zmiany klimatyczne

Dewastacja środowiska na Biegunie Południowym. Najnowsze badania naukowców są przerażające: Arktyka ociepla się kilkukrotnie szybciej niż reszta świata. Do jej terytorium zaliczana jest m.in. Rosja i Skandynawia. Część budynków wybudowanych na terenie wiecznej zmarzliny uległo zniszczeniu, a będzie jeszcze gorzej. W tym roku zmiany będą postępować. - Nie jesteśmy gotowi na zwiększoną dotkliwość i skrajność ekstremalnych zjawisk pogodowych. Musimy lepiej się przygotować - twierdzi Carlo Barbante z włoskiej Narodowej Rady Badań Naukowych.

Ocean Arktyczny zaczął ocieplać się już od początku XX wieku, czyli wcześniej, niż wskazywały na to dotychczasowe obserwacje – alarmują włoscy naukowcy z Instytutu Nauk Polarnych Narodowej Rady Badawczej w Bolonii. Do rekonstrukcji i analiz międzynarodowy zespół badaczy wykorzystał dane z mikroorganizmów morskich i osadów z ostatnich 800 lat. Badanie wykazało, że temperatura i zasolenie wody w Arktyce pozostawały stałe do ok. 1900 r. Po tym czasie ciepło i sól transportowane z Oceanu Atlantyckiego zaczęły gwałtownie wzrastać. Prawdopodobnie jest to związane z okresem, kiedy emisja dwutlenku węgla spowodowana działalnością człowieka, drastycznie wzrosła. Badacze sugerują, że Arktyka jest bardziej wrażliwa na gazy cieplarniane, niż wcześniej sądzono. Ocean Arktyczny znajduje się po wpływem silnego napływu wód atlantyckich. Cieplejsza woda i sól morska rozpuszczają lód i podnoszą temperaturę wód Oceanu Arktycznego. Naukowcy mówią tu o zjawisku tzw. atlantyzacji. Niebezpieczny wzrost temperatury w Arktyce okazuje się być trzykrotnie szybszy, niż w przypadku całej planety. Szybkie ocieplenie w Arktyce wzmacnia proces topnienia lodu, a jego brak nakręca podnoszenie się temperatury. Brak jasnego lub białego lodu, który odbija energię słoneczną doprowadza do tego, że ciemny ocean pochłania ją jako dodatkowe źródło ciepła. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie "Science Advances".

Pustynia w południowej Kałmucji w Rosji się powiększa. Każdego roku eksperci odnotowują coraz większe szkody spowodowane zmianami klimatycznymi w tym rejonie. W ciągu ostatnich dwóch lat piaski Kałmucji zwiększyły swój zasięg ponad dwukrotnie. To m.in. przez długotrwałe susze. Temperatury w Rosji dwukrotnie przewyższają średnią światową. Ekspensywność pustyni zagraża miastu Bergin. Pod piaskiem znikają drogi – mieszkańcy bywają odcięci od świata. Zdaniem ekspertów, pustynnienie napędza też erozja gleb spowodowana nadmiernym wypasem bydła w regionie. Zwierzęta depczą ziemię, co między innymi uniemożliwia zakorzenianie się roślin. Hodowla bydła w Kałmucji jest tradycyjną ostoją lokalnej gospodarki. Latem 2020 r. tysiące zwierząt padły na stepie z powodu braku pożywienia po miesiącach bez deszczu. - To było straszne patrzeć na bydło. Zwierzęta szukały trawy, ale w ogóle jej nie było. Jadąc po stepie można było zobaczyć leżące wszędzie konie, krowy i wielbłądy. To było naprawdę przerażające - powiedział w rozmowie z Associated Press Ulyumdzhi Mukabenow, lokalny pasterz. Aby załagodzić skutki zmian klimatycznych pięć lat temu zaczęto sadzać krzewy w okolicach wydm. Mają korzeniami wiązać glebę oraz powstrzymywać silne wiatry niosące ze sobą piasek. Nikołaj Abuszinow, wiceminister rolnictwa Kałmucji, zapytany przez Associated Press o strategię dotyczącą zmian klimatycznych powiedział, że większość jego wysiłków jest teraz skierowana na przeciwdziałanie skutkom katastrof związanych z klimatem. Rząd rosyjski opracował właśnie bardziej agresywną strategię dekarbonizacji, która po raz pierwszy wyznaczyła cel zerowej emisji dwutlenku węgla netto do 2060 roku.

