grzyb

W październiku bardzo wielu grzybiarzy wyruszy do lasu w poszukiwaniu gąsek. Trzeba jednak zachować ostrożność. Łatwo pomylić je ze śmiertelnie trującym muchomorem zielonawym oraz z trującym gatunkiem - gąskami siarkowymi. W lesie znaleźć można także jadalną soplówkę bukową o bardzo ciekawym kształcie, która jest w Polsce pod ochroną. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Oto najbardziej oryginalne grzyby, które można znaleźć jesienią w polskich lasach i na łąkach. Łopatnicę żółtawą można znaleźć pod modrzewiami. Swoim wyglądem przypomina liść. Ma niesamowity kolor i kształt. Grzyb ten jest jadalny, ale niezwykle rzadki. Z kolei goździeniec żółty to grzyb niejadalny. Wyglądam przypomina dżdżownice. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Wilgotnica purpurowa to grzyb, który łatwo znaleźć w polskim lesie. To grzyb niejadalny. Występuje na różnego typu otwartych trawiastych terenach, w sosnowych lasach lub na ich obrzeżach, nad potokami i rzekami. Rośnie na ziemi, wśród traw i mchów. Charakterystycznymi cechami wilgotnicy purpurowej są niewielkie owocniki, suchy kapelusz i trzon oraz drobno łuskowata powierzchnia kapelusza. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Kępkowiec jasnobrązowy to grzyb, który niezbyt często występuje w Polsce. Owocniki rzadko wyrastają pojedynczo, zazwyczaj wyrastają w wiązkach. a ich trzony są zrośnięte u podstawy. Czasami wyrastają w szeregach lub tworzą tzw. czarcie kręgi. Czarci krąg to charakterystyczny, kolisty wzór powstający wśród traw, ściółki leśnej utworzony przez owocniki grzybów. Kępkowiec jasnobrązowy rośnie od września do początku grudnia wielkimi kępami na łąkach, w ogrodach, w lasach liściastych, na rumowiskach. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Muchomor jeżowaty to niejadalny grzyb, który występuje wyłącznie w Europie. W Polsce jest niezwykle rzadki. Rośnie na ziemi, głównie pod bukami na glebach zasadowych. Odradza się zbierania ze względu na możliwość pomylenia z trującymi gatunkami muchomorów. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Nazwa się go "palcami diabła". Przypomina rozgwiazdę porzuconą na ziemi lub ośmiornicę. Tymczasem to niezwykle wyglądający grzyb. Okratek australijski jest gatunkiem z rodziny sromotnikowatych. Wyróżnia go nie tylko wygląd, ale i brzydki zapach kojarzony z padliną. Woń przyciąga owady i zwierzęta, które roznoszą w ten sposób zarodniki grzyba. Gatunek ten przywędrował do nas prawdopodobnie aż z Australii na przełomie XVII-XVIII w. Uważa się, że dotarł do Europy na duńskim okręcie w odchodach kozic. Australia wraz z Tasmanią i Nową Zelandią to prawdopodobne pierwotne obszary występowania tego niezwykłego gatunku. Pierwszy raz we Francji zaobserwowano go w 1914 r. Pierwszy raz w Polsce odnotowano w 1928 r. Dziś jest gatunkiem powszechnym, ale wciąż wzbudza duże zainteresowanie, ciekawość i strach. - Jest to grzyb nietrujący, ale niejadalny i nie jest pod ochroną. Jest bardzo kruchy i łamie się przy próbie podniesienia. Ma wiele różnych nazw w Polsce, ale przede wszystkim przepięknie wygląda - tłumaczy w rozmowie z wideo.wp.pl Justyn Kołek, grzybiarz i współautor poradnika "Grzybownik". Grzyb ten występuje w młodych lasach i zaroślach. Lubi żyzne, dobrze nawożone gleby. Wytwarza owocniki w Polsce od lipca do października.

