dinozaur

Niedawna powódź w części Nowej Zelandii odsłoniła zaskakujące skamieniałości. Jeden z badaczy zdecydował się wybrać w obszar, którego wiek geologiczny wynosił ok. 80 mln lat. Mężczyzna natknął się przypadkiem na ważącą blisko 30 kg nietypową skamielinę. Spodziewał się w niej śladów plezjozaura lub innego dużego morskiego gada z epoki dinozaurów. Obróbka skały trwała ponad 2 tygodnie. Główną warstwę udało się usunąć za pomocą młota pneumatycznego. Skała była jednak przyklejona do kości, dlatego, konieczna była inna metoda – kąpiele kwasowe. Po 12 takich zabiegach i szlifowaniu udało się odsłonić coś zaskakującego. Paleontolog potwierdził, że to szczątki rzadkiego gatunku plezjozaura. W bloku znajdowało się kilka kręgów szyjnych młodego osobnika, co oznacza, że sama czaszka może znajdować się w skale w pobliżu. Odkrywa zapowiedział wznowienie poszukiwań. Niezwykła skamielina trafi teraz do lokalnego muzeum. Plezjozaury były potężnymi wodnymi gadami. Te dinozaury występowały na Ziemi od 240 do 65 milionów lat temu, między triasem a kredą.

Łowcy skamielin kilka lat temu przypadkowo odkryli na wyspie Isle of Wight fragmenty dwóch tajemniczych czaszek. Od tego czasu badacze wykopali w południowej części Anglii ponad 50 kości dinozaurów. Dopiero teraz przedstawiono wszystkie informacje, jakie zdobyto o skamielinach w trakcie badań. Elementy czaszki i mózgoczaszki wystawały z piasku na plaży Chilton Chine, w pobliżu wsi Brighstone. Okazało się, że należą one do dwóch zupełnie nowych gatunków z rodziny spinozaurów, nazywanych "kolczastymi jaszczurami". Jedyny znany dotąd w Wielkiej Brytanii szkielet z rodziny sinozaurów należy do Barionyksa. Odkryte kości nie pasowały jednak do tego dinozaura. - To naprawdę ekscytujące. Mieliśmy na tej samej plaży dwie czaszki spinozaurów, wystające z ziemi. Czaszki i mózgoczaszki nie są zbyt dobrze znane i opisane u spinozaurów. Znalezienie od razu dwóch było naprawdę niezwykłe – tłumaczył dr Neil Gostling wykładowca ewolucji i paleobiologii, Uniwersytet w Southampton. Analiza kości sugeruje, że to dwa różne od siebie gatunki. Badacze z Uniwersytetu w Southampton twierdzą, że nietypowo wyglądające czaszki pomagały tym drapieżnikom polować na lądzie i w wodzie. Naukowcy wymyślili gatunkom indywidualne nazwy, które nawiązują do ich wyglądu. Pierwszy to Ceratosuchops inferodios (nawiązanie do rogatego krokodyla i stylu polowania jak u czapli), a drugi to Riparovenator milnerae (oznacza łowcę na brzegu rzeki i nawiązuje do badaczki spinozarów, która niedawno zmarła). Odkrycie jest jasnym dowodem różnorodności spinozaurów na tych terenach miliony lat temu. Wyjątkowe kości trafią teraz do Muzeum Wyspy Dinozaurów w Sandown na Isle of Wight.

Mała skamielina zaskoczyła wszystkich i stała się wielkim wydarzeniem w świecie nauki. Początkowo naukowcy byli pewni, że zachowała ona szczątki małego ptaka, który byłby porównywalny do wielkości kolibra. Jednak podobny szkielet znaleziony na tym samym obszarze badań całkowicie temu zaprzeczył. Sugeruje, iż ów najmniejszy prehistoryczny ptak jest w rzeczywistości jaszczurką. Prawdopodobnie jej pysk został zgnieciony, przez co przypomniał dziób. Według badań te dwie maleńkie skamieliny nie należą do tego samego gatunku, ale tomografia komputerowa wykazała, że należały do tego samego rodzaju jaszczurki, która żyła około 100 milionów lat temu. Te prehistoryczne gady wciąż postawiają wiele pytań i do końca nie wiadomo, gdzie umieścić je na drzewie genealogicznym.