Ziemia stała się znacznie gorętszą i bardziej śmiercionośną planetą. Od 1992 r. same USA nawiedziły 265 katastrofy, które przyniosły straty w wysokości co najmniej miliarda dolarów. Z każdym badaniem te statystyki rosną. W latach 1980-92 rocznie dochodziło do trzech takich wydarzeń. Po 1993 r. miliardowych katastrof było już rocznie dziewięć. W 2021 r. ta liczba wyniosła już 18. Bilans ofiar śmiertelnych jest druzgocący. W ciągu 29 lat na skutek burz zginęło prawie 12 tys. osób. - Mamy o wiele bardziej intensywne burze. Ich częstotliwość jest może dyskusyjna, ale z pewnością ich liczba wzrosła. Wzrosły też znacznie związane z nimi koszty - mówi George Hendrey z Queens College. Według niego burze zmieniają się i jednoznacznie widać w tym procesie wpływ człowieka. - Wiemy, że rosnący poziom CO2 w atmosferze nie pochodzi z wulkanów. To nie jest naturalne. W tym dwutlenku węgla możemy dostrzec ślady paliw kopalnych - podkreśla naukowiec i dodaje, że "tak naprawdę to, co zmienia prędkość wiatru i ilość wody w atmosferze, jest odpowiedzialne za te duże i niszczycielskie burze". Politycy debatują nad stanem środowiska od 1992 roku, od Szczytu Ziemi w Rio de Janeiro. Eksperci alarmują, że nastał już najwyższy czas, by zdecydowanie ograniczyć emisję CO2.

W regionie Jamalsko-Nienieckim w północnej Syberii znajdują się ogromne skaliste kratery, które pojawiły się w wiecznej zmarzlinie. Pierwszy krater został odkryty w 2014 r. przez helikopter przelatujący w pobliżu pola gazowego Bovanenkovo. Ostatni, nazwany C17 – który ma do 33 metrów głębokości i około 25 metrów średnicy – został odkryty w sierpniu 2020 roku, co daje łączną liczbę 17 kraterów zaobserwowanych do tej pory na Półwyspie Jamalskim. Naukowcy twierdzą, że jest zbyt wcześnie, aby jednoznacznie określić przyczynę i wpływ kraterów na środowisko. Jedną z wiodących teorii jest to, że topnienie wiecznej zmarzliny spowodowane globalnym ociepleniem powoduje, że niegdyś twardy jak skała grunt mięknie, umożliwiając bąbelkom metanu i innym gazom zbierać się i pchać w górę. Gazy te powodują gromadzenie się kopców ziemi, które następnie eksplodują, wystrzeliwując gaz. Według danych Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA) Rosja wyprodukowała 12 897 t metanu, co odpowiada 16,9 procent światowych emisji w 2020 roku. Podczas niedawnej ekspedycji geolodzy z Tomskiego Uniwersytetu Państwowego pobrali próbki mchu z ogromnego bagna Vasyugan, największego bagna na półkuli północnej. Ogromnym problemem jest topnienie rozległego systemu zamarzniętych bagien w północnej Syberii Zachodniej w wyniku gwałtownie rosnących temperatur. Według naukowców, gdy te bagna topią się, uwalniają do atmosfery dużą liczbę szkodliwych gazów, takich jak metan i dwutlenek węgla. Eksperci szacują, że rezerwy metanu na tych bagnach mogą wynieść około 70 miliardów ton.

