biblia

- To niebezpieczna sekta i grupa religijna o skrajnych poglądach, która szerzy prawdy moralne, a w rzeczywistości zniewala i oszukuje innych – tak dzisiaj o świadkach Jehowy mówi Katarzyna Haniewska, autorka bloga "jaoniion.pl", była głosicielka, która wystąpiła z organizacji w 2017 r. Dziś nazywa siebie "kobietą po przejściach, która pokazuje życie po wyjściu z sekty". Ten duży związek wyznaniowy liczy w Polsce obecnie ok. 114 tys. głosicieli. – Wydaje się, że życie świadków Jehowy nie różni się od życia innych osób. To są jednak tylko pozory. Dzieci od małego są izolowane od ludzi "ze świata", a osoby dorosłe obracają się głównie w swoim towarzystwie – inne towarzystwo jest niewłaściwe – tłumaczy Katarzyna Haniewska. – W 2016 r. zauważyłam z mężem rzeczy, który nas zaniepokoiły. W tym czasie nagłaśniana była m.in. sprawa przypadków pedofilii w Australii. Zaczęliśmy się nad tym wszystkim głęboko zastanawiać – dodaje była świadek Jehowy. Wraz z mężem i dziećmi zrezygnowała w 2017 r. – Napisaliśmy list, odeszliśmy sami, z podniesioną głową, ale zostawiając tam całą swoją rodzinę i przyjaciół. Oni pozostali w organizacji, nasze kontakty są dziś ograniczone. Jeśli zaczynasz mieć inne poglądy to stajesz się zagrożeniem dla wierzących. Z osobą, która opuszcza świadków Jehowy nie utrzymuje się już kontaktu. To była jednak dobra decyzja, chociaż okupiona bólem, płaczem i wielkimi konsekwencjami – podsumowuje Haniewska.

To prawdziwa sensacja wśród badaczy tekstów biblijnych. Dotyczy ona słynnych zwojów znad Morza Martwego. Od ich przypadkowego odkrycia minęło 70 lat, mimo to wciąż są one przedmiotem licznych badań i analiz - obecnie z wykorzystaniem najnowszych technologii, a nawet sztucznej inteligencji. Naukowcy z Uniwersytetu w Groningen odkryli właśnie, że biblijny tekst został napisany przez wielu skrybów, którzy naśladowali wzajemnie swoje style pisania. Eksperci przeprowadzili szczegółową analizę jednego ze zwojów - 1QIsaa, manuskryptu napisanego na pergaminie ok. 125 r. p.n.e. To jeden z najstarszych rękopisów z Qumran, a jednocześnie największy i najlepiej zachowany spośród wszystkich rękopisów biblijnych. Dzięki digitalizacji i stworzeniu specjalnego algorytmu, naukowcy analizowali każdy znak, szukając nawet najdrobniejszych różnic. Okazało się, że dwie połówki manuskryptu stworzyło dwóch różnych skrybów o bardzo podobnym stylu pisma. Na końcu 27. kolumny teksty badacze odkryli nawet przerwę w manuskrypcie i zmianę materiału. Odkrycie Holendrów obala wcześniejszą tezę, że tekst zwojów znad Morza Czarnego to dzieło jednego skryby. Zwoje z Qumran zawierają najstarsze manuskrypty Biblii Hebrajskiej. Odkryto je w 11 grotach w Qumran w latach 1947-1956.

To może być przełomowe odkrycie dla badaczy biblijnych. Zwój Szapiry, starożytny manuskrypt, który od 1883 r. jest uważany za fałszywy, może być rzeczywiście prawdziwym, najstarszym znanym pismem biblijnym. Tak przynajmniej twierdzi naukowiec Idan Dershowitz z Uniwersytetu w Poczdamie, który zajął się badaniem zaginionego starożytnego zwoju. Jego istnienie ogłosił w XIX w. w takcie pobytu w Londynie izraelski handlarz antykami Mojżesz Szapira. Kupiło go Muzeum Brytyjskie, ale podważyło autentyczność i dwukrotnie wystawiło na aukcje. Później fragmenty rękopisu uznano za zaginione. Po odkryciu zwojów znad Morza Martwego, naukowcy nie byli zainteresowani badaniem autentyczności zwoju Szapiry. Po latach badań Dershowitz twierdzi, że ma archiwalne i literackie dowody, że to prawdziwy starożytny artefakt. Biblia ma faktycznie pochodzić z VIII w. p.n.e. z czasów Pierwszej Świątyni i być najstarszym takim dokumentem. Zwój powstał na kawałkach owczej skóry i zawiera tekst Księgi Powtórzonego Prawa i zmienione jedenaste przykazanie. Tekst jest spójny, napisany w alfabecie paleohebrajskim.

