wielka brytania (strona 2 z 18)

W niedzielę (26 września) Brytyjski sekretarz ds. transportu Grant Shapps oskarżył grupę zajmującą się transportem drogowym o stworzenie "sztucznej sytuacji", twierdząc, że w Wielkiej Brytanii nie ma niedoboru paliwa. Polityk w rozmowie ze Sky News przekazał, że w Wielkiej Brytanii jest dużo paliwa zaapelował do kierowców, aby tankowali tylko w razie potrzeby. Polityk zabrał głos ze względu na materiały filmowe, które obiegają światowe media, pokazujące długie kolejki aut, ustawiające się do stacji w Wielkiej Brytanii. Stowarzyszenie sprzedawców paliwa, które reprezentuje prawie 5500 niezależnych punktów sprzedaży, powiedziało, że około dwie trzecie jego członków zgłosiło, że wyprzedali paliwo, a reszta, że wkrótce skończą się ich zapasy. Prezes organizacji Brian Madderson powiedział, że braki były wynikiem zakupowej paniki. Shapps skrytykował stowarzyszanie i stwierdził, że te działania są prowadzone w celu zwiększenia liczby europejskich kierowców, którzy, jak twierdzi polityk, obniżają pensje Brytyjczyków. Mimo zapewnień sekretarza rząd brytyjski rozważa użycie armii do wożenia paliwa.

Brytyjscy naukowcy z Uniwersytetu w Reading w Anglii stworzyli znacznie zdrowszą wersję produktów z przetworzonego mięsa, dzięki użyciu ekstraktu z rośliny – rdestowca japońskiego. Dzięki temu produkty mięsne, np. szynka, bekon, kiełbasy, będą zawierały bardzo ograniczoną ilość związków chemicznych, które odpowiadają za powstawanie m.in. komórek nowotworowych. Sekret tkwi w organicznym związku chemicznym, który posiada rdestowiec. Nazywa się resweratrol i w badaniach naukowców, skutecznie zastąpił azotyny, które są konserwantami używanymi w mięsie. To właśnie nadmiar tych konserwantów sprawia, że w mięsie powstają rakotwórcze związki – nitrozoaminy. To one odpowiadają np. za zachorowania na raka jelit. Naukowcy w swoich badaniach dodali do mięsa ekstrakt z rdestowca japońskiego, co sprawiło, że znacznie zredukowana została ilość wytwarzanych azotynów. W sumie 63 zdrowych uczestników badania spożywało 300 g mięsa dziennie przez dwa tygodnie w następującej kolejności - zwykłe przetworzone mięso oraz produkty z mięsa z dodatkiem resweratrolu. Pod koniec okresu badawczego, naukowcy szukali wyraźnych oznak obecności azotynów w ślinie, kale i moczu uczestników. Naukowcy odkryli, że azotyny w próbkach uczestników były znacznie niższe zarówno w przypadku gotowanych, jak i peklowanych na sucho mięs, które zawierały ekstrakt z rdestowca japońskiego. Resweratrol występuje w wielu produktach spożywczych, takich jak czerwone wino, owoce czy orzechy, jednak badacze zdecydowali się na rdestowiec japoński jako źródło tego związku, ponieważ nie zmienił on konsystencji i smaku produktu mięsnego. Nie stanowił też potencjalnego alergenu. Badania są prowadzone w ramach projektu PHYTOME, który uzyskał wsparcie Unii Europejskiej. Wyniki mogą stanowić prawdziwy przełom w wytwarzaniu produktów np. z wieprzowiny lub wołowiny, które staną się znacznie zdrowsze.

