wulkan

Erupcja wulkanu Hunga Tonga w pobliżu wysp Tonga na Oceanie Spokojnym, która miała miejsce w sobotę (15 stycznia), wywołała fale tsunami oraz tzw. meteotsunami. Fale tsunami powstają w wyniku aktywności sejsmicznej, natomiast meteotsunami jest wynikiem nagłych i silnych zmian w ciśnieniu atmosferycznym, które powoduje podniesienie się poziomu wody. Wybuch Hunga Tonga był tak silny, że meteotsunami dotarło nawet do wybrzeży Portugalii i Hiszpanii. Władze nadmorskich miast odnotowały tam wzrost poziomu wody przy brzegu nawet o 50 centymetrów. Fale tsunami natomiast również spowodowały wiele zniszczeń. Uderzyły one między innymi w wybrzeże Peru. W sieci pojawiły się nagrania, na których widać zmagania się ludzi z miasta Pisco z wdzierającą się wodą na ląd. Najbardziej w wyniku erupcji wulkanu ucierpiały oczywiście wyspy Tonga. Zostały przykryte grubą warstwą popiołu wulkanicznego oraz uderzyły w nie również fale tsunami. Władze mówią już o prawdziwej katastrofie. Wiele krajów zapewniło, że udzieli pomocy humanitarnej Tonga. Nowa Zelandia już wysłała statki z zaopatrzeniem.

Erupcję wulkanu Hunga Tonga-Hunga Ha'apai odnotowały polskie stacje meteorologiczne. Choć do zdarzenia doszło w pobliżu archipelagu wysp Tonga na południowym Pacyfiku. Sobotni gwałtowny wybuch wulkanu był widoczny nawet z kosmosu. W programie "Newsroom WP" o tym wydarzeniu, widzianym z polskiej perspektywy, opowiadał Rzecznik Prasowy IMGW-PIB Grzegorz Walijewski. - To w ogóle jest ciekawe zjawisko, bo coś, co się dzieje ponad 16 tysięcy kilometrów od Polski jest rejestrowane w naszym kraju. Wszystkie barometry na naszych stacjach meteorologicznych zanotowały różnego rodzaju skoki ciśnienia. Było to ok. 20:30 naszego czasu, a sam wybuch był ok. 4:00. Najpierw zaobserwowaliśmy bardzo szybki skok o 2 hPa, następnie spadek o 4 hPa, i po dziesięciu minutach kolejny wzrost. Również zanotowały to stacje amatorskie, a nawet niektóre smartwatche. Chwilę później, ok. 2:00 pojawiła się fala wtórna. Meteopaci mogli odczuć te chwilowe skoki ciśnienia - powiedział Walijewski w programie Newsroom.

Mieszkańcy nadbrzeżnych obszarów Peru zmagają się z powodziami i wysokimi falami wywołanymi przez podwodną erupcję wulkanu Hunga Tonga-Hunga Ha'apai w pobliżu archipelagu wysp Tonga na południowym Pacyfiku. Sobotni gwałtowny wybuch wulkanu był widoczny nawet z kosmosu. Na zdjęciach satelitarnych widać ogromny pióropusz popiołu i pary wodnej, który wzniósł się w powietrze. Naukowcy określili, że taka erupcja zdarza się "raz na tysiąc lat". Odnotowano podniesienie się poziomu oceanu o ok.70 cm. Co najmniej dwie kobiety utonęły wciągnięte przez wodę w regionie Lambayeque u wybrzeży Peru. Woda zalała wiele restauracji i budynków przy plażach w popularnych nadmorskich kurortach. Fale tsunami zagrażały także innym krajom położonym nad Pacyfikiem. Ewakuację przeprowadzono m.in. w Japonii, Australii i Tasmanii oraz Stanach Zjednoczonych. Alerty ogłoszono dla wybrzeży Meksyku, części stanów USA, a także Kanady. Wzrost ciśnienia spowodowany erupcją wulkanu odnotowano nawet w polskich Tatrach, dokładnie na Kasprowym Wierchu – podał Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Wciąż nie ma oficjalnych danych o liczbie poszkodowanych po erupcji wulkanu. Mieszkańcy wysp uciekali w popłochu w ich głąb. W ciągu 20 minut potężne fale tsunami zaczęły rozbijać się o najbliżej położone domy, ogrodzenia i drogi. Uszkodzone zostały sieci telefoniczne, internetowe, odcięty jest prąd. Królestwo Tonga znajduje się w południowej części Oceanu Spokojnego. Blisko 170 wysp zamieszkuje ok. 100 tys. osób.

