Okazało się, że to relikty średniowiecznego pochówku szkieletowego, datowane na XII-XIII wiek. Prace archeologiczne w porozumieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków prowadziła na miejscu Joanna Kociuba. Badaczom udało się odkryć także gwoździe i fragmenty drewnianej trumny, która może być związana z historią jarosławskiego Przygrodzia. Są one w zaskakująco dobrym stanie. W średniowieczu poza murami miasta znajdował się m.in. kościół św. Zofii, a obok cmentarz. W 1789 r. świątynię rozebrano decyzją austriackich władz zaborczych. Teren cmentarny stał się gruntem pod zabudowę rozrastającego się miasta. Urząd Miasta Jarosława poinformował, że prace archeologiczne w miejscu odkrycia właśnie się zakończyły. Przy tej okazji opublikowano galerię z prac archeologicznych. Wiadomo też, że odkryte szczątki zostaną złożone w krypcie Parafii pw. Bożego Ciała w Jarosławiu.

Zaskakujące odkrycie na Górze Trzech Krzyży w Kazimierzu Dolnym na Lubelszczyźnie. W trakcie ulewnych deszczy doszło tam do wypłukania i odsłonięcia fragmentów ludzkiej czaszki. Badania ujawniły, że to niewielki szkielet dziecka. O przerażającym odkryciu poinformował Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. To do niego wniosek o przeprowadzenie oględzin miejsca złożył urząd miasta w Kazimierzu Dolnym. Kości znajdowały się na niewielkiej głębokości. Prawdopodobnie woda wypłukała wkop grobowy, odsłaniając fragment czaszki. Nie jest jasna chronologia pochówku – przy szkielecie nie znaleziono żadnych elementów, które pozwoliłyby na ustalenie tego. Dookoła nie odkryto także żadnych innych grobów. Jak podaje Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków, ten teren mógł być historycznie miejscem pochówków. Góra Krzyżowa pojawiła się pod taką nazwą już w 1577 r., co może oznaczać, że popularne w Kazimierzu Dolnym miejsce ma wielowiekową tradycję grzebalną. Jak sugerują eksperci, woda wkrótce może wypłukać kolejne kości.

Skamieniałości mastodonta, gigantycznego prehistorycznego krewnego dzisiejszych słoni, odkryto w kopalni złota w środkowej Kolumbii. Górnicy, pracujący w tunelu w pobliżu miasta Quinchia w prowincji Risaralda, natknęli się na kości 22 września. Wykopali m.in. olbrzymi kieł mastodonda o długości ponad metra. Zwierzęta te stąpały po ziemi 20 mln lat temu. Badacze nie mają wątpliwości, że odkrycie górników w tym miejscu to dopiero początek, ponieważ stworzenia te żyły w licznych stadach.

Szczątki 400-letniej kozicy północnej, żyjącej w Alpach, odkryto w Valle Aurina we włoskim Południowym Tyrolu. Jej wygląd zaskakiwał, dlatego o odkryciu powiadomiono służby. Zamrożone szczątki przetransportowano do badań. Okazało się, że szczątki przeleżały tak 400 lat, a dopiero teraz odsłonił je topniejący lód. Naukowcy mają nadzieję, że odkrycie pomoże lepiej dowiedzieć się jak postępować z alpejskimi mumiami. Chodzi o zachowanie lodowych mumii bez uszkadzania ich starożytnego DNA. Przykładem jest Ötzi - "człowiek lodu". Jego zmumifikowane, liczące ponad 5 tys. lat ciało, turyści z Austrii odkryli w Alpach w 1991 roku.

Po analizie starożytnych zębów duńscy eksperci odkryli bakterię, która siała spustoszenie wśród ludzi około 5000 lat temu. To najstarsza plaga w historii naszego gatunku. Naukowcy z Uniwersytetu w Kopenhadze zbadali szczątki 20 -letniej kobiety, która zmarła na terenie Szwecji. W jej zębach znaleziono ślady bakterii Yersinia pestis, którą dzisiejszy świat zna jako dżumę. To najstarszy szczep tej choroby, jaki kiedykolwiek odkryto. Naukowcy są przekonani, że to właśnie wczesna postać tej choroby doprowadziła do załamania demografii epoki neolitu: około 5 tys. lat temu drastycznie spadła liczba ludności na świecie.

Budowniczy nowego gmachu sądu w Przemyślu odkryli ludzkie szczątki. Po dogłębnym przebadaniu placu budowy, archeolodzy ujawnili stare cmentarzysko. Archeolodzy odkryli łącznie 35 grobów, a w 14 z nich znaleźli fragmenty, ale i również całe naczynia ceramiczne. Niektóre z grobów skrywały dzwoneczki, obrączki, zausznice, nożyki i różne ozdoby wykonane z brązu, miedzi lub srebra. Trwają już badania antropologiczne szczątków kostnych. Natomiast inne znaleziska zostaną poddane dogłębnej analizie w celu zidentyfikowania metalu, z jakiego zostały zrobione. Wstępnie naukowcy datują cmentarzysko na X-XII wiek.

Dilofozaur żył 183 miliony lat temu i był największym zwierzęciem lądowym swoich czasów. Pierwsze opisy z 1954 roku, były bazą do stworzenia filmowego epizodu dilofozaura w "Parku Jurajskim". Badacze Adam Marsh i Timothy Rowe przeprowadzili analizę pięciu najbardziej kompletnych szczątków dilofozaura, tego ponad 6 metrowego drapieżnika. Wszystkie pochodzą z Arizony. W toku badań zidentyfikowano mózg małego dilofozaura, który to pierwotnie miał być dowodem na istnienie nowego gatunku dinozaura. Wyniki kolejnych szczątków są zaskakujące i odbiegają od filmowej wizji dilofozaura. Na czaszce drapieżnika osadzone były potężne mięśnie żuchwy. Podobnie jak obecne ptaki i niektóre dinozaury, dilofozaur miał część kości wypełnione powietrzem. Badacze tłumaczą, że dzięki temu kość była chroniona i wzmocniona.