Klimat na Ziemi zmienia się nieustannie. To się jednak nigdy nie działo w takim tempie. Czy zmiany zachodzące na Słońcu są temu winne? - Od momentu, kiedy powstał Układ Słoneczny to ten wpływ jest. Kwestią jest, jakie mechanizmy temu towarzyszą. Naukowcy rozważają obecnie trzy, które tłumaczą związek między Słońcem a ziemskim klimatem. Pierwszy to zmienna emisja promieniowania UV, który wpływa na ilość ozonu w atmosferze. Po drugie, podmuchy wiatru słonecznego wpływają na elektryczne własności górnych warstw atmosfery. Po trzecie, w czasie słonecznego minimum, wiatry słoneczne są słabsze, co pozwala łatwiej przeniknąć w ziemską atmosferę przez galaktyczne promieniowanie kosmiczne - mówił w programie "Newsroom WP" prof. Mariusz Figurski z IMGW.

W Centrum Badawczym Eurac we włoskim parku technologicznym NOI w Bolzano naukowcy odtwarzają ekstremalne warunki klimatyczne. Wykorzystują do tego specjalną komorę TerraXcube. Dzięki niej wywołują skrajne warunki pogodowe: od śnieżyc po suche fale upałów. - W tych pomieszczeniach możemy odtwarzać okoliczności o ekstremalnie niskich temperaturach od -40 stopni Celsjusza do +60 – mówi w rozmowie z Associated Press Christian Steurer, kierownik Centrum Eurac. Komora ona na celu ułatwienie ćwiczeń procedur awaryjnych ratownikom górskim, jak i wspomóc walkę z globalnym ociepleniem. Po wcześniej przeprowadzonych badaniach nad ludzkimi zachowaniami i technologią TerraXcube uzyskał akredytację krajową na przeprowadzanie testów klimatycznych. Dotyczy ona nie tylko technologii, ale także organizmów biologicznych.- W tych pomieszczeniach możemy przyspieszyć czas lub wystawić organizmy biologiczne, którymi mogą być rośliny, a nawet inne małe organizmy, na ekstremalne warunki klimatyczne – mówi Steurer. Ekspert ma nadzieję, że zdobyte dane pomogą społeczeństwu lepiej dbać o przyrodę.- Możemy przyczynić się do ratowania planety. To prawda, że jesteśmy spóźnieni, ale nie sądzę, że jest za późno - zaznaczył Vincent Mauroit, dyrektor ds. innowacji i transferu technologii NOI. Pierwsze badania w TerraXcube dotyczyły alpinistów. Miały na celu one przygotowanie ich do ekstremalnych mrozów i wysokości. W ramach projektu naukowcy badali, w jaki sposób zmiany gęstości krwi mogą wpłynąć na jej zdolność transmisji tlenu. TerraXcube zostało otwarte w kwietniu 2019 roku.

- Nie jesteśmy przygotowani na postępujące zmiany z klimatem, betonujemy wszystko bezmyślnie, wycinając drzewa i nie dbając o infrastrukturę miejską. Katastrofa klimatyczna nadciąga z coraz większym przytupem – komentował w programie WP Newsroom prof. Szymon Malinowski, dyrektor Instytutu Geofizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Ekspert odniósł się do prognoz naukowców z zespołu PAN ds. kryzysu klimatycznego, którzy ostrzegli, że po 2040 r. śmiertelność w Warszawie tylko z powodu zmian klimatycznych (np. upałów) wzrośnie nawet o 225 proc., niż obecnie. To wszystko przez źle zaprojektowane miasta, które są bardziej wrażliwe na zmiany klimatyczne i same mocniej się do nich przyczyniają. - Podczas postępującej zmiany klimatu będzie zdarzać się coraz więcej niekorzystnych splotów warunków pogodowych i sytuacji ekstremalnych – ostrzegał prof. Malinowski. Eksperci z zespołu PAN zwracają tu uwagę na fale upałów, ulewne deszcze, gwałtowne burze i huraganowe wiatry, które jeszcze bardziej będą zagrażały zdrowiu i życiu ludzi.

