mars (strona 2 z 6)

Zamiast na Marsa, astronauci polecieli na Półwysep Arabski. Suchy krajobraz pustyni w Omanie tak bardzo przypomina czerwoną planetę, że ponad 200 naukowców z 25 krajów wybrało go jako idealne miejsce eksperymentów. Pustynia jest podobna do Marsa nie tylko pod względem wizualnym, ale też mineralogicznym. W 2018 roku Izrael przeprowadził symulację życia na Marsie. W ramach projektu badawczego naukowcy przez kilka dni testowali sprzęt, w warunkach, które miały symulować życie na czerwonej planecie. Badania prowadzone są również na pustyniach w USA i Hiszpanii. Wszystkie mają jeden cel - przybliżyć człowieka do lądowania na Marsie.

W lipcu 2020 roku NASA rozpoczęła kolejną, bezzałogową misję badawczą, której celem jest badanie powierzchni Marsa. Łazik Perseverance Rover, który znajduje się na pokładzie sondy kosmicznej, zmierzającej na czerwoną planetę będzie wykonywał skomplikowane badania w poszukiwaniu śladów pozaziemskiego życia. Zanim jednak łazik będzie mógł pobrać pierwsze próbki, pojazd musi bezpiecznie wylądować w jednym z kraterów Marsa. Ma do tego dojść 18 lutego.

Planowany hucznie na ostatnie dni stycznia test rakiety nośnej wraz z prototypem statku kosmicznego Starship SN9 dwukrotnie został przełożony. Wszystkiemu winne były nie warunki pogodowe, a… formalności. Okazało się, że lot wstrzymał brak licencji ze strony FAA (Federalnej Administracji Lotnictwa w USA). Jej służby wciąż badają poprzedni test i grudniową eksplozję prototypu SN8. Do tego czasu nie ma zgody na kolejne testy. Elon Musk, założyciel i dyrektor SpaceX był wściekły. Zamiast efektownego startu i świętowania, skończyło się na atakowaniu FAA przez amerykańskiego miliardera. Musk gorzko komentował decyzję urzędników. "Dział FAA od lotów kosmicznych ma fundamentalnie zepsutą strukturę prawną. Z takimi zasadami ludzkość nigdy nie poleci na Marsa" – napisał twórca SpaceX. Rakieta ze statkiem Starship SN9 przez cały tydzień czekała na platformie startowej na swój pierwszy lot testowy. To system wielokrotnego użytku, który w przyszłości ma pozwolić ludziom dotrzeć do Marsa. Już w 2013 r. Elon Musk zapowiedział załogową eksplorację, a z czasem i kolonizację Czerwonej Planety.

To największe takie miejsce w całym Układzie Słonecznym. Znajduje się na Czerwonej Planecie. NASA opublikowała nowe, spektakularne fotografie marsjańskiego kanionu Valles Marineris. Niezwykła formacja liczy ok. 5 tys. km długości, 200 km szerokości i do 11 km głębokości. Znajduje się wzdłuż marsjańskiego równika. Valles Marineris jest prawie 10 razy dłuższy i 3 razy głębszy od słynnego Wielkiego Kanionu w stanie Arizona w USA. Nowe, niezwykle szczegółowe zdjęcia kanionu wykonał instrument HiRISE z sondy MRO, która krąży wokół Marsa. Misją sondy Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) jest badanie klimatu planety, jej historii i podziemnych złóż wody. Naukowcy nie znają źródła powstania gigantycznego kanionu na Marsie. Są sprzeczni co do kilku teorii. Dowody wskazują na osunięcia, wpływy wulkanicznej magmy, a także wody. To wszystko doprowadzało do erozji. Analiza kolejnych zdjęć w wysokiej rozdzielczości może pomóc rozwiązać zagadkę powstania największego znanego kanionu w tej części galaktyki.