Naukowcy z Izraela dokonali niezwykłego odkrycia sprzed 3000 lat. Archeolodzy pod kierownictwem Naamy Sukenik z Departamentu Starożytności Izraela oraz Erez Ben-Yosefa z Uniwersytetu w Tel Awiwie znaleźli między innymi włókna wełny barwionej na tzw. "królewską purpurę". Skrawek farbowanej nici pasuje do opisu purpurowych szat noszonych przez biblijnego króla Salomona lub kogoś z członków rodziny królewskiej. Na taki materiał mogły sobie pozwolić tylko osoby wysoko sytuowane w hierarchii społecznej. Znalezisko jest pierwszym tego typu pochodzącym z okresu Dawida i Salomona. Badania datowania radiowęglowego potwierdziły, że skrawek materiału pochodzi z około 1000 roku p.n.e. Co odpowiada okresom biblijnej monarchii Dawida i Salomona w Jerozolimie. Naukowcy oprócz włókien wełny, znaleźli skrawek tkaniny i chwost. Podkreślają, że odkryte materiały zachowały się w Dolinie Timny dzięki wyjątkowo suchemu klimatowi. Znajduje się w południowej cześć Izraela. Region ten słynie z bogatych złóż rudy miedzi. Należał do biblijnego królestwa Edomu.

Kodeks Leningradzki jest niezwykłą księgą. To najstarszy zachowany i kompletny rękopis, który zawiera cały tekst Biblii hebrajskiej. To niezwykła i jedna z najbardziej dokładnych wersji części Pisma Świętego - źródło wielu tłumaczeń Starego Testamentu na inne języki. Kodeks powstał ok. 1008 r. Pochodzi od rodziny słynnych masoreckich skrybów z Tyberiady (dzisiejszy północny Izrael). To prawdziwe dzieło sztuki z bogato zdobionymi 16 stronami i tekstem masoreckim. W większości zapisanym w 3 kolumnach. Jest bliski starszemu Kodeksowi z Aleppo, który uległ częściowemu zniszczeniu w 1947 r. Nazwa Kodeksu Leningradzkiego pochodzi wyłącznie od miejsca przechowywania. Kodeks od 1863 r. znajduje się w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej w Petersburgu (dawniej Leningradzie). Jak trafił do Rosji? Kodeks nabył krymsko-karaimski kolekcjoner Abraham Firkovic i przywiózł najpierw do Odessy w 1838 r. Kiedy Leningradowi w 1991 r. przywrócono historyczną nazwę, nazwę kodeksu pozostawiono na życzenie muzeum, by uniknąć zamieszania. Oprawiony w skórę i napisany na pergaminie, w stanie nienaruszonym do dziś znajduje się w Petersburgu.

- Bogactwo może być rozumiane jako przejaw Bożego błogosławieństwa, mamy słowo Boże, by czynić sobie ziemię poddaną. Świat został nam powierzony przez Boga, a my mamy czynić go bardziej doskonałym, sprawiedliwym, dobrym - tłumaczy ksiądz prof. Andrzej Kobyliński, filozof, etyk. - Bogactwo samo w sobie nie jest ani dobre, ani złe. Wielkie pieniądze mogą być źródłem szczęścia, ale mogą być też źródłem ogromnego nieszczęścia. Na ludziach bogatych, pracodawcach, przedsiębiorcach spoczywają obowiązki społeczne dotyczące troski o dobro wspólne i ludzi dotkniętych różnymi formami biedy czy wykluczenia społecznego - dodaje.

- W czasach Jezusa monety były wykonane trzech kruszców: z miedzi i srebra były wykonane monety mniejszej wartości, natomiast najcenniejsze były wytapiane ze złota. Jeśli chodzi o srebrniki, czyli monety wykonane ze srebra, najbardziej popularną monetą był denar, a denar odpowiadał płacy za jeden dzień pracy - tłumaczy mówi ksiądz prof. Andrzej Kobyliński, filozof, etyk. - Możemy przypuszczać, że te srebrniki to były denary. 30 srebrników to było 30 dniówek, czyli miesięczna pensja - konkluduje ks. Prof. Kobyliński.

