arktyka

Czy można mówić rzeczywiście o ociepleniu klimatu, gdy np. w kwietniu spada kilkanaście centymetrów śniegu, a temperatury oscylują w okolicach zera stopni Celsjusza? - Nie należy mylić procesu ocieplenia, który jest bez wątpienia faktem, z przypadkami anomalii pogodowych. Średnie roczne temperatury mogą być wyższe lub niższe, ale obserwujemy stały, systematyczny wzrost średniej temperatury. Zeszłoroczny kwiecień był bardzo zimny. W stosunku do normy był on chłodniejszy o dwa stopnie Celsjusza. Obecny też zaczął się falą chłodu, ale to jest w moim przekonaniu jeden z elementów globalnego ocieplenia - powiedział w programie WP Newsroom prof. Mirosław Miętus z IMGW-PIB. Ekspert wyjaśniał, dlaczego anomalie są akurat dowodem na ocieplanie klimatu. - Zmienia się cyrkulacja atmosferyczna na północnej półkuli. Spowodowane jest to tym, że coraz cieplejszy ocean, transportuje coraz większe ilości ciepła w wysokie szerokości geograficzne – np. do Arktyki. W miesiącach, które zawsze uważane były za chłodne, ten transport ciepła na północ jest na tyle duży, że fala chłodu spływająca do nas zwykle z północnego zachodu, czy północnego wschodu, jest słaba i zostaje przesunięta na późniejszy okres – tłumaczył prof. Miętus.

Dewastacja środowiska na Biegunie Południowym. Najnowsze badania naukowców są przerażające: Arktyka ociepla się kilkukrotnie szybciej niż reszta świata. Do jej terytorium zaliczana jest m.in. Rosja i Skandynawia. Część budynków wybudowanych na terenie wiecznej zmarzliny uległo zniszczeniu, a będzie jeszcze gorzej. W tym roku zmiany będą postępować. - Nie jesteśmy gotowi na zwiększoną dotkliwość i skrajność ekstremalnych zjawisk pogodowych. Musimy lepiej się przygotować - twierdzi Carlo Barbante z włoskiej Narodowej Rady Badań Naukowych.

Norwescy naukowcy odnotowali na wyspie Svalbard w Arktyce coraz więcej ataków niedźwiedzi polarnych na renifery. Co więcej, byli nawet świadkami sytuacji, w której ten sam niedźwiedź w odstępie zaledwie kilkudziesięciu godzin upolował dwa duże renifery. Jest to niezwykła sytuacja, gdyż dotąd był to rzadki widok, aby niedźwiedzie polowały na renifery. W obecnie, gdy wody Arktyki są w dużej mierze zamarznięte, niedźwiedzie zwykle polują na foki. W lecie natomiast dodatkowo poszerzają swoją dietę o zwierzęta lądowe, np. małe ssaki i gryzonie. Niedźwiedzie nie lubią biegać za ofiarą, świetnie i chętnie natomiast poruszają się w wodzie. Skąd zatem zmiany w ich diecie i polowania na duże renifery? Naukowcy nie znają jeszcze dokładnej odpowiedzi, gdyż są zaskoczeni tym, co zaobserwowali. Jedna z hipotez zakłada, że odpowiadać za to mogą zmiany klimatyczne. Wiadomo, że niedźwiedzie polarne obecnie potrzebują coraz więcej pożywienia bogatego w tłuszcze. Wraz ze wzrostem temperatury na świecie, arktyczny lód morski topnieje znacznie wcześniej i zamarza później, niż dotychczas. A ponieważ okresy bez lodu wydłużają się, niedźwiedzie polarne spędzają więcej czasu na lądzie, nie mając dostępu do swojego podstawowego pożywienia, czyli fok, które są bogatym źródłem tłuszczu, potrzebnego do przetrwania w tak zimnym klimacie. To z kolei być może sprawiło, że niedźwiedzie musiały poszukiwać bardziej treściwego pożywienia na lądzie. Naukowcy już wcześniej zaobserwowali zmiany w masie niedźwiedzi. Na przestrzeni ostatnich dziesiątek lat, kolejne pokolenia tych drapieżników stały się mniejsze i lżejsze. Naukowcy przyznają, że potrzeba kolejnych badań i obserwacji, aby lepiej zrozumieć zachowania niedźwiedzi polarnych.