Podczas prac modernizacyjnych na starym mieście w Jarosławiu na Podkarpaciu, doszło do niesamowitego odkrycia archeologicznego. Odnaleziono tam szkielety z XVII wieku. Archeolodzy prowadzą badania na placu Św. Michała, który dawniej był terenem cmentarza dawno temu kolegiaty pw. Wszystkich Świętych w Jarosławiu. Do tej pory badaczom udało im się odkryć tam 39 szkieletów, lecz są pewni, że na niższych poziomach są kolejne. Przy szczątkach znajdowały się również bezcenne artefakty, takie jak: monety, koraliki różańca, krzyże fragmenty ceramiki, gwoździe od trumien, fragmenty ozdób metalowych z poduszek trumiennych. Prace badawcze będą tam kontynuowane. Władze i archeolodzy przypuszczali, że na terenie Jarosławskiego Parku Kulturowego mogą znajdować się bezcenne archeologiczne odkrycia. Przy okazji remontów, do których włączani są archeolodzy, ich podejrzenia się sprawdziły.

Ekspeci z IPN odnaleźli ludzkie szczątki na terenie warszawskiego więzienia przy Rakowieckiej. Tajemnicze kości zostały pogrzebane bez trumny, a wokół bioder są owinięte drutem. IPN prowadzi wykopaliska na terenie więzienia w nadziei na odnalezienie wszystkich ofiar nazistów i komunistów. Specjaliści podali, za pomocą mediów społecznościowych, że szczątki zostały pogrzebane w jamie grobowej pod dawnymi spacerniakami, a przy nich znaleziono kawałek materiału. Podobne wykopaliska IPN prowadził już w przeszłości. Udało się wtedy odnaleźć np. szczątki rotmistrza Pileckiego czy generała Augusta Emila Fieldorfa.

Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN ujawniło w dniach 15-19 czerwca szczątki 8 żołnierzy w Odolanowie. Prace poszukiwawcze odbywały się na terenie cmentarza parafii św. Marcina przy ul. Chwaliszewskiej. Szczątki należą do żołnierzy z oddziału Wielkopolskiej Samodzielnej Grupy Operacyjnej ''Warta”. Dowodził nimi por. Jan Kempiński, ps. ''Błysk”. Ponieśli śmierć 22 X 1945 r. w wyniku walk ze ścigającą ich grupą operacyjną NKWD/KBW/UB, mającą dwukrotną przewagę liczebną. ''Warta" skupiała żołnierzy pozostałych po rozwiązaniu Armii Krajowej. Ich polem działania była Wielkopolska. Dowódcą był mjr Andrzej Hańcza-Rzewuski. Za prawowitą władzę w Polsce uznawali prezydenta RP na uchodźstwie - Władysława Raczkiewicza, a nie komunistyczny aparat.

Po trzydziestu latach naukowcy rozwiązali zagadkę tajemniczych, 2600-letnich szczątków z Syberii. Ciało znalezione w 1988 r. w Saryg-Bulun należało do trzynastoletniej wojowniczki. Przez trzydzieści lat naukowcy sądzili, że kości należały do mężczyzny, członka jednego z koczowniczych plemion, które dwa tysiące lat temu przemierzały tereny wschodniej Rosji. Jednak analiza paleogenetyczna ekspertów z Instytutu Kultury Materialnej obaliła tę teorię. Młoda wojowniczka została pochowana z kompletem broni: toporem, drewnianym łukiem oraz kompletem strzał. Szokujący jest zwłaszcza wiek, w którym ją pochowano: nie miała więcej niż 13 lat.

Podczas wykopalisk chińscy naukowcy natrafili na pozbawiony głowy szkielet, który zakopano w pozycji klęczącej. Makabrycznego odkrycia dokonano w prowincji Henan w środkowych Chinach. Wszystko wskazuje na to, że szczątki to pozostałość rytuału sprzed 3600 lat. Jak informują chińscy archeolodzy, ofiara klęczy w kierunku północnym oraz ma skrzyżowane ręce na piersiach. Ofiary z ludzi nie były niczym nowym w starożytnych Chinach.

Północna Anglia w VI w. była najbardziej "oświeconym" regionem we wczesnym średniowieczu. Do takich wniosków doszli naukowcy po analizie izotopowej 110 szkieletów odnalezionych w pobliżu zamku Bamburgh. Badanie wykazało bowiem, że jedynie 10 proc. szczątków należało do osób pochodzących z tamtych terenów.

Naukowcy w okolicach miasta Malatya, we wschodniej Turcji, odkryli starożytne szczątki dziecka. Odkrycia dokonano w ruinach domu z epoki miedzi. Dziecko znajdowało się w pozycji embrionalnej, ma wgniecenie w czaszce.

Szkielet człowieka zabitego na średniowiecznym kole tortur ujawnia przerażające praktyki, jakim go poddano. Szczątki mężczyzny odnaleziono we włoskim Mediolanie. Badania ujawniają, że nie miał więcej niż 20 lat i żył między rokiem 1290 a 1430. Jego tortury obejmowały złamania wszystkich kończyn, miażdżenie twarzy i złamanie czaszki.