II wojna światowa (strona 2 z 9)

Policjanci ze Staszowa (woj. świętokrzyskie) otrzymali nietypowe zgłoszenie. Budowlańcy w trakcie rozbiórki dachu jednej ze stodół w gminie Szydłów dokonali zaskakującego odkrycia. W zakamarkach strychu stodoły ukryta była broń krótka, która prawdopodobnie pochodzi z czasów II wojny światowej. Właścicielka działki nie miała pojęcia, że na jej posesji może znajdować się broń, która przeleżała tak co najmniej 76 lat. Kobieta w 2004 r. kupiła działkę wraz z zabudowaniami. Po latach postanowiła rozebrać starą stodołę, zlecając najpierw demontaż eternitu. Na miejsce skierowani zostali kryminalni. Przeprowadzili oględziny niecodziennego znaleziska oraz miejsca jego odkrycia. Na koniec mundurowi zabezpieczyli odkryty przedmiot. Trafi on do ekspertyzy.

W Muzeum Obrony Wybrzeża na półwyspie Helskim można zobaczyć z bliska wraki dwóch polskich okrętów wojennych z okresu II wojny światowej. Chodzi o okręty — kontrtorpedowiec ORP Wicher oraz stawiacz min ORP Gryf. Obydwa okręty zostały zatopione 3 września 1939 roku podczas obrony wybrzeża przed agresją III Rzeszy. Bardzo ciekawe jest umiejscowienie obydwu wraków oraz częste pomyłki, które są popełniane przy ich identyfikacji. - Niemcy wyciągnęli oba wraki poza port wojenny i Wichra zatopiono tuż przy falochronie portu wojennego. Natomiast Gryfa odtransportowano gdzieś dalej - powiedział dla WP dyrektor Muzeum Obrony Wybrzeża - Władysław Szarski. Już po wojnie, gdy Polska korzystała z okrętów radzieckich, dwa inne okręty zbudowane w ZSRR, które były już wysłużone i przeznaczone do rozbiórki, zostały jako wraki skierowane również na Hel. Jeden z tych okrętów również nazywał się Wicher, podobnie jak ten zasłużony z obrony wybrzeża podczas kampanii wrześniowej w 39 roku. Obydwa wraki Wichrów umiejscowiono praktycznie jeden na drugim. Ten widoczny z góry, to ten konstrukcji radzieckiej, natomiast ORP Wicher zbudowany przez Polaków w okresie dwudziestolecia międzywojennego, znajduje się pod tym zbudowanym w ZSRR. Zatem ten przedwojenny jest pod wodą i mniej widoczny, natomiast ten radziecki znajduje się częściowo na brzegu i można go zobaczyć praktycznie w całej okazałości. Dlaczego tak umiejscowiono obydwa wraki? - Zrobiono to w tym celu, żeby był to rodzaj falochronu mola portu wojennego, przed podmyciem przez sztormy. Okazało się, że to rzeczywiście działa - stwierdził dyrektor Muzeum Obrony Wybrzeża. Będąc na Helu, naprawdę warto wybrać się na spacer i zobaczyć żywe pomniki historii II wojny światowej oraz czasu powojennego.

W drugiej połowie 1944 roku III Rzesza była już w odwrocie. Z zachodu nacierała koalicja państw alianckich, natomiast ze wschodu ruszała już Armia Czerwona. Po upadku Powstania Warszawskiego Hitler wydał rozkaz zniszczenia polskiej stolicy. Mimo porażek na wojnie nadal miał co do Warszawy bardzo ambitne plany. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: „Obłędny plan” nazistów. Co Niemcy chcieli zbudować na miejscu zburzonej Warszawy? .

