niemcy (strona 3 z 27)

Archeolodzy z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych "Pomost" odkryli grób z czasów II wojny światowej. Znaleziska dokonano w trakcie tzw. prac sondażowych (wykopalisk polegających na zakładaniu niewielkich wykopów w celu sprawdzenia obecności stanowiska archeologicznego) w miejscowości Dziewiętlin w woj. dolnośląskim. Grób znajduje się w dawnym sadzie na terenie prywatnego gospodarstwa. Okazało się, że spoczywają tam czterej żołnierze niemieccy. Jak podają archeolodzy, ciała pochował polski robotnik przymusowy, który odnalazł mężczyzn martwych na terenie posesji. Przy szczątkach nie znaleziono znaków tożsamości. Pozostały szczątki odzieży, zachowały się takie przedmioty osobiste jak grzebień. Badacze pracowni Pomost regularnie ujawniają kolejne niemieckie i polskie mogiły z czasów II wojny światowej.

Polityka, zdrowie, kultura. Newsroom WP wraz z prowadzącymi Agnieszką Kopacz, Patrycjuszem Wyżgą, Sebastianem Ogórkiem i Mateuszem Ratajczakiem codziennie dostarczają swoim widzom najświeższych informacji z Polski. Ciekawe, tematy, inspirujące rozmowy, komentarze do najważniejszych wydarzeń politycznych. Zapraszamy codziennie od poniedziałku do piątku.

Najważniejsze wydarzenia z Polski i ze świata, ciekawe rozmowy i tematy, które budzą emocje. WP News - nowy program Wirtualnej Polski i Telewizji WP. Prowadzący: Agnieszka Kopacz i Patrycjusz Wyżga dwa razy dziennie przedstawią państwu porcję gorących newsów i ciekawostek oraz połączą się na żywo z reporterami będącymi zawsze tam, gdzie dzieją się najważniejsze rzeczy. Dynamiczny program WP News codziennie o 11:50 i 16:50 na stronie głównej WP i w Telewizji WP.

Zdjęcia satelitarne wykonane w niedzielę, 18 lipca, pokazują skalę zniszczeń spowodowanych przez powódź w Niemczech. Widać na nich ogrom tragedii, jaka spotkała mieszkańców wsi Schuld, w rejonie Ahrweiler, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat. To tam doszło do największych zniszczeń. Ceglane i drewniane domy nie wytrzymały naporu wody. Na zdjęciach po przejściu fali powodziowej widać, jak ocalałe budynki otoczone są morzem gruzu. W powodzi w Schuld nikt nie zginął, nikt też nie został ranny. Jednak liczba ofiar śmiertelnych w całym rejonie Ahrweiler wyniosła ponad 100. Wiele osób wciąż jest uznanych za zaginione, przez co istnieje obawa, że ta liczba może wzrosnąć. Do katastrofy doszło pod koniec tygodnia na skutek ulewnych deszczów. Ekolodzy alarmują – te ekstremalne zjawiska to skutek globalnego ocieplenia.

Potężna powódź na zachodzie Europy. - Jest tyle tragedii, tyle ofiar śmiertelnych, a ciągle trwają poszukiwania zaginionych. Wstrząsające - mówi mieszkanka niemieckiego powiatu Ahrweiler. Opadająca woda pokazuje skalę zniszczeń. Ludzie stracili bliskich, pracę, mieszkania. Materiał Deutsche Welle. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na stronę Deutsche Welle.

Kanclerz Niemiec Angela Merkel wyraziła w czwartek (15 lipca) smutek z powodu powodzi w kraju. - Żal mi tych, którzy stracili życie w tej katastrofie – powiedziała podczas wizyty w Waszyngtonie, komentując skalę powodzi. Zginęło ponad 80 osób, a dziesiątki zaginęły w Niemczech i Belgii. Potężne powodzie zmieniły strumienie i ulice w szalejące potoki, które zmiatały samochody i powodowały zawalanie się domów. Merkel obiecała, że zostanie zrobione wszystko, aby znaleźć tych, których wciąż brakuje. Władze w regionie Euskirchen zgłosiły osiem ofiar śmiertelnych. Działania ratownicze były utrudnione przez awarie telefonu i internetu w niektórych częściach hrabstwa na południowy zachód od Kolonii. Policja poinformowała, że 18 osób zginęło w hrabstwie Ahrweiler, na południe od Euskirchen. Do 70 osób zaginęło po zawaleniu się kilku domów w wiosce Schuld w Eifel. Kilkadziesiąt osób trzeba było ratować z dachów swoich domów za pomocą nadmuchiwanych łodzi i helikopterów. Niemcy wysłały do pomocy setki żołnierzy.

