irak

Rodzina irackiego migranta czeka na wieści o ich 19-letnim synu, który zaginął po wypadku łodzi na kanale La Manche. Pod koniec listopada doszło tam do katastrofy łodzi migrantów. Przepełniona zatonęła. W zimnych wodach utonęło lub zamarzło 27 osób, które próbowały nielegalnie przedostać się z Francji do Wielkiej Brytanii. Katastrofę przeżyło dwóch migrantów. Rodzina zaginionego Mohammeda Husseina wciąż czeka na informacje o synu. Mężczyzna ostatni raz był widziany na łodzi między Francją a Wielką Brytanią. Według rodziny 19-latek wybrał się najpierw w podróż do Turcji przez Iran. Został tam aresztowany za nielegalne przekroczenie granicy. W Stambule zapłacił przemytnikom, by dostać się na łodzi do Włoch. Stamtąd pojechał do stolicy Francji, a z Paryża wyjechał do Dunkierki. Tam kanałem La Manche miał przedostać się do Wielkiej Brytanii. To było jego marzenie i docelowy kierunek. - Wciąż liczę na jego powrót, jeśli Bóg pozwoli. Gdyby nie wrócił, będę broniła praw mojego syna wszelkimi środkami i sposobami. Nie wybaczę tym krajom, jeśli on utonął w brytyjskich wodach – tłumaczy Khadija Osman, matka zaginionego Kurda. - Kiedy zadzwonił ostatni raz mówił: kochana mamo, jestem w Dunkierce, wyruszamy zaraz, jak Bóg da. Obciąłem włosy i przystrzygłem brodę. Upiększyłem się i jeśli Bóg pozwoli, spełnię swoje marzenia. Ojciec 19-latka jest irańskim kurdyjskim uchodźcą, który przybył do Iraku w 1988 r., ale dotąd nie otrzymał irackiego obywatelstwa. Jego dzieci nie mogły pójść na studia, bo nie były uznawane za pełnoprawnych obywateli. Młody Mohammed Hussein marzył o ucieczce do Europy, o edukacji, pracy i lepszym życiu. Jego ojciec nie może pogodzić się ze stratą syna. Zrozpaczony wspominał relacje ocalałych. - Sześć razy próbowali przepłynąć. Spędzili noc na wodzie, skontaktowali się z francuską policją, wykonując trzy telefony i prosząc o pomoc, ponieważ zaczęli tonąć. Powiedziano im, że są na brytyjskich wodach, już ok. 5 km w głąb – opowiada Hussein Mohammed, ojciec zaginionego. - Skontaktowali się z Brytyjczykami, którzy odpowiedzieli, że do nich płyną. Z trzech telefonów wysłali lokalizacje. Jednak Brytyjczycy nie pojawili się. Ignorowali ich, czekali dopóki nie zamarzli w tej wodzie. Jeśli uchodźcy mają jakieś prawa na tym świecie, to ja wzywam... Nie, nie dam rady już kontynuować – przerwał zrozpaczony ojciec młodego Kurda.

1. Pułk Specjalny z Lublińca to jeden z najbardziej zasłużonych i najlepszych oddziałów komandosów w Polsce. Już w dobie PRL-u stanowili elitę polskiego wojska i trwa to do dzisiaj. Nie są jednak tak rozpoznawalni medialnie, jak członkowie GROM-u. Jaka była historia powstania jednych z naszych najlepszych specjalsów oraz jakie działania podejmowali? Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Komandosi z Lublińca. Niedoceniany oddział polskich specjalsów .