W Australii odkryto kości największego dinozaura, jaki kiedykolwiek chodził po tamtym kontynencie. To także jeden z największych dinozaurów na świecie. Nowy gatunek nazwano Australotitan Cooperensis. To zwierzę z grupy zauropodów żyło 100 mln lat temu i mierzyło do 30 m długości, 6,5 m wysokości, ważyło nawet 70 ton. Kości Coopera, bo tak zdrabniana jest jego nazwa, odkryto w 2006 r. Aż 15 lat trwały badania potwierdzające jego wielkość, wygląd i przynależność gatunkową. Szczątki tajemniczego dinozaura przypadkowo odkryła Robyn Mackenzie ze swoim mężem Stuartem, w trakcie pędzenia bydła na terenie ich posiadłości w pobliżu miasteczka Eromanga w południowo-zachodniej części stanu Queensland. - Nie przyszłoby nam do głowy, że mamy do czynienia ze zwierzęciem, które było największe w Australii i było jednym z największych dinozaurów na świecie. W głowach nam się to nie mieściło – wspominała moment odkrycia Robyn Mackenzie. Kości zupełnie nowego gatunku dinozaura trafiły do lokalnego muzeum.

Naukowcy twierdzą, że to prawdopodobnie największe zwierzę lądowe, jakie kiedykolwiek chodziło po Ziemi. W Argentynie odnaleziono skamielinę części gigantycznego tytanozaura z grupy zauropodów sprzed 98 mln lat. Odkrycie z 2012 r. pochodzi z prowincji Neuquén w północno-zachodniej Patagonii. Paleontolodzy natknęli się tylko kości miednicy i 24 kręgów, które wskazują już na gigantyczne rozmiary tego dinozaura. Po latach badań eksperci stwierdzili, że to zupełnie nowy gatunek tytanozaura, z grupy zauropodów, który może być jeszcze większy od swoich potężnych krewnych - Patagotitana i Argentynozaura, osiągających do nawet 37 m długości. Mimo odkrycia nowego gatunku tytuł największego zwierzęcia w historii Ziemi wciąż oficjalnie należy do płetwala błękitnego. Jego masa może sięgać nawet 173 ton.

Krokodyle to niemal drapieżcy idealni. Są bardzo silne, odporne, przebiegłe i nie mają wielu wrogów, którzy im zagrażają. Nic dziwnego, że przeżyły nawet uderzenie potężnej asteroidy 66 mln lat temu, która sprawiła, że wyginęły dinozaury. Dlaczego jednak krokodylom udało się to, co nie udało się dinozaurom. Według naukowców z Uniwersytetu Bristolskiego, tajemnica ich przeżycia wiąże się z ich wyglądem i warunkami fizycznymi. Krokodyle potrafią przeżyć długo bez pokarmu, mogą przebywać na lądzie i w wodzie, nie straszna im ciemność oraz groźne urazy, po których szybko się regenerują. Ich ewolucja zdaniem naukowców zatrzymała się miliony lat temu, lecz wbrew pozorom, to sprawiło, że są tak potężnymi zwierzętami.

Dinozaury to chyba fascynacja prawie każdego dziecka. Starożytne, wielkie jaszczury, z wielkimi zębami rozpalają wyobraźnię młodych chłopców i dziewczynek na całym świecie. Dla nich oraz ich rodziców, Muzeum Nauk Przyrodniczych w Raleigh, w Karolinie Północnej szykują niezwykłą wystawę, zaplanowaną na 2022 rok. Według badaczy ekspozycja jako jedyna na świecie zawiera cały szkielet młodego tyranozaura, który 67 mln lat temu zginął w pojedynku z dorosłym triceratopsem. Ich szczątki odkryto w Montanie. Jednak najciekawsze jest to, że archeolodzy wciąż będą przeprowadzać prace badawcze na kościach. Zwiedzający będą mogli zadawać naukowcom pytania i brać udział w ich odkryciach. Naukowcy mają nadzieję odkryć przy tym nowe fakty na temat wyglądu obu dinozaurów.