Chińska Narodowa Agencja Kosmiczna (CNSA) poinformowała o kolejnym sukcesie swojej misji. Bezzałogowa sonda misji Tianwen-1 pokonała już ponad 400 mln km w drodze na Marsa. Wszystko odbywa się zgodnie z planem. To pierwsza taka samodzielna misja marsjańska Chińczyków. Do tej pory sonda ma sobą 163 dni kosmicznego lotu i znajduje się obecnie ok. 130 mln km od Ziemi. Chiny wystrzeliły rakietę 23 lipca 2020. Na Marsa sonda dotrze w lutym 2021 r. Bezzałogowa obiekt składa się z sondy, lądownika i łazika, który na Marsie ma szukać śladów życia. Docelowo Tianwen-1 znajdzie się ok. 190 mln km od Ziemi. Całkowita trasa lotu sondy przekroczy 470 mln km. Odległość między Ziemią a Marsem zmienia się okresowo. Najbliższa to ok. 50 mln km, a najdalsza 401 mln km. Odległość, którą pokona sonda, jest większa niż odległość Ziemia-Mars w linii prostej.

Nowe badania planetologów z USA sugerują, że pod powierzchnią Marsa może znajdować się życie. Mars znajduje się około 1,5 raza dalej od Słońca, niż Ziemia. Oznacza to, że dociera do niego znacznie mniej promieni słonecznych, których ciepło jest niezbędne w procesie powstawania życia. Jednak eksperci są zgodni, że planeta miała w przeszłości atmosferę i wodę w stanie ciekłym na swojej powierzchni. Badacze twierdzą, że znaleźli odpowiedź na tę zagadkę. Według nich Mars miał w przeszłości bardzo dużą ilość ciepła pochodzącego ze swojego wnętrza. Ciepło geotermalne ogrzewało powierzchnię planety i mogło utrzymać na nim wodę w stanie ciekłym.

Muzyka dla nauki. Delikatne i liryczne, zagrane na flecie poprzecznym – tak brzmią dzwonki nie z tego świata. To najnowsze dzieło naukowców NASA. Stworzyli oni muzyczną interpretacje danych wzorców pogodowych na Czerwonej Planecie. Eksperci wykorzystali superkomputer Pleiades do przekształcenia ruchów chmur na Czerwonej Planecie w dźwięk. Materiał poddano sonifikacji (zamianie danych kodu na dźwięk) w Ames Research Center w Kalifornii. Wzorce przełożono na nuty, które flecistka i muzykolog, dr Alyssa Schwartz z Fairmont State University, zagrała. Fragmenty dźwięków z Marsa zostały zsamplowane (umieszczone w innym utworze) i opublikowane przez NASA. Naukowcy agencji podzielili je na kilka krótkich dzwonków. Tak, by każdy mógł mieć na telefonie dzwonek prosto z Marsa.

To odkrycie obala dotychczasowe teorie. Woda na Marsie mogła być obecna jeszcze wcześniej, niż sądzono. Nawet 4,4 mld lat temu – sugerują naukowcy z Uniwersytetu Tokijskiego, którzy swoje badania powiązali ze starożytnym meteorytem NWA 7533. Znaleziono go kilka lat temu na Saharze. Jego próbki zostały poddane czterem różnym rodzajom analiz spektroskopowych. Utleniające się wewnątrz minerały jasno wskazują na kontakt z wodą, a wiek fragmentów meteorytu oszacowano na 4,4 mld lat. Do tej pory uważano, że woda na Marsie była obecna ok. 3,7 mld lat temu. Nowe odkrycie wskazuje jej obecność nawet 700 tys. lat wcześniej. To dużo wcześniej, zanim pojawiło się życie na Ziemi (3,5 mld lat temu). Badania wciąż trwają, a eksperci cały czas próbują ustalić jaką formę mogła przybrać woda. Ostatnio sugerowano, że był to zarówno stan ciekły, jak i forma lodu powierzchniowego.