W nocy z czwartku na piątek 26 listopada w irackim Irbilu wylądował kolejny samolot z migrantami. To drugi lot repatriacyjny z Białorusi. Zorganizowały go irackie władze. Samolot linii Iraqi Airways, Airbus A320, mógł zabrać do 180 osób. Do Mińska wysłano dwa samoloty, które łącznie przewiozą ponad 600 osób. Kolejny lot z Mińska Do Irbilu odbędzie się w ciągu najbliższej doby. Do Iraku wracają głównie Kurdowie, którym nie udało się przedostać przez Polskę do innych krajów Unii Europejskiej. W rozmowie z agencją Associated Press migranci nie kryli żalu. - Dziś do Iraku wróciło ponad 170 osób. Jesteśmy bardzo wdzięczni za to, że dotarliśmy do domu. Człowieczeństwo i sprawiedliwość, o których ludzie mówią w kontekście Europy, są dalekie od rzeczywistości. To w ogóle nie jest prawda – mówił Awat Nassir, migrant z Ranii w prowincji As-Sulajmanijja. - Zostaliśmy na Białorusi dotkliwie pobici. Tam regularnie bito ludzi. Niektórzy stracili części ciała po pobiciu. Nadal jest tam wielu ludzi, którzy utknęli na granicy – dodał. Od 8 listopada na granicy między Polską i Białorusią utknęło kilka tysięcy migrantów z Bliskiego Wschodu. Zdeterminowani ludzie próbowali nielegalnie przedostać się do Europy Zachodniej. Polskie służby broniły szczelności granic kraju i Unii Europejskiej. Setki ludzi utknęły w lesie między polskimi i białoruskimi oddziałami. Dzieci na lotnisku pokazywały rany na dłoniach. Niektórym Kurdom schodziła skóra z rąk. - Najtrudniej jest, gdy widzisz te dzieci, które tam utknęły. Kiedy widzisz rodziny i dzieci, pozostawione w lesie między dwoma krajami. To bardzo trudne – mówił na lotnisku po powrocie Emad Hussein, migrant z Sindżaru w prowincji Niniwa. - Oni potrzebują pomocy. Zostali w lesie i potrzebują pilnego wsparcia – dodał. Pierwszy lot repatriacyjny z Białorusi do Iraku odbył się tydzień temu w czwartek 18 listopada. Do kraju wróciło wtedy ponad 430 Irakijczyków.

Przemytnicy ludzi wciąż szukają chętnych i zdesperowanych osób, które za wszelką cenę próbują uciec z Bliskiego Wschodu i dotrzeć do Europy. Nie liczy ich życie, liczy się zysk. Brytyjski nadawca "Sky News" rozmawiał z jednym z przemytników z prowincji Irbil w Iraku. W opublikowanym przez agencję Associated Press wywiadzie, mężczyzna przyznał, że na nielegalnej działalności zarabia 100 tys. dolarów rocznie. Anonimowo potwierdził, że przemytniczy biznes "nie zatrzymuje się". Szlaki przemytnicze rozpoczynają się w Turcji i Iraku i kierują na północ do Białorusi lub na zachód przez morze do Grecji i Włoch. - Przerzucamy ludzi np. do Wielkiej Brytanii z Francji przez Dunkierkę, gdzie umieszczamy ich na łodziach – ujawnił w wywiadzie. - Łodzie mieszczą 5 osób. Wzmacniamy je metalowymi prętami, silnikiem i możemy wtedy wysłać na nich 15-20 osób – dodał. W ostatnich tygodniach tysiące osób kierowało się na Białoruś, chcąc przedostać przez Polskę do Unii Europejskiej. Swoje doświadczenia przed kamerą opowiedziała rodzina Mahmoudów. Irakijczycy byli traktowani przez Białorusinów "jak zwierzęta". Cała rodzina zapłaciła przemytnikom łącznie 30 tys. dolarów za ułatwienie im podróży do Europy Zachodniej. Zostawiono ich na polsko-białoruskiej granicy bez pieniędzy i jedzenia. Białoruskie służby zabraniały im się cofać. - Zmuszali nas do przerwania płotu na granicy. Kiedy sami to zrobili, pokazywali ręką i mówili tylko: idźcie do Polski – wspominał Bureen Mahmoud. Rodzina wróciła lotem do swojego kraju, ale deklaruje, że jeśli będzie miała pieniądze – spróbuje ponownie. - Tutaj nie mamy życia, nie mamy tu przyszłości. Straciliśmy pieniądze, straciliśmy wszystko – mówiła Bria Mahmoud.

