grzyby (strona 2 z 9)

Gołąbek zielonawofioletowy, krasnoborowik ceglastopory, muchomor czerwieniejący, borowik usiatkowany - te jadalne grzyby każdy może znaleźć w polskich lasach latem. To doskonała konkurencja dla popularnych gatunków, jak borowik szlachetny oraz prawdziwek. Ich walory smakowe są na bardzo wysokim poziomie. Trzeba jednak pamiętać, by nie pomylić ich z grzybami trującymi. Jest to możliwe w przypadku muchomora czerwnieniejącego. Niektórzy odradzają jego spożywanie z powodu możliwości pomyłki z toksycznym muchomorem plamistym. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Jak szybko i skutecznie oczyścić kurki? Polacy kochają ten rodzaj grzybów. Ich czyszczenie wymaga jednak cierpliwości. Można to robić ręcznie. To dokłada metoda, ale najbardziej pracochłonna. Nie zawsze w ten sposób można usunąć też cały piasek. Warto skorzystać z kilku domowych patentów. Dzięki tym trikom łatwiej i szybciej uda się oczyścić ulubione grzyby. Kąpiel w słonym wrzątku to obecnie najszybszy i najpopularniejszy trik. Należy go powtarzać kilka razy. Kurki trzeba wrzucić do miski, posypać obficie solą i zalać wrzątkiem. Grzyby się podniosą, a piasek opadnie na dno miski. Rozwiązaniem problemu może być też pędzelek posmarowany w oleju. Piasek w trakcie czyszczenia grzyba będzie się do niego przyklejał. Zamiennikiem może tu być mokra szmatka lub gąbka, o ile będzie w stanie skutecznie usunąć brud ze szczelin. Najbardziej powszechnym rozwiązaniem na oczyszczenie kurek jest przepłukanie grzybów nad zlewem. Następnie trzeba je delikatnie osuszyć ręcznikiem papierowym, by nie uszkodzić ich. Należy jednak pamiętać, że wielokrotne przepłukiwanie grzybów niszczy je i pozbawia najlepszego smaku.

Muchomor rdzawobrązowy i czerwieniejący to grzyby jadalne. Nie zaleca się ich spożywania, ponieważ łatwo je pomylić z trującymi gatunkami grzybów. Muchomor rdzawobrązowy to pospolity grzyb w Polsce. Występuje w lasach w całym kraju. Rośnie w lasach liściastych i iglastych, szczególnie pod świerkami, ale także pod sosnami, dębami, bukami i brzozami. Z kolei muchomor czerwieniejący rośnie na ziemi, wśród mchów, szczególnie pod brzozami, bukami, sosnami, dębami. Owocniki wytwarza od czerwca do listopada. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Do złudzenia przypomina jadalną pieczarkę, którą kupić możemy w każdym sklepie. To jednak pieczarka karbolowa Agaricus xanthodermus, która jest zaliczana do grzybów trujących. W Polsce można ją znaleźć dość często. Rośnie od maja do października. Występuje w skupiskach w lasach liściastych i iglastych, parkach, ogrodach i na łąkach. Po spożyciu może spowodować silne zaburzenia w trawieniu, połączone z mdłościami i wymiotami. Szczególnie groźne jest połączenie jej z alkoholem, które może wzmacniać trujące działanie. Pieczarki trujące od pieczarek jadalnych odróżniają się nieprzyjemnym zapachem. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby.