Ponad 60 osób zmarło, a dziesiątki zostało uznanych zaginęły na skutek powodzi, jaka przeszła przez Niemcy i Belgię. Woda zamieniła strumyki i ulice w szalejące potoki, które zmiotły auta i spowodowały zawalenie się domów. Rzeki i zbiorniki wodne wystąpiły z brzegów powodując w nocy gwałtowne i niebezpieczne powodzie. Wśród najbardziej dotkniętych miejsc w Niemczech jest miejscowość Schuld, gdzie kilka domów się zawaliło. Z niektórych wiosek zostały tylko gruzy. Stare ceglane i drewniane domy nie wytrzymały naporu wody. Dziesiątki ludzi trzeba było ratować z dachów ich domów za pomocą pontonów i helikopterów. Do pomocy w akcji ratunkowej rozmieszczono setki żołnierzy. W Belgii wzburzona rzeka Vesdre wdarła się do miasta Pepinster, w pobliżu Liège. Doszło tam do tragicznego wypadku podczas akcji ratunkowej. Strażacy wciągali na łódź trzy starsze osoby. Nagle zniknęły. W liczącym 200 tys. mieszkańców Liège wylała rzeka Moza. Burmistrz miasta apelował, by uciekali na wyższe tereny. - Na szczęście mam siostrę, ale teraz usłyszeliśmy, że nasz dom może się zawalić i musimy się ewakuować - mówi poruszona mieszkanka Liège. Dokładne dane o zniszczeniach nie są jeszcze dostępne, ale wiele miejscowości zostało odciętych od świata przez powódź i osuwiska. Wielu zmarłych odkryto dopiero, gdy woda ustąpiła.

Gigantyczne opady deszczu na zachodzie Niemiec. Są ofiary śmiertelne, a 70 osób uznaje się za zaginione. Woda zmyła dziesiątki domów. Ogłoszono stan klęski żywiołowej. Pobliskie autostrady zostały zamknięte. Niektórym domom wciąż grozi zawalenie. Materiał Deutsche Welle. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na stronę Deutsche Welle.

Silne opady deszczu w nocy ze środy na czwartek (14/15 lipca) spowodowały powodzie i podtopienia w zachodnich Niemczech. W Saksonii służby informują o jednej osobie zaginionej. Mężczyzna miał zostać porwany przez strumień, który utworzył się na ulicy. Władze regionu Hof w Bawarii rozważają wprowadzenie stanu klęski żywiołowej. W Belgii silne opady deszczu spowodowały wprowadzenie czerwonego (najwyższego) stanu alarmowego na wschodzie kraju. Szczególnie zagrożeni są mieszkańcy miasta i okolic Liège. Belgijski Instytut Meteorologiczny poinformował, że tylko w środę spadło tam więcej deszczu, niż normalnie spada tam w ciągu całego lipca. Lokalna straż pożarna donosiła o wielu nocnych akcjach, w których trakcie usuwano szkody wyrządzone przez płynącą wodę. Wiele domów w Ardenach zostało zalanych przez błoto schodzące za deszczem w doliny.

Niemcy pytają swoje rodziny o ich nazistowską przeszłość. W internecie popularność zdobywa hasztag #MeinNaziBackground, pod którym toczy się zawzięta dyskusja o niechlubnej przeszłości dziadków czy babć niektórych Niemców. Wciąż jest to bowiem temat tabu, którego unika się na rodzinnych zjazdach. Zwłaszcza, gdy chodzi o zbrodniarzy wojennych. "Wygodnie jest myśleć o nazistach jako obcych, którzy wprowadzili Niemców w błąd, a potem zniknęli. Jednak tak nie było."