Dwie wypolerowane kamienne kule sprzed około 5500 lat znaleziono w starożytnym grobowcu na wyspie Sanday, na północych wodach Szkocji. Według Live Science są one wielkości piłek do baseballu, a podobne artefakty już wcześniej były widziane na stanowiskach neolitycznych. głównie w Szkocji i na Orkadach, ale także w Anglii, Irlandii i Norwegii. Pierwsi badacze sugerowali, że kule były używane jako broń, dlatego czasami nazywano je „głowami maczugi”. Część z przedmiotów było rzeźbionych, przez co niektórzy naukowcy skłaniali się ku teorii, że wokół żłobień wiązano linę, aby nimi rzucać. Dziś większość archeologów sądzi, że kamienne kule zostały wykonane głównie do celów artystycznych. Badaczka Vicki Cummings z University of Central Lancashire w Anglii uważa, że przedmioty mogły pełnić ważną funkcję w społeczeństwie. Ekspertka podejrzewa, że kule być wykorzystywane do oznaczenia statusu danej osoby w ich społeczności lub upamiętnienia ważnej fazy życia. Cumming podejrzewa, że tajemnicze obiekty są znacznie starsze od tych znajdowanych wcześniej. Archeolog przekazała, że rzeźbienie kul pojawiało się później, w okresie neolitu, podczas gdy ich polerowanie było na ogół wcześniejszą praktyką. Badaczka dodała również, że to jeden z nielicznych przypadków, w których kamienne kule zostały znalezione w ich prawdziwym kontekście archeologicznym, co może rzucić światło na przeznaczenie tajemniczych obiektów. Każda z kul została znaleziona w narożnikach grobowca, natomiast inne przedmioty – zwłaszcza kawałki ceramiki – odnaleziono wzdłuż ścian. Wewnątrz grobowca archeolodzy znaleźli również pozostałości po skremowanych ludzkich kościach, a także kilka noży "łuskowych”, które zostały wykonane przez rozbijanie kamyków plażowych o ostrych krawędziach. Narzędzia mogły służyć do oddzielania ciała od kości zmarłych. Wykopaliska w Sanday były prowadzone przez zespół University of Central Lancashire, pod kierownictwem Cumming, oraz archeologów z National Museums Scotland, który prowadził Hugo Anderson-Whymark.

Brytyjscy archeolodzy odkryli pod ruinami normańskiego kościoła św. Marii z 1080 roku ruiny innego, starszego kościoła anglosaskiego. Tego niezwykłego znaleziska dokonali podczas przenoszenia 3000 ciał z pobliskiego średniowiecznego cmentarzyska. Teren miał być objęty pracami archeologicznymi w związku z planowaną budową szybkiej linii kolejowej HS2 w okolicy. Prace jednak się przedłużą, gdyż nikt nie spodziewał się, że pod ruinami kościoła znajdzie się jeszcze starsza budowla. Naukowcy zauważyli, że ruiny kościoła z 1080 r. powstały na usypanym materiale, który musiał zostać przyniesiony. To oznaczało, że Normanowie chcieli wyrównać ten teren i przykryć to, co znajdowało się pod spodem. Pod warstwą materiału archeolodzy odkryli ściany z krzemienia o grubości 1 metra, które były otoczone okrągłym rowem. Na miejscu odnaleziono także kilka pochówków oraz rzymskie dachówki, które prawdopodobnie Anglosasi użyli do pokrycia swojego kościoła. Budowa została tymczasowo wstrzymana, gdyż naukowcy spodziewają się kolejnych niezwykłych odkryć na miejscu. Ustawiono tam aktualnie muzeum polowe, które jest otwarte dla wszystkich chcących poznać historię oraz zapoznać się z odkryciem.