Indonezyjskie służby poinformowały o erupcji wulkanu Sumeru. Wulkan znajdujący się na Jawie, jednej z wysp Indonezji, jest aktywny od początku grudnia. Podczas kolejnej erupcji z 3 stycznia zaobserwowano tzw. spływy piroklastyczne. Służby obawiają się, że aktywność znów może być niebezpieczna dla okolicznych mieszkańców. W wyniku erupcji z 4 grudnia zginęło co najmniej 57 osób, 104 zostały ranne. Po tegorocznej erupcji nie ma, jak na razie, doniesień o poszkodowanych.

Hiszpańska wojskowa jednostka ratunkowa (UME) opublikowała nagranie z akcji oczyszczania wyspy po erupcji wulkanu Cumbre Vieja. Krajobraz tropikalnej wyspy w części pokryły grube warstwy czarnego pyłu i popiołu. Po blisko trzech miesiącach erupcji, trwającej od 19 września, władze właśnie ogłosiły jej zakończenie. Przez ostatnie 10 dni obserwowano brak wypływu lawy, emisji gazów cieplarnianych i wstrząsów sejsmicznych. Straty wstępnie oszacowano na 840 mln euro. Lawa spływająca w kierunku wody zniszczyła ok. 3 tys. budynków, plantacje bananów, winnice, odcięła też wiele dróg. Mimo strat materialnych nie odnotowano ofiar śmiertelnych. Służby pracują przy usuwaniu szkód. Łopatami odkopywane są kolejne przysypane budynki. Krajobraz "tropikalnego raju" w części przypomina czarną pustynię. W połowie grudnia wulkan "zasnął" po 85 dniach i 8 godzinach. Była to najdłuższa jak dotąd erupcja na La Palmie. Poprzednie wybuchy miały miejsce w 1949 i 1971 r.

Niezwykłe odkrycie w pobliżu Pompejów. Włoscy badacze trafili na wyjątkowy szkielet w Herkulanum, starożytnym rzymskim mieście, które zostało zniszczone w wyniku erupcji Wezuwiusza w 79 r. To mężczyzna, który zginął, próbując uciec przed strumieniem piroklastycznym (mieszanką ekstremalnie gorących gazów, popiołów i kawałków skał). Szkielet odnaleziono niedawno w miejscu, w którym od ponad 30 lat odnajdowane są kolejne ofiary erupcji. To, co wyróżnia mężczyznę, to fakt, że miał on przy sobie rzeczy osobiste – uciekał ze skórzaną torbą i drewnianą skrzynką z biżuterią i monetami. Dodatkowo znajdował się już na plaży, dość daleko od innych ludzi. Ofiara miała ok. 40 lat. Szkielet odnaleziono w murach z lawy, które powstały w wyniku erupcji. Archeolodzy twierdzą, że fala uderzeniowa i ekstremalnie wysokie temperatury doprowadziły do natychmiastowego odparowania tkanek mężczyzny. Jego szkielet zachował się uwięziony w masie gruzu, popiołu i pyłu. - To szczególnie interesujące odkrycie, bo spośród wszystkich osób, które uciekły przed erupcją wulkanu, ten człowiek został znaleziony w najdalszym punkcie nadmorskiej części starożytnego miasta – powiedział Francesco Sirano, dyrektor Parku Archeologicznego Herkulanum. - Niezwykłe jest też to, że możemy poddać go teraz całej serii badań i analiz – dodał. - Najważniejszą informacją, jaką poznaliśmy z tego odkrycia jest obraz dramatycznej sytuacji, jakiej doświadczyli ludzie w kluczowych momentach erupcji. Ten mężczyzna zdążył zabrać z domu cenne przedmioty w skrzyni – tłumaczył fenomen odkrycia archeolog Domenico Camardo.

