świątynia

Izraelscy archeolodzy odkryli świątynię w miejscu narodzin Marii Magdaleny. Ruiny zostały odkryte w Magdali, starożytnej żydowskiej wiosce położonej na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego. W trakcie badań odkryto liczącą 2 tys. lat synagogę. "Możemy sobie wyobrazić Marię Magdalenę i jej rodzinę przychodzącą do synagogi tutaj, wraz z innymi mieszkańcami Magdali, by uczestniczyć w wydarzeniach religijnych i wspólnotowych" – podsumowali wyniki badań naukowcy. Synagoga składała się z sali głównej i dwóch oddzielnych pomieszczeń. Całość powstała z bazaltu, wapienia i gipsu. W mniejszym pomieszczeniu odnaleziono kamienną ławkę z siedmioramienną menorą – podał "Times of Israel". Dach podtrzymywało sześć filarów. Niektóre z białych ścian były ozdobione kolorowymi wzorami. Archeolodzy odkryli też kilka cennych artefaktów - świeczniki z ceramiki, szklane miski, pierścienie i kamienne naczynia używane do rytuałów oczyszczania. To druga świątynia w Magdali odkryta w okolicy – pierwszą odkopano w 2009 r., ok. 200 m dalej. Maria Magdalena towarzyszyła Jezusowi, była przy jego śmierci, była też jedną z pierwszych osób, które dowiedziały się o jego zmartwychwstaniu.

Peruwiańscy archeolodzy odkryli szczątki 29 osób na terenie stanowiska archeologicznego w Huaca Santa Rosa de Pucalá w północnej części Peru. Zostały one złożone w ofierze ponad 1000 lat temu przez preinkaską kulturę Wari, jako wotum pod budowę świątyni. W odkrytych grobowcach znajdowały się szczątki kobiet i dzieci, żyjących prawdopodobnie między 850 a 900 rokiem. Archeolog Edgar Bracamonte Levano z Muzeum Sipán stwierdził, że jest to przełomowe odkrycie, gdyż pierwszy raz uzyskano dowód na to, że kultura Wari składała ludzi w ofierze. Zdaniem naukowców, praktyki ofiarnicze potwierdzać miał także fakt odkrycia artefaktów takich jak np. dzbanek z ikonografią Mochica, butelkę w znanym stylu Early Sicán lub Proto-Lambayeque, garnek z dekoracją palety i nóż lub tumi z ostrzem w kształcie połowy księżyca. Dodatkowo, obok ludzi pochowano także zwierzęta, które również miały być złożone w ofierze razem z nimi. Kultura Wari była cywilizacją preinkaską, która kwitła w południowo-środkowych Andach i na wybrzeżu dzisiejszego Peru, od około 500 do 1000 roku.

Zespół katedralno-zamkowy z XIV w. w Kwidzynie jest jedną z najbardziej okazałych świątyń północnej Polski. Jest nie tylko piękna, zabytkowa i ogromna, ale też ma nadal wiele tajemnic, które czekają na swoje odkrycie. Jednym z powodów jest fakt, że znajduje się tam jeszcze wiele miejsc, które jest niedostępne dla turystów oraz od wielu lat nikt do tych miejsc nie wchodził. Odkrywcy z Urbex Team udali się tam, aby pokazać te niezwykłe miejsca. W zbadaniu świątyni pomagał doświadczony i wykwalifikowany pracownik kwidzyńskiego Tabularium, Tomasz Karcz. Kompleks katedry i zamku powstał w latach 1343-1380. Długość budowli bez części zamkowej wynosi aż 86 metrów, a wysokość nad główną nawą wynosi 18.2 metra. Nad nią znajduje się sklepienie gwiaździste w bogatej wersji ośmioramiennej. Niewątpliwie o niezwykłości katedry stanowi także południowy portyk katedry, który powstał z wapienia gotlandzkiego o formach wczesnogotyckich. To była jedyna taka konstrukcja w architekturze średniowiecznych Prus, na których terenie znajdowała się świątynia. We wnętrzu znajduje się także unikatowe dzieło sztuki. Chodzi o średniowieczną mozaikę św. Jana Ewangelisty, która została wykonana prawdopodobnie przez artystów z Wenecji. Inne tego typu mozaiki można podziwiać jedynie w Pradze i Rawennie. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Urbex Team Kwidzyn.