Plac budowy nowej dzielnicy w Hispin skrywał kompleks fortyfikacji z czasów biblijnego króla Dawida. Izraelski Urząd ds. Starożytności wstrzymał pracę i na miejscu pojawili się archeolodzy. Badacze określili wiek fortecy na XI-X wiek przed Chrystusem.Twierdzę zbudowano z dużych bazaltowych kamieni. Badacze odkryli kilkanaście przedmiotów w tym pierścionki i figurkę kobiety grającej na bębnie. Bazaltowy kamień z grawerem wskazuje, iż fort wybudowało królestwo Geszur. I choć naukowcy nie podejrzewali, że państwo miasto Geszur mogło tak daleko sięgać, to jednak strategiczna lokalizacja i grawer wskazują na prawdopodobnych budowniczych. Podobną ikonografię przedmiotów odnaleziono 15 km dalej na innym stanowisku archeologicznym nieopodal północnego brzegu Jeziora Galilejskiego. Gdzie według niektórych badaczy kiedyś istniała stolica Geszur. Archeolodzy podkreślają, odkrycie jest niezwykle ważne, ponieważ wzbogacają wiedzę na temat osadnictwa na Wzgórzach Golan.

Izraelscy archeolodzy odkryli w pobliżu miasta Kirjat Gat pozostałości kananejskiej fortecy z XII wieku przed naszą erą. Odkrycie pasuje do opisu z biblijnej Księgi Sędziów, należącej do ksiąg historycznych Starego Testamentu. Mierząca 18 m x 18 m dwupiętrowa cytadela miała wieże strażnicze w rogach i dziedziniec z kamiennymi płytami. W pozostałościach pomieszczeń po obu stronach dziedzińca odkryto resztki naczyń ceramicznych. Prawdopodobnie służyły one do odprawiania obrzędów religijnych. Kanaan był wówczas rządzony przez Egipt. Fragmenty ceramiki potwierdzają egipskie wpływy w tym regionie. Naukowcy twierdzą, że forteca została zbudowana przez Kananejczyków z pomocą ich egipskich władców przeciwko najeźdźcom filistyńskim. Odkrycie daje wgląd w czasy opisane w biblijnej Księdze Sędziów, okres, w którym walczyły tu ze sobą trzy ludy.

Megiddo to izraelskie stanowisko archeologiczne, znane jako Armagedon. Nazwa Armagedon po hebrajsku brzmi "Har-Magedon". Od har - góry i Megiddo - starożytnego miasta w Palestynie. Megiddo identyfikowane było jako miejsce końca świata, jako epicentrum konfliktów zbrojnych w historii Izraela. Także według Apokalipsy św. Jana, to tutaj nastąpi ostateczne starcie dobra i zła. To miejsce było ważne dla starożytnego świata. Ten kto kontrolował Megiddo, kontrolował szklak handlowy między Egiptem, Europą a Mezopotamią. W ciągu ostatniego stulecia w Megiddo dokonano wielu odkryć archeologicznych. To m.in. "Wielka Świątynia", której historia sięga około 3000 lat p.n.e. czy 382 przedmiotów z kości słoniowej. Jako miejsce wielu bitew, miasto było silnie ufortyfikowane. Naukowcy z Chicago odkryli tu system bram i tuneli. Dziś pracują tu archeolodzy z Tel Awiwu. Stanowisko stale przyciąga wielu turystów. To dzięki biblijnej przepowiedni bitwy.

Bóg bywa podstępny - tak twierdzi dr Martin Worthington z Uniwersytetu Cambridge. Tę kontrowersyjną opinię wygłosił po analizie treści zapisanej na glinianej tablicy z czasów babilońskich. Znajduje się na niej opowieść o mężczyźnie o imieniu Utnapisztim - rzekomym pierwowzorze Noe z Eposu o Gilgameszu. Głosi, że bóg kazał Utnapisztiemu zebrać budowniczych i stworzyć arkę. W tym momencie treść na tabliczce robi się dwuznaczna.

Naukowcy twierdzą, że mają dowody istnienia biblijnego królestwa Edomu. Już wcześniej sądzono, że położone było ono na terenach, gdzie dziś sąsiadują ze sobą Izrael i Jordania. Teraz naukowcy znaleźli twarde dowody dzięki datowaniu radiowęglowemu żużlu. Pobrali go w miejscach, gdzie, jak sądzono, znajdowały się huty miedzi. Analiza zawartości żużlu wykazała, że te starożytne huty musiały być bardzo wydajne, a to z kolei zdecydowanie wskazuje na Edom. Tylko Edomici mieli bowiem w tamtym czasie i terenie tak wydajną technikę. Niektórzy naukowcy podważają wyniki badań, twierdząc, że Edomici byli ludem koczowniczym. Według Biblii, królestwo Edomu powstało przed królestwem Izraela, czyli pod koniec XI w. p.n.e.