Kilka dni temu głośno było ataku na grzybiarza na Lubelszczyźnie. Mężczyznę w lesie, w gminie Kłoczew, miał zaatakować wilk. Według relacji mediów, na pomoc ruszył mu przyjaciel i razem, w ostatniej chwili, uciekli z lasu do samochodu przed całą watahą drapieżników. Tej medialnej historii postanowili przyjrzeć się dr hab. Sabina Nowak i dr hab. inż. Robert Mysłajek, eksperci ze Stowarzyszenia dla Natury "Wilk". Jak podali, przeprowadzili rozmowę z poszkodowanym i przeanalizowali szczegółowo zdjęcia ran, jakie miał odnieść grzybiarz. Wnioski? Mężczyzna nie został zaatakowany przez wilka. Specjaliści powołali się tu na swoje dwudziestoletnie doświadczenie w badaniach nad wilkami, znajomością ich budowy i zachowania. "Wyrażamy głębokie ubolewanie, że po raz kolejny media, bez wnikliwej analizy sytuacji i konsultacji z naukowcami prowadzącymi badania nad wilkami, propagują nieprawdę, przyczyniając się do budowania wśród społeczeństwa negatywnego nastawienia i lęku przed tym drapieżnikiem. " – napisali eksperci w oświadczeniu opublikowanym w mediach społecznościowych.

Sposób suszenia bardzo mocno wpływa zarówno na smak, jak i wartości odżywcze grzybów. Istnieje na to wiele metod domowych, jednak nie wszystkie są najlepsze. W celu zachowania idealnego smaku grzybów suszenie najlepiej rozpocząć jak najszybciej najlepiej tego samego dnia, od razu po zebraniu. Im świeższy produkt, tym lepszy smak. Jeżeli musimy poczekać z suszeniem, grzyby należy schować do lodówki maksymalnie na 24 godziny. Wyjątkiem są tutaj kurki, na które dłuższe czekanie w chłodnym miejscu nie powinno mieć większego wpływu. Podczas przygotowania należy pamiętać o dokładnym oczyszczeniu grzybów i sprawdzeniu, czy nie są zepsute lub robaczywe. W tym celu należy przekroić kapelusze i upewnić się, że są one dobre. Przed suszeniem należy ograniczyć kontakt grzybów z wodą, która łatwo absorbują. Temperatura suszenia jest zależna od metody, jednak nie powinna nigdy przekraczać 50 stopni Celsjusza, ponieważ leśne przysmaki tracą w niej wartości odżywcze. Suszenie na nitce to tradycyjna metoda, która wciąż jest jedną z ulubionych. Jest prosta i nie wymaga specjalnego sprzętu. Grzyby należy przewlec nitką i rozwiesić do suszenia w ciepłym miejscu. Ważne jest, by ich fragmenty się nie stykały. Wadą tej metody jest narażenie na kontakt z kurzem i muchami. Warto podczas suszenia grzyby zabezpieczyć gazą. Tę metodę warto wykorzystywać w ciepłe, słoneczne dni. Grzyby zachowają wtedy idealny smak i wartości odżywcze. Kolejnym bardzo popularnym sposobem jest wykorzystanie piekarnika. Jest to bardzo wygodna metoda. Grzyby należy rozłożyć luźno na kratce, a mniejsze fragmenty rozłożyć na papierze do pieczenia. Folia aluminiowa podwyższa temperaturę, przez co może dojść do przypalenia. Podczas suszenia drzwiczki należy delikatnie rozchylić, a grzyby regularnie obracać co godzinę. Ten proces może trwać od 5 do 10 h. Na rynku dostępne są również specjalne suszaki do grzybów. Podobnie jak przy piekarniku należy podczas procesu pamiętać o obracaniu produktów, by się nie przykleiły do sitek urządzenia. Proces może trwać do 6 godzin. Te sposoby zagwarantują najlepszą jakość, a także sprawią, że nasze potrawy będą bardzo smaczne.

Środek lata to wymarzony czas dla wszystkich fanów grzybów. W latach w całej Polsce znaleźć można wyjątkowe okazy, nie tylko borowiki szlachetne. Jeden z grzybiarzy pokazał w internecie, co znalazł podczas wyprawy do jednego z lasów w regionie nowosądeckim. Są to m.in. piękne płowce pofałdowane, szyszkowca łuskowatego, pieprznika jadalnego oraz mleczajowca smacznego. Więcej informacji i ciekawostek znajdziesz na stronie Paweł i Grzyby..