Wydaje się, że sytuacja na polsko-białoruskiej granicy normuje się. Regularnie dochodzi tam jednak do kolejnych prób przedarcia się przez tymczasowe ogrodzenie. Grupy do 100 migrantów forsowała wieczorem we wtorek 23 listopada polską granicę w okolicach Dubicz Cerkiewnych i Mielinka – poinformowała Straż Graniczna. W obu miejscach doszło do cięcia drutu kolczastego i rzucania kamieniami, konarami drzew i granatami hukowymi w polskich funkcjonariuszy. - W Mielniku jeden z żołnierzy został ranny w głowę – poinformowała ppor. Anna Michalska, rzeczniczka Straży Granicznej. Ok. 30 migrantów przedostało się na teren Polski. Osoby te zostały zatrzymane i doprowadzone do granicy. Kolejne próby miały miejsce po godz. 22. Także tutaj grupę ok. 40 osób udało się zatrzymać i cofnąć na Białoruś. Do podobnych ataków dochodziło wieczorem w pobliżu Dubicz Cerkiewnych. Tutaj granicę forsowało ok. 100 osób. Agresywny atak odbywał się pod nadzorem białoruskich służb, które kontrolują sytuację z długą bronią. Widać to na najnowszych nagraniach opublikowanych przez Straż Graniczną. Swoje nagrania z całonocnego patrolowania granic opublikowało także Ministerstwo Obrony Narodowej. Żołnierze także przez całą dobę strzegą granicy. Wszyscy migranci, którzy przedarli się nielegalnie na terytorium Polski, zostali poinformowani o obowiązku powrotu na Białoruś. Dwie osoby, które skarżyły się na stan zdrowia trafiły do polskiego szpitala.

Lekarz kurdyjskiego pochodzenia, od 40 lat mieszkający w Polsce, ostrzegł swoich rodaków, by nie podejmowali śmiertelnie niebezpiecznej podróży do Unii Europejskiej przez Białoruś i Polskę. Dr n. med. Arsalan Azzaddin codziennie pomaga migrantom z Iraku i Syrii, którzy trafiają do jego szpitala w Bielsku Podlaskim w ciężkim stanie – najczęściej z hipotermią, zapaleniem płuc, złamanymi kośćmi lub dużym odwodnieniem. Azzaddin w rozmowie z agencją Associated Press przyznał, że jego szpital przyjmuje od dwóch do pięciu migrantów dziennie, którzy potrzebują pilnej pomocy medycznej. Mężczyzna poprosił kurdyjski kanał telewizyjny, by pozwolił mu wystąpić w tamtejszych wiadomościach. Ostrzegł ludzi, by nie podejmowali ryzykownej podróży. Początkowo Azzaddin był oskarżany przez widzów o przyjęcie twardego stanowiska polskiego rządu, który nie ugina się i broni granicy kraju i Unii Europejskiej przed nielegalnym przekraczaniem granicy. Lekarz pojawił się więc w telewizji ponownie, razem z pacjentami, którzy opisywali swoje cierpienie ze szpitalnych łóżek. Przy okazji wystąpił z apelem do irackich przywódców. – Puścili moje wypowiedzi w głównych wiadomościach. Wystąpiłem z apelem do premiera i prezydenta: ratujcie tych ludzi. Kurdowie nie zasługują na coś takiego – wspomina z rozmowie z AP dr n. med. Arsalan Azzaddin, zastępca dyrektora ds. lecznictwa w Szpitalu Powiatowym w Bielsku Podlaskim. Kilka dni później iracki rząd zaczął podejmować pierwsze kroki w celu powstrzymania migracji, wstrzymując loty i zamykając biura, które wydawały wizy turystyczne na Białoruś. - Musimy uczyć tych młodych ludzi, że nielegalna droga nie jest dobrą drogą. Jeśli masz wykształcenie, szukaj pracy, ale rób to legalnie. Ja jestem dyrektorem medycznym tego szpitala. Gdyby 20 lekarzy chciało tu pracować, to od jutra mógłbym dać im pracę, ale muszą oni spełnić pewne wymagania. Przyjazd tutaj, narażając na śmierć swoją rodzinę i dzieci, nie jest właściwą drogą – tłumaczył wicedyrektor placówki. Azzaddin, pochodzi z Irbilu w regionie Kurdystanu w Iraku. Kieruje szpitalem w 25-tys. mieście położonym ok. 30 km od granicy z Białorusią.