Ziemia powoli przyciemnia się z powodu zmian klimatycznych – do takich wniosków doszli naukowcy z Instytutu Technologii w New Jersey. Ocieplenie oceanów powoduje, że mniej jasnych chmur odbija światło słoneczne w kosmosie, przez co zatrzymuje jeszcze więcej energii na Ziemi. W konsekwencji więcej promieniowania słonecznego dociera do Ziemi, dodatkowo ogrzewając powietrze. Amerykanie wykorzystali do swoich badań dziesiątki pomiarów światła popielatego – zjawiska, w którym światło odbija się od Ziemi na Księżyc i wraca z powrotem na Ziemię. Wykorzystano także pomiary satelitarne, które potwierdziły, że tylko w ciągu ostatnich dwóch dekad nastąpił "znaczny spadek współczynnika odbicia Ziemi". To inaczej albedo, czyli stosunek ilości promieniowania odbitego do padającego. Ziemia odbija teraz ok. pół wata mniej światła na m kw., niż 20 lat temu. Współczynnik odbijania światła przez Ziemię spadł o ok. 0,5 proc. w ciągu ostatnich trzech lat - obecnie odbija ona 29,5 procent całego światła słonecznego. Dodatkowo Ziemia boryka się z nierównowagą energetyczną, którą podwoiła się przez rosnącą emisję gazów cieplarnianych. Zanieczyszczenia także blokują promieniowanie cieplne Ziemi, zatrzymując ciepło w atmosferze. "To naprawdę niepokojące" – podsumowuje krótko dr Edward Schwieterman, naukowiec z Uniwersytetu Kalifornijskiegi w Riverside. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie "Geophysical Research Letters".

- Możemy spodziewać się, że gdzieś na naszych szerokościach geograficznych wystąpi sytuacja z nienormalnymi napływami chłodu lub ciepła. Nie potrafimy przewidzieć z takim wyprzedzeniem, żeby powiedzieć jak to będzie wyglądało – prognozuje w rozmowie z wideo.wp.pl prof. dr hab. Szymon Malinowski, dyrektor Instytutu Geofizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Ekspert tłumaczy, że wszystkiemu winny jest związany z pogodą prąd strumieniowy. To forma potężnej "rzeki" silnego wiatru wiejącego z zachodu na wschód w atmosferze na wysokości ok. 10 km. Zmiany klimatyczne blokują jego swobodny przepływ, często latem rozrywają, co powoduje nasilające się i długotrwałe upały lub fale mrozów. – Latem prąd strumieniowy rozpadł się, teraz zdążył się odbudować, ale ponieważ cały czas w Arktyce jest cieplej niż było średnio o tej porze roku 30-40 lat temu, to zachowanie prądu strumieniowego jest także inne – wyjaśnia prof. dr hab. Szymon Malinowski. - Arktyka się ociepla bardziej niż biegun i prąd strumieniowy słabnie, stając się mniej zmiennym. Kiedyś pogoda zmieniała się z dania na dzień. W tej chwili dominują dłuższe okresy podobnej pogody – np. latem susze i fale upałów są dłuższe - dodaje ekspert.

W czwartek (16 września) sekretarz generalny Światowej Organizacji Meteorologicznej Petteri Taalas przedstawił nowe dane w sprawie zmian klimatycznych, podczas konferencji prasowej w Genewie. Szacuje się, że w 2020 roku nastąpił spadek emisji dwutlenku węgla o 5,6 procent. Taales, zaznaczył, że w szerszym widzeniu, ta zmiana nie ma większego znaczenia dla klimatu. Od początku 2021 roku poziom emisji wrócił do podobnego poziomu sprzed czasów pandemii. Sekretarz generalny WMO odniósł się do raportu "United in Science 21 ”, w którym ONZ i organizacje naukowych przedstawiają bezpośredni związek między emisjami spowodowanymi przez człowieka, a rekordowo wysokimi temperaturami oraz katastrofami, jak pożary i powodzie. - Ze względu na zmiany klimatu, tego rodzaju wydarzenia, które zdarzały się co 100 lat, mogą się teraz zdarzyć co 20 lat, a w coraz częściej w przyszłości. – przekazał Taales. Na koniec sekretarz wezwał wszystkich do działań na rzecz klimatu, podkreślając, jak istotną rolę odgrywa czas.