Niezwykłe odkrycie pod Zamościem z czasów II wojny światowej. Celem poszukiwań na podmokłych łąkach blisko lotniska w Mokrem miał być rozbity w tej okolicy niemiecki samolot. W trakcie prac wykopaliskowych na miejscu odkryto jednak fragmenty rakiety balistycznej V2, która spadła w 1944 r. na łąki niedaleko wsi Mokre pod Zamościem. O niezwykłym odkryciu poinformował Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Dokonali go Andrzej Maziarz z Muzeum Fortyfikacji i Broni Arsenał w Zamościu, firma Archeofuture wraz z grupą przyjaciół z Zamościa i Lublina. Na głębokości ok. 2,5 m znajdował się rozerwany na pół nos rakiety, części poszycia, mechanizmów sterowania i resztek drobnych elementów. Łącznie z ziemi badacze wykopali ok. 100 kg znalezisk. Rakieta V2 (Vergeltungswaffe-2) była pierwszym historii udanym konstrukcyjnie rakietowym pociskiem balistycznym, który naziści skonstruowali przed II wojną światową. Stworzono ją pod nazwą Aggregat 4 - A4, którą oficjalnie w 1944 r. zmienił sam Joseph Goebbels. To była niemiecka superbroń. Rakieta mierzyła ponad 14 m, ważyła ok. 13 tys. kg i osiągała prędkość do 5,5 tys. km/h. Jej głównym przeznaczeniem miał być ostrzał miast w Wielkiej Brytanii. Ok. 70 proc. wystrzelonych pierwszych V2 nie trafiło jednak w cele. Stworzenie pierwszej takiej rakiety było po wojnie podstawą rozwoju pocisków balistycznych w USA, ZSRR, Francji i Chinach.

Graf Zepelin to jedyny niemiecki lotniskowiec, który miał zostać wykorzystany podczas II wojny światowej. Nigdy jednak do tego nie doszło. Okręt zaczęto projektować już w 1934 roku, a prace nad jego wykonaniem zaczęto w 1936 roku. Jego konstrukcją zajęła się stocznia Deutsche Werker w Kolonii. Hitler nie czekał jednak z jego ukończeniem i lotniskowiec został wypuszczony na morze tuż przed wybuchem II wojny światowej, w 1938 roku. Prace nad jego dokończeniem wznowiono już podczas działań wojennych w 1941 roku. Porażki na froncie wschodnim w 1943 roku sprawiły, że naziści musieli znowu odłożyć plany na jego dokończenie, gdyż zabrakło na to funduszy. Graf Zeppelin pod koniec wojny w 1945 roku, został poważnie uszkodzony przez radziecką artylerię. 265-metrowy kolos został odholowany do Świnoujścia. Po wojnie uszkodzony okręt miał trafić do Leningradu w celach badawczych, lecz nigdy tam nie dotarł. 17 sierpnia 1947 roku potwierdzono, że okręt został zatopiony. Odnaleziono go dopiero w 2006 roku. To polski okręt ORP Arctowski dokonał identyfikacji wraku 12 lipca 2006 roku. Znajduje się na głębokości 87 metrów, ok. 55 km na północ od Władysławowa. Naukowcy spierali się latami, jaka była przyczyna zatopienia niemieckiego lotniskowca. Najbardziej prawdopodobną wersją jest przeznaczenie okrętu do testów wytrzymałościowych. Radzieccy żołnierze mieli użyć aż 2000 kg materiałów wybuchowych, które posłały Graf Zeppelin na dno.

25-letnia Niemka Johanna po przebytym koronawirusie ma wciąż trudności z oddychaniem. Młoda kobieta korzysta z aparatu tlenowego Airwin. Każda najmniejsza domowa czynność wymaga podania dodatkowego tlenu. Bez niego trudno złapać jej oddech. Według badań ok. 10 proc. ozdrowieńców zmaga się z tym problemem. Johanna boi się, że już nigdy nie wróci do pracy. 25-latka myśli o pójściu na rentę - czasowo lub na stałe. Nie może obecnie wrócić do pracy. Materiał Deutsche Welle. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na stronę Deutsche Welle.