Sos pieczarkowy najczęściej jest dodatkiem do mięs lub kaszy, jednak miłośnicy makaronów również mogą z nim poeksperymentować. Prezentujemy dzisiaj przepis na makaron z sosem pieczarkowym. To bardzo proste i szybkie danie, które idealnie nada się na lekki obiad dla całej rodziny. Jeśli chcesz poznać więcej ciekawych przepisów na smaczne makarony, wejdź na kanał Smakowite Dania. Składniki, jakie będą potrzebne oprócz makaronu i pieczarek, to: cebula, mąka pszenna, masło, olej, śmietana, bulion (może być z kostki), natka pietruszki oraz sól i pieprz do smaku. Dla całości dania ważne jest, aby wybrać jak najlepsze pieczarki. Powinny być świeże i dojrzałe. Im ciemniejszy naturalny odcień pieczarki, tym będzie miała również intensywniejszy smak.

Pieczarki to jedne z ulubionych grzybów Polaków, lecz wielu z nich nie wie, jak prawidłowo je wyczyścić. Proces należy rozpocząć od przejrzenia grzybów miękkim pędzelkiem lub namoczonym ręcznikiem papierowym pozbyć się z nich ziemi i piasku. Następnie należy dokładnie je umyć pod bieżącą wodą. Trzeba tutaj pamiętać, by grzybów nie zalewać, ponieważ mogą stracić smak i aromat. Osuszyć należy je na durszlaku, aby nadmiar wody swobodnie ściekł. Jeżeli chcemy uniknąć ściemnienia podczas obróbki termicznej, należy je dokładnie obrać. Skórkę z kapelusza zdejmujemy przy użyciu ostrego noża. Zaczynamy zaraz przy blaszkach i kierujemy się do wierzchołka grzyba. Nóżki pieczarki są jadalne i nie zależy ich wyrzucać, jak robi wielu Polaków. Dzięki odpowiednim przepisom te twarde części grzybów mogą okazać się bardzo smaczne, a my unikniemy marnowania żywności.

Udane grzybobranie dla wielu to kwestia szczęścia. Okazuje się, że odrobina wiedzy znacznie ułatw nam zbiory. Świadomość tego, gdzie i jakie grzyby możemy znaleźć, sprawi, że nasze koszyki będą pełne. Podczas wyprawy do lasu bardzo przyda się nam znajomość gatunków drzew. To pod nimi najczęściej rosną grzyby, ukrywając się pod mchem lub liśćmi. Borowika szlachetnego, kurkę, czy podgrzybka brunatnego najczęściej znajdziemy w lasach iglastych, pod świerkami i sosnami. Pod tym drugim rodzajem drzew ukryją się też maślaki. Koźlarz babka najchętniej wyrośnie pod brzozą, natomiast podgrzybek zajączek wybierze sobie lasy liściaste, iglaste, jak i ogródki domowe. Większość grzybów preferuje miejsca zacienione, jednak część z nich, jak pieczarka łąkowa woli otwarte, podleśne przestrzenie. Podczas grzybobrania bardzo ważnym jest czas. Podczas sezonu najlepiej wybierać się na poszukiwania o świcie. Dzięki temu będziemy mieć pewność, że grzyby są w najlepszym stanie, dzięki niskiej temperaturze unikniemy ich zaparzenia. Późna wiosna, lato i wczesna jesień to najlepszy czas na zbieranie grzybów. W tym okresie warto obserwować pogodę i udać się z koszykiem do lasu po deszczu.

Lato to czas urlopowych spotkań ze znajomymi. Zanim wspólnie usiądziecie do dania głównego, warto pomyśleć o jakiejś smacznej i ciekawej przystawce. Idealnym rozwiązaniem będą pieczarki nadziewane serem fetą oraz szynką długo dojrzewającą. Nie tylko będą smakowały wyśmienicie, ale też zaostrzą apetyt. Jeśli chcesz poznać więcej ciekawych przepisów na przekąski, wejdź na kanał Smakowite Dania. Do przygotowania oprócz pieczarek, sera feta i szynki długo dojrzewającej, potrzebne będą jeszcze natka pietruszki oraz sól i pieprz do smaku. Przygotowanie tej pysznej przekąski zajmie mniej niż godzinę razem z pieczeniem. Goście z pewnością będą bardzo zadowoleni.