Brytyjski Narodowy Instytut Zdrowia dopuścił do stosowania w podstawowej opiece zdrowotnej innowacyjnego leku firmy Novartis, o nazwie Inclisiran, który ma pomóc pacjentom z podwyższonym poziomem cholesterolu. W ciągu 3 lat ok. 300 tys. chorych ma otrzymać dwa razy w roku środek w postaci zastrzyku. Chodzi konkretnie o pacjentów z chorobą genetyczną, która wywołuje wysoki poziom cholesterolu u osób, które przeszły zawał serca lub udar mózgu oraz tych, u których leczenie podwyższonego cholesterolu statynami nie przyniosło rezultatów. Z zastosowaniem tego środka medycznego wiąże się ogromne nadzieje, gdyż wykorzystuje on technikę ‘’wyciszania genów’’, która była dotąd używana tylko w przypadku rzadkich chorób genetycznych. Metoda ta polega na skupieniu się na przyczynach choroby, a nie łagodzeniu jej objawów. W przypadku leczenia podwyższonego cholesterolu tą techniką chodzi o dotarcie do konkretnego, uszkodzonego genu i uniemożliwienie mu wytwarzania białka PCSK9, które produkuje. Bierze ono udział w regulacji poziomu cholesterolu w naszym organizmie. Niestety występuje w nadmiarze u osób z wysokim poziomem cholesterolu LDL (tzw. złego cholesterolu). Zapobieganie produkcji tego białka pomoże obniżyć poziom cholesterolu. - Posiadanie szybszego i szerszego dostępu do leku takiego jak Inclisiran, który oferuje kombinację wygodnego schematu dawkowania, jedynie dwa razy w roku, a także możliwość stosowania w podstawowej opiece zdrowotnej, jest kamieniem milowym w opiece nad pacjentem – stwierdził prof. Kausik Ray z uniwersytetu Imperial College London. Naukowcy już pracują nad możliwością wykorzystania techniki ''wyciszenia genów'' w leczeniu innych chorób, np. choroby Alzheimera i nowotworów. Sukces tej metody w przypadku leczenia podwyższonego cholesterolu z pewnością przybliży do osiągnięcia celu.

Archeolodzy z Uniwersytetu w Sheffield dokonali w 2019 roku niezwykłego odkrycia. Udało im się odnaleźć w jeziorze na jednym z pól golfowych w Lincolnshire w Anglii drewnianą trumnę sprzed 4000 lat. Pochodzi ona z epoki brązu i w środku znajdują się szczątki człowieka, który musiał mieć wysoki status społeczny w tamtych czasach. Świadczyć o tym ma bardzo dobrze zachowany topór, który odnaleziono przy nim. Po gruntownym zbadaniu znaleziska, archeolodzy planują teraz udostępnić trumnę do oglądania i ujawnili informacje na jej temat. Ma być umieszczona w muzeum The Collection w Lincoln. Trumna została wykonana z pnia dębu. Ma ok. 3 metry długości i 1 metr szerokości. W środku została wypełniona liśćmi cisu lub jałowca, aby prawdopodobnie zabezpieczyć dodatkowo ciało. Odkrycie jest bardzo cenne, gdyż zarówno trumna, szczątki jak i topór, zachowały się w bardzo dobrym stanie. Do tej pory udało się na terenach Wielkiej Brytanii odkryć 65 podobnych trumien oraz 12 toporów.

Brytyjscy badacze ze spółki Gardline przy współpracy z British Antarctic Survey odkryli, że pod powierzchnią morza północnego znajdują się ogromne kanały z czasów epoki lodowcowej. Każdy z nich określono na dziesięć razy większy od rzeki Tamizy. Przecinały one tereny dzisiejszego pasa Morza Północnego od Szkocji do Norwegii. Kanały powstały na skutek roztopów, z których woda przepływała pod lodowcami, tworząc tzw. Dolinę tunelową. Każde żłobienie jest w kształcie litery "U”, a naukowcy uważają, że mogą mieć one od tysięcy do milionów lat. Eksperci przekazali, że badanie tych pradawnych form terenu może pomóc nam przewidzieć, jak dzisiejsze pokrywy lodowe na Antarktydzie i Grenlandii zareagują na wzrost temperatury, spowodowanych globalnym ociepleniem. Do tego istotnego odkrycia doszło przypadkiem. Badacze z Gardline mieli przeprowadzić ocenę zagrożeń na stanowiskach wiertniczych na Morzu Północnym przy pomocy pierwszego system sejsmiczny 3D, kiedy nagle natrafili na ślady po lodowcach.

Ogromny pióropusz gęstego dymu pojawił się na niebie w środkowej Anglii. W miejscowości Leamington Spa, w centrum hrabstwa Warwickshire, doszło do potężnej eksplozji na terenie zakładu przemysłowego. Przyczyna nie jest jeszcze znana. Obecnie nie ma też informacji o ofiarach. Na miejscu pracują służby ratunkowe. W okolicy czuć chemiczny zapach. Świadkowie nagrali potężny słup ciemnego dymu, który unosi się nad częścią uzdrowiskowej miejscowości. Pojawiły się głosy o całej serii mniejszych wybuchów. Nagrania świadków błyskawicznie zaczęły pojawiać się w sieci. Władze wezwały okolicznych mieszkańców i turystów do pozostania w domach i szczelnego zamknięcia wszystkich okien i drzwi. Służby apelują, by nie kręcić się w pobliżu miejsca eksplozji i zachować co najmniej 100 m odległości od miejsca zdarzenia.