Miała nawet 75 m średnicy i 20 m wysokości - mowa o fontannie kopułowej, która utworzyła się podczas erupcji wulkanu Kīlauea leżącego w archipelagu Hawajów. To spektakularne zdjęcie wybuchu u wybrzeży wyspy Hawaii zrobiono 11 października 1969 roku. Do dzisiaj zjawisko elektryzuje ekspertów, bo fontanna kopułowa zdarza się niezwykle rzadko. Zwyczaj lawa eksploduje w różnych kierunkach, jednak w tym wypadku gęsta magma utworzyła zaskakujący kształt. To niezwykłe wydarzenie zapisało się na karcie historii, nie tylko ze względu na spektakularny wylew lawy, ale też ze względu na długość jego trwania. Wybuch trwał łącznie 1774 dni, stając się wówczas najdłuższą erupcją Kīlauea od co najmniej dwóch tysiącleci. Aktywność wulkanu trwała do lata 1974 roku. Ta erupcja była tak ogromna, że stygnąca lawa stworzyła zupełnie nowy krajobraz na zboczu Kīlauea, zyskując nazwę "rosnącej góry" lub Maunaulu. Obecnie wznosi się na wysokość 1247 m n.p.m. Jego powierzchnia zajmuje 1430 km².

Wulkan Cumbre Vieja od miesiąca trawi wyspę La Palma. Lawa nieustannie spływa do oceanu. Zespół naukowców postanowił zbadać, jak erupcja wpływa na ekosystem morski wokół kanaryjskiej wyspy. W tym celu wysłał pod wodę pojazd ROV Liropus 2000. Robot zbiera próbki skał, gazu, fauny i flory na głębokości 100 m. Maszyna uchwyciła już obrazy podwodnego życia w wysokiej rozdzielczości. Widoczne są skorupiaki, gąbki, ogrody koralowców oraz popiół, który pokrywa to morskie siedlisko. Zebrane materiały będą teraz analizować oceanografowie, geolodzy i mikrobiolodzy. Od czasu wybuchu Cumbre Vieja ok. 7500 osób musiało opuścić swoje domy. Stopiona skała pokryła ponad 866 hektarów powierzchni wyspy. 2185 budynków zostało uszkodzonych. Sytuacja mocno odbija się na ludności, która żyje w niepewności, co jeszcze pochłonie lawa. Według ekspertów, erupcja może potrwać trzy miesiące.

W środę, 20 października, na wyspie Kiusiu w południowej Japonii doszło do potężnej erupcji wulkanu Aso. To jeden z największych masywów wulkanicznych na świecie. Eksplozja miała miejsce tuż przed południem czasu lokalnego. Telewizja NHK zarejestrowała gigantyczny słup dymu i popiołów, który unosi się nad miejscem erupcji na wysokość ok. 3,5 tys. metrów i w odległości ok. kilometra od krateru. Japońska Agencja Meteorologiczna podniosła lokalnie poziom alarmu do trzeciego stopnia w pięciostopniowej skali. Służby apelują do mieszkańców północno-środkowej części wyspy, by unikali przebywania w okolicy wulkanu. Słupowi dymu i popiołów nad kraterem towarzyszą wyrzuty lawy. Zagrożeniem mogą być także osuwające się kamienie i skały.

