owady

Songsak Iamtara łowił ryby na dziobie swojej łodzi nieopodal tamy Srinakarin w prowincji Kanchanaburi w Tajlandii. Gdy spojrzał w stronę horyzontu, aby zobaczyć, w jakim kierunku płynie – stało się coś strasznego. Łódź minęła martwe drzewo stojące w wodzie, w którym akurat znajdowały się dwa gniazda szerszeni. Wkrótce pojawił się rój wściekłych owadów i uderzył w rybaka, zmuszając go do skoku do wody, aby uniknąć ugryzienia. Mimo tego, został użądlony aż osiem razy. Udało mu się wrócić na brzeg i pośpieszyć do szpitala. - Wiedziałem, że muszę skoczyć, kiedy zaczęły mnie atakować. Musiałem pozostać w wodzie przez jakiś czas, zanim było wystarczająco bezpiecznie, aby wyjść – relacjonował Songsak. Wszystko na szczęście skończyło się szczęśliwie. Rybak dostał w szpitalu odpowiednie leki i wypisano go do domu jeszcze tego samego dnia.

Naukowcy z kanadyjskiego Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej odkryli nowy gatunek mięsożernej rośliny. Chodzi o triantha occidentalis, która była znana już wcześniej, lecz dopiero teraz odkryto jej preferencje żywieniowe. Roślinę spotkać można na podmokłych terenach Ameryki Północnej. Uwagę naukowców zwróciło to, że triantha występowała zwykle blisko innych roślin mięsożernych, a w ich kwiatach znajdowano resztki małych owadów. Po zbadaniu genetyki rośliny okazało się, że miały one cechy innych roślin mięsożernych. Badaczom potrzeba było jednak naocznego dowodu. Nakarmili oni muszki owocówki pokarmem o podwyższonej zawartości izotopu azotu i wypuszczono je w pobliżu triantha occidentalis. Po czasie okazało się, że muszki zniknęły, natomiast w kwiatach rośliny naukowcy odkryli znaczny wzrost izotopu azotu. To jasno pokazało, że triantha pożywiła się muszkami. - To nie tylko nowy gatunek, lecz nowa grupa mięsożernych roślin - stwierdziła autorka badań, Qianshi Lin. Z dotąd odkrytych 300 tysięcy gatunków roślin naczyniowych, 650 to gatunki mięsożerne. Wśród tych 650 gatunków, sklasyfikowano zaledwie 11 mechanizmów chwytania i trawienia swoich zdobyczy. Odkrycie triantha occidentalis przyniosło 12 mechanizm, który będzie dalej badany.

Mieszkańcy Karwi (woj. pomorskie) i okolic oraz przebywający tam turyści zmagają się z inwazją owadów, które przypominają chrząszcze. Radio Gdańsk przekazało, że coraz więcej osób mierzy się z tym problemem. Mieszkańcy skarżą się na ogromną liczbę owadów. - Nie dawały się strząsnąć. Były nawet na wodzie – relacjonuje stacji jedna ze słuchaczek. Uciążliwy insekt to prawdopodobnie oprzędzik szary. Jak przekazała doktor Paulina Kozina z Wydziału Biologii Uniwersytetu Gdańskiego w rozmowie z Radiem Gdańsk, nie jest to owad niebezpieczny dla człowieka i nie ma się czego obawiać. Ten typ chrząszcza raczej nie gryzie, bo żywi się roślinami i nie przenosi chorób. Według ekspertki, oprzędziki "zdmuchnął" wiatr z pobliskich łąk, a ich obecność jest silniej zauważalna przez ludzi na skutek sytuacji pandemicznej. Oprzędzik szary osiąga rozmiar do centymetra i charakteryzuje go brunatno-szare ubawienie z jasną pręgą na głowie. Żywi się głównie liśćmi kończyny, lucerny, grochu czy fasoli.