Do pracy zaangażowano dwa zespoły - archeologów i artystów. Wszystko po to, by z resztek odtworzyć podłogę Drugiej Świątyni w Jerozolimie, po której stąpał Jezus. Archeolodzy postanowili odtworzyć świętą podłogę z kamiennych kafelków, czerpiąc z zachowanych relikwii i tekstów z tamtego okresu. Prace nad odtworzeniem podłogi trwały 7 miesięcy. Każdy kafelek był ręcznie obrabiany i specjalnie postarzany. - Artyści, którzy nad tym pracowali, robili to doskonale. Mam nadzieję, że to będzie coś, co ludzie przyjdą zobaczyć, dotknąć i poczuć, jak to było 2 tys. lat wcześniej, zanim wiedzieliśmy, kto stąpał po tych kaflach - mówi Avi Tavisal, jubiler, jeden z artystów tworzących posadzkę. Druga Świątynia została zaprojektowana przez Heroda Wielkiego, podobnie jak inne wielkie budowle w rzymskiej Judei. Archeologom pomogły zachowane z ruin świątyni kafle - do ich wytworzenia używano kamienia wapiennego, kamienia z Morza Martwego, a także importowanego marmuru.

Na terenie Wałbrzycha znajduje się niezwykły obiekt, który pamięta czasy przedwojenne. W dzielnicy Nowe Miasto, w 1938 roku naziści wybudowali Totenburg - obiekt, który miał być hołdem dla poległych Ślązaków podczas I wojny światowej. W rzeczywistości służyć miał jednak do różnego rodzaju świąt państwowych III Rzeszy. Mauzoleum było zbudowane na wzór starożytnej architektury, gdyż naziści lubili odwoływać się w wielu sferach do tradycji i kultury starożytnego Rzymu. Wokół tej budowli narosło również wiele mitów i legend. Według nich naziści mieli tam odprawiać np. okultystyczne rytuały oraz prowadzić inicjację nowych członków do ich elitarnych jednostek.

Archeolodzy w norweskiej wiosce Ose odkryli pozostałości po 1200-letniej świątyni. Jak podaje Muzeum Uniwersyteckie w Bergen, tego typu budowle odnajdywane były już na terenie Dani i Szwecji. Jednak na terenie Norwegii badacze natrafiają pierwszy raz na staronordycką świątynię. Archeolodzy datują znalezisko na VII wiek i prawdopodobnie drewniana budowla służyła do składania ofiar bogom podczas przesilenia letniego i zimowego. Niestety z drewnianego miejsca kultu wikingów pozostały tylko otwory na słupy.

Na placu budowy na ulicy Szarej 10 w Warszawie przypadkiem odkryto pod ziemią pozostałości po dawnym Kościele Mariawitów. Oddana prawdopodobnie do użytku świątynia w 1912 roku, została zniszczona na początku II wojny światowej. Po wojnie ruiny zostały uprzątnięte razem z innymi zniszczonymi budynkami Warszawy. Do tej pory po świątyni nie było śladu. Dopiero przygotowania do budowy kolejnego obiektu pozwoliły odkryć zakopane mury tej świątyni. Na miejsce udali się już archeolodzy oraz Mazowiecki Konserwator Zabytków. Dokonali pierwszych oględzin miejsca i jego zabezpieczenia. Mury kościoła są w bardzo dobrym stanie i pozwalają na odtworzenie planu budynku.

W dwudziestoleciu międzywojennym w Niemczech stawiano pomniki ofiarom i bohaterom I wojny światowej. W takim celu miało powstać mauzoleum w Wałbrzychu - ówczesnym Waldenburgu. Ku czci śląskich górników i... nazistów. Mieszkańcy ówczesnego Wałbrzycha nie mieli jednak nazistowskich poglądów. Mauzoleum miało być więc świetnym miejscem do faszystowskich spotkań, promowania Hitlera i jego poglądów. Totenburg wzniesiono w latach 1936-38. Za projekt odpowiadał Robert Tischler. Świątynia przypominała starożytny grobowiec - 24 m x 27 m, była wysoka na ponad 6 m. Przed nią powstał duży plac defiladowy. W środku znajdował się dziedziniec. Wnętrze bogato zdobiły m.in. posągi lwów, swastyki, orły, marmurowo-złote mozaiki. Mówi się, że naziści organizowali tu swoje uroczystości. Odbywały się tu tajemnicze wydarzenia, a nawet rytuały. W 1945 r. uciekający przed Armią Czerwoną Niemcy wysadzili kawałek budynku. Po wojnie pomnik popadł w ruinę. Dziś to prawdopodobnie jedyny taki pohitlerowski budynek, który zachował się po wojnie w Europie.