Brytyjski sekretarz obrony Ben Wallace rozpłakał się w trakcie wywiadu na żywo, którego udzielił w poniedziałek, 16 sierpnia brytyjskiej stacji LBC. W rozmowie ostrzegł on, że niektórzy Brytyjczycy "nie wrócą z Afganistanu". Rozmowa dotyczyła harmonogramu ewakuacji brytyjskich obywateli z tego kraju. Według planu nakreślonego w Londynie ewakuacja powinna zakończyć się do 31 sierpnia. Nie wiadomo jednak, czy talibowie pozwolą na swobodny wyjazd z terytorium Afganistanu do tego czasu. Lotnisko w Kabulu jest dosłownie oblegane przez ludzi, chcących wydostać się ze stolicy.

Brytyjscy naukowcy z Public Health England – agencji rządowej zajmującej się zdrowiem publicznym - opublikowali w środę, 21 lipca, raport ze swoich badań nad skutecznością szczepionek Pfizera i AstraZeneca na wariant Delta COVID-19. Z ich ustaleń wynika, że przyjęcie dwóch dawek szczepionki daje niemal taką samą skuteczność w ochronie przed wariantem Delta, jak wcześniej w przypadku wariantu Alfa. Z raportu opublikowanego w czasopiśmie naukowym "New England Journal of Medicine" można się dowiedzieć, że przyjęcie dwóch dawek szczepionki Pfizera, daje skuteczną ochronę przed objawami infekcji Deltą na poziomie 88 procent. Wcześniej ustalono, że ta skuteczność na wariant Alfa wynosiła 93,7 proc. Preparat AstraZeneca z kolei według analiz naukowców, daje skuteczność na wariant Delta na poziomie 67 procent. Dla porównania, na wariant Alfa koronawirusa ta sama szczepionka dawała ochronę w granicach 74,5 procent. Przyjęcie tylko jednej z dwóch dawek tych szczepionek nie dawało satysfakcjonujących rezultatów. Ochrona przed wirusem Delta była widoczna w przypadku Pfizera na poziomie 36 proc., natomiast u AstraZeneca zaledwie na 30 procent. Brytyjscy naukowcy w podsumowaniu swoich badań wskazali, że istnieje potrzeba przyjęcia jak najszybciej dwóch dawek szczepionek Pfizera lub AstraZeneca, aby móc mieć realne zabezpieczenie przed wariantem Delta COVID-19.

W marcu na polu w Gloucestershire w Wielkiej Brytanii znaleziono niewielki fragment skały, który okazał się meteorytem sprzed 4,6 miliarda lat. Ta mała część ciała niebieskiego, której nadano nazwę Winchcombe na cześć pobliskiego miasteczka, według najnowszych analiz może mieć większe znaczenie dla świata nauki, niż przypuszczano. Naukowcy z Loughborough University wraz z organizacją ERRARO (The East Anglian Astrophysical Research Organisation), prowadzą obecnie badania w celu określenia dokładnego składu znaleziska. Chcą dowiedzieć się więcej o jego pochodzeniu. Wygląda na to, że Winchombe jest obiektem sprzed powstania planet - liczy 4,6 miliarda lat, czyli mniej więcej tyle samo, ile Układ Słoneczny. Utworzył się z tych samych gazów i pyłów co planety i Słońce. Wyjątkowość tego znaleziska podkreśla fakt, że jest to chondryt węglowy, czyli meteoryt składający się z węgla i krzemu. Ma bardzo kruchą budowę, przez co przeważnie rozpadają się w trakcie przelotu przez ziemską atmosferę. Dodatkowo obiekt, przemierzył ponad 177 mln km i nigdy nie przeszedł gwałtownych zderzeń. Badacze uważają, że to niezwykłe znalezisko może dużo powiedzieć na temat początków życia. Chondryty węglowe zawierają bowiem związki, takie jak aminokwasy. Ze względu na to, że znajdują się one we wszystkich żywych organizmach, naukowcy z Londynu wierzą, że ich identyfikacja w starożytnej skale z kosmosu będzie przełomowym odkryciem na temat narodzin życia na Ziemi. Badacze analizują skład meteorytu z Gloucestershire przy pomocy m.in. rentgenografii strukturalnej i spektroskopii. Słynna już skała pochodzi spoza orbity Marsa i znajdowała się w pasie kosmicznym między Czerwoną Planetą a Jowiszem. Musiała zostać wyrzucona przez oddziaływania grawitacyjne lub zderzenia między asteroidami. Na teren Wielkiej Brytanii spadł w lutym. Był to pierwszy upadek meteorytu od 30 lat na terenach Królestwa. Odnalazł go chemik Derek Robson z Wydziału Chemii Loughborough University. - To naukowa baśń. Jednego dnia twój przyjaciel znajduje meteoryt, a drugiego daje ci do analizy pozaziemski materiał. Istnieje ogromna szansa, by dowiedzieć się więcej o sobie i Układzie Słonecznym – skomentowała chemiczka, Sandie Dann, która należy do zespołu badającego Winchcombe.