Jezioro Urgun w rosyjskiej republice Baszkortostanu stale się zmniejsza. W ciągu ostatnich 10 lat brzegi zbiornika uległy zmianie. W wodzie widać glony i bród. Mieszkańcy obwiniają miejscową kopalnię, ale władze składają to na karb zmian klimatycznych. Kopalnia miedzi i cynku została tam zbudowana w latach 60. Kombinat potrzebuje wody do produkcji. Pompowanie wody jest dozwolone, ale z innego jeziora. Problem w tym, że oba jeziora połączone są rurą - wynalazkiem z czasów radzieckich, mającym na celu zrównoważenie wzajemnych wypływów wody. - Dokładnie przez tę rurę odpływa cenna woda z naszego Urgunu i ta woda płynie potem przez to drugie jezioro do kopalni do celów produkcyjnych - mówi jedna z mieszkanek. Materiał Deutsche Welle. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na stronę Deutsche Welle.

Wraz ze wzrostem temperatury na Ziemi, ekstremalne zjawiska pogodowe będą nastać. - Poprzednie lata przynosiły huragany piątej kategorii. Ten, o którym dzisiaj mówimy (huragan Ida), to huragan czwartej kategorii z prędkością wiatru 240 km/h - Proszę przypomnieć sobie 2017 rok i bow echo, czyli wichurę mezoskalową, którą mieliśmy na północy i na zachodzie naszego kraju. Tam prędkość wiatru doszła do 170 km/h. W kategorii huraganowej byśmy byli dopiero w kategorii drugiej. A to, z czym teraz mają do czynienia Amerykanie to kategoria czwarta. Jeszcze nam daleko do takich zjawisk - mówił w programie "Newsroom WP" prof. Bogdan Chojnicki z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. - Huraganów w Polsce nie spotkamy. Jesteśmy w głębi lądu. Te największe zniszczenia huragany wywołują na wybrzeżu i odrobinę w głębi lądu - dodał.

Ostatni raport ONZ ws. klimatu ponownie wywołał falę dyskusji w opinii publicznej. Zmiany klimatyczne niosą za sobą poważne skutki nie tylko dla człowieka, ale również owadów. Rozmawialiśmy z dr inż. Arturem Rutkiewiczem z Zakładu Ochrony Lasu w Instytucie Badawczym Leśnictwa. Ekspert podkreśla, że stale mamy do czynienia z zagrożeniem przybycia nowych gatunków do naszej fauny, które wyrządzą nam szkody. Sytuacja w polskich lasach jest na bieżąco monitorowana. I jak podkreśla Dr Rutkiewicz: "Chcemy być przygotowani na to, że może dojść do sytuacji takiej, kiedy takie gatunki przybędą do nas i rzeczywiście mogą nam wyrządzić duże szkody".

Znikają tereny zielone, a ulice w dużych miastach coraz częściej są wybetonowane. - Obszary naturalne były termostatem miast. Tereny zielone są likwidowane, drzewa są wycinane i w to miejsce jest wstawiany beton. To jest zachwianie pewnej równowagi, która skutkuje tym, że w czasie dużych powodzi nie ma odpływu wody. Nasze instalacje odpływowe nie są przygotowane na tzw. deszcze nawalne czy nagłe szkwały, kiedy w bardzo krótkim czasie spada bardzo duża ilość wody na metr kwadratowy. To prowadzi do tego, że coraz większe problemy występują w miastach - mówi prof. Mariusz Figurski z IMGW-PIB.