Paleontolodzy z zespołu Catie Strong odkryli nowy gatunek dinozaura. Badacze znaleźli metrową czaszkę i kilka kości w kopalni fosforanów w Maroku. Gavialimimusalmaghribensis przypominał aligatora i żył w morzach śródlądowych w późnej kredzie, 72-66 mln lat temu. Nie pierwszy raz badacze odnajdują szczątki mozazaurów w Maroku. Zaskakujące jest to, że każdy z ujawnionych dinozaurów specjalizował się w polowaniu na innego typu ofiary. Naukowcy podkreślają, że odkrycie Gavialimimusa almaghribensisa pomoże wyjaśnić, w jaki sposób tak wiele dużych mozazaurów rozwijało się obok siebie, a jednocześnie ewoluując w innych kierunkach, by móc współistnieć.

Atacama, w Ameryce Południowej, to bardzo sucha i niegościnna pustynia. Roczna suma opadów nie przekracza tam 100 mm. Tym trudniej sobie wyobrazić, że kiedyś był to obszar tętniący morskim życiem. Miliony lat temu na terenie pustyni rozciągał się bezkresny ocean, zamieszkany przez mnóstwo niebezpiecznych stworzeń, jak odkryty właśnie pliozaur. Na szczątki tego drapieżnego plezjozaura natknęli się chilijscy paleontolodzy. To jedno z najstarszych odkryć w tym regionie - kości liczą sobie bowiem ponad 160 milionów lat.

Chińscy naukowcy poinformowali o niesamowitym odkryciu. W trakcie wykopalisk udało im się natrafić na szczątki dinozaura sprzed 125 milionów lat. Odkrycie jest o tyle zaskakujące, że do tej pory nauka nie znała tego gatunku. Badaczy zaskoczyło również ułożenie ciała dinozaura. Szkielet zachował się bowiem w bardzo dobrym stanie. Zwierzę wyglądało jakby spało. Właśnie dlatego naukowcy nazwali okaz „Wiecznym śpiącym z Liaoning”. Z naukowego punktu widzenia jest to Changmiania liaoningensis, który jest spokrewniony bezpośrednio ze znanymi nam już wcześniej gatunkami. Przede wszystkim Iguanodonami i Hadrozaurami. Odnaleziony dinozaur był niewielki. Miał zaledwie 1,2 metra długości. Zginął, najprawdopodobniej, we śnie, zaskoczony przez wybuch wulkanu.

W 1858 roku James Harris odkrył fragmenty skamielin kości na klifach Black Ven w Dorset. Paleontolodzy z Muzeum Historii Naturalnej w Londynie przeszukali dokładniej miejsce cennego odkrycia. Badacze znaleźli prawie komplety szkielet dinozaura, który ponad 200 milionów lat temu żył na terenach hrabstwa Dorset. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że szkielet Scelidosaurusa po kilku latach fascynacji badaczy przeleżał do 2017 roku zapomniany w muzeum. Zespół badaczy pod nadzorem dr Davida Normana w ciągu trzech lat badań zrekonstruował wygląd dinozaura oraz poszerzył wiedzę dotychczas znaną na temat pokrewieństwa wczesnych dinozaurów.

Brytyjscy poszukiwacze skamieniałości znaleźli na plaży wyspy Isle of Wigh kości nowego gatunku teropoda. Nowy dinozaur jest spokrewniony więc z grupą obejmującą tyranozaura - podali naukowcy z Uniwersytetu w Southampton. Dinozaur otrzymał nazwę Vectaerovenator inopinatus. Żył 115 mln lat temu w okresie kredy. Naukowcy szacują, że mógł mierzyć ok. 4 metry. W kościach odkryto duże przestrzenie powietrzne, podobne u współczesnych ptaków. Jego szkielet był więc delikatny. Naukowcy nie kryli ekscytacji z niezwykłego odkrycia na południu Wielkiej Brytanii. Wyspa Isle of Wight jest uznawana za najbardziej obfitujące w skamieniałości dinozaurów miejsce w Europie. Vectaerovenator prawdopodobnie żył na północ od regionu, w którym znaleziono jego kości.