Eksperci nie kryli zaskoczenia. Nie spodziewali się odkryć życie w najbardziej nieprzyjaznym temu miejscu na Ziemi. Mowa o pustyni Atakama. Badacze z Uniwersytetu Cornella wykryli tam dziesiątki gatunków nowych mikrobów. Ta pustynia jest najbardziej suchym miejscem na Ziemi. Według ekspertów, odzwierciedla strukturę i warunki panujące na Marsie. Na głębokości 0,28 m w Chile odkryto szereg minerałów (m.in. kwarc i albit) oraz mokrą, gliniastą glebę bogatą w minerały. Odkrycie organizmów w mokrej glinie, i to w takich warunkach, sugeruje, że także na Marsie może istnieć życie. Marsjański krater Gale składa się z podobnych skał bogatych w glinę, a warunki z pustyni są porównywalne. Nowe odkrycie potwierdza dotychczasową teorię, że wczesny Mars mógł mieć podobną podpowierzchnię. Wcześniej NASA nalazła na Czerwonej Planecie związki organiczne - m.in. tiofeny, obecne w węglu czy truflach.

Potencjalne życie na Marsie od dziesięcioleci rozpala wyobraźnię naukowców. Badacze, z każdym nowym odkryciem, powoli zbliżają się do odpowiedzi na to fundamentalne pytanie. Dlatego z entuzjazmem zareagowali na wieści od włoskich ekspertów, którzy twierdzą, że pod powierzchnią bieguna południowego Marsa znajduje się cała sieć podziemnych jezior. Jeziora są tak słone, że nie zamarzają w temperaturze 0 st. C i tak stare, że mogą kryć w sobie pozostałości żywych organizmów.

Łazik NASA Curiosity zarejestrował na Marsie zjawisko wiru pyłowego, zwane też "diabłem pyłowym". Wir, który udało się nagrać jest półprzezroczysty, jednak dobrze widoczny w kamerze łazika, badającego krater Gale. Zjawisko powstaje nad suchym obszarem w wyniku silnej konwekcji. Jest częste na Ziemi, tworzy się także na Marsie. Półkula południowa Czerwonej Planety nagrzewa się, szykując na marsjańskie lato. To prowadzi właśnie do konwekcji i wirów. Silne diabły są w stanie wysoko wnosić kurz i piach, tworząc potężne wiry pyłowe. Na Marsie są one jednak krótkotrwałe i dość ograniczone w obserwacji. Pierwszy raz to zjawisko na Czerwonej Planecie odkryto w latach 70. XX w., w trakcie misji sond Viking.

Eksperci z Uniwersytetu w Teksasie twierdzą, że miliardy lat temu na Marsie padały ulewne deszcze. Badania nad marsjańskimi kraterami ujawniły, że 3,5 mld lat temu były pełne wody. Ciecz pochodziła z ulewnych deszczy, które miały tak wielką siłę, że tworzyła kaniony i kratery pełne wody. Naukowcy doszli do tych wniosków po szczegółowej analizie zdjęć satelitarnych powierzchni Marsa. Co ciekawe, badacze uważają, że niektóre burze mogły trwać nawet... tysiąc lat. Niestety, nie wiedzą oni co działo się z tą wodą przez następne miliony lat.

Krążący wokół Czerwonej Planety Statek, należący do Europejskiej Agencji Kosmicznej, zrobił po raz kolejny zdjęcie dziwnej formacji chmur, uformowanej nad jednym z marsjańskich wulkanów. Badacze z ESA informują, że dziwna i długa na 1800 km formacja chmur unosi się nad wulkanem Arsia Mons w pobliżu równika planety. Naukowcy uważają, że chmury tworzą się od zawietrznej strony wulkanu i powstają podobnie jak chmury orograficzne na Ziemi. Ruch powietrza wynika z ukształtowania powierzchni planety, dzięki temu powstają zaobserwowane formacje. Zjawisko można obserwować każdego marsjańskiego roku w trakcie południowego przesilenia. Przy czym marsjański rok trwa 668 soli, czyli 687 dni na Ziemi. Przez 80 dni chmury powstają na niebie wczesnym rankiem rosnąc przez trzy godziny, a następnie szybko znikając. Astronomowie z ESA badali dziwną formację chmur już w 2018 roku i teraz ponownie czekali aż AMEC, czyli Arsia Mons Elongated Cloud pojawi się na niebie Czerwonej Planety by ponownie się im przyjrzeć.

