katastrofa (strona 2 z 9)

Lecący ze stolicy Bangladeszu do Katmandu w Nepalu samolot linii US-Bangla rozbił się na lotnisku docelowym 12 marca 2018 r. W sieci pojawiło się nowe nagranie z tego wydarzenia. Widać na nim jak samolot schodzi do lądowania i uderza w płytę lotniska. Nad wrakiem unosi się chmura dymu. W katastrofie zginęły 51 osoby, a 19 zostało rannych. W styczniu tego roku opublikowano wyniki śledztwa. Przyczyną katastrofy był błąd pilota i jego niezrównoważenie emocjonalne.

Okazuje się, że oba Boeingi 737 MAX 8, które niedawno uległy katastrofie nie były wyposażone w dwa systemy bezpieczeństwa, które, jak się okazuje, są dodatkowo płatne. Mowa o oprogramowaniu systemu mierzącego kąt natarcia, który pomaga pilotom samolotom uniknąć przeciągnięcia i utraty siły nośnej. Maszyny nie były wyposażone we wskaźnik tego kąta oraz diodę pokazującą sprzeczne wskazania czujników.

Zdaniem Seana Molony'ego, autora nowej książki o katastrofie słynnego pasażerskiego statku, powodów zatonięcia Titanica było kilka, a najważniejszym z nich była jedna z decyzji kapitana. Wszystko zaczęło się jeszcze w Belfaście, gdzie zbudowano słynny statek. Pożar zbiornika na węgiel, który wybuchł 10 dni przed dziewiczym rejsem, uszkodził kadłub dokładnie tam, gdzie później uderzyła góra lodowa. Gdy Titanic wyruszał w rejs, pożar ciągle trwał. Próbowano ugasić go wrzucając rozżarzone węgle do kotłów. To z kolei spowodowało, że statek płynął dużo szybciej niż powinien. Z powodu strajku zapasy węgla na statku też nie były wystraczające. Armator nie chciał, by paliwo skończyło się w trakcie rejsu. Byłby to duży wstyd. Wybrano więc ryzykowny kurs na wody z górami lodowymi. Gdy z pokładu załoga dostrzegła jedną z nich, kapitan próbował ją ominąć i wydał rozkaz skrętu w prawo, na sterburtę. Wybór kierunku determinował przepis, który mówi, że statki podczas mijania się powinny skręcać na prawo. Pech sprawił, że właśnie z tej strony pod wodą znajdowała się znaczna część góry lodowej. Kapitan, postępując zgodnie z morską procedurą, przypieczętował los statku.

26 kwietnia 1986 roku to data która na trwale wpisała się w historię świata. Tego dnia miała miejsce katastrofa w elektorwni atomowej w Czarnobylu. W swojej nowej książce pt. "Czarnoby Instrukcja przetrwania", prof. Kate Brown z MIT, jako pierwsza opisuje, jak poważne były jej skutki i jak ogromna była ich skala. Autorka kwestionuje obowiązującą narrację. Oficjalnie z powodu radiacji zmarły 54 osoby. Brown uważa, że liczba ta może być dużo większa i sięgać setek tysięcy.

Wszyscy słyszeli o Concorde, czyli o ponaddźwiękowym samolocie pasażerskim produkcji francusko-brytyjskiej. Niewielu jednak wie, że rok przed nim powstała w ZSRR bardzo podobna maszyna. Nazywano ją "Concordski". Tu-144 został stworzony przez biuro konstrukcyjne Tupolewa i był łudząco podobny do zachodniego odpowiednika. Na paryskim Air Show w 1971 r., gdzie pokazano Tu-144, przykuł uwagę. Posądzano Rosjan, że "Concordski" jest plagiatem, że plany z Francji musieli wywieźć rosyjscy szpiedzy. Z drugiej strony to właśnie Rosjanom udało się wtedy dokonać m.in. pierwszego lądowania sondą na Marsie. Niestety szybko okazało się, że Tu-144 to spektakularna porażka. Dwa lata po premierze na Air Show, "Concordski" pojawił się we Francji drugi raz. Doszło wtedy do katastrofy. Maszyna rozleciała się w powietrzu. Zginęło 6 osób na pokładzie i 8 na ziemi. Później pojawiła się nawet teoria spiskowa, jakoby T-144 rozbił się, bo próbował uniknąć zderzenia z myśliwcem Mirage. 9 lat po pierwszym oblocie Tu-144 jednak rozpoczął loty pasażerskie. Wtedy szybko okazało się, że maszyny często się psują, a zużycie paliwa powoduje, że loty są bardzo drogie. Pasażerowie chcąc się porozumieć musieli pisać do siebie na kartkach, bo hałas wewnątrz był tak duży. W 1978 r. samolot zapalił się pod Moskwą. Maszyna lądowała awaryjnie. Zginęło dwóch inżynierów lotnictwa. Ta druga katastrofa, podczas lotu doświadczalnego, była gwoździem do trumny idei ponaddźwiękowego Tu. I nawet nie chodzi tu o zakaz przeprowadzania lotów pasażerskich, a o brak zainteresowania władz. Koniec Tu-144 nastąpił ostatecznie w 1984 r. Powstało 16 maszyn. Ostatni przelot odbył się dzięki NASA w 1999 r.

Choć wielu z nas za nimi nie przepada, gdyby zniknęły z powierzchni Ziemi, nastąpiłaby prawdziwa katastrofa. Niestety, dane są bardzo alarmujące. Owady wymierają szybciej niż jakakolwiek inna grupa zwierząt. Populacja 40 proc. gatunków owadów spada, a 1/3 z nich jest zagrożona wyginięciem. Naukowcy szacują, że całkowita masa wszystkich owadów na Ziemi maleje o 2,5 proc. rocznie. Oznacza to, że w ciągu kolejnych 100 lat owady mogą wyginąć całkowicie, a skutki tego będą katastrofalne. Owady to źródło pożywienia dla wielu innych zwierząt, gdy ich zabraknie liczne ptaki, ssaki czy płazy umrą z głodu. Owady zapylają również liczne rośliny, bez nich nie będą w stanie wydawać owoców. Naukowcy uważają, że za zagładę owadów odpowiada nowoczesne rolnictwo, w szczególności powszechne stosowanie środków owadobójczych. Wiadomo, że wiele z tych związków chemicznych nie rozkłada się, a pozostaje w środowisku, oddziałując również na obszary chronione, jak rezerwaty. Efekty tych działań widać już dziś. W Wielkiej Brytanii liczba powszechnie spotykanych gatunków motyli spadła o 58 proc.

W sieci pojawiło się nagranie, na którym widać moment przerwania tamy w kopalni rudy żelaza w Brazylii. Do katastrofy doszło 25 grudnia w pobliżu miejscowości Brumadinho. Potężna lawa szlamu i błota zmiotła wszystko, co znalazło się na jej drodze. Obecnie wiadomo o ponad 100 ofiarach śmiertelnych przerwania tamy. Ponad 200 wciąż uznaje się za zaginione. Istnieje duże niebezpieczeństwo, że ta katastrofa nie jest ostatnią. Minister rozwoju regionalnego Brazylii poinformował, że w całym kraju jest 4000 tam, które grożą przerwaniem.