Biznes klasa (strona 3 z 7)

Wojciech Cygan, szef rady nadzorczej Rakowa Częstochowa i członek zarządu PZPN, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, dlaczego nie ufa kwotom transferowym publikowanym w mediach — jego zdaniem są w dużej mierze zawyżane przez agentów, samych piłkarzy lub kluby chcące pokazać lepszy wynik sprzedaży. Jako przykład podaje ostatnie okienko transferowe, w którym Raków figurował na szczycie zestawień z kwotą bliską 10 mln euro, choć realna suma była, jego zdaniem, znacznie niższa. Cygan zwraca uwagę na strukturalny problem polskiej piłki: kluby finansowane przez samorządy nie muszą sprzedawać zawodników po cenach rynkowych, bo zawsze mogą liczyć na pieniądze z budżetu miasta. Mimo to Ekstraklasa jako produkt rośnie — w ostatnim roku padły rekordy przychodów klubów (1,27 mld zł), wydatków transferowych (220 mln zł) i frekwencji (3,9 mln kibiców).

Gabriel Kermiche, polsko-francusko-algierskiego pochodzenia, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak w wieku 25 lat, po śmierci ojca, przejął rodzinną firmę produkującą patyczki do uszu i chusteczki nawilżane — z 200 pracownikami i 100 mln zł obrotu, nie do końca wiedząc, na czym dokładnie polega ten biznes. Pod jego kierownictwem firma urosła do ponad tysiąca pracowników i 700 mln zł przychodów, m.in. dzięki przejęciu fabryki we Francji pod szyldem "Made in France". Przełomem okazało się wprowadzenie ekologicznych chusteczek nawilżanych — produkt długo nie budził zainteresowania w Polsce, aż pandemia i niedobór papieru toaletowego winduły sprzedaż dziesięciokrotnie, z 50 do 500 tysięcy paczek miesięcznie. Po sprzedaży firmy zainwestował w zupełnie inną branżę — sieć klinik Galileo Medical, łączącą fizjoterapię z psychoterapią.

Adam Bartosiewicz, współzałożyciel i wiceprezes WB Electronics, największej prywatnej firmy zbrojeniowej w Polsce, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak spółka urosła od zera do niemal 3 mld zł przychodów w niecałe 20 lat, nigdy nie korzystając z dotacji państwowych i przez długie lata reinwestując cały zysk zamiast wypłacać dywidendę. Jej sztandarowy dron FlyEye, łączący cechy szybowca ze startem z ręki, stał się kluczowym elementem ukraińskiej obrony, dostarczając dane wywiadowcze na polu bitwy — dlatego firma zdecydowała się na budowę fabryki tych dronów bezpośrednio w Ukrainie, w lokalizacji nieujawnianej ze względu na ryzyko ataku na moce produkcyjne. Dziś WB Electronics działa m.in. w USA, Ukrainie, Malezji i Indiach i planuje dalszy rozwój, w tym w obszarze rakiet.

Karol Pawlak, twórca firmy Vitroflora, dziś jednego z liderów europejskiego rynku kwiatów, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak pochodząc z czterech pokoleń ogrodników, sam zaczynał jako prywatny producent kwiatów w czasach PRL, gdy rynek zdominowany był przez gerbery. Zmiany gospodarcze po 1989 roku zmusiły firmę do zmiany kierunku — dziś Vitroflora ma najbogatszy w Europie asortyment bylin i produkuje nawet 100 mln sadzonek rocznie, choć to biznes o bardzo niskiej marży i ogromnej presji cenowej ze strony sieci handlowych. Firma działa dziś międzynarodowo, z laboratorium w Tajlandii oraz gospodarstwami w Portugalii i Holandii. Łączne przychody spółek Pawlaka przekraczają 200 mln zł rocznie, a rosnące koszty pracy firma równoważy inwestycjami w robotyzację — pięć robotów do sadzenia roślin in vitro zwraca się w zaledwie rok.