Archeolodzy z Izraela twierdzą, że odkryli miasto Emmaus, w którym Jezus ukazał się po zmartwychwstaniu. Pozostałości 2200-letniej fortyfikacji odkryto na wzgórzu w wiosce Abu Ghusz, 15 km od Jerozolimy. Profesor Israel Finkelstein uważa, że teraz całe wzgórze i wioskę powinno określać się mianem Emmaus.

Izraelscy archeolodzy twierdzą, że odnaleźli ruiny biblijnego miasta Ziklag. To w Ziklag, rządzonym przez filistyńskiego króla Akisza, miał znaleźć schronienie biblijny Dawid, po tym jak stracił przychylność króla Saula i musiał uciekać z jego dworu. Gdy Saul zmarł, Dawid został królem Izraela. Lokalizacja miasta zawsze była przedmiotem gorącej debaty, a kandydatów na Ziklag było kilku. Obecny typ nr 1 znajduje się niedaleko miasta Kirjat Gat, w północnej części pustyni Negew. Podczas wykopalisk odkryto tam ślady osady z XII w. p.n.e. i liczne fragmenty ceramiki charakterystycznej dla kultury Filistynów. Datowanie węglem C14 organicznych pozostałości potwierdziło wiek osady. Niektórzy jednak podważają odkrycie. Twierdzą, że lokalizacja miasta powinna być dużo bardziej wysunięta na południe, a filistyńska ceramika o niczym nie świadczy.

Filistyni, starożytny lud znany ze Starego Testamentu jako wrogowie Izraelitów, byli przedmiotem naukowej debaty od wielu lat. Teraz, dzięki odkrytemu w 2016 r. cmentarzysku i badaniu DNA znalezionych tam kości wiadomo nie tylko kiedy Filistyni przybyli na Bliski Wschód, ale także skąd pochodzili.

Biblijny król Balak mógł istnieć naprawdę. Taki wniosek płynie z niedawnych badań nad mającą 2800 lat kamienną Stelą Meszy. Opisano na niej różne konflikty i podboje, jakie wydarzyły się w IX w. p.n.e. Choć wiele linii tekstu na kamiennej steli zatarło się, badaczom z Tel Awiwu udało się zrekonstruować wers 31. Do tej pory sądzono, że odwołuje się on do "domu Dawida". Zdaniem naukowców chodzi jednak o króla Balaka.

Filmowiec i badacz biblijny Ryan Mauro odbył trzy podróże do Arabii Saudyjskiej. W rozmowie z brytyjskim "Daily Star" twierdzi, że to tam przebiega droga Mojżesza. Chodzi o trasę opisaną w Księdze Wyjścia podczas uwolnienia Izraelitów z Egiptu. Mojżesz przeprowadzał Izraelitów do Ziemi Obiecanej przez wody rozstąpionego Morza Czerwonego.

Izraelski, warty 100 mln dolarów, księżycowy lądownik ma w ciągu trzech miesięcy wylądować na Księżycu. Pojazd nazywa się Bereszit (po hebrajsku to pierwsza księga Starego Testamentu), a jego zawartość jest bardzo interesująca. Został w nim umieszczony cały pięcioksiąg, który został wyryty za pomocą nanotechnologii na metalowym krążku wielkości monety. Prócz Biblii w lądowniku umieszczono również wspomnienia ocalałego z Holokaustu, dziecięce rysunki, izraelskie piosenki i deklaracja niepodległości żydowskiego państwa. Bereszit ma zbierać dane o polu magnetycznym Księżyca. Jego główny cel jest jednak edukacyjny. Twórcy chcą zainteresować młodych Izraelczyków kosmosem i skłonić ich, by kształcili się w tym kierunku. Izraelski pojazd kosmiczny poleci na Księżyc na pokładzie amerykańskiej rakiety SPACE X. Jeśli misja zakończy się powodzeniem, Izrael będzie czwartym krajem w historii, którego pojazd wylądował na Księżycu.

Chris Pratt, aktor znany m.in. z serii filmów ''Strażnicy Galaktyki'' wyznał na swoim Instagramie, że jest na diecie Daniela. To dieta inspirowana biblijnym Danielem, który przez 21 dni pościł spożywając tylko warzywa i wodę. Zobacz film.