Dzisiaj obchodzimy 77. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Na terenie całego kraju zawyją syreny alarmowe punktualnie o godzinie 17.00, czyli tzw. godzinie ''W''. Z tej okazji porozmawialiśmy z Marcinem Wiechetkiem - prezesem Koła Naukowego ''Potrafię Szybko Pomóc'' przy SGSP oraz Grzegorzem Krynickim ze Stowarzyszenia Grupa Historyczna ''Zgrupowanie Radosław''. Tematem rozmów były zasady działania syren alarmowych w trakcie takich uroczystości, a także przy innych okazjach oraz symbolika używania syreny alarmowej podczas obchodów rocznicowych Powstania Warszawskiego. Powstanie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 roku i trwało 63 dni. Powstańcy skapitulowali 3 października. Była to największa akcja zbrojna przeciw okupantowi niemieckiemu Armii Krajowej. W walkach wzięło udział ok. 45 tysięcy powstańców, ok. 16 tysięcy z nich straciło życie, a ok. 20 tysięcy zostało rannych. Podczas walk ucierpiała także ze strony wojsk niemieckich ludność cywilna. Śmierć poniosło ok. 180 tysięcy mieszkańców Warszawy. Ci, którzy przeżyli (ok. 500 tysięcy osób), zostali wypędzeni z miasta, które po powstaniu zostało przez Niemców praktycznie zrównane z ziemią w ramach odwetu.

To miasto od początku było ważne dla nazistów. Zasłynęło m.in. Ustawami norymberskimi w 1935 r. Norymberga miała stać się nieformalną stolicą nazizmu. Materiał powstał na podstawie tekstu opublikowanego na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Po wprowadzeniu ustaw rasowych, NSDAP w 1937 r. rozpoczęło budowę stadionu Deutsches Stadion. To miała być największa taka budowla na świecie. Przebudowywano także stare miasto w Norymberdze, by usunąć z niego wszelkie ślady żydowskie i słowiańskie. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Nazistowska Norymberga. Tak miała wyglądać nowa nieoficjalna stolica nazistowskiego imperium.

Makabryczne odkrycie w Dolinie Śmierci w Chojnicach. Zakończono prace ekshumacyjne w miejscu masowej niemieckiej zbrodni ze stycznia 1945 r. W trzech jamach grobowych wydobyto tu niemal tonę ludzkich kości i rzeczy osobistych zamordowanych. Badania na miejscu prowadził gdański oddział IPN oraz biegli z Fundacji Przyjaciół Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Eksperci opublikowali zdjęcia i nagrania z prowadzonych prac. Wiadomo, że to miejsce masowego pochówku nawet kilkuset ofiar – w jamach zakopano szczątki od 100 do nawet 500 osób. Niemcy próbowali tuszować zbrodnię paląc ciała zabitych Polaków. Szkielety są przez to niekompletne i często nadpalone. Największa z jam obejmuje powierzchnię 9 m kw. Badacze znaleźli w niej ludzkie szczątki, drewno, węgle drzewne i rzeczy osobiste ofiar. Do tej pory odnaleziono aż 4250 artefaktów. Wśród nich medaliki z Matką Boską, krzyżyki, zegarki, obrączki, guziki, sztuczne zęby. Dzięki wykorzystaniu szlamowania (płukania ziemi pod bieżącą wodą), udało się odnaleźć tak drobne rzeczy, jak szpule z zachowanymi nićmi, naparstki, fragmenty piór i długopisów. Ogromna liczba odnalezionych rzeczy jasno sugeruje, że ofiary z "Doliny Śmierci" nie były rabowane przed egzekucją. Na miejscu znaleziono setki łusek z niemieckich broni oraz ponad 100 kg drewna do palenia ciał ofiar. Zespół ustalił tożsamość jednej z nich na podstawie inicjałów z obrączki. To Anna Stołowska z d. Walkowska, ur. 20 maja 1890 r. w Ryszewie. Wiadomo, że gestapo aresztowało ją w styczniu 1945 r. wraz z niemalże całą rodziną. Teraz lekarze i specjaliści medycyny sądowej spróbują oszacować łączną liczbę ofiar masakry, a także metody ich zabijania i próby tuszowania zbrodni. Jak podaje IPN, to może być jedno z najważniejszych ustaleń dotyczących niemieckich zbrodni w czasie II wojny światowej w północnej Polsce. Pierwsze zbrodnie w chojnickiej "Dolinie Śmierci" zaczęły się już w październiku 1939 r. Ostatnim masowym mordem była tu masakra ze stycznia 1945 r.