Zeina Khalaf, iracka jazydka, opowiedziała w rozmowie z agencją Associated Press o tym, co przeżyła na polsko-białoruskiej granicy. Kobieta wraz z rodziną wróciła do Iraku, ale deklaruje, że ponownie zdecydowałaby się próbować przedostać do Europy, by uciec z miejsca, w którym jej rodzina przeżyła rzeź. Obecnie przebywa w obozie namiotowym dla przesiedleńców niedaleko miasta Dahuk, w północnym Iraku. W zasadzie mieszka tam od 2014 roku. Bojownicy Państwa Islamskiego brutalnie wymordowali tysiące jazydów, a kolejne tysiące przedstawicieli tej grupy wyznaniowej wzięli w niewolę lub zmusili do ucieczki. Khalaf, mąż Zeiny, teściowa i trójka ich dzieci wrócili kilka dni temu do kraju zorganizowanym lotem z Mińska. Kobieta spędziła z rodziną 13 dni pod granicą Polski, chcąc przedostać się do Unii Europejskiej. Jak przyznaje, Białorusini zmuszali ją i innych migrantów do forsowania polskiej granicy. - Utknęliśmy na 13 dni między dwoma granicznymi płotami Białorusi i Polski. Każdego wieczoru Białorusini mówili nam, żebyśmy przygotowali się i ruszyli w stronę Polski. Mówiliśmy im, że mamy chorych ludzi i dzieci. Oni mówili: nie, musicie iść – opowiada Zeina Khalaf, jazydka z Sindżaru. - Wraz z przybyciem nowych grup, byli tu też ludzie z Kurdystanu, niektórzy z południa Iraku. Wszystkim tym grupom mówiono, żeby przecięły płot i przeszły. Szczerze to rząd Białorusi jest bardzo zły. Napadali na nas i dalej to robią na ludziach, którzy tam zostali. Uniemożliwiają też im powrót – dodaje. Kobieta przeżyła rzeź Państwa Islamskiego Sindżarze w 2014 r. i gdyby mogła, ponownie próbowałaby przekroczyć granicę Polski, szukając schronienia i lepszych warunków do życia w Europie Zachodniej. - Gdyby to było w moich rękach, spróbowałabym jeszcze raz. Gdyby dzieci i nasi seniorzy nie byli chorzy, próbowałabym dalej z mężem i nie wracała tu, bo nasz rząd nic dla nas nie zrobi. Gdyby coś zrobili, to nie zostalibyśmy w tym obozie przez osiem lat – deklaruje migrantka. - Bardzo trudno jest tu być, kiedy te namioty są podpalane. Bardzo trudno jest ludziom mieszkać w tym samym namiocie. Moje dzieci tu dorastają. Jeśli zapytasz ich: skąd jesteście?. Odpowiedziałyby: jesteśmy z obozu. One nie wiedzą, skąd pochodzą – podkreśla Zeina Khalaf.