Autor kanału o grzybach wybrał się do jednego z polskich lasów i do parku, aby pokazać, jakie okazy można w nim znaleźć. Jest to między innymi łuszczak zmienny - pospolity i jadalny. Doskonale nadaje się do zup i sosów. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, parkach i ogrodach na pniakach i obumarłych pniach (blisko ziemi) i gałęziach drzew liściastych. Owocniki pojawiają się od kwietnia do listopada. W parku pod lipą znalazł borowiki usiatkowane. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Chlorówka to grzyb o niespotykanym turkusowym kolorze. Można go spotkać na kawałkach drewna, które są zagrzebane pod liśćmi. Mają bardzo niewielkie rozmiary. Lepiej jej nie spożywać. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Krwistoborowik świerkowo-jodłowy to górski gatunek grzybów. Autor filmu musiał specjalnie udać się pod Babią Górę w Beskidach, aby go pokazać. To grzyb niejadalny, prawdopodobnie trujący. Z kolei krwistoborowika purpurowego można znaleźć na nizinach. W Polsce to gatunek niezwykle rzadki. To także grzyb niejadalny. Rośnie na podobnych stanowiskach co krwistoborowik szatański. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Grzybiarz udał się do Dąbrowy Górniczej, aby pokazać niecodzienny okaz grzybów. To purchawica olbrzymia. Owocniki pojawiają się na łąkach, pastwiskach, w parkach i ogrodach. To gatunek jadalny, jednak nie są zbyt chętnie wykorzystywane ze względu na swoje duże rozmiary. Inne zdanie na ich temat mają nasi południowi sąsiedzi. W Czechach są chętnie zbierane. Po pocięciu na plastry smaży się je i panieruje. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Znawca grzybów zaprezentował silnie trujące grzyby, które można znaleźć w polskich lasach i na łąkach. Wskazuje szczególną uwagę na śmiertelnie trującego muchomora zielonawego (dawniej muchomora sromotnikowego), którego można pomylić z gołąbkiem zielonawym. Występuje bardzo powszechnie w Polsce. Muchomor zielonawy jest niebezpieczny z tego powodu, że ma łagodny smak i może być pomylony z wieloma innymi gatunkami grzybów. Toksyny muchomora nie ulegają zniszczeniu w procesie gotowania, marynowania lub suszenia. Pierwsze objawy zatrucia pojawiają się późno, bo dopiero po 8-16 godzinach od spożycia. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Nazywają go "leśnym kurczakiem". Po usmażeniu konsystencja żółciaka siarkowego do złudzenia przypomina drób. Można go spotkać w całej Polsce. Pojawia się głównie w maju i czerwcu. Zazwyczaj występuje w parkach, na przydrożnych drzewach, w sadach i ogrodach. W lasach jest rzadszy. Doskonale nadaje się do mielonych kotletów dla osób na diecie wegańskiej. Nie wolno spożywać go na surowo. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Pieprzniki jadalne i ametystowe to grzyby jadalne. Te pierwsze są bardzo popularne w kuchni Polaków - znają go pod nazwą kurki. W wyglądzie są do siebie bardzo podobne. Jednak wielu obawia się zbierania pieprznika ametystowego, który ma popękają skórkę z ciemnymi przebarwieniami. Z kolei kurki są jednolitej żółtej barwy. Oba są bardzo podobne do siebie w smaku. Można serwować je jako dodatek do jajecznicy, sosów na bazie śmietany albo z patelni. Na pewno wyjdą przepysznie. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Gdzie można spotkać smardze? To grzyby dość rzadkie w Polsce, jest ich bardzo wiele gatunków. Na filmie widać smardze stożkowate, czyli jadalne, które rosną pod czeremchą. Z kolei pod wierzbą znalazł smardzówki. Rosną one także pod czeremchą i topolą. Smardze to grzyby jadalne, bardzo doceniane w kuchni. Jednak w stanie surowym są dla człowieka toksyczne. Od października 2014 roku znajdują się pod częściową ochroną. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Mleczaj wełnianka w większości krajów Europy, a także w Polsce jest zaliczany do grzybów trujących. I choć do złudzenia przypomina rydza, to grzybiarze specjalnie za nim nie przepadają. W prawdzie po odpowiednim przygotowaniu nadaje się do jedzenia. Ugotowane i ukiszone mleczaje cenią głównie mieszkańcy krajów skandynawskich. Wełnianka zjedzona na surowo powoduje nudności, wymioty lub biegunkę. Ciekawostką jest fakt, że w Rosji, Bułgarii, Ukrainie i Białorusi uważany jest za grzyba jadalnego. Warto wspomnieć, że znany jest między innymi pod takimi nazwami jak: bedłka wełniana, jelonek, rydz koński, czy rydz fałszywy. Pasjonaci mykologii spotkają pierwsze okazy już od lipca, w obecności brzóz, z którymi tworzy mikoryzę. Jego kapelusz osiąga średnicę do 15 centymetrów, a trzon wyrasta na około 4 do 8 centymetrów. Mleczaj należy do rodziny gołąbkowatych i często mylony jest również z mleczajem piekącym i mleczajem najostrzejszym.