Japońskie statki-widma, które wojska USA zatopiły w 1945 r. w trakcie bitwy o Iwo Jimę, poderwały się z dna morskiego. Powodem są silne wstrząsy potężnego wulkanu Suribachi. Jak poinformowały japońskie media, 24 statki transportowe zatopione w trakcie jednej z najbardziej krwawych bitew dla U.S. Marines wynurzyły się z dna oceanu w wyniku ostatnich aktywności wulkanicznych. Na zdjęciach satelitarnych pokazanych przez "All Nippon News" widać resztki statków, które marynarka wojenna USA zatopiła w trakcie II wojny światowej. Statki zostały porzucone w zachodniej części wyspy. Służyły jako falochrony. Wyspa Iwo Jima leży w paśmie wysp Kazan na Oceanie Spokojnym. W trakcie II wojny światowej wojska USA i Japonii stoczyły tu zacięte walki. Dla sił USA to było strategiczne miejsce do stworzenia bazy przed atakami na Wyspy Japońskie. Ostatecznie Amerykanie wygrali krwawą bitwę i przejęli Iwo Jimę. Okupacja trwała tu do 1968 r. Dziś wyspa jest cmentarzyskiem wraków i niedostępną dla cywilów japońską bazą wojskową. Istnieje tu możliwość dużej erupcji wulkanu – ostrzegają badacze Oregon State University. Ostatnia erupcja na wyspie miała miejsce w 1982 r. Jeszcze trzydzieści lat wcześniej doszło tu do wypiętrzenia o co najmniej 10 m, które spowodowała aktywność sejsmiczna wulkanu Suribachi.

Naukowcy z Uniwersytetu Oksfordzkiego przeprowadzili badania, z których wynika, że Afryka Wschodnia może oderwać się od reszty kontynentu. Powodem ma być działanie tzw. podziemnego pióropusza płaszcza, czyli strumieni gorącej materii, które znajdują się pod powierzchnią ziemi i unoszą się w kierunku skorupy. Pióropusz kształtem przypomina drzewo i wytwarza "plamy gorąca”, które wpływają na aktywność wulkanów. To właśnie te masywne pokłady przesuwającej się lawy miliony lat temu odciągnęły Australię od Indii i Antarktydy, Madagaskar od Afryki i Seszele od Indii. Nowa mapa sugeruje, że między wschodnią częścią Afryki a francuską wyspą Reunion znajduje się podziemny pióropusz. Rozciągnięte na 3000 kilometrów aktywne podziemne "drzewo" magmy, jest blisko nachodzących na siebie płyt tektonicznych. Taki zbieg okoliczności może spowodować oderwanie się części Afryki od reszty kontynentu. Według ekspertów, rozdział może wywołać erupcje podziemnych wulkanów na terenie RPA. Naukowcy nie mają wątpliwości, że taki scenariusz będzie miał "apokaliptyczne” konsekwencje. Całkowity rozpad Afryki to perspektywa kilku milionów lat, jednak już teraz możemy odczuwać skutki procesu.

Włoscy archeolodzy odkryli bardzo dobrze zakonserwowany szkielet człowieka, który pochodzi z 79 roku. Kości odnaleziono na terenie stanowiska archeologicznego miasta Herkulanum, które razem ze sławnymi Pompejami zostało zniszczone przez wybuch wulkanu Wezuwiusz w I wieku naszej ery. Wiadomo już, że szczątki należą do mężczyzny w wieku od 40 do 45 lat. Sylwetka była zwrócona ku morzu, więc sugeruje to, że próbował uciekać w stronę wybrzeża. Dodatkowo wskazywać może też na to fakt, że odnaleziono go blisko miejsca, gdzie w latach 80. i 90. ubiegłego wieku, odkryto szczątki ponad 300 ludzi, którzy czekali na plaży na ratunek ze strony floty Pliniusza Starszego. Niestety nie doczekali się go. Naukowcy odnaleźli również w czaszce mężczyzny tajemnicze ‘’szkło’’, które jak się okazało, są resztkami mózgu tragicznie zmarłego. Cały szkielet ma również charakterystyczny, czerwony kolor. Według dyrektora Parku Archeologicznego w Herkulanum, Francesco Sirano, wynika to z wpływu spalania krwi, gazu i popiołu przez lawę z wulkanu. Z pewnością wymaga to dalszych badań, gdyż jest to niezwykłe zjawisko. Pozwoli lepiej zrozumieć ostatnie chwile obydwu miast oraz ludzi, którzy tam zginęli.