Dariusz Mazurkiewicz, prezes Polskiego Standardu Płatności, operatora BLIK-a, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak system z 19,5 mln aktywnych użytkowników miesięcznie, obsługujący w szczytowych momentach 300 transakcji na sekundę, stał się jedyną rentowną spółką tego typu w Europie, z przychodami przekraczającymi 420 mln zł i marżą EBITDA sięgającą 60 procent. W ciągu dekady działania użytkownicy wykonali już 7 mld transakcji o łącznej wartości zbliżającej się do biliona złotych. Spółka celuje w podwojenie skali do 5 mld transakcji rocznie, stawiając najpierw na ekspansję w Rumunii i na Słowacji w ramach strategii "Polska jest najważniejsza". Mazurkiewicz przekonuje, że prawdziwym rywalem BLIK-a stają się dziś Google Pay i Apple Pay.

Mateusz Tałpasz, współzałożyciel i prezes SmartLunch, tłumaczy w "Biznes Klasie Young" Łukasza Kijka, jak pomysł na biznes zrodził się z obserwacji stołówki, gdzie pracownicy rozliczali dofinansowane posiłki ręcznie "na zeszyt", co księgowej zajmowało dni pracy. Pierwszego klienta, fabrykę Bombardiera, zdobył dopiero po dziesięciu miesiącach, a pierwsza wersja produktu, skierowana do biur, w ogóle się nie przyjęła — przełomem okazało się dopiero wejście do fabryk. Firma rośnie dzięki tzw. efektowi latarni: obsługa dużego zakładu, jak fabryka Toyoty, ułatwia zdobywanie kolejnych kontraktów w okolicy. Dziś SmartLunch obsługuje ponad 800 firm i ponad 100 tys. aktywnych użytkowników miesięcznie, sprzedał już ponad 52 mln posiłków, a przychody przekroczyły 220 mln zł rocznie — także za granicą, gdzie w Czechach w siedem miesięcy osiągnął wynik, na który w Polsce pracował ponad trzy lata.

Jakub Faryś, prezes Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak ekspansja chińskich producentów zmusza europejskie marki do obniżek cen — Volkswagen ściął ceny elektryków nawet o kilkadziesiąt tysięcy złotych, a inni producenci odpowiadają licznymi promocjami. Według danych Instytutu Samar chińskie auta osiągnęły rekordowy udział w polskim rynku, który może urosnąć nawet do 40 tysięcy sprzedanych sztuk rocznie, a kluczową rolę odegrają klienci biznesowi, odpowiadający za 75-80 procent zakupów nowych aut. W jego ocenie długoterminowy sukces chińskich marek zależeć będzie od trzech czynników: dostępności serwisu, dostępności i ceny części oraz wartości rezydualnej pojazdów. Faryś zwraca uwagę, że europejscy producenci równolegle mierzą się z restrykcyjnymi celami emisyjnymi, które mogą kosztować branżę 6-8 mld euro kar.

Karol Myśliński, współtwórca wypożyczalni luksusowych aut Cylindersi, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, że choć marka kojarzy się z Ferrari czy Lamborghini wynajmowanymi nawet za 5 tys. zł za dobę, prawdziwy biznes robi się na bardziej codziennych SUV-ach i limuzynach — auta luksusowe codziennego użytku mają obłożenie 70-90 procent rocznie, podczas gdy sportowe Porsche 911 wyjeżdżają na drogi średnio 100 dni w roku. Flota licząca około stu samochodów generuje z samego najmu około 12 mln zł rocznie przy marży netto przekraczającej 10 procent. Myśliński przyznaje, że wypożyczanie drogich aut wiąże się z realnym ryzykiem — zdarzały się kradzieże i sytuacje, w których policja zatrzymywała samochód na kilka miesięcy jako dowód w sprawie karnej, co oznacza przestój bez przychodu. Samochody zostają we flocie zwykle nie dłużej niż dwa-trzy lata, do progu około 100 tys. km.