Setki Irakijczyków powróciły drogą lotniczą z Białorusi do kraju po porzuceniu nadziei na dotarcie do Unii Europejskiej. Pierwsi migranci zdecydowali się na powrót po tym, jak utknęli tuż przy granicy Polski i zewnętrznej granicy Unii Europejskiej. Setki osób wciąż koczują po białoruskiej stronie, co jakiś czas próbując forsować ogrodzenia i granicę. Spośród 430 pasażerów linii Iraqi Airways, 390 osób leciało do portu w Irbilu – stolicy irackiego Kurdystanu. Pozostali pasażerowie lecieli do Bagdadu. Zorganizowany przelot dla chętnych osób był bezpłatny. Większość pasażerów miała na sobie ciężkie i zimowe ubrania z Białorusi, mimo ciepłej pogody w Iraku. W rozmowie z dziennikarzami agencji Associated Press Irakijczycy mówili o złym traktowaniu – zarówno przez stronę białoruską, jak i polską. Relacje i wrażenia z pobytu były różne. - Daesh [Państwo Islamskie] zniszczyło nasze życie. Zostaliśmy wysiedleni. Od ośmiu lat mieszkamy w namiotach, które regularnie zapalają się, nasze dzieci są wtedy poparzone – tłumaczyła Zeina Khalaf, Jazydka wracająca do Sindżaru. - Wyjechaliśmy do innego kraju, na Białoruś, ale tam rażono nas prądem, pryskano wodą i gazem. Także nasze dzieci. Przytrafiły nam się tam możliwie wszystkie złe rzeczy - dodawała. Niektórzy migranci doceniali działania reżimu Łukaszenki. Niyaz Suleiman, Irakijczyk wracający do Irbilu, chwalił białoruskie służby za dostarczanie jedzenia wody i "innego sprzętu", oskarżając przy tym przed kamerą polskie jednostki o "używanie gazu łzawiącego na oczy i stałe próby odpychania i zawracania". Lot dla Irakijczyków zorganizowało tamtejsze ministerstwo spraw zagranicznych we współpracy z Białorusią. Wcześniej władze Iraku poinformowały o zawieszeniu lotów na linii Bagdad-Mińsk.

Setki imigrantów, w tym kobiety i dzieci, zostały przeniesione we wtorek przez służby białoruskie z obozów w lesie na granicy polsko-białoruskiej do ogromnego magazynu. Imigrant z Iraku w rozmowie z reporterką Sky News powiedział, że nie jest pewien, co będzie działo się dalej, ale wszyscy usłyszeli, że zostaną odesłani do domu. Chłopiec o imieniu Ahmed wyznał, że w lesie było mu tak zimno, że nie czuł palców i bał się o życie swojego rocznego brata. W obozach na granicy pozostają jeszcze tysiące imigrantów. We wtorek doszło do eskalacji konfliktu. W kierunku polskich funkcjonariuszy na granicy poleciały ze strony białoruskiej kamienie i granaty dymne. Policja odpowiedziała m.in. użyciem armatek wodnych. Polskie władze oskarżyły Mińsk o zbrojenie imigrantów.

Wyrzeźbiono ją w skalistych górach. Pochodzi sprzed ponad 2,7 tys. lat. Archeolodzy odkryli najstarszą przemysłową prasę do produkcji wina w północnej Mezopotamii. Ta starożytna tłocznia wina zadziwiła archeologów. Jej odkrycie ogłosili w październiku naukowcy z Uniwersytetu w Dahuk. Według irackich archeologów fabryka służyła do produkcji wina i innych soków owocowych dla Asyrii – jednego z imperiów, które znajdowało się w północnej części Mezopotamii, na obszarach dzisiejszego Iraku i w części Iranu, Kuwejtu, Syrii i Turcji. - Ta fabryka jest uważana za najstarszą i największą fabrykę produkującą wino w północnej Mezopotamii – podkreśla Bekas Jamal, dyrektor Departamentu Dziedzictwa w Dahuk. - Jej początki sięgają 2,7 tys. lat wstecz. Zbudowano ją w czasach Sennacheryba, króla Asyrii – dodaje. Odkrycie na stanowisku archeologicznym w Khanis obejmuje 14 basenów wykutych w skałach. To tu powstał system do wyciskania, produkcji i przechowywania soków, które po fermentacji były sprzedawane na dużą skalę.