Ponad 3 tys. osób musiało opuścić swoje domy, gdy lawa sięgnęła fabryki cementu na La Palma. Doszło do wybuchu i do powietrza przedostały się toksyczne gazy. Władze zdecydowały o zamknięciu szkół. Ewakuowano mieszkańców El Paso i Los Llanos de Aridane. Lawa wydostaje się z wulkanu Cumbre Vieja, który wybuchł 19 września. Od tego czasu codziennie trawi wyspę. Według szacunków ekspertów, żywioł pochłonął już 600 hektarów La Palmy. Ostatnie nagrania z drona ukazują bryły skalne wielkości trzypiętrowych budynków spływające rzeką lawy. Stało się to po tym, jak zapadła się północna część krateru wulkanu. Strumień lawy o temperaturze dochodzącej do 1240 stopni Celsjusza zniszczył kilka ostatnich budynków, które jeszcze opierały się żywiołowi we wsi Todoque. Jak podaje agencja Reutera, sytuacja na hiszpańskiej wyspie mimo wszystko zaczyna się jednak polepszać. W sobotę (9 października) lotnisko La Palma zostało ponownie otwarte. Minister obrony Hiszpanii - Margarita Robles - zapowiedziała, że żołnierze hiszpańskiej marynarki wojennej będą pomagać w usuwaniu pyłu wulkanicznego, który pokrywa dużą część wyspy. Cumbre Vieja to jeden z najbardziej aktywnych wulkanów na Wyspach Kararyjskich. W XX wieku doszło do erupcji dwa razy - w 1949 i 1971 roku.

Dla hiszpańskiej wyspy La Palma wtorek, 5 października, to już 17. dzień katastrofy, która dotknęła mieszkańców. 19 września wybuchł tam wulkan Cumbre Vieja po licznych wstrząsach sejsmicznych. Od tego dnia nieustannie wyspę zalewa lawa. Zdjęcia lotnicze pokazują ogrom niszczycielskiej siły natury. Lawa wciąż płynie do Oceanu Atlantyckiego, a w piątek (1 października) otworzyły się dwie kolejne szczeliny wulkanu. La Palma powiększyła się już o około 27 hektarów. Autorem najnowszych zdjęć jest hiszpańskie Narodowe Centrum Badań Naukowych (CSIC). Według ich danych lawa pokryła już prawie 400 hektarów La Palmy, niszcząc 946 budynków i setki uszkadzając. Siły przyrody odcięły nie tylko dopływ wody do kluczowych obszarów rolniczych, ale również uwolniły toksyczne gazy. Naukowcy szacują, że Cumbre Vieja wyrzucił około 80 milionów metrów sześciennych stopionej skały. To ponad dwukrotnie więcej, niż w 1971 roku. Według informacji z Instytutu Badań Wulkanicznych Wysp Kanaryjskich, erupcje mają trwać od 24 do 84 dni. Władze Hiszpanii obiecały 206 mln euro pomocy na odbudowę wyspy.

Niecodzienny widok z hiszpańskiej La Palmy to pokłosie erupcji wulkanu. Lawa z Cumbre Vieja dotarła do Oceanu Atlantyckiego. Narodziny nowo powstałego fragmentu ziemi skutkują kłębami pary. Chmura toksycznych gazów jest widoczna z daleka. Władze przez kilka dni ewakuowały obszar, na którym lawa wpadnie do wody. Dramat mieszkańców La Palmy zaczął się 19 września i od tamtej pory lawa z Cumbre Vieja zalała wyspę. Co najmniej 656 budynków zostało zniszczonych, a ponad 6 tys. osób musiało opuścić swoje domy. Jak podała agencja AP, nikt nie zginał. Chmura popiołu z wulkanu osiągnęła wysokość 7 km. Cumbre Vieja to aktywny wulkan La Palmy, a najstarsi mieszkańcy wyspy pamiętają jego wybuchy z 1949 i 1971 roku.