Według danych WHO (z 8 lipca 2021) na świecie odnotowano już 3,9 miliona zgonów na koronawirusa. Prognozy naukowców nie są jednak najlepsze. Do 2080 roku ludzie mogą być zagrożeni nowymi wirusami i chorobami. Gość programu „Newsroom” prof. Miłosz Parczewski, specjalista chorób zakaźnych oraz członek Rady Medycznej ds. COVID-19 opowiedział, co nas może czekać w kolejnych latach. „Świat się zmienia, klimat się zmienia, zmienia się zaludnienie. Będą nowe wirusy” podkreślił ekspert.

W ciągu kilku dekad w Iraku może zabraknąć wody - alarmują eksperci. Ostrzegają, że jeszcze za naszego życia Eufrat i Tygrys zamienią się z potężnych rzek w niewielkie strumyki. Już teraz w prowincji Duhok woda płynie co drugi dzień i to tylko przez kilka godzin. Przyczyn jest kilka, ale przede wszystkim winne są zmiany klimatyczne. Nie bez znaczenia jest także niegospodarność względem wody i rabunkowa gospodarka zasobami w państwach górnego biegu Tygrysu i Eufratu oraz ich głównych dopływów. Problemem jest także gwałtowny wzrost liczby mieszkańców północnego Iraku. Azyl znaleźli tam uciekający przed tzw. Państwem Islamskim i wojną w Syrii. Dlatego Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej (PCPM) reaguje i pracuje nad konkretnymi strategiami pomocy. Wspiera ich Fundusz Unii Europejskiej MADAD. W siedmiu gminach unowocześniają system planowania przestrzennego oraz szkolą inżynierów i geodetów. Zależy im na tym, by pomoc nie była jedynie doraźna, jak na przykład cysterny z wodą. PCPM pracuje nad rozwiązaniami systemowymi, by wkrótce Irakijczycy mogli poradzić sobie z problemem wody sami.

''Cuda wodne'' opisywane w żywotach świętych z VI w., to nic innego, jak dowody ówczesnych zmian klimatycznych. Do takich wniosków doszedł międzynarodowy zespół naukowców, do którego należało dwóch Polaków: historyk dr hab. Adam Izdebski z Uniwersytetu Jagiellońskiego i dr hab. Robert Wiśniewski z Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie ''Climatic Change''. Wszystko zaczęło się od analizy próbek nacieków jaskiniowych z jaskini Renella, znajdującej się w Alpach Apuańskich, w północnej Toskanii. Okazało się, że w VI wieku przynajmniej część Italii była obszarem dotkniętym ulewnymi deszczami i powodziami. Zjawiska te wykorzystywali twórcy pism późnej starożytności, którzy m.in. ściąganie burz przypisywali świętym. W ten sposób powstała legenda ''cudów wodnych''. Zdaniem ekspertów taka fascynacja zjawiskami hydroklimatycznymi miała także wpływ na zachodzące w VI w. przemiany społeczne i kulturowe. Wtedy bowiem biskupi przejmowali rolę lokalnych przywódców. Z pewnością rozwinął się też kult świętych, jako tych, którzy ''posiedli władzę'' nad żywiołem wody.

Wystarczy 100 lat, aby historyczne centrum Gdańska mogło znaleźć się pod wodą. W ciągu 30 lat wzrośnie także ilość wezbrań na Bałtyku – ostrzega w opublikowanym raporcie zespół doradczy ds. kryzysu klimatycznego przy prezesie Państwowej Akademii Nauk. Eksperci prognozują tu niepokojący wzrost poziomu Morza Bałtyckiego, jako jeden z niebezpiecznych skutków zmian klimatu. Od XIX w. globalny poziom morza wzrósł o ponad 20 cm. Wszystko dodatkowo przyspiesza od lat 60. XX w. Skutki wzrostu poziomu morza mogą objąć historyczną część Gdańska, Żuławy czy Półwysep Helski. Także na samym Morzu Bałtyckim może dochodzić do coraz częstszej liczby zdarzeń ekstremalnych. Dla wód w Europie Środkowej przewiduje się zdecydowanie częstsze wezbrania sztormowe.