Najważniejsze wydarzenia z Polski i ze świata, ciekawe rozmowy i tematy, które budzą emocje. WP News - nowy program Wirtualnej Polski i Telewizji WP. Prowadzący: Agnieszka Kopacz i Patrycjusz Wyżga dwa razy dziennie przedstawią państwu porcję gorących newsów i ciekawostek oraz połączą się na żywo z reporterami będącymi zawsze tam, gdzie dzieją się najważniejsze rzeczy. Dynamiczny program WP News codziennie o 11:50 i 16:50 na stronie głównej WP i w Telewizji WP.

Najważniejsze wydarzenia z Polski i ze świata, ciekawe rozmowy i tematy, które budzą emocje. WP News - nowy program Wirtualnej Polski i Telewizji WP. Prowadzący: Agnieszka Kopacz i Patrycjusz Wyżga dwa razy dziennie przedstawią państwu porcję gorących newsów i ciekawostek oraz połączą się na żywo z reporterami będącymi zawsze tam, gdzie dzieją się najważniejsze rzeczy. Dynamiczny program WP News codziennie o 11:50 i 16:50 na stronie głównej WP i w Telewizji WP.

Ponad pięć tysięcy lat temu neolityczni mieszkańcy południowo-zachodniej Anglii rozpoczęli budowę Stonehenghe. Wciąż nie wiadomo, jaki mieli w tym cel i jak powstało. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Jak zbudowano Stonehenge? Sekrety budowy najsłynniejszej prehistorycznej konstrukcji.

W trakcie wykopalisk na trasie HS2, w okolicach Londynu doszło do wyjątkowego odkrycia. Intensywne deszcze odsłoniły około 300 monet z epoki żelaza – czasów, kiedy Rzymianie zasiedlali Brytanię. Archeolodzy w rozmowie z BBC przyznali, że mieli już kończyć pracę na placu budowy, gdy zauważyli, że w jednym miejscu ziemia ma dziwny, zielono-niebieski kolor. Każda moneta ma średnicę ok. 3 cm i jest wzorowana na tych wybijanych na terenach współczesnej Marsylii ok. 2175 lat temu. Eksperci podali również, że po jednej stronie każdej wybita jest głowa stylizowana na wizerunek greckiego boga Apolla, a z drugiej szarżujący byk. Odkrycie zostało określone takim, które zdarza się "tylko raz w życiu". Znalezisko trafiło do Muzeum i Galerii Sztuki w Birmingham, gdzie trwają nad nim dalsze badania. Według historyków, w tamtych czasach monety nie służyły do wymian usług i towarów. Za to mogły służyć do oznaczanie terenów lub być darem dla bogów.