Najpotężniejszy lodołamacz wyruszył w dziewiczy rejs drogą morską przez Arktykę. Okręt atomowy, nomen omen, "Arktika" o napędzie atomowym zacumował w porcie w Peweku, w Czukockim Okręgu Autonomicznym. Lodołamacz eskortował trzy statki przewożące towary drogą arktyczną. Jak donosi portal "The Barents Observer", jest to pierwszy rejs najnowszego rosyjskiego lodołamacza. Pierwsza podróż rosyjskiej dumy nie obeszła się bez dodatkowych przygód. Kiedy dwa tygodnie temu lodołamacz płynął przez Cieśninę Wilkickiego do Morza Łaptiewów, podążały trzy statki towarowe. W momencie cumowania w Peweku, zostały tylko dwa. Załoga okrętu "Polar King" utknęła na lodzie i musiała zostać ewakuowana z jednostki. Według danych Rosatomflot, który jest właścicielem lodołamaczy atomowych, "Arktika" jest właśnie w drodze po okręt, który dryfuje na Morzu Wschodniosyberyjskim. Rosatom chce teraz przeanalizować dane z pierwszego rejsu "Arktiki", by zaplanować kolejne trasy atomowego lodołamacza.

38 stopni Celsjusza – tyle odnotowano w rosyjskim Wierchojańsku 20 czerwca 2020 r., w trakcie fali upałów na Syberii. Światowa Organizacja Meteorologiczna (WMO) podała właśnie, że to nowa rekordowa temperatura odnotowana w Arktyce. Eksperci z WMO przyznali, że to temperatura "bardziej pasująca do Morza Śródziemnego niż Arktyki". Zarejestrowano ją w momencie, gdy fala upałów przetoczyła się przez Syberię, rozciągając na północ od koła podbiegunowego. Średnie temperatury w regionie były tu do 10 st. C wyższe niż zwykle. To odegrało kluczową rolę w pożarach lasów, utracie lodu morskiego i globalnych wzrostów temperatury, które doprowadziły do tego, że ubiegły rok był jednym z trzech najgorętszych w historii. - Arktyka, jak ciągle powtarza WMO, jest jedną z najszybciej ocieplających się części świata. Ociepla się ponad dwa razy szybciej, niż wynosi średnia globalna – powiedziała Clare Nullis ze Światowej Organizacji Meteorologicznej. WMO uważnie przygląda się wszelkim możliwym rekordom ciepła. W tym roku w kalifornijskiej Dolinie Śmierci w USA odnotowano 54,4 st. C, co może być światowym rekordem, a także 48,8 st. C latem na południowej wyspie na Sycylii we Włoszech, co może być najwyższą temperaturą odnotowaną kiedykolwiek w Europie. Tak ekstremalne temperatury są skutkiem zmian klimatu i postępującego globalnego ocieplenia.

Ocean Arktyczny zaczął ocieplać się już od początku XX wieku, czyli wcześniej, niż wskazywały na to dotychczasowe obserwacje – alarmują włoscy naukowcy z Instytutu Nauk Polarnych Narodowej Rady Badawczej w Bolonii. Do rekonstrukcji i analiz międzynarodowy zespół badaczy wykorzystał dane z mikroorganizmów morskich i osadów z ostatnich 800 lat. Badanie wykazało, że temperatura i zasolenie wody w Arktyce pozostawały stałe do ok. 1900 r. Po tym czasie ciepło i sól transportowane z Oceanu Atlantyckiego zaczęły gwałtownie wzrastać. Prawdopodobnie jest to związane z okresem, kiedy emisja dwutlenku węgla spowodowana działalnością człowieka, drastycznie wzrosła. Badacze sugerują, że Arktyka jest bardziej wrażliwa na gazy cieplarniane, niż wcześniej sądzono. Ocean Arktyczny znajduje się po wpływem silnego napływu wód atlantyckich. Cieplejsza woda i sól morska rozpuszczają lód i podnoszą temperaturę wód Oceanu Arktycznego. Naukowcy mówią tu o zjawisku tzw. atlantyzacji. Niebezpieczny wzrost temperatury w Arktyce okazuje się być trzykrotnie szybszy, niż w przypadku całej planety. Szybkie ocieplenie w Arktyce wzmacnia proces topnienia lodu, a jego brak nakręca podnoszenie się temperatury. Brak jasnego lub białego lodu, który odbija energię słoneczną doprowadza do tego, że ciemny ocean pochłania ją jako dodatkowe źródło ciepła. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie "Science Advances".