Grzyby z Czarnobyla pomogą w kosmosie. Tzw. czarne grzyby z Czarnobyla mogą przyczynić się do przyszłej kolonizacji Marsa. Wszystko dzięki odkryciu i badaniom dwójki licealistów z Karoliny Północnej. Odkryli oni bowiem, że rosnące w Czarnobylu grzyby wykorzystują melatoninę do przekształcenia promieniowania gamma w energię chemiczną potrzebną do wzrostu. Czarne grzyby wykorzystują także pleśń, jako odnawiającą się ochronę przed promieniowaniem. Dzięki czemu są w stanie przetrwać w jednym z najbardziej niegościnnych miejsc na Ziemi. Licealiści, przy pomocy NASA, przeprowadzili projekt w kosmosie, który miał potwierdzić ich tezę.

Saturn, Jowisz, Mars, Wenus i Merkury będą lepiej widoczne gołym okiem w lipcu na australijskim niebie. Planety można będzie dostrzec już od 12 lipca. Bowiem wtedy w kolejnych dniach ciała niebieskie znajdą się w opozycji. Widokiem Saturna i Jowisza fani astronomii będą mogli się zachwycać już po zachodzie słońca. Obie planety będą widoczne w kierunku wschodnim. Natomiast Marsa ujrzą dopiero po północy. Jako ostatnie pojawią się Wenus i Merkury. Wenus widoczna będzie o 4 rano czasu lokalnego, a chwilę później Merkury. By, nie przegapić niewiarygodnie rzadkiego zjawiska astronomicznego warto śledzić informacje podawane przez obserwatorium z Mount Burnett.

Europejska Agencja Kosmiczna podzieliła się filmem pokazującym przelot nad kraterem Korolew. Korolew to zamarznięty krater, głęboki na ponad 1,5 km i szeroki na ponad 82 km. Według ekspertów ESA, do zrobienia filmiku wykorzystali oni nakładanie obrazów na siebie w formie mozaiki. Lód w kraterze nigdy się nie topi, bo powietrze tworzy przy nim zimną warstwę, która działa jak tarcza. Krater nazwano na cześć radzieckiego inżyniera, Siergieja Korolewa, nazywanego ojcen technologii kosmicznej.

Łazik Curiosity, który został wysłany na misję badawczą pod koniec 2011 roku. Od tamtego momentu dowiedzieliśmy się znacznie więcej informacji na temat czerwonej planety. Curiosity wykonał między innymi zdjęcia Marsa oraz przestrzeni kosmicznej widzianej z tej planety. Ostatnio udało mi się zrobić dwa zdjęcia. Użył do tego kamer masztowych MastCam, około godziny po zachodzie słońca. Jedno ze zdjęćobrazuje Ziemię , a drugie planetę Venus. Naukowcy kierujący Curiosity zrobili z obu fotografii panoramę, pokazującą większą przestrzeń kosmosu. Zdjęcia uświadamiają nam, jak mała jest nasza planeta na tle galaktyki oraz jak daleko Mars znajduje się od Ziemi. Dopiero zdjęcia zrobione z Curiosity pokazały nam Ziemię, jaką nigdy wcześniej nie widzieliśmy.

Naukowcy odkryli dowód na to, że w skorupie Marsa zachodziły procesy wulkaniczne i geologiczne. Przez lata uważano, że Czerwona Planeta jest jałowa i nie porusza się na niej nic, oprócz wiatru. Jednak badacze z Uniwersytetu w Glasgow dowiedli, że w skorupie planety zachodzą procesy geologiczne. Wszystko przez badanie meteorytu Tissint, który spadł na Ziemię w 2011 roku. Ów meteoryt wypełniony był oliwinami, czyli magnezowo-żelazowymi skałami, powstającymi jako produkt uboczny krystalizacji magmy.