Cudowna moc kawy. Popularny napój może okazać się skutecznym lekiem na choroby wątroby. Do takich zaskakujących wniosków doszli brytyjscy naukowcy. Okazało się, że osoby regularnie pijące kawę mają o 21 proc. niższe ryzyko przewlekłej choroby wątroby, niż ludzie niepijący kawę. Naukowcy z University of South Hampton przeanalizowali historię zdrowia i spożycia kawy blisko 500 tys. Brytyjczyków. Co najmniej 1/3 Brytyjczyków zmaga się z niealkoholowym stłuszczeniem wątroby. To dość powszechne przy nadwadze. Badanie trwało 10 lat objęło osoby wieku 40-69 lat. 3/4 badanych deklarowało, że wypija średnio dwie filiżanki kawy dziennie. Co ciekawe, wszystkie rodzaje kawy działały podobnie – także rozpuszczalna i bezkofeinowa. Najlepsza wydawała się być jednak kawa mielona. U osób, które piły więcej kawy, ryzyko przewlekłej choroby wątroby i jej stłuszczenia proporcjonalnie malało. Ziarna tego popularnego napoju zawierają kahweol i kafestol, które m.in. tłumią stan zapalny wątroby. Naukowcy podkreślają, że przed rekomendacją kawy dla osób z chorą wątrobą, konieczne są dalsze badania. Wyniki opublikowano w czasopiśmie BMC Public Health.

Rosja zatrzymała brytyjski niszczyciel Royal Navy, który 23 czerwca przed południem miał naruszyć jej wody terytorialne. Patrol straży granicznej oddał strzały ostrzegawcze w kierunku okrętu. Jak podał rosyjski MON, niszczyciel "Defender" wpłynął na wody Federacji Rosyjskiej na Morzu Czarnym w okolicach przylądka Fiolent (w pobliżu zaanektowanego Krymu) i nie odpowiedział na ostrzeżenia rosyjskich sił przybrzeżnych. Okręt wpłynął 3 km w głąb wód terytorialnych. W ciągu dziesięciu minut rosyjskie myśliwce dodatkowo przeprowadziły bombardowanie ostrzegawcze, dopiero po którym brytyjski "Defender" zawrócił. Rzecznik brytyjskiego MON poinformował, że niszczyciel znajdował się na ukraińskich wodach terytorialnych, zgodnie z prawem międzynarodowym. Wielka Brytania zaprzecza też informacjom o strzałach. Moskwa wezwała do swojego ministerstwa obrony brytyjskiego attaché wojskiego.

Siedemnaście zdekapitowanych szkieletów sprzed około 1700 lat, odkryli brytyjscy archeolodzy. Odnaleziono je na trzech rzymskich cmentarzach w Knobb's Farm w Cambridgeshire, w Wielkiej Brytanii. Szkielety nie miały głów, co zdaniem naukowców oznacza, że osoby te zostały poddane egzekucji za łamanie rzymskiego prawa. Odcięte głowy znajdowały się w jamie grobowej niżej przy ciele, natomiast w miejscu głowy bliscy ofiar umieścili cenne przedmioty, np. wykonane z ceramiki. W III i IV wieku w Imperium Rzymskim surowo karano za przestępstwa, zwłaszcza w podbitych krainach, daleko od stolicy. Zgodnie z ówczesnym prawem, bliscy straceńców mieli jednak prawo wykupu ciała, aby móc godnie je pochować. Naukowcy w czasopiśmie Britannia napisali: "W III i IV wieku kary przewidziane przez prawo rzymskie stawały się coraz surowsze. Liczba przestępstw, za które groziła kara śmierci, wzrosła z 14 na początku III wieku, do około 60 do śmierci Konstantyna w 337 roku n. e.". Według badaczy, w okolicach starożytnych cmentarzy rzymskich przy Knobb's Farm w Cambridgeshire znajdowały się centra zaopatrzenia w towary, które były chronione przez rzymskich żołnierzy. Z pewnością dochodziło tam do wielu prób kradzieży różnych dóbr, które karano śmiercią.