Archeolodzy z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych "Pomost" odkryli grób z czasów II wojny światowej. Znaleziska dokonano w trakcie tzw. prac sondażowych (wykopalisk polegających na zakładaniu niewielkich wykopów w celu sprawdzenia obecności stanowiska archeologicznego) w miejscowości Dziewiętlin w woj. dolnośląskim. Grób znajduje się w dawnym sadzie na terenie prywatnego gospodarstwa. Okazało się, że spoczywają tam czterej żołnierze niemieccy. Jak podają archeolodzy, ciała pochował polski robotnik przymusowy, który odnalazł mężczyzn martwych na terenie posesji. Przy szczątkach nie znaleziono znaków tożsamości. Pozostały szczątki odzieży, zachowały się takie przedmioty osobiste jak grzebień. Badacze pracowni Pomost regularnie ujawniają kolejne niemieckie i polskie mogiły z czasów II wojny światowej.

Niemcy pytają swoje rodziny o ich nazistowską przeszłość. W internecie popularność zdobywa hasztag #MeinNaziBackground, pod którym toczy się zawzięta dyskusja o niechlubnej przeszłości dziadków czy babć niektórych Niemców. Wciąż jest to bowiem temat tabu, którego unika się na rodzinnych zjazdach. Zwłaszcza, gdy chodzi o zbrodniarzy wojennych. "Wygodnie jest myśleć o nazistach jako obcych, którzy wprowadzili Niemców w błąd, a potem zniknęli. Jednak tak nie było."

Niezwykłe odkrycie pod Zamościem z czasów II wojny światowej. Celem poszukiwań na podmokłych łąkach blisko lotniska w Mokrem miał być rozbity w tej okolicy niemiecki samolot. W trakcie prac wykopaliskowych na miejscu odkryto jednak fragmenty rakiety balistycznej V2, która spadła w 1944 r. na łąki niedaleko wsi Mokre pod Zamościem. O niezwykłym odkryciu poinformował Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Dokonali go Andrzej Maziarz z Muzeum Fortyfikacji i Broni Arsenał w Zamościu, firma Archeofuture wraz z grupą przyjaciół z Zamościa i Lublina. Na głębokości ok. 2,5 m znajdował się rozerwany na pół nos rakiety, części poszycia, mechanizmów sterowania i resztek drobnych elementów. Łącznie z ziemi badacze wykopali ok. 100 kg znalezisk. Rakieta V2 (Vergeltungswaffe-2) była pierwszym historii udanym konstrukcyjnie rakietowym pociskiem balistycznym, który naziści skonstruowali przed II wojną światową. Stworzono ją pod nazwą Aggregat 4 - A4, którą oficjalnie w 1944 r. zmienił sam Joseph Goebbels. To była niemiecka superbroń. Rakieta mierzyła ponad 14 m, ważyła ok. 13 tys. kg i osiągała prędkość do 5,5 tys. km/h. Jej głównym przeznaczeniem miał być ostrzał miast w Wielkiej Brytanii. Ok. 70 proc. wystrzelonych pierwszych V2 nie trafiło jednak w cele. Stworzenie pierwszej takiej rakiety było po wojnie podstawą rozwoju pocisków balistycznych w USA, ZSRR, Francji i Chinach.