Sezon na kurki w Polsce trwa zwykle od czerwca do października. Warto więc teraz wybrać się do lasu na ich zbieranie, zwłaszcza że pogoda w ostatnich tygodniach sprzyjała ich wzrostowi. Grzyby te lubią ciepło i piaszczystą glebę. Najczęściej znajdziemy je w lasach iglastych, gdzie ukrywać się będą pod mchem, blisko sosny i świerku. Na kurkę, inaczej pieprznika jadalnego, trafimy też przy drzewach liściastych, takich jak buk, brzoza czy dąb. Te "złote grzyby" znane są ze swojego wyjątkowego wyglądu, jednak podczas zbierania należy zachować ostrożność. Kurkę łatwo pomylić z trującą lisówką pomarańczową. Aby odróżnić te grzyby należy zwrócić uwagę na wygląd trzonka. U kurki będzie on gruby i krótki, a lisówki cienki i wysoki. Pieprznik jadalny słynie nie tylko ze smaku, ale też ze swoich wartości odżywczych. Zawiera witaminy C, D, E i H, ale też wszystkie z grupy B. Kurki są też bogate w antyoksydanty oraz polisacharydy, wzmacniające odporność. Należy pamiętać, że nie są to grzyby dla każdego. Przez dużą ilość chityny mogą być ciężkostrawne, zawłaszcza dla dzieci do 7 roku życia i osób starszych.

Flammulina velutipes, czyli płomiennica zimowa. Dla grzybiarzy w Polsce jest grzybem bardzo pospolitym. Warto wspomnieć, że występuje nawet w Australii. Pasjonaci marynowania darów lasu docenią jego walory smakowe. Ciekawostką jest fakt, że jest ceniony również w kuchni azjatyckiej. Azjaci znają go pod nazwą enoki. Spotkać go można w lesie od października do grudnia, a nawet i marca jeśli zima była łagodna. Rośnie na martwych drzewach. I choć upodobał sobie wyjątkowo pnie topolowe i wierzbowe, to można go dostrzec na pniach innych drzew liściastych. Średnica kapelusza płomiennicy zimowej osiąga od 1 do 7 centymetrów, a cylindryczny trzon może mieć nawet 10 centymetrów wysokości. Nie zapominajmy o tym, że płomiennica zimowa może występować w atlasie grzybów pod takim nazwami jak: kółkorodek aksamitnotrzonowy, monetka aksamitna, opieńka aksamitnotrzonowa i zimówka aksamitna.

Pierwsze grzyby spotkać można już w Bieszczadach. Leśnik z Nadleśnictwa Baligród miał to szczęście. Kazimierz Nóżka w czwartek (17 czerwca) wybrał się do lasu w poszukiwaniu grzybów. Nie mogło być inaczej, mężczyzna po raz kolejny uraczył internatów nowym filmem. Pracownik lasów znalazł kilka okazów. Internauci w komentarzach pod postem z filmem nie kryli zdziwienia, dopytując czy ten grzyb na pewno są tegoroczny. Materiał filmowy w dość krótkim czasie obejrzało 2,8 tys. osób. Jesteście w stanie rozpoznać, jaki to gatunek grzyba? Jeśli tak, zostawcie komentarz!