Lawa z wulkanu Cumbre Vieja na hiszpańskiej wyspie La Palma, dotarła do oceanu. Utworzyła w wodzie "piramidę" o wysokości 50 metrów. Jak donosi agencja Reuters, powołując się na relacje naocznych świadków, w portowym miasteczku Tazacorte unosi się gęsta, ciemna chmura z popiołu wulkanicznego. Może być bardzo niebezpieczna dla ludzi - zawierać kwasy solne i mikrocząsteczki szkła wulkanicznego. Erupcja wulkanu Cumbre Vieja trwa od 19 września. Lawa pochłonęła setki budynków, które stały na jej drodze do Atlantyku. Jej temperatura przekracza 980 st. C.

Lawa po niedzielnej erupcji wulkanu na wyspie La Palma (Wyspy Kanaryjskie) wciąż się przesuwa. Skala zniszczeń poraża. Na zdjęciach lotniczych uchwycono moment, w którym lawa pochłania basen przy jednym z domów. Woda w kontakcie z nią natychmiast zagotowuje się. Zielone i turkusowe kolory tropikalnego raju miejscami pokrywa czerń i szarość. Lawa niszczy całe pola, domy, drogi i baseny. Wśród kolejnych zagrożeń po erupcji są teraz nowe trzęsienia ziemi, spływające rzeki gruzu i roztopionych skał, toksyczne gazy, popiół wulkaniczny, a także kwaśne deszcze. Od czasu niedzielnego wybuchu wulkanu, lawa powoli przesuwa się w kierunku gęsto zaludnionego wybrzeża wyspy. Do tej pory zniszczone zostało ok. 190 domów. Ewakuowano ok. 6 tys. osób. La Palma to hiszpańska wyspa na Oceanie Atlantyckim w archipelagu Wysp Kanaryjskich. Leży blisko północno-zachodnich wybrzeży Afryki.

Co najmniej 1000 osób ewakuowano po wybuchu wulkanu Teneguia na hiszpańskiej wyspie La Palma w archipelagu Wysp Kanaryjskich. Do erupcji doszło w niedzielę, po tygodniowym nasileniu aktywności sejsmicznej. Strumienie wystrzelonej lawy zniszczyły pojedyncze odizolowane domy. Obecnie nie ma informacji o ofiarach lub poszkodowanych. Co najmniej 10 tys. osób może być wkrótce dodatkowo ewakuowane. Instytut Wulkanologii Wysp Kanaryjskich (Involcan) podał, że do wybuchu doszło w pobliżu południowego krańca wyspy, na której ostatnia erupcja miała miejsce w 1971 r. Czerwone pióropusze magmy wystrzeliły z co najmniej dwóch otworów. Następnie jasnoczerwona magma spłynęła strumieniami w dół zbocza góry. - Sytuacja jest ciężka. Nie wiadomo, czego się spodziewać. Normalną rzeczą jest, że erupcja trwa kilka dni. Później zobaczymy czy sytuacja się powtórzy. Na szczęście erupcje na Wyspach Kanaryjskich nie są zazwyczaj długie – tłumaczy David Calvo, rzecznik Instytutu Wulkanologii Wysp Kanaryjskich (Involcan). - Niewiarygodne jest ciśnienie i hałas, jaki powstaje w tym momencie podczas erupcji. To jak turbina samolotu. Nie sposób jest wtedy usłyszeć siebie. Nie da się z nikim rozmawiać w pobliżu, bo ten hałas jest ogłuszający – podkreśla ekspert. La Palma liczy 85 tys. mieszkańców i jest jedną z ośmiu wysp wulkanicznych w hiszpańskim archipelagu Wysp Kanaryjskich, u zachodnich wybrzeży Afryki.