We wsi Kruszyniany na Podlasiu znajduje się najstarszy meczet w Polsce. Został prawdopodobnie zbudowany jeszcze w XVII wieku i jego powstanie wiąże się z przekazaniem tej miejscowości Tatarom, którzy wsparli króla Jana III Sobieskiego w wojnie przeciw Turkom. Miała być to dla nich nagroda za lojalność wobec króla. Gdy Tatarzy się tam osiedlili, wybudowali wówczas meczet. Pierwsze udokumentowane wzmianki o nim pochodzą z 1717 roku. Świątynia w obecnym wyglądzie zastąpiła poprzednią budowlę. Została wzniesiona prawdopodobnie w drugiej połowie XVIII lub początku XIX wieku. W meczecie nadal modlą się wyznawcy islamu, lecz oprócz funkcji modlitewnej, meczet jest również atrakcją turystyczną. Można go zwiedzać praktycznie przez cały rok.

Darmowa telewizja na wakacje. Sprawdź szczegóły na se.pl . Na szczycie góry Fanjingshan o wysokości 2570 metrów stoją dwie kamienne budowle. Buddyści wierzą, że to tam można osiągnąć duchowe oświecenie, tak jak zrobił to Budda. Świątynie Buddy i Maitrei stoją pośród pasma górskiego Wuling. To jedne z 50 świątyń powstałych za czasów panowania dynastii Ming około 500 lat temu. Większość z nich nie zachowała się do dziś. By dostać się do świątyń w chmurach, trzeba pokonać prawie 9 tys. schodów. Wędrówkę na szczyt rekompensuje przepiękny widok na okolicę. Obie świątynie połączone są mostem bowiem szczyt świętej góry podzielony jest głębokim wąwozem.To nie jedyna atrakcja tego miejsca, bowiem różnorodność biologiczna sprawiła, że ten region został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Na terenie rezerwatu znajduje się ponad 2 tys. endemicznych gatunków roślin i setek zagrożonych zwierząt. Niektóry gatunki roślin pochodzą z trzeciorzędu.

Starożytna świątynia hinduska, którą 200 lat temu pochłonęła rzeka Mahanadi, wyłania się z wody. Świątynia znajdowała się kiedyś w mieście Odisha i była miejscem kultu boga Wisznu. Jednak gwałtowne powodzie w XIX wieku sprawiły, że tereny te zostały zatopione przez rzekę. Ostatnia susza sprawiła, że poziom wody jest bardzo niski, co pozwoliło ekspertom na zlokalizowanie miejsca, z którego wyłania się iglica zatopionej świątyni. Eksperci wierzą, że świątynia zachowała się w idealnym stanie, gdyż zagrzebana jest w piasku.

W Meksyku odkryto najstarszą i największą świątynię Majów. Budowla przez setki ukryta była na jednym z płaskowyżów. Dopiero analiza zdjęć satelitarnych zespołu naukowców z Uniwersytetu Arizona pozwoliła odkryć to niezwykłe miejsce. Świątynia znajduje się w prowincji Tabasco, blisko dzisiejszej granicy Meksyku z Gwatemalą. Budowla o nazwie Aquada Fenix ma ponad 3000 lat i jest wysoka na około 15 metrów.

Starożytni Izraelici palili marihuanę podczas ceremonii, aby wejść w stan euforii podczas obrzędu. Tak sugerują najnowsze badania ekspertów z Muzeum Izraela. Naukowcy zbadali twierdzę w Tel Arad, w środkowym Izraelu, która liczy sobie ponad 2700 lat. Jej odkrycia dokonano już w latach 60. XX wieku, lecz dopiero teraz badacze przyjrzeli się bliżej dwóm ołtarzom świątynnym. Okazało się, że zachowały się w nich resztki kadzidła i konopi indyjskich.