Pojawienie się gniazda os w ogródku czy w budynku gospodarczym to poważny problem. Jeżeli zauważymy takie gniazdo, jak najszybciej należy podjąć działania, aby je usunąć. Wykorzystać do tego można kilka sprawdzonych metod. W przypadku istnienia dużego, rozbudowanego gniazda znajdującego się np. we wnętrzu budynku gospodarczego lub na poddaszu domu, warto skorzystać z pomocy specjalistów. Osy są agresywnymi owadami i ich użądlenia są nie tylko bolesne, ale mogą wywołać silne reakcje alergiczne. W skrajnych przypadkach, dla wielu ludzi kontakt z jadem osy może skończyć się nawet śmiercią. Typowymi objawami po użądleniu są opuchlizna, silny ból, a następnie pieczenie. Dodatkowo u niektórych osób może pojawić się wysypka, skurcze mięśni, bóle brzucha, zaburzenia oddychania, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny, który może doprowadzić nawet do śmierci. Dotyczy to głównie osób, które są uczulone na jad owadów. Walka z osami jest trudna, gdyż na każdy przejaw agresji wobec nich, reagują podobnie. W przeciwieństwie np. do pszczół osa może żądlić wiele razy i zwykle, gdy jest rozwścieczona, dochodzi właśnie do takiej sytuacji.

Wakacje to idealny czas na wypoczynek na świeżym powietrzu. Uciążliwe owady mogą skutecznie uprzykrzyć wypoczynek na skraju lasu. -Największy problem jest osobami, które mają odczyn alergiczny i są uczuleni na jad. Te osoby mogą bardzo silnie zareagować, a w skrajnych wypadkach, jeśli to użądlenie dostanie się w okolice głowy czy krtani, to może dojść do opuchnięcia i przerwania pobierania powietrza - mówił entomolog dr Artur Jan Rutkiewicz.

Ostatni raport ONZ ws. klimatu ponownie wywołał falę dyskusji w opinii publicznej. Zmiany klimatyczne niosą za sobą poważne skutki nie tylko dla człowieka, ale również owadów. Rozmawialiśmy z dr inż. Arturem Rutkiewiczem z Zakładu Ochrony Lasu w Instytucie Badawczym Leśnictwa. Ekspert podkreśla, że stale mamy do czynienia z zagrożeniem przybycia nowych gatunków do naszej fauny, które wyrządzą nam szkody. Sytuacja w polskich lasach jest na bieżąco monitorowana. I jak podkreśla Dr Rutkiewicz: "Chcemy być przygotowani na to, że może dojść do sytuacji takiej, kiedy takie gatunki przybędą do nas i rzeczywiście mogą nam wyrządzić duże szkody".

Szerszeń to największy w Polsce owad z rodziny osowatych, który ma opinię bardzo niebezpiecznego. Na świecie występuje w 26 gatunkach, w naszym kraju żyje odmiana europejska. Szerszenie są bardzo podobne do os. Tak jak swoi kuzyni, posiadają pancerze w charakterystyczne żółto-czarne pasy i silne odcięcie między tułowiem a odwłokiem – tak zwana talia. Są jednak znacznie większe od os. Samce i robotnicy osiągają wielkość 24 mm, natomiast królowa potrafi urosnąć nawet do 35 mm. Wbrew powszechnej opinii, dla większości ludzi nie stanowią większego zagrożenia. Ich użądlenie jest bolesne, jednak jad szerszenia nieróżni się wiele od tego, które posiadają osy. U osoby dorosłej może wystąpić zaczerwienienie i opuchlizna. Atak szerszenia może spowodować większe problemy u alergików, jednak przy szybkiej reakcji, w większości przypadków, nie powinno dojść do zagrożenia życia. Są one bardzo terytorialne - w momencie napotkania gniazda najlepiej spokojnie i bez gwałtownych ruchów się oddalić. Dodatkowo warto zasłonić najdelikatniejsze miejsca ciała takie jak: szyja, okolice ust i nosa, ponieważ przy ataku większej grupy osobników może dojść do poważnych powikłań, takich jak problemy z oddychaniem. Szerszenie można spotkać wszędzie. Owadom tym nie przeszkadza bliskość ludzi. Swoje gniazda lubią budować w zakamarkach, przez co wszelkie budynki zarówno na wsiach, jak i w mieście, mogą być dla nich idealne. Aby uniknąć spotkania z owadami zaleca się montaż moskitier na drzwi i okna. Dobrze też sprawdzą się domowe sposoby. Zapach czosnku, lawendy, bratków i pelargonii podziała na nie odstraszająco. Od paru lat w Polsce można sporadycznie spotkać szerszenie azjatyckie. Są to największe tego rodzaju owady na świecie, które potrafią być nawet dwa razy większe od tych europejskich. Są również znacznie bardziej agresywne i niebezpieczne dla człowieka. Ich jad jest na tle silny, że jedna dawka jest zabójcza dla alergików. Ta odmiana występuje jednak niezmiernie rzadko na ternach naszego kraju.