W nocy z niedzieli na poniedziałek (04/05.07) na Morzu Kaspijskim doszło do erupcji wulkanu błotnego. W wyniku eksplozji powstał około 100-metrowy słup ognia. Do zdarzenia doszło na niezamieszkanej wyspie Dashly, gdzie Azerbejdżan ma pola gazowa i naftowe. Państwowa firma SOCAR, będąca właścicielem obiektów zapewniła, że żadna platforma nie została uszkodzona, a płomień pochodzi z wulkanu. Ministerstwo Kryzysowe Azerbejdżanu przekazało, że erupcja nie zagraża życiu ludzi, jak i nie ma pływu na pola naftowe. Służby przeprowadziły loty helikopterami w celu sprawdzenia skutków wybuchu. Tego typu wulkany są powszechne w tym rejonie. W czasie erupcji wyrzucają zarówno błoto, jak i łatwopalny gaz, który mógł być przyczyną pożaru.

Największy aktywny wulkan Europy znów o sobie przypomniał. W poniedziałek w nocy Etna wybuchła, zapewniając fascynujące widowisko. Ten niezwykły pokaz mogli oglądać mieszkańcy pobliskiej miejscowości Zafferano Etnea. Miasteczko znajduje się na tyle blisko wulkanu, że widok pomarańczowej lawy nie jest tam czymś zaskakującym. Mimo tego każda erupcja przyciąga wielu obserwatorów. To niezwykłe wydarzenie można było dostrzec na tle wieży kościoła Santa Maria della Provvidenza, która dzięki swojej pięknej architekturze dopełniła spektakl. Etna to największy z trzech aktywnych wulkanów we Włoszech i jest stale monitorowana przez włoski Instytut Geofizyki i Wulkanologii. Kolejne to Stromboli, którego erupcja ostatnia miała miejsce w 2019 roku oraz Wezuwiusz, który nie przypomina o sobie co jakiś czas od 1944 roku.

Wulkan Etna na Sycylii ponownie wybuchł. To najnowsze zdjęcia efektownej erupcji, do której doszło w niedzielę rano (30 maja). Jak podał włoski Narodowy Instytut Geofizyki i Wulkanologii, eksplozje pochodzą z południowo-wschodniego krateru Etny. To tam z wulkanu wylewała się lawa i uwalniała gęsty pióropusz popiołu. Jego wysokość oszacowano na ok. 6,5 km n.p.m. Niedzielna erupcja Etny nie spowodowała zmian w funkcjonowaniu pobliskiego lotniska w Katanii. Etna to największy wśród trzech aktywnych włoskich wulkanów obok Stromboli i Wezuwiusza. Ten drugi wybuchł ostatnio w 1944 r. Etna to najwyższy i największy w Europie stożek wulkaniczny. To także popularny cel turystyczny. Setki zwiedzających przybywają do tej części Włoch, by zobaczyć spektakularne wylewy lawy, które nocą świecą intensywnie na pomarańczowo.

Rekordowa liczba osób przyjechała w weekend 27 i 28 marca zobaczyć wybuchający wulkan na Islandii. Do erupcji doszło 19 marca na półwyspie Reykjanes, położonym na południowo-zachodnim końcu wyspy, w pobliżu stolicy Islandii – Reykjavíku. Lokalne władze podały, że wulkan odwiedziło tylko w te dwa dni ponad 5 tysięcy ludzi. Aby zadbać o bezpieczeństwo turystów, utworzono specjalną infrastrukturę, która umożliwia podejście na bliską odległość do wulkanu. Służby ratownicze dbają o to, aby szybko udzielić pomocy poszkodowanym odwiedzającym, natomiast straż pożarna cały czas zabezpiecza miejsce erupcji oraz bada poziom trujących gazów, które ulatniają się z krateru. W niedzielę (28 marca) zachodnie zbocza wulkanu zawaliły się pod wpływem silnego wybuchu. Dało to możliwość przedostania się lawy na niższe partie góry. Był to największy i najsilniejszy wybuch od początku erupcji. Słup lawy i pyłu miał około 50 metrów wysokości.