Serwis informacyjny The Siberian Times opublikował w mediach społecznościowych wideo z rosyjskim lodołamaczem Jamał. Ten potężny lodołamacz, który posiada napęd atomowy, został nagrany podczas akcji kruszenia pól lodowych na wodach Arktyki. Budowa Jamału rozpoczęto jeszcze w czasach Związku Radzieckiego, w 1986 roku. Oddany do użytku został już jednak w czasach Federacji Rosyjskiej, w 1992 roku. Mierzy 148 m długości i napędzany jest przez dwa reaktory atomowe OK-900A. Jego załoga składa się z 189 osób. Jego macierzystym portem jest Murmańsk. Rosja jako jedyny kraj na świecie wykorzystuje lodołamacze z napędem atomowym. Posiadanie takich jednostek jest dla Rosji bardzo ważne, o czym może świadczyć, że ich obsługą zajmuje się specjalnie powołana instytucja o nazwie Federalne Państwowe Unitarne Przedsiębiorstwo ''Atomfłot''. Rosja obecnie posiada 6 lodołamaczy atomowych oraz 39 z napędem dieslowo-elektrycznym.

W Arktyce pojawiła się ogromna dziura - alarmują naukowcy. To tak zwana połynia, czyli naturalny przerębel. Problem w tym, że to pierwsze takie pęknięcie na północ od Wyspy Ellesmere i jest naprawdę ogromne. Według ekspertów, pojawienie się dziury w tej części Arktyki to kolejny dowód na to, że najstarszy i najgrubszy lód Arktyki jest podatny na topnienie, a to bardzo niepokojące wydarzenie. - Wszystkie zjawiska, które teraz zachodzą, przyspieszają topnienie lodu obserwowane przez ostatnie lata. To nabrało tempa. Pojawia się coraz więcej wody ciepłej w oceanach, co zaburza cyrkulację oceaniczną, która ma wpływ na cyrkulację atmosfery. To jest jeden mechanizm sprzężenia zwrotnego między atmosferą a oceanami - tłumaczył w programie "Newsroom WP" prof. Mariusz Figurski, dyrektor Centrum Modelowania Meteorologicznego Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Zdaniem eksperta, konsekwencje tego procesu będą katastrofalne dla Polski. - Jeżeli chodzi o Gdańsk i Hel, to wystarczy tu niedużo. Kilkanaście, może kilkadziesiąt centymetrów podniesienia się światowego poziomu mórz i oceanów spowoduje, że Hel stanie się wyspą, a Gdańsk, przynajmniej w tej części starego miasta, zostanie pokryty wodą - prognozował profesor. Jak dodał, kiedyś uważaliśmy, że ocieplenie klimatu zachodzi w skali czasu geologicznego, czyli przez miliony lat. - Ten czas bardzo nam się skrócił. Jeżeli nie zaczniemy reagować, przekonywać - szczególnie polityków - żeby podjęli działania, które wynikają z rzetelnych badań naukowych, które wskazują właśnie na takie zjawiska, to po prostu tak się to wszystko skończy. To nie będzie dobre dla Polski. Ktoś powiedział, że jeżeli będzie cieplej, to będziemy mieli Morze Śródziemne nad Bałtykiem. Z jednej strony możemy się tak śmiać, a z drugiej musimy zwrócić uwagę, że w Polsce zaczyna brakować wody. To też efekt postępujących zmian klimatu - ostrzegł Figurski.