Maja Schaefer, współzałożycielka Zowie, tłumaczy w "Biznes Klasie Young" Łukasza Kijka, jak jej firma zbudowała agentów AI obsługujących dziesiątki milionów rozmów z klientami miesięcznie — w pełni autonomicznie, bez udziału człowieka, z marżą przekraczającą 80 procent. Zowie należy do zaledwie pięciu firm na świecie na tak zaawansowanym etapie rozwoju tej technologii, a wśród jej klientów są InPost, LPP, Modivo, Allianz czy Empik. Schaefer uważa, że sztuczna inteligencja fundamentalnie zmienia rynek pracy — nawet 90-95 procent osób pracujących dziś w obsłudze klienta będzie musiało się przekwalifikować, a popyt przesunie się w stronę ludzi łączących kropki i współpracujących z AI, nie wykonujących pracy odtwórczej. Jej zdaniem największą kulturową barierą rozwoju jest strach przed porażką, bez której nie ma sukcesu.

Maciej Nykiel, prezes i współzałożyciel touroperatora Nekera, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, dlaczego marża pierwszego stopnia w branży turystycznej sięga około 20 procent, ale po odjęciu wszystkich kosztów realny zysk netto to zwykle 1-3 procent — z kolei biuro podróży sprzedające gotową ofertę zarabia na prowizji rzędu 10 procent. Przed założeniem Nekery Nykiel kierował polskim oddziałem Neckermanna, należącym do grupy Thomas Cook — gdy ta upadła, zdrowa finansowo polska spółka również musiała ogłosić niewypłacalność. Nową firmę uruchomił tuż przed pandemią, bez historii finansowej uprawniającej do pomocy publicznej — ratunkiem okazała się błyskawicznie stworzona oferta wakacji w Polsce, która w pierwszym roku sprzedała się za 9 mln zł. Dziś Nekera współpracuje z około 2600 biurami agencyjnymi i zmierza w stronę 100 mln zł przychodu rocznie.

Gregoire Nitot, francuski założyciel Sii Polska, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak otworzył w Warszawie firmę informatyczną, mając ze sobą jedynie dwie walizki, wynajęte mieszkanie i 30 tys. euro oszczędności z pięciu lat pracy w Paryżu. Nie mówił po polsku i sam zajmował się sprzedażą, rekrutacją i księgowością, a pierwsze spotkanie biznesowe, z Orange, skończyło się odesłaniem z kwitkiem — mimo to już w pierwszym roku zatrudniał 30 osób zamiast planowanych ośmiu. Sii Polska była jego trzecią próbą biznesową po nieudanej organizacji festiwalu muzycznego we Francji i imporcie oliwy z Tunezji — dziś to firma zatrudniająca ponad 7 tys. osób, z przychodem 2,1 mld zł i zyskiem netto 261 mln zł rocznie, w całości reinwestowanym w rozwój. Nitot uważa Polskę za gospodarczego tygrysa Europy ostatnich dwóch dekad, chwaląc pracowitość i umiejętności polskich inżynierów.

Karol Wiśniewski, znany jako Friz, tłumaczy w "Biznes Klasie Young" Łukasza Kijka, jak z nastoletnich filmików o Pokemonach zbudował Ekipa Holding, spółkę notowaną na NewConnect z kapitalizacją przekraczającą 115 mln zł i przychodami rzędu 74 mln zł rocznie. Dziś zatrudnia ponad 150 osób i coraz rzadziej sam tworzy treści — bliżej mu dziś do roli producenta budującego projekty dla innych twórców. Za swoją największą porażkę uznaje rozpad pierwszego zespołu influencerów, OG Ekipy — to doświadczenie, jego zdaniem, nauczyło go zarządzania kryzysami, na którym oparł kolejne projekty, w tym lody Ekipa we współpracy z Koralem. Wiśniewski przyznaje, że świadomie nie chce przekraczać pewnego poziomu rozpoznawalności, bo psychiczny koszt sławy uważa za większy niż finansowy zysk.