Pochodzący z epoki żelaza kompleks w Tel Motza pod Jerozolimą przeczy biblijnym tekstom - uważają archeolodzy. Chodzi o twierdzenia dotyczące tego, że świątynia Salomona była jedyną w starożytnym królestwie Judy. Według Biblii, ludowi żydowskiemu zabroniono oddawania czci poza świątynią Salomona, a inne zniszczono. Tymczasem w Tel Motza w 2012 r odkryto kompleks świątynny. W ubiegłym roku rozpoczęto tam prace archeologiczne. To miejsce rzuca nowe światło na starożytne biblijne miasto. Archeolodzy na terenie kompleksu odkryli dwa duże budynki - świątynię i potężny spichlerz. Pod podłogą świątyni znajdowały się liczne figurki ludzi i koni oraz przedmioty do uprawiania kultu. Według archeologów z Uniwersytetu w Tel Awiwie, miejsce kultu zbudowano tu ok. 900 r. p.n.e. Działało przez 300 lat.

Spektakularną akcję przenoszenia historycznego meczetu rozpoczęto w Turcji. Licząca 609 lat świątynia Er Rizk z miasta Hasankeyf ma osiąść prawie 5 km dalej. Akcja podzielona została na etapy. Całkowita waga budynku to 1,7 tys. ton.

Ma ponad 3 tysiące lat i służyła do rytuałów kultu wody. W nadmorskim regionie Lambayeque w Peru odkryto starożytną świątynię. Nietypowe miejsce kultu ma ok. 40 m długości i 56 m szerokości. Archeolodzy podkreślają, że to jedyny przykład megalitycznej architektury w okolicy. Wewnątrz świątyni znajdował się okazały plac z ołtarzem. Odbywały się tam rytuały płodności z wodą pobraną z doliny rzeki Zaña. W okolicy świątyni odkryto 21 grobów oraz kilka ceramicznych, metalowych i miedzianych przedmiotów. Groby należały do członków cywilizacji Chimu, która została podbita przez Inków w 1470 roku. Kultura Chimu sięga około 900 roku n.e. Słynie z wyjątkowych wyrobów z ceramiki, złota, miedzi i brązu.

Robotnicy natrafili na zaginioną świątynię faraona Ptolemeusza IV sprzed 2200 lat. Ruiny odnaleziono w mieście Tama na zachodnim brzegu Nilu. Odkrycia dokonano przypadkowo podczas prac budowlanych.

Ogromna susza w Hiszpanii odsłoniła po 50 latach pozostałości po megalitycznej świątyni. Chodzi o 144 granitowe bloki. Mierzą ponad 1,8 m. Mają nawet 5 tys. lat. Niezwykły pomnik nazywany jest "hiszpańskim Stonehenge". Zbudowali go najprawdopodobniej żyjący tu w epoce brązu Celtowie. Świątynia była prawdopodobnie przeznaczona do oddawania czci Słońcu lub do obrzędów pogrzebowych. Kamienny pomnik znajduje się w gminie Peraleda de la Mata, w środkowo-zachodniej części Hiszpanii. W latach 60. XX jeden z generałów zlecił tu budowę zapory wodnej. To wtedy woda z pobliskiej rzeki Tag przykryła pozostałości konstrukcji. Wielu mieszkańców zna historię tego miejsca, ale niewielu miało okazję świątynię zobaczyć. Wszystko zmieniła susza. Teraz eksperci chcą uchronić monolity przed wodą i skutkami erozji.

Upały w środkowej Tajlandii doprowadziły do odsłonięcia ruin niezwykłego miejsca. Mowa o pozostałościach buddyjskiej świątyni Wat Nong Bua Yai. Budynek wraz z otaczającą ją wioską znalazł się pod wodą 20 lat temu przez budowę tamy. Teraz ekstremalnie niski poziom wody w zbiorniku doprowadził do odsłonięcia ruin. Oprócz świątyni, woda odsłoniła bezgłowy, 4-metrowy posąg Buddy. Setki osób oddają mu hołd. Wat Nong Bua Yai była bardzo ważnym miejscem dla Tajów. Kompleks pełnił różne funkcje - był centrum społeczności, miejscem rytuałów, uroczystości i rekreacji. Ostatnio susza odsłoniła wszystkie kompleks w 2015 r. Eksperci alarmują, że Tajlandia stoi teraz w obliczu najgorszej suszy od dekady.