Wiosną i latem często możemy na swojej drodze napotkać baki i trzmiele. Okazuje się, że te owady znacząco się od siebie różnią, a wielu z nas używa niepoprawnie ich nazwy. Duże, "puchate" pszczoły z charakterystycznymi żółtymi liniami to trzmiele. Ich wielkość może sięgać 30 milimetrów. Mimo faktu, że posiadają żądło, to nie są one agresywne i stanowią zagrożenia dla człowieka. Używają go jedynie w sytuacji zagrożenia. Trzmiele spotkamy w pobliżu kwiatów, na otwartych przestrzeniach takich jak łąki, ogrody czy donicach z kwiatami na balkonach. Bąki za to pochodzą z rodziny muchówek. Wizualnie przypominają zwykłe muchy domowe, jednak są znacznie większe. Mogą mieć nawet 20-25 milimetrów. Bąki bydlęce nie posiadają żądła, jednak mogą być bardzo niebezpieczne. Samice żywią się krwią ssaków. Atakują więc zwierzęta i ludzi. Ich ugryzienie jest nie tylko bolesne, ale i niebezpieczne. Mogą przenosić wiele chorób i pasożytów. Samce bąków są niegroźne i żywią się nektarem i pyłkiem kwiatowym. Bąki spotkamy na polach, łąkach, pastwiskach czy w stajniach. Błędne nazewnictwo tych owadów sprawia, że wiele osób w ataku paniki odgania trzmiele. Warto umieć odróżnić je od bąków, ponieważ pełnią bardzo ważną funkcję w przyrodzie i od lat ekolodzy walczą o wzrost liczby pszczół na świecie.

Wybierając się na spacer do lasu lub na łąki, trzeba wziąć pod uwagę spotkanie nie tylko z kleszczami, ale także z tzw. ''latającymi kleszczami''. Mowa o strzyżaku jelenim, który w ostatnich latach stał się prawdziwą zmorą dla odwiedzających łono natury. Leśnicy z Lasów Państwowych wydają oficjalne ostrzeżenia przed tymi groźnymi owadami. W tym roku jest podobnie. Ich potoczna nazwa ''latające kleszcze'' nie wzięła się przypadkowo. Mają one sporo wspólnego z dobrze znanymi nam pajęczakami. Podobnie jak one żywią się krwią ofiary, a gdy już się wczepią, są bardzo trudne do wyciągnięcia. Innym podobieństwem jest także fakt, że strzyżaki również przenoszą bakterie, które wywołują groźne choroby, np. anaplazmozę lub boreliozę. Nie ma jednak potwierdzonych przypadków, aby strzyżak zaraził boreliozą człowieka. U alergików ukąszenie może wywołać dodatkowo problemy z oddychaniem i silne reakcje alergiczne skóry. Samo ukłucie jest bardzo bolesne i pojawia się w tym miejscu spora, swędząca grudka. Utrzymuje się przez ok. tydzień lub dwa tygodnie, a w niektórych przypadkach nawet do roku. Strzyżak jeleni jest groźny także z uwagi na to, że nie jest płochliwy. Próby odganiania go skutkują jeszcze bardziej zaciekłym atakiem. Owad chętnie wybiera też najmniej oczywiste miejsca do ataku. Zamiast siadać na ręce, wlatuje np. we włosy lub próbuje się dostać do uszu lub nawet nosa. Niestety nie ma stu procentowej możliwości ochrony przed ''latającymi kleszczami''. Można próbować używać środków chemicznych do odstraszania tradycyjnych kleszczy, lecz nie potwierdzono ich skuteczności wobec strzyżaka. Wiadomo jednak, że owady te skupiają swoją uwagę na ciemnym ubarwieniu swoich ofiar. Warto zatem zakryć nogi, ręce, mieć nakrycie głowy, oraz wybrać ubrania o jasnym kolorze.