Na profilu Straży Granicznej w mediach społecznościowych opublikowano nagranie, na którym wypowiada się kobieta, która przybyła na polsko-białoruską granicę z Iraku. Wystosowała ona apel do swoich rodaków, aby nie wierzyli zapewnieniom o otwartych granicach. Przyznaje, że została wprowadzona w błąd podobnie jak wielu innych migrantów. Podkreśla także, że przekraczanie granicy w taki sposób to ściąganie katastrofy na siebie i swoją rodzinę. Kobieta obecnie znajduje się w ośrodku dla cudzoziemców. Nie zamierza ubiegać się o azyl w Polsce, gdyż według informacji przekazanych przez Polską Straż Graniczną, jej celem były Niemcy. Zamierza wrócić do swojego kraju. Na granicy polsko-białoruskiej rozpoczęto nadawanie komunikatu dźwiękowego aż w czterech językach. Próbujący przekroczyć nielegalnie granicę usłyszą m.in., że po przejściu granicy zostaną zawróceni do kraju, z którego przybyli. Dodatkowo osoby, które po nie przyjeżdżają, mogą trafić na 8 lat do więzienia oraz zostać deportowane.

To już kolejny dzień, kiedy migranci z Afganistanu koczują w trudnych warunkach na granicy polsko-białoruskiej. W Usnarzu Górnym na Podlasiu Straż Graniczna nie chce wpuścić do Polski grupy uchodźców z Afganistanu i Iraku. - W ich temacie wciąż niewiele się zmienia. Obecnie to grupa 32 osób. Wśród nich są cztery kobiety i 15-letnia dziewczyna. Część z tych osób jest chorych i potrzebuje leków – relacjonuje obecna na miejscu Kinga Lewandowska, reporterka WP News. Wcześniej grupa liczyła ok. 60 osób. Wiadomo, że Irakijki z dziećmi cofnęły się na Białoruś. Obywatele Afganistanu wciąż oczekują, by móc przedostać się na terytorium Polski. To już ich 12. doba w tym miejscu. W podróży migranci są już od blisko miesiąca.

Skandal dyplomatyczny wybuchł między Białorusią a Litwą. Wilno zażądało wyjaśnień od władz w Mińsku po opublikowaniu zapisu wideo z 17 sierpnia. Materiał pokazuje , jak strażnicy graniczni Białorusi eskortują imigrantów na granicę z Litwą. Pochodzili oni w większości z Iraku. Wilno oskarżyło ekipę Alaksandra Łukaszenki o próby zdestabilizowania sytuacji na Litwie. Litwini robią, co mogą, by uszczelnić swoją granicę z Białorusią, jednak nie jest w stanie tego zrobić na całej jej długości. Na materiale wideo zaznaczono słupy graniczne, które przekroczyli uzbrojeni funkcjonariusze z Białorusi. Według ostrożnych szacunków do tej pory na Litwę mogło się przedostać kilka tysięcy imigrantów.

Ośmioosobowa grupa brytyjskich komandosów z jednostki Special Air Service (SAS) została zrzucona na terytorium Iraku 22 stycznia 1991 roku. Mieli zrealizować tajną misję. Niestety, część z nich dostała się do niewoli. Dowódca patrolu - Andy McNab opisał potworne tortury, jakim został poddany przez wroga. Materiał powstał w oparciu o tekst opublikowany na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Przetrwałem tygodnie bezwzględnych tortur. Brytyjski komandos wyjaśnia jak wytrzymał we wrogiej niewoli.

Amerykańskie wojsko, na rozkaz prezydenta Joe Bidena, zbombardowało budynki na granicy między Irakiem a Syrią. Jak podano w komunikacie, naloty przeprowadzono na "obiekty wykorzystywane przez grupy zbrojne szkolone w Iranie". Rzecznik prasowy Pentagonu wyjaśnił, że z tych miejsc przeprowadzano ataki przeciwko siłom amerykańskim w Iraku. John Kirby dodał, że trzy magazyny z bronią (dwa w Syrii i jeden w Iraku) zbombardowano w niedzielę. Teraz pokazano nagranie z akcji. Rzecznik nazwał atak "defensywnym". Argumentował, że była to jedynie odpowiedź na działalność bojówek. Irackie wojsko poinformowało, że w nalotach zginęły cztery osoby. Syryjskie Obserwatorium Praw Człowieka donosi o pięciu zabitych.