Dokładnie 31 maja 1916 roku miała miejsce bitwa jutlandzka – największa bitwa morska I wojny światowej i jedna z największych bitew morskich w historii. Floty Niemiec oraz Wielkiej Brytanii spotkały się na Morzu Północnym. W działania wojenne zaangażowane zostało ponad 250 okrętów różnego rodzaju oraz ponad 105 tysięcy marynarzy. Cesarstwo niemieckie wysłało 99 okrętów. Wśród nich było kilkadziesiąt krążowników, niszczycieli,16 drednotów, 6 przeddrednotów oraz 5 krążowników liniowych. Brytyjczycy na spotkanie wysłali z kolei wszystkie siły Grand Fleet. Stanowiły one 151 okrętów, w tym 28 drednotów i 9 krążowników liniowych. Walka rozpoczęła się o 14:29. Wymiana ognia trwała wiele godzin. Niemcy po bitwie zakończonej na drugi dzień, ponieśli mniejsze straty niż Brytyjczycy: 2 pancerniki, 9 mniejszych okrętów i 2,5 tys. zabitych. Brytyjczycy stracili 2 pancerniki, 11 mniejszych okrętów i 6 tys. zabitych. Spór o to, kto wówczas wygrał bitwę, toczy się nieprzerwanie do dzisiaj. Zarówno Niemcy jak i Wielka Brytania krótko po walce ogłosiły się zwycięzcami. Historycy uważają, że w bitwie taktyczny sukces odnieśli Niemcy. Nie dali się zniszczyć liczniejszym siłom Brytyjczyków i zadali im większe straty. Politycznie jednak była to porażka Niemców. Ich flota budowana za ogromne pieniądze, która miała być potęgą światową, okazała się bezużyteczna. Niemcy po podpisaniu traktatu wersalskiego, który był dla nich hańbą, byli tak rozczarowani, że postanowili zniszczyć pozostałe, największe okręty swojej floty. Rozpoczęli tworzenie jej na nowo i podczas II wojny światowej ich okręty były już bardzo mocne. Bitwa jutlandzka była największym testem dla marynarki wojennej mocarstw i dała niewątpliwie impuls do kolejnych zmian w budowaniu okrętów.

W ostatnich tygodniach Brytyjczycy obserwują coraz więcej rekinów bliżej brzegu morza, niż zwykle. Eksperci z University of Southampton mówią o prawdziwej inwazji tego gatunku wzdłuż brytyjskiego wybrzeża. Żarłacze olbrzymie, żarłacze śledziowe zaobserwowano blisko brzegu, na przystaniach i w portach jachtowych. Te gatunki zwykle unikają tak płytkich wód. W ostatni weekend widziano pięć olbrzymich rekinów w trakcie spływu kajakowego w Kornwalii. Rekiny regularnie obserwują też członkowie "AK Wildlife Cruises", oferujący wycieczkowe rejsy. Prof. David Sims twierdzi, że obecność rekinów to efekt polityki lockdownu spowodowanego pandemią koronawirusa. Zaobserwowano to teraz, jak i w połowie 2020 r., kiedy wprowadzono wcześniejsze ograniczenia. Na wodach okolicznych mórz pojawiło się mniej statków rybackich, pasażerskich i turystycznych. To zachęciło rekiny do większej eksploracji wód w poszukiwaniu pożywienia. Wrażliwe na dźwięki drapieżniki, przez obostrzenia i mniejszy ruch statków, są odważniejsze i chętniej pojawią się bliżej plaż i skupisk ludzki.

Od wielu tygodni ludzie na całym świecie z zainteresowaniem i często podziwem przyglądają się, jak Brytyjczycy radzą sobie z epidemią. W związku z systematycznym spadkiem liczby osób zarażonych koronawirusem oraz coraz większą liczbą zaszczepionych mieszkańców 12 kwietnia zniesiono tam część obostrzeń, w tym dotyczących restauracji i sklepów. O tym, jak udało się w Wielkiej Brytanii opanować epidemię i jak aktualnie wygląda sytuacja na miejscu, opowiada Joanna Kuligowska, która była gościem programu Newsroom WP.