Muzeum w Mamerkach od czterech lat prowadzi poszukiwania legendarnej Bursztynowej Komnaty. To tu na Mazurach, na terenie dawnej nazistowskiej bazy wojskowej z czasów II wojny światowej, właśnie odkryto cztery podziemne tunele. Żaden z nich nie zawierał skarbu. – Już w latach 70. Służba Bezpieczeństwa z pobliskiego więzienia w Barczewie przywiozła Ericha Kocha, ostatniego niemieckiego nazistę, który nadzorował ewakuację Bursztynowej Komnaty z Królewca. Przez tydzień prowadzono tu akcję wysadzania jednego z bunkrów, szukając tajemniczego wejścia do pomieszczenia ze skarbem – tłumaczy w rozmowie z wideo.wp.pl Bartłomiej Plebańczyk z Muzeum w Mamerkach. Erich Koch, jako niemiecki zbrodniarz wojenny, został skazany na karę śmierci, ale jest jedyną osobą w przypadku której SB wyroku nie wykonało. Prawdopodobnie ze względu na wiedzę o Bursztynowej Komnacie i informacje o skarbach i złocie. – Poszukujemy ok. trzydziestu skrzyń. Niemcy do transportu demontowali bursztynowe panele i przechowywali je w skrzyniach. Mazurskie Mamerki od zawsze były typowane jako miejsce potencjalnego ukrycia Bursztynowej Komnaty – podkreśla Plebańczyk. Takich miejsc w Europie jest dużo, ale Mamerki są w czołówce ze względu na to, że skarb po raz ostatni widziany był w Królewcu, a jest to jedno z najbliższych miejsc, gdzie Niemcy mogli ukryć Bursztynową Komnatę w panice przez zbliżającymi się Rosjanami – dodaje opiekun bunkrów w Mamerkach.

Wielkie odkrycie na Mazurach. Na terenie historycznego kompleksu w Mamerkach, który był wykorzystywany przez nazistów w czasie II wojny światowej jako baza wojskowa, odkryto cztery nowe tunele. Nie udało się odkryć legendarnej Bursztynowej Komnaty, ale same tunele cieszą już odkrywców. - Kilka miesięcy temu przeprowadziliśmy w Mamerkach kolejne badania georadarem. Udało nam się wykryć betonowe konstrukcje zasypane ziemią. Po uzyskaniu odpowiednich zgód zaczęliśmy kopać. Odkryliśmy w tym miejscu cztery podziemne tunele. Okazało się, że są to ciasne tunele techniczne – tłumaczy w rozmowie z wideo.wp.pl Bartłomiej Plebańczyk z Muzeum w Mamerkach. - To było ekscytujące doświadczenie. Tunele niestety okazały się puste, nie było w nich skarbów. Niemcy mogli nimi prowadzić instalacje wodne i elektryczne - dodaje. Bartłomiej Plebańczyk, jako opiekun bunkrów w Mamerkach, od lat przeczesuje teren całego kompleksu w poszukiwaniu nowych tuneli i drogi do legendarnej Bursztynowej Komnaty z trzydziestoma skrzyniami, które mogły zostać tutaj ukryte. Cała sieć tuneli może liczyć nawet 200 podziemnych korytarzy. Ich poszukiwaniem zajmą się teraz po uzyskaniu niezbędnych zgód specjalistyczne grupy poszukiwawcze. - Jeśli nie uda się znaleźć samego skarbu, to pod ziemią znajduje się wciąż wiele historycznych przedmiotów sprzed ponad 76 lat – podkreśla Plebańczyk.

Trzydzieści lat temu podpisywał z Helmutem Kohlem traktat o polsko-niemieckiej przyjaźni. Dziś boi się izolacji Polski i powrotu "przedwojennego upiora". Jan Krzysztof Bielecki, wskazując trzy najważniejsze sprawy do załatwienia z Niemcami, otwiera serię wywiadów w ramach wspólnej akcji Wirtualnej Polski i Deutsche Welle "DIALOG. Rozmowy polsko-niemieckie".