Goryczak żółciowy to udręka grzybiarzy. Wszystko ze względu na swój intensywnie gorzki smak. I choć grzyb zalicza się do tych jadalnych, to żadna obróbka termiczna nie usunie kiepskich walorów smakowych. Dlatego też miłośnicy mykologii omijają go z daleka. Pasjonaci darów lasu znają go jako: goryczak, grzybek gorzki, podgrzybek gorzki, zajączek gorzki. Kapelusz goryczaka osiąga średnicę do 12 centymetrów, a jego trzon rośnie do wysokości około 14 cm. Ten gatunek dobrze się czuje w kwaśnej glebie. Goryczak podobnie jak borowiczak dęty, czy borowik wrzosowy jest grzybem mikoryzowym. Grzyb zjawisko mikoryzy tworzy z sosną. Warto wspomnieć, że ów gatunek jest źródłem sporów. Wielu grzybiarzy mylnie nazywa go szatanem. Natomiast szatan to określenie, które jest używane w przypadku trującego grzyba - borowika szatańskiego. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na Grzybowy Kapelusz.

Zbieranie grzybów kojarzy nam się głównie z jesienią. To błąd, ponieważ spotkać je można zarówno zimą, jak i w lecie. - Grzyby można zbierać przez cały rok. Są grzyby, które występują w zimie, ale są też takie, które występują teraz. Są to smardze. W tym roku opóźnione dlatego, że w tych lasach, gdzie jest naprawdę ciepło, pojawiają się już na początku marca - mówi w rozmowie z WP Justyn Kołek, współautor poradnika "Grzybownik". Jak podkreśla, smardze można znaleźć na obrzeżach lasu. Trzeba pamiętać, że można je zbierać tylko na prywatnym terenie, ponieważ w okresie wiosennym znajdują się pod częściową ochroną.

Badania sugerują, że mężczyźni jedzący grzyby zmniejszają ryzyko zachorowania na raka prostaty. Naukowcy odkryli, że jest to szczególnie korzystne dla mężczyzn po 50. roku życia. Badanie przeprowadzili japońscy naukowcy. Dowiedli, że osoby jedzące grzyby dwa razy w tygodniu, miały o 8 proc. niższe ryzyko rozwoju choroby, w porównaniu do tych, które jadły je rzadziej niż raz w tygodniu.

Czubajka kania to przepyszny grzyb, który występuje pospolicie w całej Polsce. Grzybiarze cenią go za wyjątkowe walory smakowe. Pasjonaci mykologii znają go również pod takimi nazwami jak: bedłka wyniosła, bedłka wysoka, bedłka parasolowata, czubajka wyniosła, czubajka sowa, stroszka strzelista, stroszka cielista. Kanię można spotkać na obrzeżach lasów, zarówno liściastych jak i iglastych. Kapelusz czubajki osiąga średnicę do 30 centymetrów, a cienki i dosyć długi trzon (15-40 cm) posiada ruchomy pierścień. Grzyb dzięki swej budowie przypomina parasol. Warto wspomnieć, że amatorzy grzybiarstwa muszą uważać. Ten smaczny grzyb często mylony jest z czubajką czerwieniejącą, gwieździstą czy ze śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym. Na ten ostatni gatunek warto zwrócić uwagę, ponieważ jest przyczyną większości śmiertelnych zatruć na całym świecie.

Pieprznik jadalny najbardziej kojarzony jest pod nazwą kurka. Należy do grzybów jadalnych i jest prawdziwym przysmakiem. Wpływa na to nie tylko smak, ale także fakt, że jest to grzyb bardzo pospolity w naszym kraju. Można go spotkać zarówno w lasach iglastych jak i liściastych. Kurka lubi zwłaszcza rosnąć na podłożu piaszczystym oraz kwaśnych glebach. Spotkać ją można np. wśród mchów rosnących pod świerkami. Pieprznik jadalny ma bardzo charakterystyczny wygląd. Kapelusz może mieć średnicę od 2 do 12 cm. Jego powierzchnia jest matowa i gładka. Ma pomarańczowy lub jasnożółty kolor. Trzon ma wysokość od 3 do 8 centymetrów. Miąższ pieprznika jest mięsisty i kruchy. Ma delikatnie pieprzowy zapach i lekko kwaskowaty smak. Warto wiedzieć, że grzyb ten nie tylko dobrze smakuje, ale zawiera także szereg składników odżywczych. Zawiera np. łatwo przyswajalne białko, tłuszcze NNKT, błonnik oraz witaminy (D, E, C, z grupy B i beta-karoten). Co ciekawe, Kurki są bogatszym źródłem β-karotenu niż nawet marchewka lub pomidor! W kuchni można używać kurek na wszelakie sposoby. Można je dusić, marynować, smażyć, gotować, suszyć. Ma wspaniały aromat i smakuje wyśmienicie. Najlepsze w smaku będą młode kurki.