- W tej chwili zdecydowanie niebezpieczne są dla nas kleszcze. To najbardziej niebezpieczny bezkręgowiec jaki u nas żyje – tłumaczył w programie Newsroom prof. Bogusław Szewczyk, wirusolog molekularny z Uniwersytetu Gdańskiego. Jak dodaje ekspert, owady, które piją krew mogą przenosić w sposób zupełnie pasywny z jednego osobnika na drugiego wirusy, które mogą być bardzo groźne. Prawdziwą plagą w lasach są obecnie strzyżaki, nazywane potocznie latającymi kleszczami. Ich ukąszenia są bardzo bolesne. Może być również groźne. - To także owady, żywiące się krwią. Dotąd nie udowodniono im aktywnego przenoszenia wirusów. Jeśli jednak którejś grupy owadów jest dużo i żywi się ona krwią, to prawdopodobieństwo przenoszenia wirusów z jednego organizmu na drugi na pewno istnieje – podsumował wirusolog z UG.

Bezkręgowców ssących krew i atakujących człowieka jest coraz więcej. To już nie tylko znane nam kleszcze. Część z nich może przenosić groźne choroby wirusowe. - Zdecydowanie warto się zaszczepić np. na odkleszczowe zapalenie mózgu – tłumaczył w programie Newsroom prof. Bogusław Szewczyk, wirusolog molekularny z Uniwersytetu Gdańskiego. - Oprócz kleszcza, który od zawsze przenosił odkleszczowe zapalenie mózgu, u naszych wschodnich granic pojawia się drugi kleszcz, który wcześniej przenosił inny wariant tego wirusa – dodaje ekspert. Jak podkreśla, oba warianty mogą zacząć wymieniać się materiałem genetycznym w organizmach obu gatunków kleszczy, a to może przynieść zupełnie nieprzewidywalne skutki dla człowieka. Globalne ocieplenie grozi większą migracją gatunków nieznanych nam owadów, które mogą być nosicielami kolejnych chorób wirusowych. – Tak dzieje się już w przypadku komarów. Gatunek, który przenosi tzw. Gorączkę Zachodniego Nilu (WNF), jest już obecny w Europie, najbliżej nas tego wirusa wykryto w Czechach – ostrzegł prof. Szewczyk.

Komary są uciążliwe szczególnie w czasie wakacji. Te małe i krwiopijcze owady mogą być uciążliwe podczas wypadku do parku, lasu, w trakcie kolacji w ogródku restauracyjnym czy przy odpoczynku w altanie lub na balkonie. Wewnątrz pomóc na nie mogą moskitiery lub elektryczne odstraszacze. Jeśli na zewnątrz nie mamy chemicznych środków ochrony na skórę, to pomoże nam prosty patent na domowy odstraszacz. Przykład ekologicznej pułapki na komary zaproponowała firma Ekorum, publikując swoje pomysłowe nagranie na jednym z kanałów w mediach społecznościowych. Do stworzenia domowej pułapki na komary wystarczy pusta butelka plastikowa np. po napoju, 1 g drożdży, 200 g ciepłej wody, 50 g cukru, papier i nożyczki. Z tych składników w chwilę przygotujemy prostą, ale skuteczną pułapkę na komary. Sprawdź, jak ją zrobić i ciesz się z letniego odpoczynku bez tych uciążliwych owadów.