Badania przeprowadzone na Uniwersytecie w Zurychu wskazują na wodny tryb życia gada. Skamieniałości dinozaura należącego do gatunku Tanystropheus rodziły w głowach naukowców mnóstwo pytań. Badacze nie byli wstanie określić czy żyjący 242 miliony lat temu gad żył na lądzie czy w wodzie. Szczątki, przypominającego krokodyla z szyją żyrafy, dinozaura zostały ponownie wzięte na tapetę przez szwajcarskich badaczy. Przeprowadzona tomografia komputerowa czaszki Tanystropheusa hydroidesa wykazała nozdrza na pysku jak u krokodyla, a jego długie zakrzywione zęby przystosowane były do łapania śliskich ofiar. Badania kości gada z szyją trzy razy większą od tułowia ujawniły drugi gatunek. Tanystropheus longobardicus był wcześniej uważany za małe badanego gatunku co analiza szwajcarów wykluczyła.

Dilofozaur żył 183 miliony lat temu i był największym zwierzęciem lądowym swoich czasów. Pierwsze opisy z 1954 roku, były bazą do stworzenia filmowego epizodu dilofozaura w "Parku Jurajskim". Badacze Adam Marsh i Timothy Rowe przeprowadzili analizę pięciu najbardziej kompletnych szczątków dilofozaura, tego ponad 6 metrowego drapieżnika. Wszystkie pochodzą z Arizony. W toku badań zidentyfikowano mózg małego dilofozaura, który to pierwotnie miał być dowodem na istnienie nowego gatunku dinozaura. Wyniki kolejnych szczątków są zaskakujące i odbiegają od filmowej wizji dilofozaura. Na czaszce drapieżnika osadzone były potężne mięśnie żuchwy. Podobnie jak obecne ptaki i niektóre dinozaury, dilofozaur miał część kości wypełnione powietrzem. Badacze tłumaczą, że dzięki temu kość była chroniona i wzmocniona.

Podczas wykopalisk na Saharze odkryto pierwsze dowody na istnienie dinozaura, który żył tu pod wodą. Monstrum, nazwane Spinozaurus aegyptiacus, żył 100 mln lat temu, a jego kości odkryli badacze z USA. Spinozaury ważyły 20 ton, a dorosłe osobniki były królami rzek - nie miały żadnych naturalnych wrogów. Dinozaur polował na wielkie ryby i prehistoryczne krokodyle. Miał gęste kości, duże płaskie stopy i ogon niczym żagiel, dzięki czemu był szybkim i świetnym pływakiem.

Naukowcy z Chin i USA dokonali niesamowitego odkrycia na chrząstce kaczodziobego hipakrozaura. To skupisko doskonale zachowanych chromosomów, białek, struktur DNA. "W tych komórkach jest coś, co jest chemicznie spójne i reaguje jak DNA" - ogłosili podekscytowani. Odkrycia dokonano przypadkowo, w trakcie odkurzania czaszek znalezionych w latach 80. XX w. Naukowcy zauważyli kilka okrągłych struktur z tyłu. Kręgi zawierały ciemny materiał, który natychmiast zbadano. To zadziwiające odkrycie, bo do tej pory uważano, że DNA jest w stanie przetrwać normalnie do 521 lat. W najlepszych warunkach DNA staje się nieczytelne po 5,3 mln lat. Przy hipakrozaurach żyjących 75 mln lat temu, ta norma zostałaby przekroczona aż 15-krotnie. Przez szybki rozkład DNA niemożliwy był scenariusz wskrzeszenia bohaterów "Parku Jurajskiego". Najnowsze odkrycie i dalsze badania dają nadzieję na odtworzenie całego łańcucha DNA dinozaura.

Poszukiwacz amator odkrył w Kanadzie nowy gatunek dinozaura, który żył 80 mln lat temu. Jest blisko spokrewniony z tyranozaurem. Był wysoki na maksymalnie 9 metrów i ważył około 2 ton. John De Groot odkrył skamieniałe fragmenty czaszki podczas wędrówki w pobliżu wioski Hays w 2010 roku. Dopiero teraz udało się ją dokładnie zbadać. Czaszka była wyposażona w dużą liczbę zębów, a jej kształt sugerował długi pysk. Nowy gatunek nazwano Thanatotheristes Degrootorum. Jest o wiele starszy niż T-Rex, który 12 mln lat później przybył do Ameryki Północnej z Azji.