Kacper Nowicki, CEO i współtwórca startupu Nomagic, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak jego firma zamienia magazynowe roboty w urządzenia zdolne pakować zamówienia internetowe — zadanie pozornie proste, ale trudne do zautomatyzowania, bo w magazynach znajdują się setki tysięcy różnych przedmiotów. "Pensja" takiego robota, jeśli klient nie kupuje sprzętu na własność, wynosi około 5 tys. euro miesięcznie, a maszyna może pracować całą dobę na trzy zmiany — w ujęciu godzinowym jest nieco wolniejsza od dobrze wyszkolonego pracownika, ale na przestrzeni kilku zmian osiąga porównywalną wydajność. Roboty Nomagic działają dziś we Francji, Niemczech, Szwajcarii, Norwegii, Szwecji i Włoszech, a firma, według Nowickiego, znajduje się w światowej trójce liderów w swojej niszy. Budowanie startupu, jak przyznaje, wiąże się z niezliczonymi odmowami inwestorów.

Marek Tronina, CEO i współzałożyciel Fundacji Maraton Warszawski, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak organizacja z rocznym budżetem 18 mln zł musi sama na siebie zarabiać, głównie dzięki opłatom startowym i sponsoringowi. Największą pozycją kosztową jest zamknięcie ulic i infrastruktura — w przypadku maratonu to kilkaset tysięcy złotych, do tego dochodzą zabezpieczenie trasy, pakiety startowe i oprawa wydarzenia. Tronina zainteresował się Maratonem Warszawskim, gdy odkrył, że impreza przestała istnieć — pierwszą edycję zorganizował w osiem tygodni, początkowo bez nazwy, która pojawiła się dopiero na plakacie wydrukowanym przez znajomego. Dziś to rozpoznawalna marka w świecie biegaczy, a frekwencja po pandemii wróciła do rekordowych poziomów — Tronina przestrzega jednak, że taki popyt nie jest dany raz na zawsze.

Piotr Nowosielski, założyciel i prezes Just Join IT, tłumaczy w "Biznes Klasie Young" Łukasza Kijka, dlaczego jego zdaniem czasy rynku pracownika się skończyły, zwłaszcza w segmencie białych kołnierzyków, gdzie samo posiadanie pracy staje się dziś największym benefitem. W jego firmie obowiązuje model 4+1: cztery dni w biurze, jeden zdalnie, bo praca zdalna się, jego zdaniem, nie sprawdziła. Najbardziej zagrożoną grupą są w jego ocenie młodzi absolwenci, coraz częściej zastępowani przez sztuczną inteligencję, zanim zdążą zdobyć doświadczenie — sam zespół inżynierski Nowosielskiego już połowę kodu pisze z pomocą AI, bez redukcji zatrudnienia. Ostrzega przy tym przed nieuczciwymi praktykami finansowania startupów, gdzie dług zabezpieczony na udziałach bywa wykorzystywany do przejęcia firmy, oraz przed kandydatami oszukującymi rekrutację przy pomocy sztucznej inteligencji.

Bogusław Leśnodorski, prawnik, inwestor i były prezes Legii Warszawa, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, dlaczego uważa, że skuteczność w biznesie często wymaga wcześniejszego bankructwa, nawet dwu- czy trzykrotnego — bo nic tak nie uczy, jak trudne czasy i porażki. Kluczem do sukcesu jest, jego zdaniem, zdrowe ego oparte na samoświadomości, o ile nie przeradza się w arogancję, oraz umiejętność otaczania się ludźmi mądrzejszymi od siebie. Leśnodorski przyznaje, że jego głównym talentem biznesowym jest intuicja w ocenie ludzi, dzięki której we wczesnym etapie kariery aktywnie wspierał Igę Świątek, zanim została gwiazdą światowego tenisa, łącząc ją m.in. z psycholożką Darią Abramowicz. Za największą barierę rozwoju Polski uważa powolny i kosztowny system sądowniczy, a pięć lat na czele Legii Warszawa to dla niego czas "wyjęty z życia", w którym żył z oszczędności.

Robert Dobrzycki, prezes Panattoni w Europie, Wielkiej Brytanii i Azji, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak zaczynał dorosłe życie z dwoma milionami złotych długu, a dziś zarządza firmą działającą w 17 krajach przy rocznych obrotach sięgających 5 mld euro. Ostrożność, którą dziś się kieruje, ukształtowała między innymi strata około 2 mln euro na jednej z transakcji, gdy emocje wzięły górę nad kalkulacją ryzyka — dziś, jak mówi, strach go nie paraliżuje, tylko motywuje. Najbardziej osobistym z jego projektów jest inwestycja w Widzew Łódź, klub, którego kibicem był od dziecka — zainwestował już 42 mln zł, nie planuje ich wycofywać i chce budować wartość klubu z myślą o sukcesach sportowych w dłuższej perspektywie.