Graf Zepelin to jedyny niemiecki lotniskowiec, który miał zostać wykorzystany podczas II wojny światowej. Nigdy jednak do tego nie doszło. Okręt zaczęto projektować już w 1934 roku, a prace nad jego wykonaniem zaczęto w 1936 roku. Jego konstrukcją zajęła się stocznia Deutsche Werker w Kolonii. Hitler nie czekał jednak z jego ukończeniem i lotniskowiec został wypuszczony na morze tuż przed wybuchem II wojny światowej, w 1938 roku. Prace nad jego dokończeniem wznowiono już podczas działań wojennych w 1941 roku. Porażki na froncie wschodnim w 1943 roku sprawiły, że naziści musieli znowu odłożyć plany na jego dokończenie, gdyż zabrakło na to funduszy. Graf Zeppelin pod koniec wojny w 1945 roku, został poważnie uszkodzony przez radziecką artylerię. 265-metrowy kolos został odholowany do Świnoujścia. Po wojnie uszkodzony okręt miał trafić do Leningradu w celach badawczych, lecz nigdy tam nie dotarł. 17 sierpnia 1947 roku potwierdzono, że okręt został zatopiony. Odnaleziono go dopiero w 2006 roku. To polski okręt ORP Arctowski dokonał identyfikacji wraku 12 lipca 2006 roku. Znajduje się na głębokości 87 metrów, ok. 55 km na północ od Władysławowa. Naukowcy spierali się latami, jaka była przyczyna zatopienia niemieckiego lotniskowca. Najbardziej prawdopodobną wersją jest przeznaczenie okrętu do testów wytrzymałościowych. Radzieccy żołnierze mieli użyć aż 2000 kg materiałów wybuchowych, które posłały Graf Zeppelin na dno.

Pierwszego lipca Lubelski Konserwator Zabytków, na swoich mediach społecznościowych ogłosił, że doszło do niezwykłego odkrycia. Podczas prac budowlanych natrafiono na pozostałości niemieckiego schronu z czasów II wojny światowej. Odkrycia dokonano przy ulicy Spokojnej w Lublinie, gdzie aktualnie trwa budowa budynku wielorodzinnego. Schron został namierzony podczas wykopu garażu podziemnego i znajdował się 7 metrów poniżej powierzchni. Składał się z tuneli, korytarza i klatki schodowej. W warstwach ziemi, które pokrywały obiekt, napotkano ślady użytkowania przez żołnierzy. „Znaleziono w nich m.in. liczne butelki po wodzie mineralnej produkowanej w Niemczech i Czechach” czytamy w poście. Wśród przedmiotów znajdowały się też pozostałości po amunicji, która należała do Niemców i Armii Czerwonej. To odkrycie sugeruje, że w 1944 roku, podczas wyzwalania Lublina dochodziło do strzelanin między żołnierzami w tunelach. Archeolodzy czekają na dalsze prace w tym rejonie, by sprawdzić, czy okopy były połączone między sobą.

Trwa kryzys na linii Polska-Izrael po przyjęciu przez Sejm przepisów dot. roszczeń majątkowych. Izraelski rząd wezwał na dywanik polskiego ambasadora Marka Magierowskiego. - Różne scenariusze są możliwe. Na pewno czeka nas kryzys w relacjach polsko-izraelskich. Rozwiązanie tego kryzysu zależy od postawy trzeciego elementu tego trójkąta, czyli od Stanów Zjednoczonych. (...) Na razie PiS wyciągnął tę sprawę, aby odciągnąć uwagę opinii publicznej od swoich problemów wewnętrznych, zyskać trochę poparcia tym prężeniem muskułów, co widzieliśmy w wykonaniu premiera Morawieckiego - komentował w programie "Newsroom WP" prof. Antoni Dudek, politolog z UKSW. - Zobaczymy, czy Izrael się wycofa z tego, czy strona polska po jakimś czasie się wycofa. Albo strona izraelska będzie musiała się pogodzić z tymi przepisami, albo będzie ciągle protestować. Gdyby Amerykanie się bardzo mocno zaangażowali, jak dwa lata temu, to rząd musiałby się z tego wycofać. Czy tak będzie tym razem? Nie wiem, sprawa jest poważniejsza, bo dotyczy naprawdę dużych pieniędzy. Jedno jest pewne, nie zostanie załatwiona w ciągu kilku dni, kryzys będzie trwać wiele tygodni, a nawet miesięcy - podsumował prof. Dudek.