Naukowcy z Uniwersytetu Lancaster w Wielkiej Brytanii alarmują, że do środowiska wraz z ociepleniem klimatu będzie dostawać się coraz więcej toksycznych substancji z Bieguna Północnego. Mowa o substancjach nazywanych PFAS, czyli polifluoroalkilowych i perfluoroalkilowych. Są one wykorzystywane podczas produkcji m.in pudełek na żywność typu fast food, pianek gaśniczych, czy środków do pielęgnacji podłóg. Podczas ich produkcji substancje PFAS przedostają się do atmosfery. Nie rozkładają się naturalnie w środowisku, a spora ich część trafia prosto do lodowców w Arktyce. Badania z Lancaster wykazały, że wyciek, który trwa już od kilku lat, jest związany z ociepleniem klimatu i zmianą zasolenia wody. Im ocean staje się bardziej słony, tym uwalnianie się toksyn będzie większe. Wraz z topnieniem lodowców, PFAS trafia do małych basenów. Wówczas chemikalia są uwalniane do ogólnego obiegu. Substancje te są toksyczne dla ludzi i zwierząt, dlatego ich uwolnienie do wody jest szczególnie groźne. Obecnie badacze widzą, że Ocean Arktyczny jest zdominowany przez jednoroczny lód – zastępuje on starszy lód, który formował się przez wiele lat. Zawiera on dużo mobilnej solanki, która może wchodzić w interakcje ze śniegiem i dalej koncentrować zanieczyszczenia PFAS. To bezpośredni problem dla organizmów, mających bezpośredni kontakt z lodem – stworzeń znajdujących się na dole arktycznego łańcucha pokarmowego. Od wielu lat naukowcy apelują do producentów o ograniczenie stosowania PFAS w przyszłości.

Suczka Aika zaginęła tydzień temu po tym, jak uciekła z domu i wtargnęła na lód Zatoki Obskiej w północno-zachodniej części Syberii. Śnieżnobiały bies był trudny do zauważenia na lodowym pustkowiu. A jednak załoga lodołamacza Aleksander Sannikow przypadkowo zauważyła psa i zwabiła na łódź za pomocą przekąsek. Pies był bardzo wygłodzony i osłabiony, ale jednocześnie ufny w stosunku do ludzi. Kapitan rosyjskiego lodołamacza nie wahał się z podjęciem decyzji o natychmiastowej pomocy. Zwierzę dodatkowo mogłoby ucierpieć w wyniku ruchu statków. To był ostatni moment na ratunek zaginionego, jak się okazało psa. Za kilka dni lód zacząłby pękać i dryfować. Aika szczęśliwie i bezpiecznie wróciła po kilku godzinach do swoich właścicieli. Zaginionemu psu nic się nie stało.

Topnienie lodu na Oceanie Arktycznym postępuje. Według najnowszych badań, czapa polarna w tym rejonie jest dwukrotnie cieńsza, niż sądzono do tej pory. Naukowcy z University College London przewidują, że niektóre części Oceanu mogą już być wolne od lodu do 2040 r. Jeśli tak się stanie, skutki będą katastrofalne. Wzrosną nie tylko globalne temperatury, ale także zwiększy się ryzyko wystąpienia ekstremalnych warunków pogodowych i powodzi w wielu regionach przybrzeżnych na całym świecie. Arktyka wraz z Antarktydą pełnią rolę "lodówki dla świata", a śnieg i lód w regionie odbijają ciepło, podczas gdy inne części planety je pochłaniają. Zaburzenie tych proporcji może mieć fatalny wpływ i doprowadzić do katastrofy klimatycznej. Rozpuszczanie się lodu morskiego w przybrzeżnych morzach arktycznych, może mieć również wpływ na działalność człowieka w regionie – zarówno pod względem żeglugi, jak i wydobywania zasobów z dna morskiego, takich jak ropa, gaz i minerały. Wcześniejsze badania opierały się na pomiarach przeprowadzonych przez sowieckie ekspedycje na krach lodowych w latach 1954-1991. Dziś naukowcy z University College London (UCL), mówią, że tempo rozpuszczania się lodu w okolicach Arktyki było wtedy nawet od 70 do 100 procent szybsze, niż wcześniej sądzono. - Poprzednie obliczenia grubości lodu morskiego opierają się na mapie śniegu ostatnio zaktualizowanej 20 lat temu - wyjaśnia Robbie Mallett, autor badania. Nowe metody badawcze oceniały głębokość i gęstość śniegu, śledząc opady śniegu, ruch kry i temperaturę, aby pomóc w obliczeniu grubości lodu.