Damian Ozga, który zbudował i sprzedał trzy sieci franczyzowe — w tym biura podróży MyTravel — za łącznie 50 mln zł, a dziś współtworzy markę jubilerską Savicki, tłumaczy w "Biznes Klasie Young" Łukasza Kijka, dlaczego franczyza to nie inwestycja bez ryzyka jak lokata. Ostrzega przed franczyzodawcami obiecującymi szybki sukces zamiast sprawdzonego modelu biznesowego i odradza traktowanie franczyzy jako biznesu "dla dziecka czy partnera", jeśli nie jest on realnie zaangażowany. Savicki, dziś sieć 12 salonów z przychodem sięgającym 100 mln zł, wyrosło z lokalnego jubilera z dwoma punktami dzięki wprowadzeniu stolików do przymiarki pierścionków oraz wysyłce miarki jubilerskiej kurierem do domu klienta — Ozga zainwestował w ten biznes 6 mln zł, a marża końcowa sięga dziś 10-11 procent przy celu 17-18 procent EBITDA.

Paweł Miszta, handlarz samochodami znany z programu "Wojny samochodowe", tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, dlaczego mimo 15 lat w branży i sprzedaży około 300 aut rocznie za łącznie 30 mln zł, nigdy nie sprowadza samochodów z Niemiec. Twierdzi, że co tydzień trafiał tam na cofnięte liczniki, w rekordowym przypadku aż o 400 tys. km — jedynym zagranicznym rynkiem, któremu ufa, jest Szwecja, gdzie takie oszustwa są strukturalnie niemożliwe. Najważniejszym elementem biznesu jest dla niego sam zakup — stawia głównie na auta poleasingowe, droższe, ale w lepszym stanie, dzięki czemu reklamacje spadły do zaledwie 1 procent sprzedanych sztuk. Miszta nie widzi popytu na używane elektryki, bo koszt wymiany baterii potrafi pochłonąć zysk z całego miesiąca, a rynek uważa za coraz mniej przewidywalny — ostatnio, jego zdaniem, to chińskie marki robią na nim największy ruch.

Sebastian Kondracki, współtwórca Bielik AI i prezes Fundacji Spichlerz, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak grupa pasjonatów budująca model weekendami, bez wsparcia gigantów technologicznych, stworzyła pierwszy tak zaawansowany polski model językowy. Aż 90 procent danych treningowych Bielika stanowią teksty w języku polskim, wobec zaledwie około 8 procent w modelach globalnych — dzięki temu model rozumie mowę potoczną, emocjonalną i pełną błędów lepiej niż zagraniczne odpowiedniki. W przeciwieństwie do modeli chmurowych jak GPT, Bielika można uruchomić lokalnie, całkowicie offline, co ma kluczowe znaczenie przy pracy z danymi wrażliwymi w bankowości, zdrowiu czy administracji. Dzięki otwartej licencji korzystanie z niego jest darmowe nawet komercyjnie, bez kosztów sięgających w przypadku globalnych rozwiązań tysięcy dolarów miesięcznie.

Damian Strzelczyk, współzałożyciel Tutlo, internetowej platformy do nauki angielskiego z lektorem na żądanie, tłumaczy w "Biznes Klasie Young" Łukasza Kijka, jak razem z kolegą, bez kapitału, produktu i zespołu, zbudował stronę w jeden dzień i sprzedawał w przedsprzedaży lekcje, których jeszcze fizycznie nie było. Inwestorzy i eksperci odrzucali pomysł, mówiąc, że nie ma potencjału — Strzelczyk zamiast nich zapytał o zdanie klientów, którzy odpowiedzieli realnymi przelewami. Miesiąc przed przełomem firma rozważała zamknięcie działalności — uratowało ją dopiero przejście na sprzedaż długoterminowych kontraktów, na 12 lub 24 miesiące. Dziś Tutlo współpracuje z 4 tysiącami lektorów, ma prawie 400-osobowy zespół, ponad 70 tysięcy aktywnych uczniów i generuje 200 mln zł przychodów rocznie. Sztucznej inteligencji się nie obawia — traktuje ją jako wsparcie dla lektorów, nie ich zastępstwo.