To ciężka praca, której Niemcy niechętnie się podejmują. Rolnicy na polach szparagowych pod Berlinem są więc zdeterminowani, by zatrudniać pracowników sezonowych z Polski i Rumunii. W tym roku koszt był większy ze względu na konieczność regularnego testowania zespołu na koronawirusa. Rumunom i Polakom opłaca się tu pracować. 9,5 euro za godzinę pracy – tyle otrzymują nasi rodacy pracujący w Niemczech na polach szparagowych. Materiał Deutsche Welle. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na stronę Deutsche Welle.

W Europie z koloniami kojarzymy głównie Wielką Brytanię, Francję i Hiszpanię. Jednak na przełomie XIX i XX miało je również Cesarstwo Niemieckie. Znajdowały się głównie w Afryce i należały do nich współczesne: Togo, Ghana, Nigeria, Kamerun, Burundi, Rwanda, Tanzania i Namibia. Okazuje się jednak, że większość Niemców nie potrafi wskazać, które kraje znajdowały się pod cesarskimi rządami. To oznacza, że najprawdopodobniej nie wiedzą również, co pod panowaniem cesarstwa się tam działo. A tymczasem to wojska kontrolowały kolonie, pacyfikowały tubylców, wykorzystywano mieszkańców jako robotników przymusowych lub żołnierzy. Tysiące zostały wysłane za granicę jako niewolnicy. Cesarstwo tak naprawdę rabowało kolonie eksportując np. kość słoniową, diamenty i kakao. Krwawo stłumiono bunt rdzennych mieszkańców Namibii, Herero i Nama. Zabito wówczas nawet 100 tys. ludzi. To pierwsze ludobójstwo XX w. Niestety podręczniki szkolne milczą na ten temat lub nauczyciele muszą wybierać, czy na lekcjach podejmą temat holokaustu czy kolonializmu. W Niemczech aktualnie toczy się dyskusja na temat tej kłopotliwej spuścizny.

Operacja "Overlord" w czerwcu 1944 r. była największą akcją desantową w trakcie całej II wojnie światowej. Pierwsze 24 godziny desantu aliantów we Francji zmieniły bieg II wojny światowej. Dzięki zmasowanej akcji udało się dostać na ląd, błyskawicznie powstał drugi front. Dzięki niemu ze wschodu na Niemców parło ZSRR, a od zachodu zaczęły siły alianckie. Naziści przegrali wojnę w niespełna rok. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Lądowanie w Normandii. Operacja "Overlord" była największą akcją desantową II wojny światowej.

Evelyen to wyjątek wśród ciężarnych w Niemczech. Szczepi się przeciwko COVID-19. - Słyszałam, że teraz kobiety w ciąży mogą się szczepić. Chcę mieć ochronę najlepszą z możliwych. Nie chcę się zarazić i nie chcę narazić siebie i mojego dziecka na niebezpieczeństwo - mówi kobieta. W Niemczech nie ma centralnych zaleceń ws. szczepień ciężarnych, jednak Saksonia wyszła przed szereg. Rekomenduje szczepienia kobiet od 20 tygodnia ciąży. W grę wchodzą dwie szczepionki: Moderna i BioNTech-Pfizer. - Kobiety w ciąży nie mają więcej skutków ubocznych, a nienarodzone dzieci nie są bardziej narażone na ryzyko, niż bez szczepienia. Widzimy również, że kobiety w ciąży zakażone COVID-19 umierają 20 razy częściej - mówi dr Thomas Gruenewal, szef Komisji Szczepień Saksonii. Saksonia bazuje na danych z Izraela, Wielkiej Brytanii i USA. Do ginekolożki - Cornelii Hoesemann zapisują się tłumy kobiet. - W zasadzie szczepimy po godzinach. Pacjentki przyjeżdżają nie tylko z Saksonii - mówi lekarka.