Siedzuń sosnowy to grzyb o niezwykłym kształcie. Okaz przypomina do złudzenia kalafior. Jednak gdy bliżej się przyjrzymy, to zobaczymy płatkowate gałązki. Grzybiarze znają ten gatunek, między innymi pod takimi nazwami jak: płaskosz sorokop, sorokop, sieduń, siedź, kozia broda kędzierzawa, czy kozia broda włoska. Pasjonaci darów lasu spotkają go w lasach mieszanych i iglastych od lipca do listopada. Grzyb rośnie najczęściej na korzeniach sosny, ale i nie pogardzi świerkiem. Warto wspomnieć, że siedź jest zaliczany do grzybów jadalnych. Wprawdzie jest trudny do przygotowania, gdyż ciężko go oczyścić. Jednak podobno wyśmienicie smakuje z jajecznicą lub w zupie. I choć jest to grzyb, to na próżno szukać u niego kapelusza. Sam owocnik osiąga do 20 centymetrów wysokości oraz 30 centymetrów szerokości. Niezapomniany o wadze, która może osiągnąć nawet 6 kilogramów. Ciekawostką jest fakt, że w 1711 roku w Tuszowie, leśnik znalazł dwa okazy z rodziny siedzuniowatych. Większy z nich ważył 20 kilogramów i mierzył 2,55 metra. Nie jest to jedyna ciekawa informacja, związana z tym gatunkiem. W 1980 roku Poczta Polska wyemitowała znaczek pocztowy o nominale 8 złotych przedstawiający właśnie siedzunia sosnowego. Autorem znaczka był znany artysta plastyk Alojzy Balcerzak. Sam znaczek pozostawał w obiegu, aż do 1994 roku. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na Grzybowy Kapelusz.

Boczniak ostrygowaty to grzyb jadalny. Grzybiarze cenią go za nie tylko za delikatny smak, ale również za zawarte w nim białko, witaminy z grupy B czy kwas foliowy. I choć występuje poza Antarktydą na cały świecie, to często jest grzybem hodowlanym. Spotkać go można na obumarłych drzewach liściastych. Jego kapelusz ma średnicę między 5 a 25 centymetrów, a jego krótki i gruby trzon jest koloru białego lub siwego. Boczniak ostrygowaty mylony jest często z łycznikiem późnym. Ciekawostką jest fakt, że rośnie w grupie mniejszych i większych okazów przypominających ławice ostryg. Dzięki temu właśnie zawdzięcza swoją nazwę. Warto dodać, że mykolodzy zaliczają boczniaka do grzybów drapieżnych. Grzyb pomimo, że występuje na martwym drewnie, to atakuje również żywe drzewa. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na Grzybowy Kapelusz.

Do sieci trafił nagranie przedziwnego grzyba. Zauważył go leśnik podczas spaceru w bieszczadzkim lesie. W mediach społecznościowych zapytał, jaki to gatunek. Internauci udzielali różnych odpowiedzi. W rzeczywistości to piestrzenica kasztanowata, która jest często mylona ze smardzem. To grzyb trujący. Zawiera substancję toksyczną – gyromitrynę, która powoduje zaburzenia żołądkowo-jelitowe, uszkodzenia wątroby, śledziony, nerek, szpiku kostnego i wzroku. Dawniej piestrzenica była sprzedawana na straganach. Gdy ustalono, że była przyczyną zatruć, zakazano jej sprzedaży.