Czerwone niebo i kłęby spływającej lawy. Taki widok można było zaobserwować w części Islandii. Na półwyspie Reykjanes doszło do zapowiadanej erupcji wulkanu Fagradalsfjall. Pierwszej po blisko 800 latach przerwy. Spektakularne ujęcia niebezpiecznego zjawiska z bliskiej odległości udało się zarejestrować obserwatorom. Erupcja szczelinowa wulkanu rozpoczęła się 19.03 w dolinie Geldinga o godz. 20:45. To tylko 32 km na południowy zachód od stolicy kraju, Reykjaviku. Wulkanowi Fagradalsfjall towarzyszą powolne wyrzuty lawy, które już złagodniały. Pył i popiół nie zakłóciły pracy portu lotniczego. Departament Zarządzania Kryzysowego nie przewiduje ewakuacji, chyba że poziom gazów wulkanicznych wzrośnie. Okolicznym mieszkańcom zabroniono zbliżania się do niebezpiecznej strefy. Wybuch poprzedzały dwutygodniowe silne wstrząsy. Islandia położona jest na obszarze zwiększonej aktywności sejsmicznej ze średnio jedną erupcją co 4-5 lat.

Naukowcy na nią czekali. Badacze nagrali erupcję najwyższego szczytu Kamczatki. Kluczewska Sopka wznosi się na wysokość 4750 m n.p.m. i jest najbardziej aktywnym wulkanem w Eurazji. Naukowcy z Rosyjskiego Dalekowschodniego Instytutu Wulkanologii i Sejsmologi od dawna mają na oku Kluczewską Sopkę. W pierwszych dniach marca wulkan dał o sobie znać. Kluczewska Sopka wyrzuciła czerwoną lawę i pomarańczowy dym. Lokalne władze wydały ostrzeżenia. Grupa śmiałków z Borisem Smirnovem na czele udała się na miejsce. Dzięki nim możemy oglądać erupcję wulkanu. Dimitrij Mielnikow rosyjski naukowiec w relacji dla Agencji Associated Press powiedział, że intensywność wulkanu słabnie. Badacze podobny pokaz Kluczewskiej Sopki oglądali ostatnio w grudniu 2020 roku.

Ponad 18 tys. - tyle trzęsień ziemi potwierdziło tylko w ciągu ostatniego tygodnia Islandzkie Biuro Meteorologiczne (IMO). Aktywność sejsmiczna skupia się wokół półwyspu Reykjanes, 50 km na południe od stolicy kraju Reykjaviku. Władze Islandii spodziewają się, że dwa wulkany - Keilir i Fagradalsfjall - już wkrótce wybuchną. Służby uspokajają, że wybuch nie stanowi bezpośredniego niebezpieczeństwa dla ludzi. Podniesiono alert dla ruchu lotniczego. Tylko w środę 3 marca wykryto tu ok. 2,5 tys. trzęsień. W lutym największe z nich miało siłę 5,4 w skali Richtera. Takiej aktywności sejsmicznej nie odnotowano w regionie od 1991 r. Erupcja wulkanu byłaby pierwszą w tym rejonie od XII wieku. Przyczyna wstrząsów nie jest jasna, ale eksperci twierdzą, że to skutek wtargnięcia magmy do skorupy ziemskiej. Dr Freysteinn z IMO twierdzi, że nie będzie to dramatyczna eksplozja lawy i popiołu w niebo, a forma stabilnej erupcji szczelinowej. Może ona potrwać kilka dni, a nawet tygodni.