Użądlenie pszczoły lub osy różni się. Warto wiedzieć jak je odróżnić i jak sobie z nim poradzić. Szczególnie w okresie letnim, kiedy chętnie korzystamy z pogody na zewnątrz, a dookoła nas pojawiają się różne owady. Dla większości ludzi użądlenie kończy się obrzękiem, bólem, pieczeniem i zaczerwienieniem. W przypadku osób uczulonych, może dojść do śmiertelnie niebezpiecznego wstrząsu anafilaktycznego. Jak do tego nie dopuścić? Musimy pamiętać, że intensywny zapach czy gwałtowny ruch może sprowokować osy lub pszczoły do użądlenia lub ugryzienia. Pszczoły z natury żądlą w ostateczności – w sytuacji bezpośredniego zagrożenia i bardzo rzadko poza pasieką. Inaczej jest z osami, które częściej są przyczyną "letnich wypadków" – wpadają do szklanki, siadają na jedzeniu i mogą być niezauważone. Warto pamiętać, że pszczoła żądli raz – umieszczając w skórze żądło. Osa może zrobić to kilkukrotnie, ale nie pozostawia żądła w ciele. Zupełnie inaczej wygląda profilaktyka po użądleniu przez te dwa owady. Sprawdź, jak skutecznie i szybko poradzić sobie ze skutkami użądlenia.

Meszki dają się we znaki mieszkańcom zarówno miast, jak i wsi. Jest ich naprawdę sporo. Mogą zepsuć nawet najbardziej udany urlop. - Wykluły się z poczwarek i ruszyły coś zjeść - mówi dr Aleksandra Gliniewicz z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - PZH. Entomolog zwraca uwagę na ukąszenia meszek, które są bardziej bolesne niż ukąszenia komarów. Niektórzy będą mieli przez nie olbrzymi kłopot. - Ludzie mogą mieć intensywną reakcję: gorączkę, opuchlizny, aż do utraty przytomności, ale to akurat zdarza się naprawdę rzadko - ostrzega specjalistka, która od kilkudziesięciu lat zajmuje się m.in. owadami. Kto musi uważać na meszki i w których częściach Polski jest ich najwięcej? O tym w rozmowie Klaudiusza Michalca.

Tak królowa klecanki polnej buduje gniazdo. Nagranie z niezwykłej obserwacji Weroniki Śliwińskiej opublikowali leśnicy z Nadleśnictwa Biłgoraj. Dodatkowo przedstawili oni garść informacji o tej nietypowej osie. Wiosna to okres, w którym płodna klecanka sama buduje swoje gniazdo, składa w nim jaja, później wykarmia larwy, a z czasem pomagają jej w tym robotnice (potomstwo). Ten owad buduje otwarte gniazda w nasłonecznionych miejscach np. na łodygach roślin. Owady w pełnym słońcu chłodzą się wodą wlewaną do komórek i trzepotem skrzydeł, który powoduje parowanie przy jednoczesnym obniżeniu temperatury wewnątrz. Od sierpnia liczba robotnic tego gatunku zaczyna spadać. Do zimy wszystkie umierają, przeżywa tylko królowa, która na wiosnę rozpoczyna swój nowy, roczny cykl. W tzw. skali bólu Schmidta, klecanki są uważane za osy, których użądlenie jest najbardziej bolesne wśród wszystkich europejskich owadów. Sprowokowane potrafią być agresywne.

Zielona pszczoła. Niezwykłe znalezisko w północnej Australii. Niezwykłego odkrycia dokonał na północy kraju, w okolicach miasta Darwin. Mężczyzna odkryciem podzielił się w mediach społecznościowych, a internetowi eksperci doszli do wniosku, że owad musi należeć dorodzaju Xylocopa. To gatunek, który dzieli się na wiele mniejszych rodzin. Pszczoły nie są agresywne, żyją samotnie i nie produkują miodu. To nie jedyne odkrycie australijskich miłosników pszczół w ostatnim czasie. W grudniu ubiegłego roku natrafiono na pszczołę z niebieskim paskiem. Gatunek ten, zwany Amegilla cingulate, dorasta do 11 milimetrów i żyje jedynie 40 dni.