To odkrycie wstrząsnęło częścią świata naukowego. Candida auris to tajemniczy patogen grzybiczy, odporny na leki, który sieje spustoszenie w szpitalach. Naukowcy z Indii odkryli go właśnie na plaży jednej z odległych wysp na Oceanie Indyjskim. To pierwsza obserwacja tego patogenu w warunkach naturalnych. Do tej pory grzyb Candida auris od ponad 10 lat był zmorą szpitalnych oddziałów. Po dostaniu się do krwi grzyb może atakować mózg lub serce. Jest śmiertelnie groźny. Pierwszy raz wykryto go w Japonii w 2009 r. Pojawił się jednocześnie na trzech kontynentach - prawdopodobnie w wyniku globalnego ocieplenia. Badacze wyizolowali C. auris ze słonych mokradeł i plaży. Grzyb był podobny do szczepu znanego w szpitalach. Odkrycie sugeruje, że grzyb nie potrzebuje ssaków do rozwoju, wystarczy mu morskie, słone i ciepłe środowisko. Jeśli patogen powstał naturalnie, a globalne ocieplenie doprowadziło do jego przeskoku na człowieka, naukowcy obawiają się, że więcej patogenów może dokonać równie niebezpiecznych ewolucji. Do tej pory tylko w USA odnotowano ponad pół tysiąca przypadków zakażeń C. auris. W 2019 r. amerykańskie Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) uznało ten grzybiczy patogen za pilne i duże zagrożenie dla zdrowia publicznego.

Makaron carbonara to podstawa kuchni włoskiej, którą można podawać na wiele sposobów. W Polsce popularna jest wersja z grzybami, najczęściej pieczarkami kupionymi w supermarkecie. Jednak leśnicy z Zamrzenicy pokazali, że do tego makaronu nadaje się również siedzuń sosnowy. Ten grzyb, wyglądem przypominający kwiat chryzantemy, to rzadki mieszkaniec polskiego lasu. Spotkać go można w lasach iglastych, gdzie rośnie na korzeniach sosen. Świetnie nadaje się smażenia, suszenia oraz jako dodatek do zup. Jako dodatek do makaronu sprawdzi się wyśmienicie, ma bowiem bogaty i aromatyczny smak. Co ciekawe, siedzuń jest drzewnym pasożytem: zaatakowana przez niego sosna wydziela charakterystyczny zapach terpentyny.

Każdy z nas oglądał w swoim życiu przynajmniej jeden film, gdzie motywem przewodnim były zombie. Jednak okazuje się, że to zjawisko istnieje również w przyrodzie. Grzyby z gatunku Entomophthora muscae atakują ciała much i zamieniają je w zombie. Najpierw zarodniki niszczą wnętrze insekta i przejmują jego system nerwowy. Potem bezwolna mucha wspina się na wysokie miejsce, rozkłada skrzydła i umiera. Wszystko to jest misternym planem grzyba, by dalej się rozprzestrzeniać.

Ozorek dębowy to pasożyt drzew znany w Polsce również jako grzyb wątrobowy, ozorek pospolity, cewiak wątrobowy i ozorek wątrobowy. "Krwisty" grzyb od 2014 roku jest pod częściową ochroną. Ozorek dębowy rośnie u podstawy żywych drzew, jak i starych pni dębów i kasztanów. Jego młode kapelusze wydzielają krwisty sok, dzięki czemu grzyb przypomina krwiste mięso. W niektórych krajach uzyskał miano "steku wołowego". Grzybiarze nie przepadają za smakiem młodych owocników, ponieważ, nawet po przyrządzeniu, grzyb jest dość kwaśny.

Najstarszy grzyb świata liczy aż 810 mln lat i jest ok. 350 mln lat starszy, niż uważano. Niezwykłego odkrycia dokonano w Demokratycznej Republice Konga. Grzyby odnaleziono w wykopanej skale w pobliżu miasta Mbuji-Mayi. Okazało się, że na skale liczącej do 810 mln lat odkryto skamieniałe resztki grzybni. Według ekspertów z Brukseli, skała z grzybem znajdowała się kiedyś w lagunie lub przybrzeżnym jeziorze.

Na pytanie o najbardziej trującego grzyba, odpowiadamy, że to muchomor sromotnikowy. Kiedy mamy powiedzieć, jak wygląda, mówimy źle. Grzyboznawca Justyn Kołek tłumaczy, czym grozi zjedzenie obydwu.

- Nie wolno próbować grzybów na surowo. Wszystko przez lisy - mówi Justyn Kołek, grzyboznawca. W rozmowie z Przemkiem Bociągą tłumaczy, dlaczego dla ludzi jest to tak niebezpieczne. Sprawdź, zanim wybierzesz się na grzybobranie.