Spacer po lesie to nie tylko aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu, to również lekcja przyrody. Mnóstwo roślin, a czasem i spotkanie z dzikimi zwierzętami to niezapomniane przeżycia. Pasjonat grzybów zabrał nas w wyjątkową podróż do województwa warmisko-mazurskiego, a dokładniej do miejscowości Stare Juchy niedaleko Ełku. W tamtejszych lasach mężczyzna natknął się na wyjątkowy okaz naparstniczki czeska z rodziny smardzowatych. Warto dodać, że według Czerwonej listy roślin i grzybów Polski, zaliczany jest w kategorii gatunków narażonych na wymarcie. Grzyby te można spotkać w lasach liściastych od marca do maja. Chcesz się dowiedzieć więcej, zajrzyj na Grzybowy Kapelusz.

Grzyby na Marsie? Zdjęcia NASA mogą być dowodem istnienia życia na Czerwonej Planecie. To zaskakująca teoria trójki naukowców - dr Xinli Wei mikrobiolożki z Chińskiej Akademii Nauk, dr Rudolpha Schilda astrofizyka z Harvard-Smithsonian i dr Rhawna Josepha. Eksperci po przestudiowaniu zdjęć tajemniczych plam z łazika Curiosity NASA skategoryzowali je jako grzyby. Chodzi o powtarzające się i zmieniające wzory o ciemnej strukturze. Mają to być nie formy skalne a grzyby. Badacze sugerują, że mogą to być kolonie czarnych grzybów, pleśni i gatunków redukujących siarkę. Ich liczba zmienia się wraz z porami roku. Znikają w trakcie marsjańskiej zimy i mroźnych temperatur. Eksperci twierdzą, że grzyby pojawiły się po kilku dniach w miejscach śladów pozostawionych przez łazik Curiosity. W 2014 r. Rhawn Joseph pozwał NASA, żądając zbadania "domniemanego organizmu biologicznego", który mógł dostrzec łazik Opportunity. Okazało się, że to skała. Wyniki najnowszych badań opublikowano w czasopiśmie "Advances in Microbiology".

Na wielu produktach takich jak chleb czy warzywa i owoce często pojawia się pleśń. Zwykle bywa tak, że odcina się kawałek widocznym nalotem, a resztę produktu się spożywa. W końcu chodzi o to, aby nie marnować żywności. Czasami też po prostu nie zwraca się uwagi na fakt, że dany produkt jest już poza terminem ważności. Taka sytuacja rodzi duże zagrożenie dla zdrowia, gdyż niektóre rodzaje grzybów są bardzo szkodliwe. Przykładem jest pleśń Penicillium crustosum, która chętnie rozwija się np. na chlebie. Jest silnie toksyczna i bardzo szybko rozprzestrzenia się, mimo że widać jej zielonkawy kolor tylko na części produktu. Nie należy odkrajać takiego kawałka i spożywać resztę produktu, gdyż zarodniki pleśni z pewnością są obecne w całym produkcie, nawet jeśli nie widać ich na pierwszy rzut oka. Do najczęstszych objawów zatrucia pleśnią należą zaburzenia prawidłowej pracy układu pokarmowego, tj. zmęczenie, wymioty, biegunka, ból brzucha, ból głowy, wymioty, bóle stawów, zaburzenia krzepliwości krwi, problemy z koncentracją i pamięcią, a nawet utrata przytomności. W przypadku wystąpienia któregoś z tych objawów krótko po zjedzeniu produktu, co do którego jest podejrzenie o możliwości pojawienia się na nim pleśni, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Najbardziej skutki zatruciem pleśnią mogą odczuć osoby starsze oraz dzieci.