189 granatów i dwa pociski z II wojny światowej. Właścicielka pewnej działki w Pokrzywnicy w powiecie pułtuskim odkryła zaskakującego odkrycia. Kobieta w trakcie prac w ogródku przypadkowo natknęła się na kilka granatów. Okazało się, że to ułamek tego, co znajdowało się płytko pod ziemią na jej działce. W sprawę zostali zaangażowani pułtuscy funkcjonariusze, którzy zabezpieczyli niewybuchy. Okazało się, że właścicielka ma cały arsenał amunicji, a operacja oczyszczania jej ogródka zajęła policji i służbom kilka dni. W tym czasie mieszkańcy miejscowości musieli zostać ewakuowani, a cały teren ogrodzono i zamknięto. 189 moździerzowych granatów i dwa pociski artyleryjskie z czasów II wojny światowej znajdowały się zaledwie 10 m od domu właścicielki. Na terenie całej Polski wciąż może znajdować się masa zakopanej broni. Policja przypomina, by absolutnie nie dotykać, nie przenosić i nie próbować samodzielnie rozbroić niewybuchów. Zajmują się tym wyszkoleni saperzy. Pole rażenia dużych pocisków może wynosić nawet kilkaset metrów.

Brudy, województwo mazowieckie. To tutaj w maju tego roku trwały intensywne prace ekshumacyjne grupy archeologicznej POMOST. W tej niewielkiej wsi badacze dokonali niezwykłego odkrycia. Okazało się, że tuż obok lokalnych zabudowań znajduje się masowy grób z czasów II Wojny Światowej. Pochowanych zostało w nim 9 żołnierzy niemieckich, którzy polegli w 1945 r. Szczątki zostały zabezpieczone i czekaj na dalsze działania archeologów. Przy kościach archeolodzy odnaleźli jeden nieprzełamany znak tożsamości. Jest to element systemu identyfikacji żołnierzy w razie śmierci bądź ranienia. Zazwyczaj przypomina kawałek blachy z perforacją ułatwiającą jej przełamanie na dwie części, którą żołnierz nosi na łańcuszku na szyi. Na blasze wytłoczone są numery identyfikujące żołnierza.

Jedna z największych zagadek II Wojny Światowej wreszcie została rozwiązana. Mowa o miejscu spoczynku szczątków Hideki Tojo - generale Cesarskiej Armii Japońskiej i 40. premierze Japonii. Aż do dzisiaj wiedzieliśmy, że dyktator został uznany za zbrodniarza wojennego, skazany na śmierć i stracony. Przez 73 lata było jednak tajemnicą, gdzie rozrzucono prochy Tojo. Profesor Hiroaki Takazawa z Uniwersytetu Nihon ujawnił nowe odtajnione dokumenty wojskowe USA, które rozwiązują sprawę. Skremowane prochy dyktatora, jednego z organizatorów ataku na Pearl Harbor, zostały rozrzucone z samolotu armii amerykańskiej nad Oceanem Spokojnym ok. 50 km na wschód od Jokohamy. W piśmie z 23 grudnia 1948 r., opatrzonym pieczęcią "tajne" - amerykański major - Luther Frierson - napisał: "Oświadczam, że otrzymałem szczątki, nadzorowałem kremację i osobiście rozrzuciłem na morzu prochy kolejnego straconego zbrodniarza wojennego. Misja była tajna. USA podjęły ekstremalne kroki, gdyż zwolennicy Tojo chcieli go czcić jako męczennika. Hideki Tojo był oddanym cesarzowi nacjonalistą. Nazywano go Tojo-brzytwa. W latach 1941-1944 był premierem Japonii, a w rzeczywistości dyktatorem. Był za ścisłym sojuszem z Państwami Osi oraz za wspólnym zwalczaniem międzynarodowego komunizmu. Tojo ponosi odpowiedzialność za dalszą politykę ekspansji oraz za masowe ludobójstwo i zbrodnie wojenne popełniane na terenach Azji oraz Pacyfiku, wskutek których śmierć poniosło 8 milionów ludzi. Popierał prowadzenie badań w obozach, takich jak Jednostka 731, w których przeprowadzano eksperymenty na ludziach. Po zakończeniu II wojny światowej próbował popełnić samobójstwo. W 1946 został postawiony przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym dla Dalekiego Wschodu w Tokio i oskarżony o udział w zbrodniach wojennych. W 1948 został uznany za winnego i został skazany na karę śmierci przez powieszenie.