W ciągu kilku dekad w Iraku może zabraknąć wody - alarmują eksperci. Ostrzegają, że jeszcze za naszego życia Eufrat i Tygrys zamienią się z potężnych rzek w niewielkie strumyki. Już teraz w prowincji Duhok woda płynie co drugi dzień i to tylko przez kilka godzin. Przyczyn jest kilka, ale przede wszystkim winne są zmiany klimatyczne. Nie bez znaczenia jest także niegospodarność względem wody i rabunkowa gospodarka zasobami w państwach górnego biegu Tygrysu i Eufratu oraz ich głównych dopływów. Problemem jest także gwałtowny wzrost liczby mieszkańców północnego Iraku. Azyl znaleźli tam uciekający przed tzw. Państwem Islamskim i wojną w Syrii. Dlatego Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej (PCPM) reaguje i pracuje nad konkretnymi strategiami pomocy. Wspiera ich Fundusz Unii Europejskiej MADAD. W siedmiu gminach unowocześniają system planowania przestrzennego oraz szkolą inżynierów i geodetów. Zależy im na tym, by pomoc nie była jedynie doraźna, jak na przykład cysterny z wodą. PCPM pracuje nad rozwiązaniami systemowymi, by wkrótce Irakijczycy mogli poradzić sobie z problemem wody sami.

Papież Franciszek przyznał, że myślał o ryzyku swojej głośnej pielgrzymki do Iraku. W rozmowie z dziennikarzami na pokładzie samolotu szczerze opowiedział, że nie czuł strachu przed Irakiem, a jedynie przed koronawirusem. Zdecydował się na wyjazd po długiej modlitwie. Papież doświadczył z bliska spustoszenia, jakie pandemia wywołała rok temu we Włoszech. Ojciec Święty dodał tu, że brakuje mu spotkań z ludźmi w trakcie audiencji generalnych, ale rozumie obostrzenia i postępuje zgodnie z wytycznymi władz. Sama podróż do Iraku fizycznie była dużym obciążeniem dla 84-letniego papieża, który wyraźnie utyka. Franciszek przyznał, że być może będzie musiał zwolnić tempo w trakcie swoich kolejnych podróży. Pierwsza pielgrzymka papieska do Iraku trwała cztery dni. Komentatorzy twierdzą, że to prawdopodobnie najważniejsza i najtrudniejsza z dotychczasowych 33 podróży Franciszka.

Jan Paweł II marzył o tym, by w roku jubileuszowym, w 2000, odwiedzić miejsce, które ma dla chrześcijan wyjątkowe znaczenie. Polskiemu papieżowi nie udało się zrealizować zamiaru, ale uczynił to papież Franciszek. W poniedziałek rano zakończyła się pielgrzymka Franciszka do Iraku. O znaczeniu podróży biskupa Rzymu na Bliski Wschód mówił w programie WP "Newsroom" ksiądz Kazimierz Sowa. W jego ocenie pielgrzymka ta miała historyczny wymiar z uwagi na to, że zwierzchnik Kościoła katolickiego nareszcie mógł wjechać do tego kraju. Franciszkowi udało się dokonać tego, co nie powiodło się Janowi Pawłowi II - przypomniał ksiądz Kazimierz Sowa. Papież Polak nie dostał od irackich władz zgody na wjazd do kraju. Ks. Sowa stwierdził również, że Franciszek spełnił wreszcie oczekiwania mieszkających na Bliskim Wschodzie chrześcijan, którzy poddawani byli prześladowaniom ze strony islamskich ekstremistów. Gość programu "Newsroom" ocenił, że pielgrzymka papieża Franciszka zakończyła się sukcesem i pokazała, że dialog między religiami jest możliwy.