Piękne zdjęcia czerwonych, niczym serca, grzybów pojawiły się w mediach społecznościowych nadleśnictwa Zamrzenica. Czarki szkarłatne, bo o nich mowa, to jeden z grzybów, które można spotkać w końcówce zimy lub na początku wiosny. W Polsce gatunek rzadki, był gatunkiem ściśle chronionym. Rosną na opadłych i gnijących gałązkach drzew liściastych, jak topole, brzozy, olchy i osiki. Występują zazwyczaj w wilgotniejszych lasach. Nie są trujące, można je ugotować lub usmażyć i zjeść, jednak najbardziej spektakularnie prezentują się w lesie, przypominając małe serduszka rosnące wśród ściółki. Łudząco podobna do czarki jest dzieżka pomarańczowa wyrastająca na gołej ziemi późnym latem i jesienią, jednak jej babrwa jest dużo bardziej pomarańczowa.

Miłośnik grzybobrania prowadzący kanał na YouTube "Grzyby w Nowej Hucie" na jednym z portali społecznościowych, opublikował nagranie swojego niezwykłego odkrycia. Przechadzając się po Lasku Mogilskim obok Nowej Huty, zobaczył na ziemi galaretowatą, białą substancję, która znajdowała się na drzewie oraz ściółce leśnej. Są różne teorie na temat pochodzenia tej substancji. Przyrodnicy sądzą, że jest to kisielnica przeźroczysta (myxarium nucleatum), rodzaj grzyba, który występuje zwykle na wilgotnych terenach, na pniach drzew. Istnieją jednak inne teorie. Niektórzy uważają, że jest to substancja pochodząca z kosmosu i jest wynikiem zaobserwowania na niebie deszczu meteorytów. Potocznie nazywa się ją ‘’kosmiczną galaretą’’, więc nic dziwnego, że jej pochodzenie łączone jest z kosmosem. Inni z kolei sądzą, że nie jest to grzyb, lecz jest to substancja pochodzenia odzwierzęcego. Łączenie kisielnicy z kosmosem to oczywiście mity i wiele wskazuje na ziemskie pochodzenie tej dziwnych kształtów substancji. Co ciekawe, z kisielnicą spotkano się prawdopodobnie już w XIV wieku. W kronikach można było napotkać opisy wyglądu grzyba, które pasowały do kisielnicy. Ciekawe, która wersja dotycząca pochodzenia ‘’kosmicznej galarety’’ jest prawdziwa. Na kanale ‘’Grzyby w Nowej Hucie’’ można znaleźć więcej informacji na temat ciekawych, rzadkich grzybów.

Polskie grzyby potrafią zachwycić i to nie tylko smakiem, ale również wyglądem. Udowadnia to zbiór kilku zdjęć, opublikowany w mediach społecznościowych nadleśnictwa Zamrzenica. Podczas swoich wędrówek leśnicy natknęli się bowiem na piękne okazy wrośniaków różnobarwnych. Ten gatunek grzyba, podobny do drzewnej huby, rośnie na całym świecie. Preferuje ścięte lub obumarłe drzewa, ale nie lubi środowisk wiglotnych i rzecznych. W Polsce jest uważany za niejadalny, ale tego stanowiska nie podzielają w Chinach, Laosie oraz Meksyku. Jego piękne ubarwienie powodowane jest przez rózne pigmenty oraz glony. Co ciekawe, wrośniaka stosuje się w leczeniu nowotworów: sproszkowany, silnie wzmacnia układ immunologiczny i niweluje skutki uboczne chemioterapii.