Miało 45 metrów wysokości, 12 metrów wysokości i ważyło ok. 1500 tony. Mowa o 80 cm K (E) "Schwerer Gustav" - największym i najkosztowniejszym dziele w historii. Powstało na zlecenie samego Adolfa Hitlera. Budowa ruszyła w 1935 roku w zakładach Kruppa. W 1942 roku Gustav Krupp podarował działo Fuhrerowi w prezencie. W dowód wdzięczności Hitler nadał mu nazwę po imieniu przemysłowca. Żołnierze nazwali to stalowe monstrum "Dora". Do transportu musiało być rozkładane przy pomocy dźwigów kolejowych, co trwało około 6 tygodni. Montaż wymagał zaangażowania około 1400 osób – robotników, techników i wartowników. Działo miało przebijać grube ściany żelbetowe i płyty stalowe. Krążyły plotki, że Hitler chciał go użyć w Warszawie podczas powstania w 1944 roku. Krupp wyprodukował zgodnie z projektem dwa egzemplarze. Żaden jednak nie działał na tyle dobrze, by użyć ich w bitwie. Działo zostało prawdopodobnie zniszczone, aby zapobiec jego przechwyceniu. Jakiś czas przed 22 kwietnia 1945 jego szczątki odkryto w lesie 15 km na północ od Auerbach i około 50 km na południowy zachód od Chemnitz.

Operacja "Overlord" w czerwcu 1944 r. była największą akcją desantową w trakcie całej II wojnie światowej. Pierwsze 24 godziny desantu aliantów we Francji zmieniły bieg II wojny światowej. Dzięki zmasowanej akcji udało się dostać na ląd, błyskawicznie powstał drugi front. Dzięki niemu ze wschodu na Niemców parło ZSRR, a od zachodu zaczęły siły alianckie. Naziści przegrali wojnę w niespełna rok. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Lądowanie w Normandii. Operacja "Overlord" była największą akcją desantową II wojny światowej.

Na dnie Bałtyku znajduje się bardzo wiele wraków statków i okrętów, które stanowią realne zagrożenie katastrofą ekologiczną. Według różnych szacunków, znajduje się tam od 3 do nawet 10 tysięcy wraków. Naukowcy uważają, że ok. 100 z nich, może spowodować ogromne szkody dla środowiska naturalnego. Na ich pokładach nadal znajdują się setki, a nawet tysiące ton środków chemicznych lub paliwa, które w razie wycieku, mogą skazić wodę i dno morza. Niestety przy polskim wybrzeżu również znajdują się wraki zaliczane do tych najgroźniejszych. Chodzi zwłaszcza o te zatopione w okresie II wojny światowej w Zatoce Puckiej i Gdańskiej: statek szpitalny Sttutgart oraz okręt wojenny T/S Franken. Nadal na ich pokładach znajdują się zbiorniki między innymi z mazutem, iperytem czy kwasem pruskim. Stuttgart już zdążył skazić ok. 415 tys. metrów kwadratowych dna Bałtyku. Utworzyła się wokół niego strefa pozbawiona życia, która nadal rośnie. W przypadku T/S Franken zbiorniki z paliwami mogą nadal zawierać od 2,7 do nawet 4,6 tys. ton różnego rodzaju paliw. Ich wyciek w Zatoce Gdańskiej spowoduje ogromną katastrofę ekologiczną. Naukowcy z Fundacji MARE i Instytutu Morskiego w Gdańsku apelują od dawna o zabezpieczenie wraku i powstrzymanie widma katastrofy. Nie wiadomo, jak długo zbiorniki na pokładzie wraku jeszcze wytrzymają.