Rafał Bugyi, prezes Trumpf Hüttinger, niemieckiej firmy specjalizującej się w elektronice mocy, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak jej zasilacze trafiają do produkcji aż 95 procent paneli fotowoltaicznych wytwarzanych w Azji Południowo-Wschodniej. Firma ma w Polsce cztery zakłady produkcyjne i centrum badawczo-rozwojowe, zatrudnia tu około 1500 osób, a jej krajowy obrót sięga półtora miliarda złotych przy ponad 5 mld euro przychodów globalnie. Bugyi podkreśla, że Trumpf trzyma się zasady płacenia podatków tam, gdzie powstaje wartość dodana — w tym w Polsce. Jego zdaniem krajowi brakuje długofalowej strategii gospodarczej opartej na budowie silnych, wspieranych przez państwo czempionów narodowych, na wzór południowokoreańskich Samsunga czy Hyundaia.

Rafał Brzoska, założyciel i prezes InPost, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak zaczynał od roznoszenia ulotek za pięć groszy, by zbudować firmę wartą dziś blisko 30 mld zł. Najtrudniejszym momentem w jego karierze był rok, w którym dziesięciokrotnie miał na biurku gotowy wniosek o upadłość — za każdym razem odmawiał, bo nie chciał oszukać wierzycieli ani stracić miejsc pracy, zaciągał prywatne pożyczki na wypłaty i ostatecznie zastawił własny dom. Część pracowników zgodziła się wtedy na wynagrodzenie w ratach, a z zespołu zostało zaledwie dziesięć osób, mimo że nawet po wyjściu z kryzysu banki długo odmawiały mu kredytu. Dziś InPost notuje 10,9 mld zł przychodów rocznie i dostarcza ponad miliard przesyłek, a celem Brzoski jest bycie numerem jeden w Europie.

Martyna Zastawna, założycielka WoshWosh, tłumaczy w "Biznes Klasie Young" Łukasza Kijka, jak w wieku 24 lat, ze studiów dziennikarskich, rzuciła dobrze płatną pracę w marketingu, by czyścić buty w warszawskiej kawalerce — mimo że rodzina uważała pomysł za szalony. Skala zainteresowania od razu ją przerosła: samego pierwszego dnia po ogłoszeniu otwarcia zjawiło się 500 osób, a firma bez porządnego systemu znakowania gubiła buty i traciła klientów. Po trzech miesiącach, na skraju bankructwa i wyczerpania fizycznego, Zastawna napisała ponad 80-stronicowy plan naprawczy — podwoiła ceny, wprowadziła standardy obsługi, przeniosła warsztat z Warszawy do Łodzi i wzięła 40 tys. zł kredytu. W szczytowym momencie firma osiągała 5 mln zł przychodu rocznie, zanim po dziesięciu latach Zastawna sprzedała swoje udziały.

Dariusz Gałęzewski, współzałożyciel marki Oshee, tłumaczy w "Biznes Klasie" Łukasza Kijka, jak razem z Dominikiem Dolińskim budował firmę od zera, bez wsparcia banków, pożyczając pieniądze od pracowników i znajomych — pierwszą dywidendę wypłacili dopiero po 11 latach. Kampanię reklamową sfinansowali milionem złotych pożyczonym od przyjaciela, a partnerstwo z Realem Madryt zdobyli bez budżetu, dzięki agentowi licencyjnemu, który uwierzył w ich historię — dziś twarzą marki jest Iga Świątek, a wcześniej był nią Robert Lewandowski. Oshee generuje dziś ponad 800 mln zł obrotu rocznie, sprzedaje się w 56 krajach i jest liderem rynku napojów funkcjonalnych w Polsce oraz Finlandii. Gałęzewski nie ukrywa, że największym problemem polskiego biznesu są dziś ceny energii, jedne z najwyższych na świecie.