Chyba każdy zna trylogię "Władcy Pierścieni" oraz "Hobbita". W tych superprodukcjach urzekały nas niezwykłe plenery. Reżyser Peter Jackson wybrał na miejsce akcji tych filmów Nową Zelandię. Z pewnością każdy, kto je obejrzał, zwrócił uwagę na pokazane w nich lodowce górskie. Niestety, analiza naukowa wykazała, że te piękne widoki za jakiś czas znikną na zawsze. Lodowce na Nowej Zelandii roztapiają się w zastraszająco szybkim tempie. Naukowcy z Leeds w Anglii i Auckland w Nowej Zelandii przeanalizowali zmiany zachodzące w pokrywie lodu w Alpach Południowych z ostatnich 400 lat. Dane zostały zebrane przy użyciu symulacji komputerowych, oznaczeń fizycznych i zapisów historycznych. Okazało się, że łącznie Alpy Południowe w Nowej Zelandii utraciły 62 proc. swoich lodowców. Naukowcy obliczyli, że chodzi o 73 km2 lodu. Dla porównania jest to połowa powierzchni kraju Liechtenstein.

Naukowcy z Australijskiego Uniwersytetu Narodowego uważają, że zmiany klimatyczne powodują śmierć coraz większej liczby ludzi na świecie. Niestety, nie zdajemy sobie z tego sprawy. Bardzo wiele ludzi ginie w wyniku pożarów, które powoduje susza lub w wyniku działania tornad i potężnych burz. Za powody tych zgonów uznaje się wówczas ogień i np. uderzenie pioruna. To jest oczywiście prawda, ale tylko częściowa. Australijscy naukowcy wskazują, że susza i tornada, które przynoszą śmieć, są również czymś spowodowane. Przyczyną jest ocieplenie klimatu. Eksperci wskazują, że nie są prowadzone żadne statystyki i poważniejsze badania nad tym tematem. Nie wiemy tak naprawdę, ile ludzi poniosło śmierć w wyniku zmian klimatu, ale powinno się to zmienić.

Antarktyda może już niedługo zmienić kolor na zielony, przez nadmierne kwitnienie glonów na śniegu. Według brytyjskich naukowców, winne temu są zmiany klimatu oraz... pingwiny. Botanicy z Uniwersytetu Cambridge stworzyli mapę mikroskopijnych glonów kwitnących na wybrzeżu Antarktydy. Odkryli, że algi pokrywają zielonym "płaszczem" śnieg, a ich kwitnięcie widać nawet z kosmosu. Badacze mają dwie tezy, tłumaczące dlaczego tak się dzieje.

Nowy raport europejskiego Copernicus Service oficjalnie potwierdził, że 2019 był najgorętszym rokiem w historii pomiarów. Zgodnie z analizą, poprzedni rok przebił rekordy temperatury z 2018 i 2015 r. W niektórych częściach Europy temperatury były wyższe nawet o 4 st. C, niż średnia z zeszłych lat. Obecne są także inne anomalie, np. w listopadzie na Wyspach Brytyjskich padało cztery razy więcej, niż zwykle.

Nowe badania sugerują, że jedna piąta dużych morskich gatunków wyginie w ciągu najbliższych 100 lat. Zagrożone są m.in. rekiny, wieloryby, niedźwiedzie polarne, żółwie morskie oraz pingwiny cesarskie.

- Będzie wiało u nas przez cały rok. Zmienia się klimat, a Polska będzie teraz krajem latających dachów - ostrzega dr Witold Lenart, klimatolog z Uniwersytetu Warszawskiego. W najbliższych dniach możemy spodziewać się kolejnych wichur.