Archeolodzy z Pracowni Badań Historycznych i Archeologicznych ''POMOST'' zabezpieczyli szczątki 59 niemieckich żołnierzy, którzy zginęli podczas walk w 1945 roku. Prace ekshumacyjne zakończone zostały w piątek (21 maja). Odnaleziono je na cmentarzu parafialnym w Prószkowie w województwie opolskim, a odkrycia dokonał pracownik zakładu pogrzebowego, który poinformował odpowiednie osoby. Szczątki znajdowały się w części cmentarza przeznaczonego dla pensjonariuszy Przytułku Św. Józefa, a od 1952 r. Domu Pomocy Społecznej w Prószkowie. Archeolodzy odnaleźli w mogiłach liczne dowody tożsamości żołnierzy, broń oraz amunicję. Amunicja została zabezpieczona przez wezwanych na miejsce saperów z Patrolu Saperskiego z Brzegu.

W poniedziałek (17 maja) doszło do niezwykłego odkrycia podczas rozbiórki dawnego budynku OSP w Bilczy w Świętokrzyskiem. Ekipa rozbiórkowa odkryła lufę czołgu, wmurowaną w jeden z filarów podtrzymujących budynek. Lufa pochodzi z okresu II wojny światowej i była częścią najprawdopodobniej niemieckiego czołgu lub haubicy. Strażacy z OSP w Bilczy znali legendy o lufie wmurowanej w budynek, ponieważ opowiadali o niej najstarsi druhowie, którzy pamiętali jeszcze czasy II wojny światowej. Wszyscy sądzili jednak, że to legenda. Okazało się, że była to prawda. Ochotnicza Straż Pożarna w Bilczy przenosi się do nowego budynku, gdyż na miejscu zburzonego już starego budynku OSP będzie poprowadzona droga serwisowa przy drodze krajowej nr 73. Teren odkrycia nie należy już do OSP, lecz strażacy będą chcieli odzyskać lufę i umieścić ją w nowej siedzibie. Będą prowadzone rozmowy w tej kwestii z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad.

W trakcie prac ekshumacyjnych na jednym z podwórek w Skotnicy, (powiat oleski, województwo opolskie), odnaleziono grób dwóch żołnierzy. Okazało się, że na obecnie prywatnej działce, zakopano ciała Niemców. Według relacji mieszkańców, rozstrzelali ich żołnierze Armii Czerwonej w styczniu 1945 r. Jeden z poległych miał być Ukraińcem. Wszystkie rzeczy osobiste i znaki tożsamości zostały im zabrane. Jak wynika z opowieści mieszkańców, Rosjanie spalili je w piecu. O niezwykłym odkryciu poinformowali eksperci z pracowni badań historycznych i archeologicznych POMOST. To oni zajmują się poszukiwaniem grobów i mogił w zachodniej części Polski oraz ustalaniem tożsamości żołnierzy z II wojny światowej, ze wszystkich narodowości. Jak dodają archeolodzy, w ustaleniu dokładnej lokalizacji pochówku sprzed 76 lat zaangażowali się właściciele działki oraz sołtys Skotnicy Leszek Grygiel.