Rosja zbroi się w Arktyce. Do tej pory baza lotnicza Nagurskoje, najdalej na północ wysunięty posterunek graniczny Rosji, była pasem startowym, stacją meteorologiczną i placówką łączności. Obecnie jest naszpikowana rakietami i radarami, a jej wydłużony pas startowy może obsługiwać wszystkie typy samolotów, w tym bombowce z napędem jądrowym. Tak Moskwa umacnia swoją władzę i wpływy w Arktyce w obliczu zaostrzającej się międzynarodowej rywalizacji o ogromne zasoby tego regionu. W marcu rosyjska armia przeprowadziła ćwiczenia wojskowe w Nagurskoje z udziałem wojsk lądowych i myśliwców MiG-31. Baza znacząco rozbudowała się od ostatniej wizyty Władimira Putina w 2017 r. W grze o Arktykę oprócz Rosji są Stany Zjednoczone, Kanada, Dania i Norwegia. Także Chiny wykazują coraz większe zainteresowanie regionem, w którym ma znajdować się do ¼ nieodkrytych zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego. Prezydent Władimir Putin powołuje się tu na szacunki, według których wartość arktycznych bogactw mineralnych przekracza 30 bilionów dolarów. Rosja stale powiększa w tym regionie swoje wpływy, dodatkowo występując z roszczeniami wobec ONZ i pozostałych arktycznych graczy. - Modernizacja arktycznych lotnisk znacząco zwiększa potencjał lotnictwa Floty Północnej do kontroli przestrzeni powietrznej w rejonie Północnej Drogi Morskiej i pozwala zapewnić jej bezpieczeństwo z lotu ptaka – tłumaczy generał-major Igor Czurkin, szef sztabu Wojsk Obrony Powietrznej i Sił Powietrznych rosyjskiej Floty Północnej. NATO jest coraz bardziej zaniepokojone zbrojeniem się Moskwy w Arktyce. Waszyngton podjął decyzję o wysłaniu do Norwegii bombowców B-1B Sił Powietrznych USA. - Wróg nie przejdzie niezauważony. Wczoraj wykryto samolot zwiadowczy NATO. Śledziliśmy go cztery godziny. Przekazywaliśmy informacje o jego pozycji i kurs do wyższego stanowiska dowodzenia – podkreśla w rozmowie z AP Ivan Gluschenko, zastępca dowódcy kompanii radarowej. W poniedziałek (17 maja) Siergiej Ławrow, minister spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej, odniósł się do krytyki Zachodu dotyczącej ekspansji Rosji w Arktyce. Jednocześnie oburzył się na forsowanie przez Norwegię silniejszej obecności NATO w tym regionie.

Mieszkańcy Jakucji zaskoczeni wizytą niedźwiedzia polarnego. Drapieżnik był widziany 60 km na południe od Batagai. Jak podkreślają lokalne władze, od razu na miejscu pojawiły się odpowiednie służby. Zabezpieczono ślady niedźwiedzia, lecz nie udało się go znaleźć. Działania podjęto, by pomóc drapieżnikowi, który oddalił się od swojego naturalnego środowiska arktycznego o 460 km. Nie jest to pierwsza taka sytuacja w Jakucji. W 2017 roku młoda dziesięciomiesięczna samica zawędrowała około 700 km od wybrzeża Arktyki. Dzięki staraniom władz niedźwiedzicę udało się uratować. Początkowo naukowcy mieli ją wypuścić na jednej z arktycznych wysp, ale jej młody wiek i kontakt z ludźmi sprawił, że drapieżnik trafiło do moskiewskiego zoo. Przyrodnicy podkreślają, że tego typu zjawiska mogą być coraz częstsze, ponieważ klimat się zmienia. Zwierzęta zapuszczają się w głąb lądu, bo to nich ostatnia szansa na znalezienie pożywienia.

Rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało 26 marca w mediach społecznościowych nagranie z ćwiczeń wojskowych ''Umka-2021'', które odbyły się na Arktyce 20 marca. Oficjalnym miejscem manewrów był archipelag Ziemia Franciszka Józefa w północno-zachodniej części Morza Barentsa. Wzięły w nich udział między innymi trzy łodzie podwodne, myśliwce MiG-31 oraz jednostki naziemne, które dysponowały uzbrojeniem i sprzętem, pozwalającym na przemieszczanie się po trudnym terenie. W sumie ćwiczyło ok. 600 ludzi. Mimo trudnych warunków (temperatura spadała do -30 stopni Celsjusza i wiatr wiał z prędkością 30 m na sekundę), z 43 zadań do wykonania, według informacji pochodzących z rosyjskiego MON, udało się zrealizować 35. Ćwiczenia ''Umka-2021'' to element rywalizacji pomiędzy Rosją a Stanami Zjednoczonymi o wpływy na Arktyce. To kolejne już manewry organizowane przez Rosję w tamtym rejonie. Wcześniej, w 2019 roku, również pojawiły się tam rosyjskie łodzie podwodne.