Dzień przed wylotem do Iraku, papież Franciszek opublikował nagranie z przesłaniem do Irakijczyków. Mówi, że przybywa do nich jako "pielgrzym pokutujący", który będzie błagał Boga o "przebaczenie i pojednanie po latach wojny i terroryzmu". To historyczny moment dla kościoła katolickiego - pierwsza papieska podróż do Iraku, w którym chrześcijanie są szczególnie brutalnie prześladowani od czasów powstania Państwa Islamskiego. Franciszek ma nadzieję na wzmocnienie więzi z szyickim światem muzułmańskim. Wizyta potrwa od piątku 5 marca do poniedziałku 8 marca. W trakcie pielgrzymki papież spotka się m.in. z prezydentem kraju Barhamem Salihem, przedstawicielami władz i duchowieństwa. Irak jest także pierwszym kierunkiem, na który zdecydował się Franciszek od momentu wybuchu pandemii koronawirusa. Do ostatniej chwili jego podróż stała pod znakiem zapytania ze względu na zakażenie koronawirusem u nuncjusza apostolskiego w Iraku. Pielgrzymka odbędzie się jednak zgodnie z planem.

Irackie Ramandi w 2006 r. było jednym a najbardziej niebezpiecznych miast na Ziemi. Stało się ono stolicą Al-Kaidy w Iraku, która przejęła kontrolę w 500-tys. mieście. W mieście doszło do krwawych starć bojowników z koalicją amerykańskich wojsk. Materiał powstał na podstawie tekstu opublikowanego na łamach portalu WielkaHistoria.pl. Chcesz się dowiedzieć więcej przeczytaj artykuł: Bitwa o Ramadi. Jeszcze niedawno to miasto było jednym z najbardziej niebezpiecznych miejsc na świecie .

W północnym Iraku w odpowiedzi na wzmożone ataki bojowników, turecka armia rozpoczęła operację Claw-Eagle. Lotnictwo Ankary namierzyło i zbombardowało kryjówki kurdyjskich bojowników z PKK. PKK, czyli Partia Robotnicza Kurdystanu, uważana jest przez Turcję, USA i Unię Europejską za grupę terrorystyczną.

Archeolodzy odkryli liczący 5 tys. lat święty plac w Iraku poświęcony mezopotamskiemu bogowi wojny. Zespół pracujący w Girsu, starożytnym mieście założonym przez Sumerów, odkrył miejsce używane do rytuałów. Na placu ucztowano i składano bogowi Ningirsu ofiary ze zwierząt. To miało łagodzić jego gniew. Badacze znaleźli tu miski, słoiki i inne naczynia oraz kości zwierząt. Gruba warstwa popiołu świadczy o organizowanych tu biesiadach. Centrum Girsu jest od lat intensywnie badane. Teren ten obfituje w liczne sumeryjskie artefakty i szczątki. Niedawno badano tu miejsce, w którym stała świątynia Ningirsu.

Naukowcy odnaleźli szkielet neandertalczyka, który został celowo pochowany w irackiej jaskini. Szczątki, mające ponad 70 tyś. lat, odnaleziono w jaskini Shanidar na górze Bradost w północnym Iraku. Szkielet, składający się z czaszki, klatki piersiowej i rąk, należał do osoby w średnim wieku. Co ciekawe, bo jej głową zostawiono okrągły kamień, najwyraźniej pełniący rolę "poduszki".

Archeolodzy odkryli w Iraku naskalne rzeźby sprzed prawie 3 tys. lat. Przedstawiają asyryjskiego króla składającego hołd swoim bogom. Pierwsze doniesienia o rzeźbach w tym miejscu pochodzą jeszcze z lat 70. XX wieku. Prace archeologiczne rozpoczęły się dopiero w 2012 r. Na kilka lat przerwano je z powodu obecności w tym regionie bojowników Państwa Islamskiego.

Klaudia Jachira złożyła interpelację ws. kontynuowania polskiej misji wojskowej w Iraku. Chce odpowiedzi od szefa MON. O sprawę pytany był w rozmowie z WP wiceminister kultury Jarosław Sellin. - To jest posłanka? Klaudia Jachira to posłanka, tak? Przepraszam, ale nie znam. Ale jeśli jest posłanką, to odpowiedź otrzyma - zapewnił. Sellin podkreślił, że ws. misji nie należy podejmować "pochopnych, wynikających z emocji" decyzji.