Karaluchy mogą być prawdziwym utrapieniem. Dotyczy to zwłaszcza centralnej i wschodniej Polski, gdzie są bardzo pospolite i często pojawiają się w piwnicach, kuchniach czy kompleksach szpitali. Na szczęście istnieją sprawdzone i domowe sposoby na to, jak łatwo pozbyć się tych szkodników. Przede wszystkim potrzebny będzie nam kwas borowy, który kupimy w każdej aptece. Jest on zupełnie niegroźny dla człowieka, ale zabójczy dla owadów. Mieszamy go z cukrem lub ziemniakami i umieszczamy w miejscach często odwiedzanych przez karaluchy: pod lodówką, za szafką czy pod zlewem. Zwabione zapachem owady rozniosą potem kwas borowy, które może wytruć nawet całe ich gniazdo. Innym sposobem będzie piwo lub fusy z kawy. Umieszczamy je w misce, podstawiamy owadom rampę z kartki papieru i patrzymy, jak wpadają i nie mogą się już wydostać. W przypadku dużego problemu z karaluchami, warto już sięgnąć po sprawdzone środki chemiczne, a nawet dezynsekcję.

Wolno stojące domy, ale także mieszkania w starych blokach często padają ofiarą pasożytów. Niechciani lokatorzy zakładają swoje gniazdo w trudno dostępnych miejscach i nocami wychodzą, poszukując czegoś do jedzenia. Tak jest np. w przypadku rybików. Te małe owady nie lubią światła i żerują głównie w nocy, szukając swojego przysmaku: cukru. Choć nie są niebezpieczne dla człowieka, w poszukiwaniu cukrów potrafią przegryźć tapetę czy dobrać się do książek. Na szczęście istnieje kilka sprawdzonych sposobów na te owady. Przede wszystkim warto regularnie wietrzyć mieszkania i spryskiwać je olejekiem cytrynowo-lawendowym. Rybiki nie lubią chłodu, a dodatkowo taki zapach będzie dla nich odstraszający. Można również sporządzić na nie pułapkę ze słoika lub tekturki nasączonej miodem. Pamiętajmy jednak, że te porady nie pokonają całej kolonii i jeżeli problem wymyka się spod kontroli, warto wtedy zainwestować w bezpieczne, ale profesjonalne środki owadobójcze.

Jest nazywany "szerszeniem mordercą" i pochodzi z Azji. Ten niebezpieczny gatunek stanowi zagrożenie zarówno dla ludzi, jak i dla całego przemysłu pszczelarskiego. Entomolodzy wykryli w mieście Blaine, w stanie Waszyngton, pierwsze w USA gniazdo tych największych na świecie szerszeni. Drzewo owinięto celofanem, w otwór wepchnięto piankową wyściółkę, a szerszenie wciągnięto specjalnym urządzeniem ssącym. Do niemal pustego gniazda wpompowano na koniec dwutlenek węgla, a wszystkie szczeliny w drzewie zaklejono pianką w sprayu. Łącznie usunięto 98 szerszeni, 85 z nich udało się zassać do maszyny, wszystkie owady w niej przeżyły. Groźny gatunek szerszenia azjatyckiego wykryto w USA w grudniu 2019 r. Pierwszy żywy osobnik na terenie Stanów Zjednoczonych został złapany w lipcu 2020 r.

Jesień to czas, kiedy nasze domy są szturmowane przez biedronki azjatyckie. Ten inwazyjny gatunek szuka ciepłych miejsc, w których mógłby przezimować i złożyć wiosną jaja. Jednak biedronki azjatyckie w niczym nie przypominają naszych, polskich. Są większe, inwazyjne, wypuszczają żółtą substancję o nieprzyjemnym zapachu, a ich ugryzienie może prowadzić do problemów z oddychaniem. Oto kilka porad, profesjonalnych oraz domowych, na to, jak pozbyć się z mieszkania tych szkodników.