Ratownicy mówią o cudzie. Udało im się dokonać czegoś niemożliwego, przy nikłych szansach na przeżycie poszukiwanych. Rosyjscy rybacy przetrwali dobę, dryfując na arktycznym lodzie w temperaturze minus 35 st. C. Mężczyzn z osady Antipayuta odnaleziono 24 godziny po ich zaginięciu w Zatoce Obskiej. Lód załamał się pod skuterem śnieżnym rybaków. Mężczyznom udało się przeskoczyć przez szczelinę. Znaleźli się na dryfującej tafli lodu. Rybacy zdołali wysłać sygnał SOS do lokalnych ratowników, ale ci mieli problem ze zlokalizowaniem położenia zaginionych. Rybacy znaleźli się bowiem na obszarze porównywalnym wielkością do…. Szwajcarii. Lód, na którym się znajdowali, mógł pęknąć w każdym momencie. Na pomoc ruszyła załoga lodołamacza "Aleksandr Sannikov". Dzięki gigantycznym reflektorom mężczyzn dopatrzono w nocy, po ponad dwóch godzinach poszukiwań. To lokalni rybacy, byli więc grubo ubrani, a to pozwoliło im przeżyć. Ich stan medycy ocenili jako dobry.

Północna Droga Morska to sezonowy szlak w rosyjskiej Arktyce, który jest najszybszym szlakiem morskim łączącym Europę z Dalekim Wschodem. Nic więc dziwnego, że Rosja traktuje jej zdolność do przepływu bardzo poważnie. Dlatego też, do zapewnienia bezpieczeństwa, wysłali oni 22 września gigantyczny lodołamacz, napędzany energią atomową. Arktika, bo tak nazwano jednostkę, ma ponad 170 metrów długości i może łamać lód gruby na trzy metry.

Globalne ocieplenie daje się we znaki morskiej pokrywie lodowej Arktyki. Tegoroczna fala upałów nękająca Syberię jest dodatkowym impulsem, który topi lód w zatrważającym tempie. Naukowcy zaobserwowali pomiędzy 31 sierpnia a 5 września szczególnie szybki spadek pokrywy lodu. Tegoroczny obszar morskiej pokrywy lodu jest bliski tego z 2012 roku, kiedy to satelita wskazał powierzchnię 3,41 mln kilometrów kwadratowych. Naukowcy z NSIDC przeanalizowali dane z 40-lat i jest to drugi wynik poniżej 4 mln kilometrów kwadratowych, jaki zajmowała pokrywa lodowa Oceanu Arktycznego. Znikający lód zagraża nam wszystkich, ponieważ poziom wód wzrośnie, ale jest również wyjątkowym zagrożeniem dla fauny Arktyki.

Naukowcy przeanalizowali zdjęcia satelitarne szelfu Nioghalvfjerdsfjorden z trzech ostatnich dekad. Zaobserwowane przez nich pęknięcia, przyczyniły się do oderwania się ogromnego kawałku lodowca szelfowego w północno-wschodniej Grenlandii. Badacze Służby Geologicznej Danii i Grenlandii podkreślają, że temperatury w Arktyce rosną szybciej niż światowa średnia, a ostatnie dwa ciepłe lata bardzo przyspieszyły rozłam szelfu. Naukowcy twierdzą, iż w latach 1992-2018 topnienie pokrywy lodowej w Grenlandii przyczyniło się do wzrostu poziomu morza o 1 cm.

Rosjanie zidentyfikowali w Arktyce 430 "bomb gazowych", które mogą niebawem eksplodować i stworzyć potężne kratery. Badacze ostrzegają, że wybuchy mogą zakłócić dostawy gazu do Europy. Od 2014 roku na Syberii odkryto 17 potężnych dziur, które powstały w wyniki erupcji metanu w miejscach topnienia wiecznej zmarzliny. Latem 2020 roku miała miejsce potężna eksplozja, którą badacze bezpośrednio wiążą ze zmianami klimatycznymi. Wcześniej sądzono, że kratery powstały z powodu testów rakietowych, działalności kosmitów lub jako żart. Teraz badacze wzywają wojsko do usypania 430 kopców w miejscach, gdzie istnieje ryzyko eksplozji. Na podstawie zdjęć satelitarnych okazało się, że takich kopców powinno powstać około 7185. Niestety, wiele z nich znajduje się w miejscach kluczowych z punktu widzenia instalacji gazu ziemnego. Badacze apelują, że z kilku najbardziej niebezpiecznych kopców powinien natychmiast zostać wypompowany gaz. Wzywają władze do większego zaangażowania w ochronę regionu, nawet z pomocą wojska.