Dokładnie 13 maja 2021 roku przypada okrągła 120. rocznica urodzin Witolda Pileckiego, niezłomnego bohatera polskiego państwa podziemnego, żołnierza Tajnej Armii Polskiej oraz Armii Krajowej. O najważniejszych dokonaniach Rotmistrza Pileckiego oraz o jego pokazowym procesie, porozmawialiśmy z historykiem - dr Michałem Wenklarem, który na co dzień pracuje w krakowskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej oraz jest wykładowcą na Akademii Ignatianum w Krakowie. Witold Pilecki urodził się 13 maja 1901 r. w Ołońcu w Rosji. Pochodził z rodziny szlacheckiej i od najmłodszych lat był wychowywany w duchu patriotyzmu i potrzeby walki o niepodległą Polskę. Wychowywał się w Wilnie. W młodości był harcerzem. Jako młody chłopak, który dopiero osiągnął pełnoletność, wziął udział w walkach z bolszewikami w obronie Wilna z 1918 i 1919 roku. Bronił Warszawy w 1920 r. podczas najazdu armii bolszewickiej na młodą Rzeczpospolitą. Walczył w kampanii wrześniowej w 1939 roku, zgłosił się w 1940 roku jako ochotnik do szpiegowania w obozie Auschwitz. Spędził tam 3 lata i zdołał uciec w 1943 roku. Przez ten czas sporządził wiele raportów na temat sytuacji więźniów obozu oraz o Holocauście. Brał udział w walkach Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Po wojnie nie zaprzestał walki o niepodległą Polskę i działał w podziemiu. W 1947 roku wpadł w ręce bezpieki. Władze komunistyczne zorganizowały pokazowy proces w którym oskarżano go o zdradę Polski Ludowej. W trakcie śledztwa był brutalnie torturowany, gdyż nie chciał wyjawić informacji o państwie podziemnym i innych członkach polskiego ruchu oporu. Witold Pilecki został skazany na karę śmierci. Został zabity w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, poprzez strzał w tył głowy. Miejsce spoczynku jego ciała do dzisiaj nie zostało ujawnione i odnalezione.

To miała być kaloryczna "superżywność" dla milionów ludzi. Jedzenie z drewna i starych szmat - na taki pomysł stworzenia taniego pożywienia wpadli naziści w 1943 r. Ponieważ człowiek nie trawi celulozy z drewna, pomóc miały grzyby i w trakcie fermentacji przetworzyć je w białko. Tym szalonym planem zachwycony był sam Heinrich Himmler. Niemcy szybko rozpoczęli testy na więźniach z obozu koncentracyjnego Mauthausen. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Naziści chcieli żywić miliony ludzi drewnem. Eksperymenty na więźniach obozów zakończyły się katastrofą.

Lubelski Konserwator Zabytków opublikował zdjęcia i nagrania z niezwykłego odkrycia, które miało miejsce w ostatnim tygodniu kwietnia na ulicy Spokojnej 10 w Lublinie. Na placu budowy nowego apartamentowca odkryto przypadkiem dwa ludzie szkielety. Chodzi dokładnie o teren po dawnym zespole szkół odzieżowo-włókienniczych, na krawędzi skarpy, nad ul. Czechowską. Przybyli na miejsce archeolodzy z firmy ARCHEE ustalili, że szczątki pochodzą z okresu II wojny światowej i należą do dwóch żołnierzy Wermachtu. Przy szczątkach odnaleziono fragmenty wojskowych mundurów, np. guziki, hełm, przedmioty codziennego użytku (butelki), przedmioty wojskowego uzbrojenia oraz ‘’nieśmiertelnik’’. Specjaliści sądzą, że żołnierze zostali pochowani prowizorycznie i bardzo szybko. Znajdowali się prawdopodobnie w specjalnie utworzonym schronie lub stanowisku ogniowym, gdyż obok znajdowała się duża ilość amunicji do różnego rodzaju broni. Prowadzili być może z tego punktu intensywny ostrzał przeciwnika. Teren budowy został już zabezpieczony i planowane są tam dalsze badania archeologiczne. Być może znajdą się tam kolejne ciała żołnierzy oraz artefakty z II wojny światowej.

Adolf Hitler, wbrew nazistowskiej propagandzie, nie cieszył się dobrym zdrowiem. Cierpiał na zaparcia i migreny. Aby zaradzić jakoś bólom brzucha, Hitler wypijał... płyn do czyszczenia broni. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Adolf Hitler w tajemnicy pił środek do czyszczenia broni. Prawie go to zabiło.