Zaginione miasto, liczące nawet 3000 lat, odkryto w Izraelu niedaleko Jerozolimy. Znajduje się ono na wzgórzu Tel Eton. To sztuczne usypisko, które powstawało przez tysiące lat z resztek starych budynków i osad. Wśród znajdujących się tam ruin odnaleziono dom gubernatora. Dzięki datowaniu radiowęglowemu naukowcy zdołali ustalić jego wiek. Istniał on już w 1000 r p.n.e. Zdaniem badaczy świadczy to o tym, że w tym czasie miastem rządził Król Dawid. Przodek Jezusa zjednoczył plemiona Izraela w jedno królestwo. W młodości pokonał Goliata, sprowadził Arkę Przymierza do Jerozolimy, był autorem psalmów i ojcem króla Salomona.

Wiele wydarzeń, o których myślimy, że są tylko legendami, mogły wydarzyć się naprawdę. Na przykład Wielki Potop, który znamy z Biblii i z sumeryjskiego Eposu o Gilgameszu, pojawia się wśród opowieści ze wszystkich kontynentów. Naukowcy znajdują liczne dowody na to, że wielkie powodzie miały miejsce w wielu punktach na świecie. Jedną z nich mogło być gwałtowne napełnianie się Morza Czarnego wodą z Morza Śródziemnego około 5600 r. p.n.e. Ciekawe jest także to, Atlantyda, to nie tylko bajka o mitycznej krainie. Platon, który opisał miasto, móogł mieć na myśli... Santorini. Wyspa leży na wulkanie, który wybuchł 3650 lat temu. Część wyspy zatonęła, a resztę dotknęło tsunami.

Odkrycia dokonane w XIX i XX wieku dowiodły, że powstało więcej niż cztery uznawane powszechnie ewangelie. Opis życia Jezusa autorstwa apostoła Tomasza przez długi czas pozostawał w ukryciu. Dopiero w 1945 roku odkryto go w egipskim mieście Nadż Hammadi w zbiorze 13 koptyjskich kodeksów papirusowych. Jak jest napisane w samym utworze, jego autorem jest apostoł Tomasz Didymus. Powstał najprawdopodobniej na terenie Syrii. Zachowane do dziś greckie rękopisy pochodzą z początku III wieku. Niektóre partie dzieła mogą pochodzić jednak z połowy I wieku. Apokryf jest często nazywany „Piątą Ewangelią”. Zdaniem badaczy, jest równie ważny dla poznania historycznego postaci Jezusa co 4 ewangelie kanoniczne. Jednak jej treść praktycznie nie zajmuje się męką, Śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa. Tematem ewangelii jest Królestwo Boże. Niektóre fragmenty są zawiłe i bardzo trudne do zrozumienia przez badaczy. Ewangelia zawiera wypowiedzi Jezusa opisane w sposób bardzo podobny do pozostałych czterech ewangelii. Watykan uznaje ten tekst za herezję. Zdaniem kościoła, gnostycki autor tylko posłużył się imieniem Tomasza Apostoła. Obecnie rękopis jest przechowywany w muzeum w Kairze.

Według Biblii Jezus został ukrzyżowany i zmarł na krzyżu, ale Pismo Święte nie wspomina, co było bezpośrednią przyczyną jego śmierci. Czy ktoś zdoła odpowiedzieć na to pytanie? Rozwiązania zagadki podjął się jeden z patologów sądowych. Powstały badania, w których ochotnicy pozwolili się "ukrzyżować", by dowieść, jak było naprawdę.

Bluźnierca - to jedno z określeń, jakie padło wobec pewnego wykładowcy teologii w Koledżu Świętego Krzyża w Worcester w USA. Dr Tat-siong Benny Liew, szef Studiów Nowego Testamentu, stwierdził, że Jezus był żeńskim odpowiednikiem "drag queen", miał "homoseksualne skłonności" i ogólnie jego seksualność była "płynna". Ostatnią Wieczerzę uznał za imprezę ze striptizem. Liew przytoczył nawet fragmenty księgi Jana, by poprzeć swoje hipotezy.

Archeolodzy znaleźli część glinianej pieczęci liczącej 2,7 tysięcy lat. Ich zdaniem najprawdopodobniej widnieje na niej "podpis" biblijnego proroka Izajasza. Jeśli podejrzenia się potwierdzą, będzie to pierwszy pozabiblijny dowód na jego istnienie. Naukowcy są pewni, że na pieczęci znajduje się napis: należy do proroka Izajasza. Nie ma jednak absolutnej pewności, że chodzi o tę samą osobę. Izajasz to jeden z największych proroków Starego Testamentu. Urodził się najprawdopodobniej ok. 765 roku przed naszą erą, a zmarł w wieku 64 lat. Miał być doradcą króla Ezechiasza i zachęcać go do walki z asyryjską armią. Właśnie w Księdze Izajasza w Biblii znajduje się fragment przepowiadający narodziny Jezus.