Międzynarodowy zespół podwodnych archeologów odkrył na terenie Herakleionu zatopioną, grecką świątynię. Za pomocą urządzenia skanującego archeolodzy zbadali obszar zatopionego miasta. Znaleźli pozostałości kilku budynków, w tym greckiej świątyni, oraz złote i brązowe monety i biżuterię. Naukowcy uważają, że artefakty pochodzą z czasów dynastii Ptolemeuszy (305 – 30 r. p.n.e.) i imperium bizantyjskiego. Herakleion to starożytne miasto, które znalazło się pod woda 1200 lat temu z powodu trzęsienia ziemi.

Oto przepiękna świątynia ku czci hinduskiego boga Wisznu w indyjskim Thiruvananthapuram. Pierwsze wzmianki o jej niewyobrażalnym bogactwie pochodzą z około 500 roku p.n.e. Do środka mogą wejść jedynie osoby, wyznające hinduizm, a samą budowlę strzeże ok. 200 uzbrojonych strażników. Wewnątrz świątyni znajdziemy mnóstwo posągów i figurek hinduistycznych bóstw. To jednak nie wszystko. Najciekawsze są podziemne komnaty świątyni.

Po dwóch latach można znowu zobaczyć ruiny kościoła z XVI wieku w Oaxaca w Meksyku. Został zbudowany przez hiszpańskich kolonizatorów. Świątynia została w 1961 r. zalana wodą podczas budowy zapory. Do tej pory można było zobaczyć ją tylko 4 razy.

Inżynierowie ogłosili, że udało im się wreszcie oczyścić teren wokół trzech kościołów w pobliżu Kasr al-Jahud. Usunięto ok. 6,5 tys. min i niewybuchów, które przez 50 lat uniemożliwiały korzystanie z kościołów. Świątynie położone są ok. kilometra od wspomnianego Kasr al-Jahud, które uznaje się za miejsce chrztu Jezusa. - To wyjątkowe uczucie być w miejscu, w którym nie było nikogo przez prawie 50 lat. Wszystko jest tu takie, jak było kiedyś - mówi Moshe Hillman z INMAA (organizacji zajmującej się odminowywaniem). Oczyszczone z min świątynie należą do zakonów: etiopskiego, franciszkańskiego i greckiego prawosławia. Zanim wierni znów się w nich pomodlą, muszą być jeszcze formalnie otwarte dla duchowieństwa. Na Zachodnim Brzegu są jeszcze cztery nierozminowane kościoły. Do ich oczyszczenia może jednak nigdy nie dojść. Inżynierowie obawiają się bomb-pułapek. Rozminowanie wspomnianych kościołów to wielkie wydarzenie. Dostęp do nich stał się niemożliwy w 1967 r. Izrael i Jordania toczyły wtedy wojnę, a teren w pobliżu Kasr al-Jahud był strefą wojenną. Oba państwa ostatecznie podpisały traktat pokojowy w 1994 roku, ale przez wiele lat nie rozpoczęto rozminowywania.

Podczas prac wykopaliskowych w oazie Siwa w północno-zachodnim Egipcie archeolodzy odkryli ruiny świątyni. To grecko-rzymski obiekt pochodzący sprzed 2200 lat. Na razie odkopano front świątyni. Grube kamienne mury i fragmenty korytarzy świadczą o tym, że obiekt ma jeszcze kilka nieodkrytych pomieszczeń. W ruinach odnaleziono dwa posągi lwów i pomnik mężczyzny o greckich rysach twarzy. Archeolodzy odkryli także naczynia, monety i mniejsze elementy wystroju wnętrza. Całość świątyni ma zostać zbadana do końca roku. Eksperci spodziewają się kolejnych ciekawych odkryć.

Tego nie mógł zbudować człowiek! Zdaniem wielu, bez technologii kosmicznych lub siły olbrzymów nie dałoby się wyciosać głazów ważących setki ton i zbudować z nich kamiennej platformy. Od tysięcy lat ludzie czczą na niej boskich władców świata. Z czasem miejsce groźnego Baala zajął rzymski Jowisz, żeby po wiekach zrobić miejsce dla Allaha i twierdzy broniącej drogi do Damaszku przed krzyżowcami, wyznawcami Chrystusa. Odwiedź z nami Baalbek w Libanie, gdzie gigantyczne bloki kamienne łączą się z przepychem i elegancją sztuki antycznego Rzymu.