Naukowcy z Australii na podstawie swoich badań odkryli, że jad pszczół miodnych pochodzących z zachodniej Australii, Anglii i Irlandii, pomaga leczyć raka piersi. Badacze sprawdzili wpływ jadu 312 pszczół na komórki rakowe występujące w piersiach. Okazało się, że zawarty w jadzie pszczół związek chemiczny — melityna, ma silne działanie antyrakowe. Prof. Peter Klinken z Uniwersytetu Australii Zachodniej uważa, że to przełomowe odkrycie. Dobrą wiadomością jest również fakt, że melitynę można produkować sztucznie w laboratorium, dzięki temu nie trzeba wykorzystywać do tego celu pszczół. To kolejny przykład na to, że substancje występujące naturalnie w przyrodzie, pomagają w zwalczaniu ludzkich chorób. Naukowcy planują teraz badania nad wpływem melityny na inne rodzaje nowotworów. Nowotwór piersi jest jednym z najczęściej występujących u kobiet. Może być również odmianą złośliwą, powodując przechodzenie komórek rakowych na inne organy, dlatego jest tak niebezpieczny. Jedynie wczesna diagnostyka pomoże uniknąć powikłań i przerzutów, ca to daje szanse na całkowite wyleczenie. Ważne jest systematyczne wykonywanie mammografii i USG piersi.

Leśniczówkę w Janiej Górze odwiedził niezwykły, mały gość. Mowa o fruczaku gołąbku. Jest to ćma z rodziny zawisakowatych, która aktywna jest w ciągu dnia w odróżnieniu od tradycyjnie nam znanych ciem nocnych. Jeśli chodzi o wygląd fruczaka, to przypomina ona... kolibra. Co więcej, nie tylko wygląd łączy ją z tym najmniejszym ptakiem świata, gdyż fruczak podobnie jak koliber spija nektar z kwiatów, lecz nie czyni tego długim językiem jak ptaki. Służy jej do tego specjalna długa ssawka. Nie jest łatwo uchwycić fruczaka na zdjęciu lub kamerze, lecz pracownikom leśniczówki w Janiej Górze się to udało. Wideo udostępniono na profilu Nadleśnictwa Zamrzenica na facebooku.

- Coś musiało się stać, że ten gatunek pojawił się w takich ilościach w Polsce, ale to musiało wystąpić jeszcze w ubiegłym roku – tak dr Tomasz Mokrzycki, entomolog ze SGGW w Warszawie, komentuje pojawienie się w Polsce znacznych ilości ćmy Rolnicy tasiemki. Ekspert uspokaja, że ćma jest całkowicie niegroźna, podobnie jak inne występujące w Polsce motyle. Lata w nocy i żywi się nektarem kwiatów, a z powodu zróżnicowanej diety larw nie zagraża naszym ogrodom i uprawom.

Soda oczyszczona, lód, liście kapusty a nawet twaróg. Oto proste i skuteczne sposoby na uśmierzanie swędzenia i bólu po ukąszeniach przez owady. Te produkty masz w domu pod ręką.

Kornik drukarz to prawdziwa plaga naszych lasów. W ostatnim czasie sporo mówiło się na temat jego niszczącej aktywności w Puszczy Białowieskiej. Miliony korników zaatakowały to szczególne dla naszej fauny i flory miejsce. Aby poradzić sobie z kornikiem leśnicy używają różnych metod. Jest to jednak bardzo trudne, z uwagi na liczbę tych małych szkodników i trudność dostępu do nich, gdy drzewa są wysokie. Idąc do lasu na spacer, możesz natknąć się jednak na jedną z wielu pułapek na szkodniki leśne, w tym również na kornika drukarza. Jeśli ją napotkasz, nie usuwaj jej ani nie niszcz. Z wideo opublikowanym przez Nadleśnictwo Zamrzenica przy Borach Tucholskich dowiesz się, jak działa taka pułapka oraz zobaczysz jak ona dokładnie wygląda. Dzięki takim pułapkom uratowanych może zostać wiele drzew.