Astronomowie odkryli pierwszy dowód na to, iż kiedyś na Marsie płynęła duża rzeka. Naukowcy z niemieckiego Utrechtu przyjrzeli się stromym klifom i licznym kanionom na planety. Analiza zdjęć z południowej półkuli Marsa przyniosła zaskakujące odkrycie - tymi terenami 3,7 mld lat temu płynęła duża, tworząca piaskowe ławice, rzeka. Świadczą o tym miękkie skały osadowe na dnie kanionów oraz kształt okolicznych klifów.

W najnowszych badaniach rosyjscy naukowcy sugerują, że na biegunie północnym Marsa znajdowały się ogromne lodowce, wypełnione uwięzionym w nich dwutlenkiem węgla. Masywne lawiny z tych lodowców mają być odpowiedzialne za powstanie tajemniczych grzbietów skalnych. Temat zgłębili badacze Rosyjskiej Akademii Nauk. Wykorzystując technologię NASA, przeprowadzili symulację poruszania się lodu i skał na zboczach lodowców.

W ramach eksperymentu "Biosphere 2" 8 ochotników zgodziło się na zamieszkanie w izolowanym kompleksie na pustyni Sonoran. Obiekt znajdujący się w stanie Arizona został stworzony przez potentata naftowego. Jego celem było udowodnienie, że na Marsie można stworzyć samowystarczalną kolonię. Według relacji mieszkańców "Biosphere 2", życie w tym miejscu nie było łatwe. Zanim nauczyli się samodzielnie produkować żywność, często chodzili głodni. Problemy odczuwały również rośliny i zwierzęta. Część z nich po pierwszym roku eksperymentu zginęła.

Naukowcy znaleźli świecące na zielono mikroby, ukryte głęboko w skałach pod dnem oceanów. Uważają, że podobne kolonie bakterii mogą znajdować się również na Marsie. Zespół badaczy z Uniwersytetu Tokijskiego przez 10 lat badał skały znalezione pod Oceanem Spokojnym.

Łazik Curiosity odkrył na Marsie ślady cząsteczek organicznych - twierdzą naukowcy. To kolejne odkrycie potwierdzające teorie o istnieniu życia na Marsie. Chodzi o tiofeny - cząsteczki zawierające węgiel i siarkę, które są niezbędne do życia. Występują one również na Ziemi. Znajdziemy je np. w grzybach, węglu czy ropie naftowej. Naukowcy twierdzą, że ich źródłem pochodzenia mogą być procesy biologiczne prymitywnych form życia. Badacze nie wykluczają, że tiofeny mogły się pojawić na Marsie po uderzeniu meteorytu. Jeśli powstały jednak w wyniku procesów biologicznych, to mogą to być ślady po organizmach, które zamieszkiwały Marsa w przeszłości. "Nadzwyczajne odkrycia wymagają nadzwyczajnych dowodów" - twierdzą eksperci NASA i kontynuują badania.

Badacze z NASA opublikowali nowe zdjęcia dziwnego obiektu na Czerwonej Planecie. Znajduje się na zachodnich zboczach tarczowego wulkanu o nazwie Pavonis Mons. Dziura ma 35 m szerokości i ponad 90 metrów głębokości. Badacze twierdzą, że to co widać na zdjęciach to tzw. świetlik , czyli produkt aktywności wulkanicznej.

Eksperci wykorzystali dane z satelity NASA by stworzyć ruchomy obrazek wydm na Marsie. Chodzi o liczne piaszczyste wzniesienia, które pokrywają Marsa i "tańczą" na wietrze. Do tej pory nie mogliśmy zaobserwować tego ruchu. Okazało się, że za duży przepływ wiatru i ruch wydm odpowiadają czynniki "termofizyczne i topograficzne".