Dokładnie 31 maja 1916 roku miała miejsce bitwa jutlandzka – największa bitwa morska I wojny światowej i jedna z największych bitew morskich w historii. Floty Niemiec oraz Wielkiej Brytanii spotkały się na Morzu Północnym. W działania wojenne zaangażowane zostało ponad 250 okrętów różnego rodzaju oraz ponad 105 tysięcy marynarzy. Cesarstwo niemieckie wysłało 99 okrętów. Wśród nich było kilkadziesiąt krążowników, niszczycieli,16 drednotów, 6 przeddrednotów oraz 5 krążowników liniowych. Brytyjczycy na spotkanie wysłali z kolei wszystkie siły Grand Fleet. Stanowiły one 151 okrętów, w tym 28 drednotów i 9 krążowników liniowych. Walka rozpoczęła się o 14:29. Wymiana ognia trwała wiele godzin. Niemcy po bitwie zakończonej na drugi dzień, ponieśli mniejsze straty niż Brytyjczycy: 2 pancerniki, 9 mniejszych okrętów i 2,5 tys. zabitych. Brytyjczycy stracili 2 pancerniki, 11 mniejszych okrętów i 6 tys. zabitych. Spór o to, kto wówczas wygrał bitwę, toczy się nieprzerwanie do dzisiaj. Zarówno Niemcy jak i Wielka Brytania krótko po walce ogłosiły się zwycięzcami. Historycy uważają, że w bitwie taktyczny sukces odnieśli Niemcy. Nie dali się zniszczyć liczniejszym siłom Brytyjczyków i zadali im większe straty. Politycznie jednak była to porażka Niemców. Ich flota budowana za ogromne pieniądze, która miała być potęgą światową, okazała się bezużyteczna. Niemcy po podpisaniu traktatu wersalskiego, który był dla nich hańbą, byli tak rozczarowani, że postanowili zniszczyć pozostałe, największe okręty swojej floty. Rozpoczęli tworzenie jej na nowo i podczas II wojny światowej ich okręty były już bardzo mocne. Bitwa jutlandzka była największym testem dla marynarki wojennej mocarstw i dała niewątpliwie impuls do kolejnych zmian w budowaniu okrętów.

Eksperci z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych "POMOST" pochwalili się swoim kolejnym odkryciem. W Zachodniopomorskiem znaleziono grób niemieckiego żołnierza z czasów II wojny światowej. Prace prowadzone były w miejscowości Moczyły w gminie Kołbaskowo. Z relacji świadka wynikało, że przez pole przebiegały okopy częściowe zasypane w 1945 r. Miały tu być zasypane ciała niemieckich żołnierzy. Eksperci z "POMOST-u" trafili na szczątki jednego z nich. Niemiec był pochowany z kilkoma przedmiotami. Wszystkie przekazano do Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu. Przy żołnierzu znajdował się przełamany znak tożsamości. Identyfikacja zajmie się teraz strona niemiecka. Archeolodzy z pracowni "POMOST" od lat poszukują mogił żołnierzy z II wojny światowej wszystkich narodowości, głównie w zachodniej części Polski.

Hermann Göring był silnie uzależniony od narkotyków. Uzależnienie od silnych substancji psychoaktywnych i przeciwbólowych doprowadziło go do 140 kg wagi. Alianci przy niemieckim zbrodniarzu wojennym znaleźli nawet 20 tys. pastylek. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Hermann Göring i narkotyki. Znaleziono przy nim 20 000 tabletek, łykał nawet 160 dziennie.

Młoda, wykształcona i bezrobotna. Wszystko przez pandemię. - Myślałam, że menager kultury to pewny zawód, bo można robić wesela, koncerty i konferencje. Jest tyle możliwości. Nikt nie wyobrażał sobie, że to wszystko po prostu zniknie. Piszę podania od ukończenia szkoły w październiku 2020 roku - mówi Julia Nickels z Niemiec. Materiał Deutsche Welle. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na stronę Deutsche Welle.

Pervitin to nic innego jak metamfetamina – narkotyk o silnym działaniu pobudzającym. Środek przed II wojną światową służył jako legalny doping nie tylko w III Rzeszy. Preparat stworzyła niemiecka firma Temmler-Werke zafascynowana amfetaminą z USA. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Pervitin w III Rzeszy. Nawet gospodynie domowe faszerowały się metamfetaminą.