W sobotę (17 kwietnia) odbędzie się pogrzeb księcia Edynburga, Filipa, który zmarł 9 kwietnia w wieku 99 lat. Ceremonia odbędzie się na zamku w Windsorze. Do królewskiej rezydencji docierają członkowie rodziny królewskiej. W czwartek (15 kwietnia) na miejsce przyjechał książę Karol, najstarszy syn Filipa i następca brytyjskiego tronu. Na pogrzebie obecnych będzie tylko 30 osób. Spowodowane jest to ograniczeniami związanymi z pandemią koronawirusa. Książę Harry przybył z Kalifornii sam, bez ciężarnej małżonki, Meghan Markle. Z ujawnionego w czwartek (15 kwietnia) planu ceremonii pogrzebowej przez pracowników Pałacu Buckingham wynika, że Harry nie będzie również szedł obok księcia Williama, podczas odprowadzania trumny z ciałem księcia Filipa. Odmówiono oficjalnego komentarza na pytanie dziennikarzy, czy wynika to z chęci ''zminimalizowania napięcia'', które towarzyszy relacjom w rodzinie królewskiej, po sławnym wywiadzie dla Oprah Winfrey. W rozmowie para książęca ujawniła sporo wrażliwych treści dotyczących codziennego życia rodziny królewskiej. Wcześniej para książęca zrezygnowała oficjalnie z obowiązków przynależących do rodziny królewskiej, czym wywołali duże poruszenie w rodzinie królewskiej, a także brytyjskiej i światowej społeczności.

Agencja Associated Press udostępniła archiwalne nagrania w związku ze śmiercią księcia Filipa. Mąż królowej Elżbiety II zmarł w piątek (09.04) w Windsorze pod Londynem. Urodził się w 1921 roku na wyspie Korfu w greckiej i duńskiej rodzinie królewskiej. W wieku 18 lat wstąpił do Royal Navy. Już od 1939 roku korespondował ze swoją przyszłą żoną Elżbietą, którą poznał kilka lat wcześniej. W czerwcu 1942 został przydzielony do służby na niszczycielu typu V/W – HMS "Wallace", który brał udział w zadaniach eskortowych konwojów na wschodnim wybrzeżu Wielkiej Brytanii, a także w operacji "Husky". Pięć lat później po uzyskaniu obywatelstwa brytyjskiego, porzucił rodowe miano Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, przyjął nazwisko matki Battenberg w zanglicyzowanej formie Mountbatten, a także zrzekł się wszelkich tytułów grecko-duńskich. Zmienił także religię z prawosławia na anglikanizm i tym samym spełnił wszystkie wymogi, by móc ożenić się z Elżbietą. 20 listopada 1947 roku odbył się ich ślub, a Filip został mianowany księciem Edynburga. Był patronem ponad 800 organizacji, w większości zajmujących się środowiskiem, przemysłem, sportem i edukacją. W 2011 r. na swoje 90. urodziny otrzymał od swojej małżonki tytuł Lorda Wielkiego Admirała Marynarki. Był najdłużej żyjącym męskim członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej.

Elżbiety I Tudor pod koniec swojego życia miała tak fatalne uzębienie, że nazywano ją "męczennicą ropotoku". Świadkowie wspominają, że wypychała zapadające się policzki, a europejscy dyplomaci mieli problem, żeby zrozumieć co do nich mówi. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Gnijąca szczęka Elżbiety I Tudor. Mówiono, że "jej twarz zdradza oznaki rozkładu".

Emilia Skirmuntt uważa, że lockdown w całej Polsce jest dobrym ruchem. Wirusolog z uniwersytetu w Oxfordzie zwraca uwagę na skuteczność lockdownu w Wielkiej Brytanii, który trwa od grudnia. Zaznacza, że kraj odczuł te restrykcje, a one i tak powinny zostać wprowadzone wcześniej. Skirmuntt tłumaczy, że nie ma innej drogi niż lockodown, jeśli wzrasta liczba chorych i hospitalizowanych. Tym bardziej, jeśli zbyt wiele osób nie przyjęło szczepionki na COVID-19. Naukowiec dodaje, że szczepienia w Wielkiej Brytanii pozwolą na luzowanie obostrzeń. Uważa, że podobną drogą powinna podążyć Polska. - Zdaję sobie sprawę, że to nie jest popularna opinia - mówi. - Trzeba zacisnąć zęby i przeczekać te parę tygodni, aż transmisja COVID-19 zostanie obniżona na tyle, a szczepienia będą na takim poziomie, że będzie można zdjąć rygory - podsumowała.