120 mln lat temu "tańczący smok" mieszkał w chińskiej prowincji Jehol. 10 lat temu pewien rolnik odkrył przedziwną skamielinę. Dopiero teraz po wnikliwej analizie okazało się, że jest to mały, pierzasty dinozaur. To całkowita nowość w nauce, która pozwala wypełnić lukę między dinozaurami a ptakami. Wulong bohaiensis był wielkości kruka. Posiadał długi kościsty ogon. Całe jego ciało pokrywały pióra, a usta były pełne ostrych jak brzytwa zębów.

Zhang Yangzhe bawił się nad rzeką Dong Jiang. To tam zauważył przedmiot, który wyróżniał się spośród kamieni. Było to skamieniałe jajo dinozaura sprzed 66 mln lat. Matka chłopca powiadomiła lokalne muzeum. Eksperci odkopali w tym miejscu jeszcze 10 innych jaj dinozaurów.

W prowincji Fujian na wschodzie Chin znaleziono skamieniałość śladu dinozaura. To pierwsze takie odkrycie w Azji. Odcisk stopy ma długość 58 cm i należał do tyranozaura. Skamieniałość stanie się częścią kolekcji w Yingliang Global Stone Museum.

Na przedmieściach Denver na placu budowy robotnicy dokonali niesamowitego odkrycia. Nieopodal domu spokojnej starości natrafili na skamieniałe kości dorosłych triceratopsów. Badacze twierdzą, że pochodzą sprzed 68 mln lat.

To jedyne takie znalezisko na świecie: idealnie zachowane ślady malutkiego dinozaura, na których widać doskonale jak wyglądała skóra na jego łapach. Nigdy dotąd nie odnaleziono śladów z utrwalonym w całości odciskiem skóry. Każdy ze śladów ma około 2,5 cm długości i należy do Minisauripusa. Nie wiadomo jak wyglądał. Naukowcy nie są pewni czy był to osobny gatunek, czy może pisklę większego dinozaura. Dzięki nowo odkrytym śladom wiadomo natomiast, że skóra łap Minisauripusa miała fakturę papieru ściernego i była pokryta malutkimi łuskami. Podobne, tylko większe ślady miały duże, drapieżne teropody. Jak to się stało, że ślady zachowały się tak dobrze? Malutki dinozaur szedł po cieniutkiej warstwie gęstego błota. W tym samym błocie odcisnęły się nawet krople deszczu, który wtedy padał.

Przetrwały pod ziemią 100 milionów lat. Teraz wiadomo, że to najlepiej zachowane ślady w Australii. Widać odciski pazurów, a niekiedy nawet osobne palce. Każdy ze śladów ma około metra długości. Nie sposób przypisać śladów do gatunku zauropoda, wiadomo jednak, że należał do rodziny tytanozaurów. Ścieżka, którą chadzały dawno temu dinozaury znajduje się na dnie strumienia i ciągnie się przez 55 metrów. Prócz 20 śladów zauropoda, znajdują się tam również odciski ornitopodów i teropodów.

Naukowcy odkryli nowy gatunek dinozaura, który żył 140 mln lat temu. Wyposażony był w potężne kolce do walki z wrogami. Szkielet znaleziono w Patagonii. Gatunek nazwano Bajadasaurus pronuspinax. Badacze zauważyli, że jego kręgosłupa wyrastały najbardziej śmiercionośne kolce, jakie kiedykolwiek odkryto. Stwór był roślinożercą i zamieszkiwał Ziemię na początku kredy. Badacze zaskoczyli się jego wyglądem. Ponieważ inni przedstawiciele rodziny Dicraeosauridae nie posiadali tak wielkich kolców na grzbiecie. Jest to najbardziej kompletny szkielet okazu z tej rodziny, jaki kiedykolwiek odkryto.

Był roślinożerny, ważył 17 ton i żył 130 mln lat temu. Mowa o zupełnie nowym gatunku tytanozaura, którego nazwano Volgatitan simbirskiensis, czyli wołgatytan. Naukowcy stwierdzili, że mają do czynienia z wyjątkowym okazem po ponownym zbadaniu 7 kręgów ogonowych. Fragmenty szkieletu odnaleziono już w 1982 r. w Uljanowsku, kiedy te "wypadły" z klifu na brzeg rzeki Wołgi, kiedy ten się osunął. Tytanozaury żyły do końca kredy (od 200 do 65 mln lat temu). Były największe spośród zwierząt chodzących po planecie.