Darmowa telewizja na wakacje. Sprawdź szczegóły na se.pl. Naukowcy z Wielkiej Brytanii opracowali nowy model, który sugeruje, że lody Arktyki stopnieją do 2050 roku. Eksperci przeanalizowali historię wielkich ociepleń Ziemi i doszli do wniosku, że aktualny stan naszej planety przypomina ostatni okres między wielkimi zlodowaceniami. Ostatnie globalne ocieplenie rozpoczęło się 130 tys. lat temu i miało dużo wyższą temperaturę. Niestety, jest jeden czynnik, który różni aktualne ocieplenie od poprzedniego: prędkość. Naukowcy podają, że jeszcze nigdy w historii lodowce nie topniały tak szybko.

Rosyjskim naukowcom udało się odzyskać około 80 proc. kości mamuta włochatego. Zwierzę od 10 tys. lat bylo uwięzione w lodzie półwyspu Jamał, za rosyjskim kołem podbiegunowym. Udało się odzyskać jego czaszkę, żebra i kości z przednich kończyn, nie znaleziono jednak kłów. Naukowcy nie wiedzą jeszcze dlaczego zwierzę umarło. Są jednak pewni, że nie było zbyt stare. Jego biologiczny wiek oceniają na 15-25 lat, co plasuje go jako nastolatka. Średnia długość życia mamutów wynosiła bowiem 60 lat. Podobne znaleziska są coraz częstsze na Syberii. Wszystko przez zmiany klimatyczne, które ją rozmrażają.

Badacze odkryli w Oceanie Arktycznym sieć podmorskich uskoków, przez które powoli wycieka metan. Uważają, że przyczynia się on do topnienia pokrywy lodowej w tym regionie. Naukowcy z Uniwersytetu Arktycznego w Norwegii przeanalizowali dane sejsmiczne dla tej części planety. Odkryli, że oceaniczne dno pełne jest kraterów i pęknięć. Niektóre mają nawet 12 tys. lat.

Naukowcy ostrzegają, że po kolejnej ciepłej wiośnie, polarnym rejonom znów grożą ogromne pożary. Badacze z Europejskiej Służby Monitorowania Atmosfery dokonali obserwacji gazów emitowanych w kosmos. Dostrzegli, że problem dotyczy dużych obszarów Syberii, które w zeszłym roku doświadczyły pożarów. Pożary te wyemitowały ogromne ilości CO2, które skumulowały się na tych terenach i spowodowały ciepłą wiosnę. Gazy mogą spowodować bardzo groźne dla środowiska zjawisko: pożary zombie.

Ekipa pływająca po norweskiej części Arktyki natknęła się na dwie orki. Matka i jej młode ścigały się za łodzią ekipy "Arctic Freediving". Dla zwierząt to była forma zabawy. To niesamowite doświadczenie trwało kilka minut. Pasażerom udało się nagrać jego fragment.

Przesuwający się biegun magnetyczny. W końcu odkryli źródło Północny biegun magnetyczny Ziemi porusza się na wschód w zastraszająco szybkim tempie. Od czasu, gdy udokumentowano to w latach 30. XIX w, biegun przesunął się już o 2250 km z kanadyjskiej części Arktyki w stronę Rosji Istnienie biegunów magnetycznych jest związane ze stopionym żelazem w jądrze Ziemi. Brytyjscy naukowcy z Uniwersytetu w Leeds twierdzą, że poznali źródło tajemniczego przesuwania się. Chodzi o wzajemne oddziaływanie i opadanie dwóch magnetycznych "kropel" stopionego materiału we wnętrzu Ziemi. To one mają powodować to gigantyczne przesunięcia pola magnetycznego. Jedna z tych "kropel" znajduje się pod częścią Kanady - druga właśnie pod Syberią. Eksperci doszli do tego dzięki satelitom ESA misji Swarm, które mierzą sygnały magnetyczne z m.in. jądra, płaszcza i skorupy. Obserwacje pola magnetycznego Ziemi są ważne choćby dla systemów nawigacji - od kompasów po GPS.